Alle inzendingen over humor

Nog drukker dan een druk baasje en altijd bezig met een karweitje, ben ik met Pasen weer het haasje. Op mijn bord dit x een gebakken ei.…

Wat gaat er om in het hoofd van de koorddanser op het smalle koord hoog boven een ademloos toekijkend publiek, dat niet wetend wat het nu moet kiezen, tussen het hopen op het slagen van de acrobaat en hem de andere zijde van de staaldraad zien bereiken of zo stiekem met een ergens diep verborgen fatalistische gedachte, ontstaan in een vroege jeugd door…

M’n vrouw ziet in films de veroudering van haar idolen. Dat zag je vroeger niet, zegt ze, in ‘t dorp werd niemand ouder. Door de schok van de foto van een onopgemaakte Oprah is de obsessie begonnen. Ze praat alleen nog over de vergankelijkheid der dingen. Ze gebruikt botox; haar huid is zo strak dat bij praten de lippen scharnieren in…

Lieber Lehrer, nun nicht wieder die verdammten Galgenlieder! Bitte, halte uns doch fern Von Palmström und von Morgenstern. Bitte, Lehrer, bitte, nie wieder Mondschaf und das Knie. Veel meer zoudt u ons verplichten met Piet Wester z'n gedichten. Díe bieden tenminste vergezichten.…

Merels vlogen uit en zij bewoog vernieuwde dagen met gestreken witte lakens die zij uitsloeg van balkon haar wilde haren gingen op en neer alsof het vogels waren die zij vangen zou in stilte op haar rode nachtjapon Vanaf het raam zag ik haar staan ik zeg niet dat ik er naar staarde maar zij liet mij er geen keus toen zwaartekracht er langzaam…

Een enthousiaste woudloper jubelt: ‘Ik wil vandaag in de natuur opgaan’ Een paar passen achter hem sluipt geluidloos een tijger met binnenpret die de ziener op z’n wenken bedient De tijger, pure wilde natuur, wacht tot zijn blije ontbijt omkijkt, die dan volgens wens in de natuur opgaat.…

Het is erg warm vandaag en twee oververhitte nonnen strompelen puffend met rode hoofden bij mij de coupe binnen. Ze schuifelen langs mij heen en zetten mij gevangen in een wolk van onwelriekende zweetgeur. Ik troost de dames:‘morgen is de ergste hitte voorbij',las ik. 'Deo volente', zegt de ene, 'Deo gratias' zegt de ander. 'Deo dorant',…

je mooie fonkelende ogen zijn het niet alleen, je prachtig glanzende blonde haar ook niet, dat prachtig opgestoken verfrissend richting de hemel schiet, je stijfrode lippen die lachen al zijn ze gesloten, je wipneusje die je iets grappigs geeft, je rode wangen die stralen als door zonbeschenen appels en verder al je fenomenale golvingen…

Ik word ouder en denk terug aan vroeger want gebeurtenissen die mij vormden liggen achter mij. Ik bezoek de stad waar ik heb gestudeerd. In de straat waar ik op kamers woonde staan andere namen op deuren, de tand des tijds knaagde aan gevels, de huid van de stad veroudert. Ik herken Marijke een vriendin uit die tijd. Ze is blij verrast en…

La me nie lachen Ik hou het toch vol La me lachen Ik doe het voor de lol La me nu lachen Lama Spuiglelijke drol…

wij worden aangevreten door godvergeten zogeheten volgevreten zelf aangemeten titel top…. topbestuurders! bezweten dikke reten leven met uitgevreten streken gespleten geweten welnee privé eigen portemonnee en andere populistische tongen beweren zullen we de allerrijksten deporteren overzee `t gegraaide geld blijft hier nee Geert…

hij was er aan toe, de boekenkast na duimendik afstoffen zag ik mijn jeugd terug, science fiction, mijn tijd voorbij Jack Vance, Keith Laumer zomaar twee namen fantasie geprikkeld, het overdenken waard ik ga de kast weer in…

Wandelaar, je bent hier verkeerd. Ik ben niet begraven maar gecremeerd.…

Nederland moet het doen met suikerbieten en aardappels. Ja dat is niet leuk maar dat is het enige wat we kunnen! Dat is het enige wat we kunnen. Suikerbieten en aardappels. Het hele mkb, Wellink en Jan Peter Balkenende bidden voor onze suikerbieten en aardappels. Nou ja uien is ook nog een exportartikel van ons. In duizenden vrachtauto's worden…

de bloem en het elastiekje de bloem en het elastiekje een causerie in acht afleveringen ik zal u er niet mee vermoeien maar weet zoals het nu gaat kan het niet langer en het is voortaan óf de bloem óf het elastiekje de bloem én het elastiekje dát is verleden tijd…

De mode is toch wel een wereldwonder Al zijn de vrouwen in zachtheid afgelijnd De tepel verzwaard en de borst is verkleind De verwondering vind je eerder ‘vanonder’ Zo viel mijn oog ook gisteren weltevree Recht op de snee van een kontdecolleté…

elke dag vierpotig met mijn twee wandelstokken éen steunt mij links, éen rechts zo blijf ik in balans een hond blaft woef, waf, waf hij ziet een soortgenoot ik lach en zet mijn stappen in de lentezon…

Ik ben ooit olifant geweest Kijk maar naar mijn slurf Hij hangt wat lager dan ooit was Omdat hij nu niet meer echt durft Ook ben ik een keer mol geweest Mijn holletje was zijn gat Ben zelfs een Duitse kwal geweest Al wordt die echt wel onderschat Pas was ik nog een naaktslak Je weet wel Bloot en niet zo snel Met op mijn hoofd een slijmerig…

Dry grooten mocken coffy tot my ghenoomen ende twee sneeden fan't bruyne broot erby met caes 't Wyf den deur uyt: -iemant moeth dan togh den cost ferdyenen- sij ende ghehoorsaamt braef So nu dan eyndelikh alleen in 't huys, geregtygheyt! 'tIs hyermee alsoo onomstotelyk beweesen: Ick ben de baes!…

Het spijt mij dat U nu zo snel de weg naar huis weer vond dat de scherven van de voordeur hier nog liggen op de grond dat de taart die ik wou bakken leidde tot wat ongemakken die ik nu niet wil bespreken want ik lig hier zwaargewond maar het spijt mij van uw keuken en vooral ook van uw hond…

Na Rembrandt’s expositie drink ik ‘n borrel in ‘t café ‘Hoe is ‘t met Rembrandt?’ Lalt de dronken zeeman ‘Hij zwijgt als ‘t graf’, zeg ik ‘Wat een kapsones’, hikt hij ‘Geef mij maar Van Gogh Ik heb hem zojuist ontmoet Vincent wist ’n ezel te koop Maar was z’n geld vergeten En niet te trots om te lenen Hij is naar huis, geld halen…

In de boomgaard hangt een peer met veel élégance; op elk zuchtje wind beweegt hij aan zijn dunne steeltje heen en weer, dansend en lonkend naar uw keurende blikken lijkt hij te zeggen: “je moet het kunnen, om mij op een schaaltje nog even weg te leggen, straks uitgerijpt en op uw bordje grijp ik nieuwe kansen, en ben ik toch zo sappig…

Een Haarlemmer maakte zich van kant: De man was levensmoe. Maar een Haarlemmermeer of minder Dat doet er ook niet toe. (Dit gedicht is ook toepasbaar voor inwoners van Alkmaar, Sloten, Wieringen enz.)…

Wat was ik apetrots op mijn Tom Tom Al klonk de stem van Bram wat schor en kaal Bijzonder in de stad, bebouwde kom Klonk zijn stem omfloerst, eerder nasaal Mijn GPS sprak plots verwarde taal Een zin die ik niet eerder had gehoord Dan volgde een totaal verkeerd signaal Met veel gedruis sloeg mijn wagen overboord Zelfs onder water…

Een potige winkelier uit Urk Werd overvallen door een Turk. Maar de Urker sloeg in op zijn belager. Die zingt nu een allochtoontje lager.…

Ik zing het mooist van allemaal, wie zo goed als ik kan zingen mag een gat in 't luchtruim springen, opperde fier de nachtegaal. Pfft, zei toen de vleermuis stoer, een dag ondersteboven hangen zonder last van rode wangen vind ik een veel sterkere toer. Kijk naar mijn kop en wees bescheiden, kan ik niet de wijde omtrek zien zonder mijn…

De rechter vroeg een man uit Schagen. Waarom hij zijn buurman had doodgeslagen. "Ach", sprak deze heel bedaard: "Hij was het doodschoppen niet waard"…

Een man die zijn buurman had doodgestoken. Werd door de rechter vrijgesproken. Die het vonnis als volgt motiveerde: "Omdat het die dag hevig onweerde, Is het zeker en gewis Dat hier sprake van noodweer is"…

wachten in de trein op 't moment van rijden in het raam schuift een wagon voorbij gaan wij, zij of beiden ploeterend en knarsend verbaasd de bergen door scheef staan alle huizen de trein beklimt het spoor…

aan één stuk door schijnt onze zon een grijze dag daarna de nacht ik wou dat ik het geloven kon de aarde draait de zon dus niet opkomen en ondergaan is wat de mens slechts ziet…