6818 resultaten.
Wintersouvenir in sepia
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 Het wit van oude strenge vorsten
uit die jaren van lang gelee.
Oh, wat kan ik daar naar dorsten,
houten schaatsen en een arreslee.
Het krakend riet rondom de plas
draagt z'n dik berijpte kragen.
De lucht gevuld met ijl gekras.
‘k Hoor de ijzers ritmisch klagen.
Oude vrouwen sprokkelen hout.
Takkenbossen krommen hun rug
en baaien rokken…
kerstgemis
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.233 jaar in jaar uit
de geur van groen
de dozen van zolder
ballen, slingers en lichtjes
talloze ornamentjes
ieder een betekenis
jaar in jaar uit
het samenzijn
opa, jij en ik
heel het huis versieren
gezelligste tijd van het jaar
toen kerst nog magisch was
jaar in jaar uit
de dag van het jaar
die zoveel betekenis had
gezelligheid, vrolijkheid…
AAN EEN JONGGESTORVEN DICHTER
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.452 O, jeugdig beeld, verheerlijkt beeld eens doden,
Zo vaak aanschouwd in zaalge weemoedsdromen,
U blijf ik trouw, hoewel de jaren vloden,
De vluggewiekte, die niet wederkomen.
Nog voel 'k een tranenvloed mijn ziel doorstromen,
Wanneer ik peins aan u, en hoe de goden
U, ach! zo vroeg, een koele wijkplaats boden,
Melodisch door de wiegezang der…
Ik had gedacht
gedicht
2.4 met 16 stemmen
16.860 Ik had gedacht dat ik je kon vergeten,
en in de zachte nacht alleen kon slapen,
maar in mijn onschuld heb ik niet geweten
dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken:
Dat ik de lichte trilling van je hand
weer langs mijn sluimerende hals zou voelen -
Ik dacht dat het vuur dat in me brandde
als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.
Nu weet…
ZWERVEND HONKVAST
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
461 In de dichte nacht hangen boze wolken
over het meer vol rustig wachtend zwart.
Geruis, kabbelklank, zacht door elkaar verward,
willen reeds het komende uur vertolken.
Plots gaat de zware lucht lichtend kolken.
Bolbliksems boven het water schreeuwen hard:
brandende kraanvogels, roepend van smart.
die moeten vluchten, naar vreemde volken.…
ONZE PRILLE LIEFDE OOIT
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
860 Een knipoog en haar glimlach
ze spraken boekdelen voor mij
Op deze prachtig, zonnige dag
was ‘Dag’ het enige wat ze zei
Een glimlach en haar knipoog
ze maakten mij ‘t innerlijk blij
Zij was hèt, hoeft geen betoog
en wat zij zei, maakte mij blij
Een knipoog en haar glimlach
ze maakten mij erg van streek
Ik keek haar aan en dacht, ach
wijl…
Vertrek van dochters
gedicht
2.3 met 234 stemmen
42.075 Er was in ons huis een wereld van verlangen,
geluk, pijn en verdriet gegroeid, in hun
kamers waarin ze verzamelden wat ze mee
zouden nemen, hun herinneringen.
Nu ze weg zijn kijk ik uit hun ramen en zie
precies dat zelfde uitzicht, precies die
zelfde wereld van twintig jaar her,
toen ik hier kwam wonen.…
Zo is het goed
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.254 (In memoriam S. G.)
Mijn leven voltooid
zoals de huizen die ik bouwde.
Klaar voor de laatste reis,
benieuwd wat komen zal.
Mijn vrouw en kinderen aan mijn zij,
dicht bij mij,
hun warme blik en groet,
zo is het goed.
Ik draag hen allen mee in eeuwigheid.…
HET BRIEFJE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.034 Hand in hand, zo stapten wij
in de vroege, povere junizon
Nu nòg weet ik al wat jij zei,
toen, op weg naar het station
Een lachje hing om je mond
alsof je een geheim feit wist
Van iets dat allang vaststond
dat ik achter ’t net had gevist
Een klein briefje gaf jij mij
met ‘Iets voor strakjes thuis’
‘Nu tot ziens’ was wat jij zei
jij ging…
HOOR HOE MIJN HART HUILT
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.166 Ik houd de hoorn aan mij gedrukt
dikwijls als ik jou bereiken tracht
Onder smart om jou ga ik gebukt
altijd als ik vergeefs op jou wacht
Ik hoor de telefoon dan overgaan
en ik veronderstel ‘t ook van jou
Ik heb duidelijk voor je afgedaan
mijn ogen zijn daarom vol dauw
Ik wou dat je thans luisteren zou
bij ‘t nachtelijk stil van mijn hart…
onzegbaar en onuitspreekbaar
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
816 Ja, je legt je hoofd tegen mijn schouder,
wiegt ogenschijnlijk gedachteloos
in het ritme van het tikken van de klok,
nauwelijks hoorbaar boven het druppelen
van de zondagregen tegen het raam.
Nee, er zijn geen woorden op je tong
noch in je hoofd, vermoed ik; je ogen
staan hol, hoewel niet wezenloos,
eerder berustend, aanvaardend omdat
wat…
Keukenprinses
gedicht
2.0 met 47 stemmen
23.345 Dat is het ergste, als je soms dacht dat je leuk
was, dat je mij met terugwerkende kracht laat
stampvoeten op de vloer in de keuken bij je
moeder waar de afwas voor mij stond en jij
me hielp de dingen op hun plaats te zetten
en op de hare. Met de toegift van je lach mij,
aangedaan om nooit meer te vergeten, mini-
maal onbereikbaar maakt…
Asscheid
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.537 As verzandt langzaam tot sediment
Als hij wegzakt in het sentiment
Van een golvende herinnering
Onderweg naar de Noordpierbranding
In het deinen op duinen van woelig water
Valt het nu samen met later
En spiegelt de zon zich als zilver aan de oppervlak
Waaronder een zee van stilte zich stelt op zijn gemak.…
VideoNagedachten
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
684 genieten van herinneringen is twee keer leven.…
Usselo, herbezocht
gedicht
2.0 met 10 stemmen
2.799 De hemelen glimlachten toen
altijddurend als de glimlach
van de Mona Lisa; onder de wegwijzers
en hun gerechtige arm blonk
de spiegeling van lantarens
in de poel met boomstammen,
en altijd was ’t de bloeitijd
van de distels, lasteraars leven
hier niet, sprak het hooiland;
later staken ze de weg neer;
zoete moederkoek van de daken,
polsstokken…
De kleine geesten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
604 het rook nog
naar gezelligheid en
rust van lang geleden
muren en het bord
hadden zorgeloos
de tijd opgeschort
zag de kleine geesten
in een groter lijf
hun blikken toch wat wijzer
herkende de details
toen uitvergroot
nu in balans zo op het oog
slechts bij een enkeling
brak nog de speelse twinkeling
van vroeger tijden door…
Papierland
gedicht
3.1 met 15 stemmen
7.251 Krakend neerzitten en kijken
naar wind op een foto. Hoe
de geketende dansers buigen op rij!
Wij waren tien en wilden naar zee.
Melkzuur in de benen, blaasbalg
in de keel. Storm blies tranen
over de wangen, schelpengruis
knapte onder onze banden. Wij
trapten ons achteloos een weg.
Groen, blauw, wit namen we
voor lief; zintuigen werkten…
Railingvraag
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
708 Zij die me vernederen
Nu al vele jaren
Eigenlijk vanaf het begin
Drukken zich nu uit in
Mijn herinnering.
Zou ze over de railing
Van deze terrasboot willen
Flikkeren en nooit meer
Aardig gevonden willen worden
Maar zoiets kan ik me
Niet veroorloven. Ik denk,
Vermoed, weet, twijfel of
Dit wel zo verstandig is.…
onze wereld
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.474 Liggend op mijn rug in mijn warme bed
Turend in het donker luisterend naar jouw stem
in die vertrouwde bovenkamer in dat grote huis,
midden in die laan tussen dorp en wildernis
Voelend echter dat ik zweef, we vliegen
Zwervend door een heelal aan beelden,
opgeroepen door onze woorden, onze gedachten,
ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap…
Niet wetend wat het met mij doet
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.937 Keek nog eens goed, en ja, daar stond je dan,
kwamen herinneringen boven, begrijp nog steeds niet hoe dat kan.
Nog steeds zo knap en mooi als vroeger, en met veel levenslust,
zag ik je daar op youtube, van mijn beslissing werd ik bewust.…
even
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
824 even al is het maar even
hoeft niet lang te duren maar
even wil ik je nog horen
al was het maar over
fietsbanden of de schilderijen
van Vermeer of noem nog eens wat
of bloembolvelden die je onder water zet
blijkbaar doen ze dat ergens voor
we hadden het verder over wind en tegenwind
we namen een tomatensoep
zo zeker van onszelf…
wat je toevoegt
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
854 wat je toevoegt is later
nu is er alleen maar alleen
een paar dingen in je hoofd een herinnering
niet eens de geur van een koekje terwijl
je denkt aan alles maar zo weinig
ik ben je kwijt je leeft niet in me voort
als je dood bent ben je dood en elke hersenschim
daarna is wat het is en geen verder leven maar alsjeblieft
leef nog door…
Notitie
gedicht
3.8 met 6 stemmen
9.066 waar geen oog meer weet van heeft.
--------------------------------------
uit: ' Nieuwe herinneringen', 2007.…
Weet je nog...
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
3.544 Het zijn alleen herinneringen,
het zijn er o zoveel...
Ze hebben alleen waarde
Als ik ze met jou deel.…
Zoeken naar geluk.....
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.315 Een golf van veel herinneringen
overspoelde mij, als was het gisteren pas.
Toch is het geen verdriet,
waarom ik huilen moet.
Het is veeleer geluk, waardoor ik tranen wis,
geluk van vroeger, dat ik nu zo node mis.
Toch ga ik wel weer zoeken
naar iets wat ik toen had.
Alleen om daar weer te vertoeven....…
UIT EN VOORBIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.032 Een opgetogen gebaar;
een wind harteloos stil
Ik ben nu met jou klaar
en doe weer wat ik wil
Een onwezenlijk koel;
een toorn in mijn hart
Weg is ‘t liefdesgevoel
pijn week uit mijn hart
Een nacht vol kommer
ligt nu niet meer klaar
Ik vind je nòg stommer
na al welhaast een jaar
Een herinnering week
als schaduw voor licht
Toen die…
Een vrouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.314 ze was een meisje
het kind
waar lang op werd gewacht
verwend
ze was een echtgenote
werd moeder
man stierf veel te jong
verloren
ze was een weduwe
wilde veiligheid
vond een man en zijn gezin
geborgen
ze was een moeder
ontzegde liefde
zichzelf misschien het meest
alleen
ze was een vrouw
verzweeg
verdriet en angst en drank
eenzaam…
EENZAAM KLONK MIJN LIED
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.161 Toen duisternis mij in het hart gleed
zong de nacht mij naarstig zijn lied
De eenzaamheid voelde kil en wreed
en in mijn hart schreide het verdriet
Wijl ‘t stille mij de keel dichtkneep
zat ‘t duister vol van met onbekend
Van de nacht gloeide de wurggreep
waaraan ’t verlaten mens nooit went
Waar klokgeluid het stille verbrak
restte mij…
mijmering bij een 'jaardag"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
980 Herinnering,
een eigenaardig ding
maar goed voor menige
koestering.…
ZWERVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 De alpinist zoekt
eens rust in de Ardennen,
ziet hun najaarsbos,
beleeft inniger dan ooit
zijn tochten door de bergen.
Brabantse busreis:
zakelijke gebouwen
glijden steeds voorbij,
waartussen vrij bosleven
onbelemmerd luchtig wuift.
Langzaam rondlopen,
stilte beleven
op de zandverstuiving,
denkend aan kindervermaak,
dat hier vroeger…