3520 resultaten.
Aankondiging
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 narrige herfstwind
rukt poster: NAZOMERFEEST
los van een plakzuil
woorden fladderen vluchtig
vallend boomblad dwarrelt mee
Tanka…
Compost van tijd.
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
792 Eiken roesten met bleke
kroon, geteisterd in storm -
doorweekte regennachten,
reikhalzend over zwart satijnen
grachten, waarin zomers licht
onverbiddelijk voor het najaar
zwicht, wacht - rood en geel -
geslagen bladgoed op de laatste
dolkstoot van de wind, onwetend
hoe die op te vangen om naderend
onheil te verzachten, de maan in…
najaar 2010
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 reeds zijn de gouden zomerdagen
verpakt in grijze slierten mist
de dagen worden moeilijk wakker
nu de kinderen weer elke dag vertrekken
alles weer terugvalt
in het strakke uurpatroon
en september de schooljeugd
een uniform aantrekt
om ze in't gareel te houden
de kleuren van de zomer
kruipen in de bomen
voorbij de lange trage dagen…
'k Verkoop je wat...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
741 ‘k Verkoop je wat: een zonnestraaltje
dat laag over de weide valt,
het lachen van een kind dat dartelt,
een dwarrelend blaadje op de grond.
‘k Verkoop je wat: een bruin kastanje
die ik daarnet toevallig vond,
een avondzon die traag wat kleur brengt,
de herfst die draagt wat weemoed rond.
‘k Verkoop je wat: zomaar een glimlach,
een knipoog…
Herfst
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
652 Passé zijn de hoge temperaturen
voorbij is het open raam
gedaan is het met de zomer:
want de HERFST komt eraan!…
Doorkijkje.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
735 gezonnestraald
door gisteren
geregenzwiept
door nu
verlang ik reeds
naar morgen
naar het kuiltje
voor de jus…
Herfstbladen op en af
poëzie
3.7 met 10 stemmen
3.752 De vensters langs en straf
over de ruit; gekneusd, gedeukt,
geplet, geplakt, gekreukt
en vaal en grauw van kleur,
een eenzang en een zeur.
O het omslachtig wezen
deze sleur,
mijn ziel verzinkt in ongenezen
verveling
En dan in eens staat overeind
de koestering, de vreugde:
blij, treurig, om het even,
dat ik dit mag beleven,
dat ik dit rijk…
Lenteblues
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 Onze dagen worden langer, onze nachten worden klein
onze stiltes worden dieper zou ik liever bij jou zijn
wonen mensen altijd samen die elkaar steeds lieven
hebben vogels nog een nest als alles anders is?…
Aan Zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 boven op Kijkduin
verwaait zomerillusie
door kille herfstwind
jonge meeuwen wirwarren
verjagen vlokjes zeeschuim…
Een Herfst
gedicht
2.8 met 21 stemmen
12.184 Men is vandaag ontzettend onsterfelijk
het is eindelijk de echte heldere herfst
die er haast nog niet is
de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen
de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting
de grond ligt nog onder het gras
men rookt de zwarte sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende…
Herfstluchten
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
682 regenwolken die traag over drijven
vertellen van grijsheid en
niet goed weten wat en hoe
terwijl mensen zich vragen stellen
en heimwee hervinden naar
blauwe luchten en warmte
als een deken om je schouders
licht wordt gezocht
maar is spoorloos en nergens
laat geen schaduw vallen
omdat de vruchten er triestig
van zouden worden, ontheemd…
Donkere maand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 De juli-maand leek eindeloos,van alles te beleven.
Vanzelfsprekend vonden wij, al klinkt dat nu verwaand.
We stonden er toen niet bij stil, toch was ‘t godgegeven.
Het lachen om de lichtheid, het gezicht nog onbetraand
En toen was het oktober, ik weet nog goed hoe het begon.
De herfst had zich zoals altijd opeens een weg gebaand.
Voorbij die…
WINTER
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.660 Grauwer dan bij 't woeste weêr,
Troostloos hangt de hemel neêr,
Grimmig zonder stormen;
Aarde! ééns blijde en grootsch,
Hoe ontdaan en doodsch
Huiv'ren thans uw vormen...
Wees gerust. In vlokkendans
Lichtend uit al valer trans,
Koomt om de arme leden
Blankheids warlend waas,
Blankheids sluiergaas,
Blankheids kleed gegleden.
Uitgesneeuwd…
Midwintergeest
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
551 De prikkel in mijn
zenuwbaan geknepen,
doorlaat de winterkou
en nevel gauw gevroren,
als woorden in mijn hoofd
Vernieuwing zichtbaar
aangebracht
Een engel doorstroomt
mijn nageslacht
en in verwaterd
aangezicht, bespiegel ik
bekoring
uit: "Het lied van de wachters van Moeder Aarde", 2008…
Herfstmelodie.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
629 De kleur op mijn wangen
de lach in jouw ogen
door de zon gevangen
in warme herfstkleuren.
Wat dwarrelend blad
dat door de wind wordt
gedragen samen met het
geluid van tjilpende vogels
tussen de bomen in het
bos waar het klinkt als
het zachte zingen van
een mooie herfstmelodie.…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 Na warme dagen volgen koude nachten.
Als lakens ligt de dauw op bleek en haag
Versteven naar wat zonneschijn te wachten
En slaat in wolken op en regent traag.
De struiken tinkelen met haarfijn ijzel.
En in de hof, de dragende appelaar
Komt uit de damp reusachtig te verrijzen,
Met ronde konen en veel grijzend haar.
O eedle boom, die, boven…
De storm
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
494 De storm buiten, doet zich te goed
aan alles wat los en vast zit en zat.
Wat een geluk dat we binnen
alleen maar het geluid meekrijgen!…
Japanse kers
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
573 ik was er onderdoor gelopen
haar uitgestrekte naaktheid liet ze, maar
haar stam droeg water
ik zag hoe schors zich vormde, tot het
grillige verloop van takken die ze
zweven liet
uiteinden zwollen
als tepels, door winterkou verhard
daaronder groeide lente
waar de magere dag mijn lijf verdraagt
verdraag ik zelf het wegen
van haar witte…
In winteravondkou
poëzie
3.9 met 13 stemmen
2.782 In winteravondkou, in het groot open
van het blauwvloeiende belopen
roestrandig staal,
spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan
als een fijn edel veertje, als een losse haal
en dun getogen.
Rondom vochtig staan
de zwarte sparren, lorken gril verwezen,
verzameld onderhout, somber en nors,
maar onder de donkerte der schors
is helder al het…
Humeur
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
689 Mijn humeur is
als het weer,
druilerig en
teneergeslagen,
zodat ik me niet
hoef af te vragen,
hoe ik er aan
toe zal zijn,
bij een klein
beetje zonneschijn…
Alles komt in beweging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
827 Mistig, stil en uitgestrekt
leunt de stad tegen de duinen
Duwend tegen het natte, groene achterland
ontdoet ze zich van haar nachtelijk vocht.
Slechts een bleke zon komt op
Het mag nog geen dag heten
Gedempt licht verdringt de grijze schemer
en doet de nacht vergeten.
Schaduwen glippen geleidelijk weg
Langzaam verdwijnt de kilte
Er komt…
jong en pril
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 doolhof van dwarrels
losse bladeren bruin
herfst wordt winter
in herinneringtuin
daar kijk ik terug
grasland vol bloemen
groen, rood en wit
teveel om te noemen
't is simpel prachtig
sandalen en blouse
voel weer de warmte
als in een roes
het mooiste is nu
m'n denken aan toen
vol van verwondering
over ons en de zoen…
Indian summer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
764 Nazomertje zoet,
je zinderende zaligheid speld ik op mijn hoed
langs wegeltjes van rust,
langs paadjes van weldadigheid,
langs holle wegen als groene tunnels
en bolle boomgaarden in oranjegloed.
Ik wil geen minuut missen, geen uur verzuimen,
jouw dromerige fruit heeft iets goddelijk zoet.
Ik lik vingers en duimen.…
Zondag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
690 De zon laat via
haar stralen weten,
dat zij de naam
vandaag eer doet!…
oktoberlicht
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
700 bladeren dobberen in stemmige tinten
door een stille sloot, drijvend langs
een verwaaide boom die gaandeweg
doorzichtiger wordt, in mild oktober
licht nu brozer wat eenzamer lijkt
zoals hij roerloos naar 't water staart
bij vlagen naar zonnige dagen reikt…
Oktober
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
687 oktober dampt zich
in de eerste kille ochtenden
als voorlopers naar winterse donkerte
af en toe schijnt er een waterige zon
oktober spiegelt zich
in goudgebladerte en grijze wolken
die zachtjes uitvallen in humusrijke aarde
volgende lente weer zinnig groen
oktober verdonkert zich
in bewolkte nachten en benevelde aarde
terwijl de maan aan…
Oktober.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
580 Wind
jaagt bladeren
van de bomen
zon gaat vroeg onder
herfst.…
Verwarmend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 het daglicht zie ik krimpen
elke dag wat meer
herfst komt, daarna winter
elk jaar weer het duister
zal ik droevig worden
van leeggeworden bomen
of keer ik in mijzelf
waar zonnewarmte blijft
onder mijn nieuwe truitje
draag ik een lenteshirt…
Oktoberlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
593 Oktoberlicht
Tuin gedompeld in oktoberlicht
Als koraal in het rif
Fris, schoon en kwetsbaar in het zicht
Werden de dingen neergelegd
Door de donzig strijkende stralen
Van de middagzon
De bomen, de struiken en het gras
Oh, ik kon
Ik kon hun wezen zien
Alsof ik hen ook zelf was…
druppelen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
730 onder de bomen is het droger
daar buigt het gras niet, naast de regen
wordt maar weinig nat
en loopt de hond niet zo te trekken
even staan, even nog
ademen
zuiverend verlaat de avond
thans de dag
tot ver in schemeruren leeft de herfst
hij laat het water langzaam rijpen
op het laatst
dat zomerblad…