Alle inzendingen over jaargetijden

3520 resultaten.

Sorteren op:

Aankondiging

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
narrige herfstwind rukt poster: NAZOMERFEEST los van een plakzuil woorden fladderen vluchtig vallend boomblad dwarrelt mee Tanka…
Marion Spronk18 september 2010Lees meer >

Compost van tijd.

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 792
Eiken roesten met bleke kroon, geteisterd in storm - doorweekte regennachten, reikhalzend over zwart satijnen grachten, waarin zomers licht onverbiddelijk voor het najaar zwicht, wacht - rood en geel - geslagen bladgoed op de laatste dolkstoot van de wind, onwetend hoe die op te vangen om naderend onheil te verzachten, de maan in…
pama18 september 2010Lees meer >

najaar 2010

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 685
reeds zijn de gouden zomerdagen verpakt in grijze slierten mist de dagen worden moeilijk wakker nu de kinderen weer elke dag vertrekken alles weer terugvalt in het strakke uurpatroon en september de schooljeugd een uniform aantrekt om ze in't gareel te houden de kleuren van de zomer kruipen in de bomen voorbij de lange trage dagen…
rietvr21 september 2010Lees meer >

'k Verkoop je wat...

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 741
‘k Verkoop je wat: een zonnestraaltje dat laag over de weide valt, het lachen van een kind dat dartelt, een dwarrelend blaadje op de grond. ‘k Verkoop je wat: een bruin kastanje die ik daarnet toevallig vond, een avondzon die traag wat kleur brengt, de herfst die draagt wat weemoed rond. ‘k Verkoop je wat: zomaar een glimlach, een knipoog…
Adeleyd21 september 2010Lees meer >

Herfst

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 652
Passé zijn de hoge temperaturen voorbij is het open raam gedaan is het met de zomer: want de HERFST komt eraan!…
An Terlouw25 september 2010Lees meer >

Doorkijkje.

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 735
gezonnestraald door gisteren geregenzwiept door nu verlang ik reeds naar morgen naar het kuiltje voor de jus…
Peterdw.26 september 2010Lees meer >

Herfstbladen op en af

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.752
De vensters langs en straf over de ruit; gekneusd, gedeukt, geplet, geplakt, gekreukt en vaal en grauw van kleur, een eenzang en een zeur. O het omslachtig wezen deze sleur, mijn ziel verzinkt in ongenezen verveling En dan in eens staat overeind de koestering, de vreugde: blij, treurig, om het even, dat ik dit mag beleven, dat ik dit rijk…
J.H. Leopold29 september 2026Lees meer >

Lenteblues

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Onze dagen worden langer, onze nachten worden klein onze stiltes worden dieper zou ik liever bij jou zijn wonen mensen altijd samen die elkaar steeds lieven hebben vogels nog een nest als alles anders is?…

Aan Zee

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 562
boven op Kijkduin verwaait zomerillusie door kille herfstwind jonge meeuwen wirwarren verjagen vlokjes zeeschuim…
Marion Spronk27 september 2010Lees meer >

Een Herfst

gedicht
2.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 12.184
Men is vandaag ontzettend onsterfelijk het is eindelijk de echte heldere herfst die er haast nog niet is de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting de grond ligt nog onder het gras men rookt de zwarte sigaar van de dokter men raakt bezweet door het werpen met darts men drinkt zijn zevende…

Herfstluchten

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 682
regenwolken die traag over drijven vertellen van grijsheid en niet goed weten wat en hoe terwijl mensen zich vragen stellen en heimwee hervinden naar blauwe luchten en warmte als een deken om je schouders licht wordt gezocht maar is spoorloos en nergens laat geen schaduw vallen omdat de vruchten er triestig van zouden worden, ontheemd…
Adeleyd30 september 2010Lees meer >

Donkere maand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
De juli-maand leek eindeloos,van alles te beleven. Vanzelfsprekend vonden wij, al klinkt dat nu verwaand. We stonden er toen niet bij stil, toch was ‘t godgegeven. Het lachen om de lichtheid, het gezicht nog onbetraand En toen was het oktober, ik weet nog goed hoe het begon. De herfst had zich zoals altijd opeens een weg gebaand. Voorbij die…

WINTER

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.660
Grauwer dan bij 't woeste weêr, Troostloos hangt de hemel neêr, Grimmig zonder stormen; Aarde! ééns blijde en grootsch, Hoe ontdaan en doodsch Huiv'ren thans uw vormen... Wees gerust. In vlokkendans Lichtend uit al valer trans, Koomt om de arme leden Blankheids warlend waas, Blankheids sluiergaas, Blankheids kleed gegleden. Uitgesneeuwd…

Midwintergeest

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
De prikkel in mijn zenuwbaan geknepen, doorlaat de winterkou en nevel gauw gevroren, als woorden in mijn hoofd Vernieuwing zichtbaar aangebracht Een engel doorstroomt mijn nageslacht en in verwaterd aangezicht, bespiegel ik bekoring uit: "Het lied van de wachters van Moeder Aarde", 2008…

Herfstmelodie.

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 629
De kleur op mijn wangen de lach in jouw ogen door de zon gevangen in warme herfstkleuren. Wat dwarrelend blad dat door de wind wordt gedragen samen met het geluid van tjilpende vogels tussen de bomen in het bos waar het klinkt als het zachte zingen van een mooie herfstmelodie.…

De appelboom

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.609
Na warme dagen volgen koude nachten. Als lakens ligt de dauw op bleek en haag Versteven naar wat zonneschijn te wachten En slaat in wolken op en regent traag. De struiken tinkelen met haarfijn ijzel. En in de hof, de dragende appelaar Komt uit de damp reusachtig te verrijzen, Met ronde konen en veel grijzend haar. O eedle boom, die, boven…

De storm

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
De storm buiten, doet zich te goed aan alles wat los en vast zit en zat. Wat een geluk dat we binnen alleen maar het geluid meekrijgen!…
Johanna5 februari 2011Lees meer >

Japanse kers

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 573
ik was er onderdoor gelopen haar uitgestrekte naaktheid liet ze, maar haar stam droeg water ik zag hoe schors zich vormde, tot het grillige verloop van takken die ze zweven liet uiteinden zwollen als tepels, door winterkou verhard daaronder groeide lente waar de magere dag mijn lijf verdraagt verdraag ik zelf het wegen van haar witte…
switi lobi31 januari 2011Lees meer >

In winteravondkou

poëzie
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.782
In winteravondkou, in het groot open van het blauwvloeiende belopen roestrandig staal, spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan als een fijn edel veertje, als een losse haal en dun getogen. Rondom vochtig staan de zwarte sparren, lorken gril verwezen, verzameld onderhout, somber en nors, maar onder de donkerte der schors is helder al het…
J.H. Leopold11 februari 2026Lees meer >

Humeur

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 689
Mijn humeur is als het weer, druilerig en teneergeslagen, zodat ik me niet hoef af te vragen, hoe ik er aan toe zal zijn, bij een klein beetje zonneschijn…
An Terlouw2 februari 2011Lees meer >

Alles komt in beweging

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 827
Mistig, stil en uitgestrekt leunt de stad tegen de duinen Duwend tegen het natte, groene achterland ontdoet ze zich van haar nachtelijk vocht. Slechts een bleke zon komt op Het mag nog geen dag heten Gedempt licht verdringt de grijze schemer en doet de nacht vergeten. Schaduwen glippen geleidelijk weg Langzaam verdwijnt de kilte Er komt…

jong en pril

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
doolhof van dwarrels losse bladeren bruin herfst wordt winter in herinneringtuin daar kijk ik terug grasland vol bloemen groen, rood en wit teveel om te noemen 't is simpel prachtig sandalen en blouse voel weer de warmte als in een roes het mooiste is nu m'n denken aan toen vol van verwondering over ons en de zoen…
Sil Darius25 januari 2011Lees meer >

Indian summer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 764
Nazomertje zoet, je zinderende zaligheid speld ik op mijn hoed langs wegeltjes van rust, langs paadjes van weldadigheid, langs holle wegen als groene tunnels en bolle boomgaarden in oranjegloed. Ik wil geen minuut missen, geen uur verzuimen, jouw dromerige fruit heeft iets goddelijk zoet. Ik lik vingers en duimen.…

Zondag

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 690
De zon laat via haar stralen weten, dat zij de naam vandaag eer doet!…
Johanna10 oktober 2010Lees meer >

oktoberlicht

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 700
bladeren dobberen in stemmige tinten door een stille sloot, drijvend langs een verwaaide boom die gaandeweg doorzichtiger wordt, in mild oktober licht nu brozer wat eenzamer lijkt zoals hij roerloos naar 't water staart bij vlagen naar zonnige dagen reikt…

Oktober

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
oktober dampt zich in de eerste kille ochtenden als voorlopers naar winterse donkerte af en toe schijnt er een waterige zon oktober spiegelt zich in goudgebladerte en grijze wolken die zachtjes uitvallen in humusrijke aarde volgende lente weer zinnig groen oktober verdonkert zich in bewolkte nachten en benevelde aarde terwijl de maan aan…
Nadine12 oktober 2010Lees meer >

Verwarmend

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
het daglicht zie ik krimpen elke dag wat meer herfst komt, daarna winter elk jaar weer het duister zal ik droevig worden van leeggeworden bomen of keer ik in mijzelf waar zonnewarmte blijft onder mijn nieuwe truitje draag ik een lenteshirt…

Oktoberlicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Oktoberlicht Tuin gedompeld in oktoberlicht Als koraal in het rif Fris, schoon en kwetsbaar in het zicht Werden de dingen neergelegd Door de donzig strijkende stralen Van de middagzon De bomen, de struiken en het gras Oh, ik kon Ik kon hun wezen zien Alsof ik hen ook zelf was…

druppelen

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 730
onder de bomen is het droger daar buigt het gras niet, naast de regen wordt maar weinig nat en loopt de hond niet zo te trekken even staan, even nog ademen zuiverend verlaat de avond thans de dag tot ver in schemeruren leeft de herfst hij laat het water langzaam rijpen op het laatst dat zomerblad…
switi lobi19 oktober 2010Lees meer >