5913 resultaten.
Bos (2)
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
867 Er liggen dennenappels,
mos op de grond,
het bos lijkt eindeloos,
vogelgeluiden, bomen die
knarsen.
Onze voetstappen vermengen zich met onze gedachten,
er lopen geen andere mensen,
wel loeit er een koe,
dit is een plek van rust en onbegrensde mogelijkheden.…
Reisgezelschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.565 een reisgezelschap zoals wij:
een stille en een prater
maar anders dan bij ons;
het is een zoontje en zijn vader
maar zoon is oud en pa is kind
dat zie je aan hun ogen
en alles wat van praten rest
zijn de zoon zijn monologen
Pa weet niet dat zijn zoon hem duwt,
lijkt weg van deze aarde
maar de zoon kijkt trots, uitdagend haast
en laat…
vivaldi in majeur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
803 die grauwe dagen in oktober
als de regen langs de ramen druilt
de hemel verstikkend in grijstinten
over een wereld stil en uitgestorven
die nooit meer lijkt te ontwaken
plots parelt daar muziek uit venetie
dit gloria klonk eens goddelijk
over de eilanden in de lagune
deze engelen verjuichen mijn somberheid
de klaterende regen applaudisseert…
VERLATEN PERRON
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.025 Haar tranen
zien wij niet
Ze trekt liever
gekke bekken
Stapt op
de trein
Lijkt joviaal
te groeten
Maar in 'r gezicht
met duizend sproeten
Trekt mascara
'n bijna onzichtbaar spoor.…
Oud vlees
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
973 De nachten kouder worden
in de omslag van het jaargetij
De hitte waarover we morden
kwam, ging, en is voorbij
Met jou bestijg ik steile treden
zonder jou had ik die gemeden
wij dragen elkaar met ons mee
in een cirkel zonder doorsnee
Bij het klimmen van de jaren
lijkt het lichter van bestaan
het lichaam meer een last
die ons beweegt…
Stijfsel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.282 Nog eenmaal kijkt zij achterom
de laatste zandkorrel blaast
ze met een verbaasde
glimlach van haar hand
diepe lijnen tekenen haar
gelaat, het dolen moe
laat lachrimpels vechten
met de pootjes van tijd
zij drukken een grimas af
waar menig clown jaloers
op zou zijn, gestreken
lijkt de lach net echt…
Vandaag
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.102 hoe je weet dat zij het is
zij het zoetste smaakt
haar aanblik het innerlijk
vervult met mateloos geluk
nog nooit eerder losgemaakt
Gisteren schiep het verlangen
naar wat onmogelijk lijkt
Morgen is maar een idee
het bestaat nu niet
plooibaar als water
en zacht op zoek
naar het laagste punt
verdampt, vriest vast
aan de hoogste toppen…
Vraag
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
836 hoe je weet dat zij het is
zij het zoetste smaakt
haar aanblik het innerlijk
vervult met mateloos geluk
nog nooit eerder losgemaakt
Gisteren schiep het verlangen
naar wat onmogelijk lijkt
Morgen is maar een idee
het bestaat nu niet
plooibaar als water
en zacht op zoek
naar het laagste punt
verdampt, vriest vast
aan de hoogste toppen…
armoede
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
2.698 Je bent zoals je bent
rijk of zonder een cent
wat is nu geld
het is je gezondheid wat telt
maar je gezondheid wordt slecht
als je tegen de armoede vecht
en denk nu niet het is ver van mij vandaan
hopelijk kom je er zelf nooit voor te staan
het lijkt mij erg om geen eten te kunnen kopen
en alleen maar te moeten hopen
dat iemand in je omgeving…
Peutertijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.083 gedaan
wat je aanraakt krijgt een naam
de bakens worden meer en meer verzet
je wil,
als een bloem nog in de knop,
doch zichtbaar reeds omhoog geschoten,
zoekt grijze grenzen op
de spiegel van je zijn is
ijl en transparant
de landkaart van je leven
zonder vaste rand
je zoekt
je kijkt verwondert om je heen
nog is alles
wat het lijkt…
Vastlopen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.022 Een oplossing die er niet lijkt te zijn,
maar die er wel is, al is ie klein.
Ophouden met koortsachtig zoeken is een must,
en wellicht dan vind je de oplossing in alle rust.…
de hemel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
977 De stilte van de nacht
de maan die mij toelacht
een vallende ster
hij komt van ver
de zon verdwijnt achter de maan
het begint te regenen
laat de hemel nu een traan
daar boven is het een pracht tafereel
het lijkt wel een podium of een toneel
met de sterren als acteur
de maan is dan de souffleur
en ik ben het publiek
het is prachtig gewoon…
Afscheid van een oud jaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.489 Geproost op het afscheid
Afscheid van een oud jaar
De laatste noten verdwijnen langzaam in stilte
Stilte die opnieuw gevuld moet worden
Nu lijkt 2008 nog kil en leeg
Leeg maar nieuwe mogelijkheden staan alweer in een rij
Een rij van gebeurtenissen
Die ons snel leiden naar het einde
Een einde maar het begin van het nieuwe jaar…
ochtenden zonder ogen
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
813 als een moeder zwijgt
en haar kind dichtvouwt, dat van nergens lijkt
te komen
in een niets dan lege kamer
van onverschilligheid
vraagt het kind zich dan niet af
of zijn naam bestaat
in gedichten, vernietigd door
gebrek aan gelijkenis
en zal de stilte dan het einde vinden
in verwilderde dromen
wetend dat de werkelijkheid
die…
dode winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
617 Als de nijdige noordwester in juni blaast
Het prille blad ritselt en ruist
De kragen te hoog
Het water koud spat
Dan lijkt de zomer mijlenver uit ’t oog
Verder dan de dode winter
Nog niet ter aarde besteld
Maar z’n ak'lige ademtocht
Nog één laatste maal uitstort.…
Kiezen
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.332 mijn zijn zinloos wordt
de keus is simpel
het pad er naar toe loodzwaar
de weg terug vreemd
hoe zou het dan zijn
geen verstarring en geen pijn
een nieuw mens te zijn
opnieuw geboren
door al dat technisch vernuft
lijkt…
Spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 Het stemt me tot droefenis,
dat alles zo mooi lijkt
en in werkelijkheid niet zo is.
Vliegjes dansen nou eenmaal om het vuur
mensen aanschouwen slechts dit spel.…
Van man tot man 2
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
802 zo boom,
je bottelt al
zie ik, knoppen in je oksels
die op ploffen staan
springseizoen, zeg je
terwijl ik sta te jumpen
in maartse kou
het lijkt of je lacht
ja, loop jij maar uit
ik kom pas terug
als krokussen en narcissen
de vlakte kleuren
rond jouw bolle bast
en jubel dan maar
over het lentegebeuren
ajuu,…
het verzenkind (II)
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
704 het lijkt nog nacht
en het kind weet: ze gaan weer
komen
de woorden
en de schaduwwachters
die door de deur naar binnen sluipen
een onherstelbare droom vullen
met vermommingen en beeld na
beeld
leugen na eeuwigheid
na leugen
luid
eeuwig
in een te klein kasteel
van witte lakens, wollen beesten
en onderaardse, dichtgestopte…
Ten afscheid
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.383 Tussen vallen
en opstaan door
lijkt de lucht
geklaard
torent een gemaskerde vogel
ijl boven gekalmeerde golven
buigt iemand zich
over een geliefde
om afscheid te kussen
net voor de slaap
blijft een lichaam alleen
splitst een geest zich
in tweeën
tot het lot
hen wellicht wederom
zal samenbrengen
op een volgende vlucht…
Volmaakt geluk
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.516 Ze zijn blind verliefd op elkaar,
samen zullen ze de liefde ontdekken,
dromen van en met elkaar,
Het geluk lijkt niet kapot te kunnen.
Maar hun dromen knappen als een zeepbel
de twijfels kwamen
De wegen scheiden hier.…
Zinnen tuigen...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
569 Soms kom ik zintuigen
tekort om me te uiten,
komt niet alles,
wat in me leeft,
naar buiten
Is het slikken,
lijkt op stikken
Dan volgt machteloosheid
en pijnlijke onzekerheid
Raak ik niet mijn emoties,
maar wel mijzelf
een beetje kwijt
Gevolgd door uren, dagen
waarin ik lijm de duigen,
mijn zinnen weer kan tuigen,
mezelf weer kan…
Zwoele ruimte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
598 Het is buiten zo warm
jouw lenig lijf
lijkt mij te koelen
voel jouw arm
iets minder warm
tussen dwaze dromen woelen
er groeit nu zonneschijn
in het verdwaalde hoofd
dagen zweven als muggen
en zwaluwen, langs ruggen
voel ik jouw lichaamskoelte
met zwoele ruimte stoeien.…
Melancholoe
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
523 als vurige symbolen
van een stervende zomer
vallen rode en goudgele bladeren
als een laatste glorieuze zonnebundel
in de richting van de winter
bracht de zomer opwinding
de herfst lijkt altijd
rust te brengen
het vallend blad
vormt een warm tapijt
voor al wat leeft, groeit en bloeit
onder moeder aarde
als een warme deken…
Onbekende bestemming
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
540 Toekomst omhulde mijn gevoelens
na een nacht van donder en vuurwerk
werd ik door God verlaten wakker
met een lege zolder in mijn hoofd
zonlicht inspireerde me
deze ochtend van sneeuw
smolten oude gevoelens
je laat me nooit alleen
lijkt vaak voorgoed
voor eeuwig bij me
maar soms overwin ik je
met wat simpele woorden
kan ik je in dromen…
Intricaat
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
452 groot is de deceptie
evenals het zelfbeklag
spiegels breken 't evenbeeld
als in blinde woede
de hele wereld is fout
het beschuldigende vingertje
wijst alle kanten op
daar de visie blind is
het labyrint lijkt oneindig
overwoekerd door klimop
het blijft de vraag of zonlicht
ooit diens hart zal doen smelten…
Op ademhalen na.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
888 Denk daaraan terug als de stilte
je weer bevangt en alles donker lijkt
dan komt er ook voor jou een betere tijd.…
Op guirlande en ballade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 Dromerijen drijven op
de tonen van een lichtend
firmament
Vandaag lijkt wel eeuwig
Ik drijf een eindje mee
in ongekreukeld zicht
Op guirlande en ballade
zingt het landschap
diep
En ik verzink
in onbeschrijf’lijke
heelheid
Heilzaam zing ik jou
mijn lippen
En sterrennevels
als dansende parels
cirkelen minnend
om ons heen...…
Alle angst voorbij…
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 De kern van alle dingen
lijkt vrij en grenzeloos.
Zodat het soms gaat wringen,
mijn tijd is kort en broos.
Dan kan mijn bloed gaan zingen,
zeilend langs een regenboog.
Geen grenzen en geen dwingen,
door golven naar omhoog.
Het leven lacht en schittert weer,
geen gisteren en geen morgen meer.
En alle angst voorbij……
Abstract
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.240 Het wachtend groen
onder azuur
in nevelen gehuld
lijkt te verlangen
naar de rust
van maagdelijk wit
mysterie slaapt
in randen blauw
wind sluiert licht
waar ‘t groen
van lente tafelt
in kleurrijk evenwicht.
Geschreven bij een schilderij van Jo van Wiggen.
Zie voor de afbeelding onderstaande blog.…