1968 resultaten.
Orages en Normandie
netgedicht
4.5 met 23 stemmen
1.131 Grauw grijnst de bui ons toe
De grommende donder nadert pijlsnel
Een uur al is de zon gezonken
Het duister wordt blauwflitsend licht
Weer een print denk ik gelaten
Ontwakend uit mijn schemerdroom
halfwakker nu besef ik het onweer
De hemel laat fel blauw verlichting toe
Spookachtig maanlandschap rondom
Hoezo geen leven op de maan
Rondom…
Miserere lacrimarum ejus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.020 O, natuurlijk is Jeronimo door alle wetenschappelijke verlichtingen heengegaan: ‘de ziel’ zit niet in het lichaam bekneld als in een kerker, maar hier en nu op de valreep kan hij niet zonder dat woord. Straks zit hij bij een 'ontzield' lichaam en waar is dan ‘de ziel’ gebleven?…
Aardehuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Schijnt de zon die jou verlicht,
valt de regen als een zegen. Wat zal ik zeggen
wat zal ik zijn; leer de taal van je hart te spreken,
en zoek naar woorden met iets van rijm.
Gebruik je woorden als een dans. Vrij kun je reizen
naar iedere kans.
Onder alle woorden ben je bezig om te bouwen,
te ontvangen of te geven.…
Digi-d en BSN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
624 *
Goedemorgen welbespraakte
eloquente klant,
waarmee kan ik uw zorg
en leed verlichten?
Loopt u te hoop tegen de muur
van verregaand ondraaglijk trage
arrogante ambtelijke molens?
of erger: stijgt u 't water
tot de lippen nu in droogtenood
uw leidinggevende u dreigt te kippen?…
Uitgedacht en uitgedicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 Morgen zingt de merel weer
Sla niet bedroefd uw ogen neer
Wat als gedachte ooit begon
Keert als gedicht op aarde weer
Een laatste vers als doodsbericht
Nooit meer denken, nooit meer dichten
Niets wordt meer van mij verwacht
Een woord van troost tot u gericht
Nooit heb ik iets groots verricht
Rust zal alle pijn verlichten…
De onderkoelde bode
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
7.268 1
Op gammele wielen dokkert de slee
door een schraal verlichte steeg.
Ze draagt een ster van chroom,
Duiven vluchten loom, verlaten de dorre geul
waar snelle snavels de kruimels ruimen.
Wie verschuilt zich achter getint glas?…
De vier seizoenen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.974 In deze donkere dagen voor oud en nieuw zijn de etalages verlicht en de kaarsen aan.
Versierde kerstbomen die overal gezellig in de huizen staan.
We zingen liederen 'Het kindje Jezus is geboren'.
O, Nederland wat ben ik blij om hier geboren te mogen zijn.
WINTER
Steeds meer blaadjes aan de bomen, zie de bloemen naar boven komen.…
Een passie van onschatbare waarde
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
2.507 grensovergang
Zie ik op een wegwijzer staan
De snelweg loopt even stijl naar beneden
Het uitzicht op de Bodensee komt er aan
Het is al laat op deze vrijdag avond
Maar ach, ik heb nog maar een uurtje te gaan
Dan rij ik eindelijk weer die parkeerplaats op
En zal zij daar weer in die deuropening staan
De lichtjes sieren de berghellingen
De maan verlicht…
Meiklokje II: ondergang & verrijzenis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
631 enkel ik
daar nog fladder
Voor mijn ogen vervliegen nu
bollen blauwfluwelen mutsen
verduisteren verhullen dit schouwtoneel
mijn eerder lichaam was te min
maar de rest was te sterk
voor deze hel
Ik slimmerik
verdamp nu als sjaal
mijn verse gastheer
Vanaf nu kan m'n echt gezicht
terug bleken in de winterzon
M'n formele uniform verlicht…
poetsfobie
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
3.128 Met een blik op oneindig wat een mooi gezicht,
Licht verlicht, allicht doe ik het gebouw dicht.
Het automatisch poetst, schrobt en verder trekt
In het volgende vertrek.
Als een ritme van de dag,
Op en neer, het weer opknappen mag.
Een wonderbaarlijke belevenis is het wel
Een uitgewrongen dweil, wat ik je vertel..…
Verdriet, Woede en Vergeving
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.792 vergeven,
Boosheid is nergens goed voor,
niet alleen zelf breng je het leven negatief door,
De ander lijdt er ook onder,
Het is gewoon beter zonder,
Vergeving is niet zomaar duidelijk te maken,
Het moet uit het hart komen,
dan zal het niet alleen jezelf lonen,
maar je zal er ook die ander mee raken,
Iemand vergeven kan namelijk heel verlichtend…
DE LUCHTSPIEGELING
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.602 Rundren weiden aan de hemel,
En langs zijn verlichte tin
Voert het paard de kar met garven
Rustig de open staldeur in.
En, haar blikken zacht beneveld door een wemelende traan,
Staart zij, in de ziel bewogen,
't Wonder aan van 's Hemels bogen.
"Mocht, dus zegt zij, 't heerlijk schouwspel in geen wolkjen ons ontgaan!…
Domme Julia
gedicht
1.6 met 75 stemmen
13.538 van stralend vuur
ik stijg op eigen kracht
dit is niet meer naar boven
ik kom eraan
mijn lichaam smelt
mijn botten ontploffen als hete lucht ontploft uit een moeras
ik straal
voel hoe mijn lichaam barst en knalt
mijn aderen slagaderen capillairen
nerven van licht gestold in licht voor jou
ik ben voor jou veranderd
ik zoek je
ik verlicht…
Als ik aan seringen denk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
854 En de seringen wassen je schoon wen verlicht en verzacht het lijden.
En laat ik nu niet of te weinig beschikken over goede luim, en de zoete kers van de pruim is niet in mij of te bitter.
En laat ik nu te weinig in Pinksteren zijn.
Verdeeld is mijn ziel,in conflict ben ik met mij.
En laat ik de ziekenzuster sering zo nodig hebben.…
Kerstfeest 1940
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Slechts door een verlichte geest.
Kan men 't leven waarde geven.
En vredig met elkander leven.
Geschreven door K.A. Fraanje
~ mijn Overgroot opa ~…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.248 En 'k vond mij biddend neergezegen:
‘Verlicht, O God, mijn aardse wegen,
en aan Uw hand, ach, voere mij,
dat ik, genaakt tot reinheids-tempel,
een hand gestrekt vind aan de drempel
en blije stem: ‘Wees welkom, gij!’…
Concordet sermo cum vita
poëzie
4.0 met 3 stemmen
908 Seneca
Zij hebben 't schone woord van oudsher aangebeden,
mijn vriend, en wisten met de trage zoetvijl
hun taal te ronden als een puikjuweel;
de deining grootser klanken siddert door hun lucht
en wentelt open langs den schemerige einder;
te middernacht ontsteken zij een vierwerk,
dat knallend al de daken van de stad verlicht
en op…
LIED.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.951 Zie, mijn lief, 't is of de maan
stil blijft staan,
nu haar licht ons aangezichten,
alsof 't werd een licht-festijn,
meisken rein,
met haar stralen komt verlichten.
Zoveel lichtheid in mijn ziel
flikrend viel
van die lichtheid om ons beiden,
en nog licht en laait de glans
heel en gans,
onverminderd alle zijden!…
Geboren nachtegaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 gezang
toverde jij mij tot een glimlach
verblind dat jij, maar mens was
De tijd staat nu weer stil, met jouw ideaal
dromen in eeuwigheid, stemt de juiste noot
klank uit paradijs, met de nacht in het zicht
geboren nachtegaal, in het avondrood
Leven in utopie, van jouw ideaal
de droom van eeuwigheid, zomaar op mijn schoot
verlicht…
SING A CHRISTMAS SONG
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
706 zeg,
” hoor ik nu een bekend kerstlied klinken:
‘MIDDEN IN DE WINTERNACHT GING DE HEMEL OPEN’
vanuit een warme en met kaarsen brandende verlichte
en bomvolle Westerkerk?”
Maar de grote toegangsdeuren zitten potdicht
zeg, ben ik te laat? Of is mijn verlangen te vroeg!…
Festina lente; 6. De Oude Eik
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
399 ", verzuchtte de oude eik,
"Hoe ver van hier kan het verleden zijn
als de wild verlichte grond en jong blad
aan ranke vingers zo groen
zo helder nog voor ogen staat?
Nog ruik ik de wildgroei
van zachte bedden klaver en mos
het grote donkerbos veilig ver weg.…
het dilemma van de vogelhuisjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
149 Blauw, geel en groen, een kleurrijk gezicht,
de vogels weten niet welk huisje hen het meest verlicht.
De Grote Keuze
De merel fluit een vrolijk lied,
maar twijfelt waar hij nu eens gaat zitten.
Hij kijkt naar links, hij kijkt naar rechts,
elk huisje lijkt wel op een paleisje echt.…
NIEUW LIEDEKE
poëzie
4.2 met 12 stemmen
3.954 Als ik in mijn gedacht’
Der scheps’len aard doorschouw,
‘k En vind geen meerder macht
Als ’t vermogen van de vrouw,
Die met haar gezicht
’s Mans moed* verlicht
Van haar* last, van haar leid*
Van haar smart, van haar smaad,
Van haar kwaal, van haar kwaad,
Van haar hoon, van haar haat,
Die zich ter vlucht verspreidt*
Door een zwenkje* van…
De Crisis onzer Dagen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.880 Beschaving en verlichting
Het wachtwoord van de dag;
Maar kruitdamp uit verplichting
En wierook op gezag.
Verbond en vredeknopen,
Maar toch een oog in ’t zeil,
En voor getrokken lopen
Een halve schatkist veil.
Het woord van diplomaten
Verkondigd wijd en zijd;
De letter der tractaten —
Een wisselbrief op tijd.…
een golf van ongemakkelijkheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.813 In bed
Wakker
Stakker
Licht
Verlicht
Met bonkend hoofd
Verdooft
Het veertjes gordijn open deed
Krrrraakkent
Wat een week
Ik keek uit mijn boven licht
Aha, daar schijnt de zon
Wat zie ik bleek
Ik draai me om
Vlug terug in bed
Nog even kamille thee zet
En naar het toilet
Bibberend
Trillend
Pijn in mijn benen
Het zeurt
Mijn pijnlijke…
De weg van haiku (1)
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
792 Het is
in de eerste plaats een weg, een weg naar vervolmaking,
verlichting eventueel, maar dat doel is ook weer niet de opzet.
Het "doel" is de weg zelf.…
Golden Bay Lover
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
493 Je bent weggeglipt naar hogere sferen, waar
de mensen om je heen geen vat meer op je
hadden en je verlichte geest ging dwalen.
Als een heroïneverslaafde kickte je teveel,
zonder voldoende af te dalen, in balans te
blijven, te wortelen.…
DE CRISIS ONZER DAGEN.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.077 Beschaving en verlichting
Het wachtwoord van de dag;
Maar kruitdamp uit verplichting
En wierook op gezag.
Verbond en vredeknopen,
Maar toch een oog in 't zeil,
En voor getrokken lopen
Een halve schatkist veil.
Het woord van diplomaten
Verkondigd wijd en zijd;
De letter der traktaten -
Een wisselbrief op tijd.…
‘Ghazelen I’ (0-44)
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
549 ’n traantje kwamen meedrinken
hangend aan togen met bedrogen harten // 16
de dranken voor- en/of achteroverslaand
staand alle spijzen aanwijzen ter hilariteit
van de opgedoemde ‘creatures’ uit ’t eposbos
en de stiertjes die altijd de klos zullen blijven // 20
laat mij de tijd van voren af aan verdichten
de donkere eeuwen verlichten…
Nashville, de verklaring van, van der Staaij
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
587 vanaf de prilste vorming van de mens
ik kan het weten, ik heb het bedacht
en wat de Bijbel betreft, mijn bijbel
laat dat oude testament maar hier
lees en onderhoud het nieuwe
Meneer van der Staaij, zonder staar
God grinnikte om zijn eigen woordspeling
starre van der Staaij glimlachte pijnlijk
maar de hand van God op zijn schouders
verlichtte…