4465 resultaten.
Uitgestoken stoeptegels
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
11.831 Tuintje gemaakt
Voor mijn 1-hoog voordeur
Prachtsering en Stinkende Gouwe
Vergezeld in voorjaar
Door bolbloemend kleurgeweld
Aarde rust, bewust mijn huis
Graf voor knaagdier, kat en vogel
Natuurgegoochel
Mijn grond, hun thuis
De roos klimt,
Geelgoudgeurend,
Steeds hoger…
Vlindervleugels
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.417 Als vlindervleugels zo zacht,
flirtend gefluister in de nacht.
Zonder schaamte schijnt de maan,
haar schone schaduw door het raam.
Als een prachtig pronkende orchidee,
geniet ik je prijzende prikkels gedwee.
Trillende trance geeft me kracht,
trekken tralies uit mijn macht.
Zwoel zweven we naar hemelse lichten
en leer ik door jou
voor…
ongeduldig waterballet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
952 het zwanenmeer verhult in weerspiegeling
naarstig nodig, het aasvisje
dobberend vanaf de oeverkant
wil ik inhaken in roofzuchtige kaken
vangen, ik wil vangen
niet oeverloos, eindeloos staren
naar opwellende bellen in
windgevorkte wateroppervlakkigheden
strijdend in bestaan
een dobber die moet onder gaan
de vis die voor zijn leven strijdt…
Geloof
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.527 het luchtledig zoeken
tastend in het duister
ontembaar verlangen
paden onbegaanbaar
je struikelt
je valt
terug in de waanzin van toen
je nog ergens goed voor was
naar ’t scheen
gebroken en getekend werd
eenzaam niet alleen
druk de waanzin uit
dan blaas ik de rook
en gooi de asbak leeg
omdat ik geloof
in eind en nieuw begin
in jou…
The Scheme of Things
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.042 Hoe dit te ervaren zonder hoofse verdwaling
Hoe dit te beschrijven zonder Franse vertaling
Nee, er wordt niets uitgebracht
Ik verdwaal in mijn jacht naar nieuwe onderwerpen.
Zoals bewuste gewenning de herinnering omhelst
en herkenning verbloemt totdat ze stikt in berusting
en de mens -de denker- verder doet veinzen
Geen Damocles, geen…
Vlag
gedicht
3.0 met 40 stemmen
18.279 Een vlaggenmast houdt
vlaggen vast.
Een windvlaag vindt dat
ongepast.
Maar als de vlag
gestreken wordt,
is er geen windvlaag meer
die mort.
Dan wappert fier en vrij
de wind:
er is geen vlag die hem
nog bindt.
------------------------------------
uit: 'Velerhande gedichten', 1997.…
verliefd moment
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.073 de zwanen
zoals die middag zij het maaswater
uit haar stilte trokken
voor een vlucht met kippenvel
zo was haar begroeting…
vrij
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.023 Ik ben, staande
alleen. Ik ben gaande
naar't licht en de kracht
van de zon. Uit de nacht
van het duister, in stilte
gekluisterd, gekomen. Vrij!
Nu, gaande met mij
het licht en de kracht,
door liefdesmacht
verbraken de ketens
van angst in de nacht.…
acht kraaien
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.018 acht kraaien in de lucht
geen negen
geen zeven
maar acht
vader moeder
twee kinderen
drie neefjes zonder macht
en eentje uit het buitenland
maar dat gaf niet
want ze waren
allemaal
even
zwart…
hij gaat geloven...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.036 nazomer alles plast
verwaaide terrassen
groene tafelpoten
stuifzand op hopen
golfbrekers palen
meeuwen hangen in winden
mensen dralen
wel of niet afdalen
aan het strand
buldert de zee
bij strandpaal
zeven-honderd-zeven
kwam er het besef
van zijn geloof
de aarde was niet rond
maar plat
hij kon er van
af kukelen…
Stand van binding
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
712 Meestal liggen zijn handen vastgespijkerd
aan de drempel waar hij thuis is
trekt en scheurt het soms voor kort
dan denkt hij aan afgeleide zaken
hoe de bliksem langzaam insloeg
er ramen dicht vriezen als helemaal
de natuur om verlies niet treurt
slaap kan het vallen verzinnen
als troost of het dagelijkse
breuklijnen markeren de grens…
Knotwillig
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.028 Ga aan mij voorbij
blauw dat me niet
bevroeden kan
wat mijn hart beroert
wordt niet in lucht gelezen
ik zuig met lange tenen
diep uit de grond
afgestompt de treur
van de akker
opdat daar groeien mag
wat bij mij is afgeknot
uitgestrekte armen
naar een heldere hemel
is het mijn lot
of de doem van een religie
knotwilg te willen…
negentienvijfenzeventig
gedicht
3.0 met 27 stemmen
17.402 Het waren mooie jaren toen
de geest woei op bijeenkomsten
tijdens andermans kantooruren
bij versterkte tot zeer versterkte muziek.
Mooie jaren waarin
de neiging tot speelsheid
der werkende klasse
onomstotelijk werd vastgesteld.
Maar uit de ledige hemel viel
de ontzaggelijke stropdas.
---------------------------
uit: 'Vroege sneeuw…
Laat mij
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
983 Laat mij één keer verspillend zijn
aan blauwe neveldraadjes uit je mond
het grensgebied overschrijden
trots en troost nergens laten
Laat mij één keer onverhinderd zijn
van overdenken en heroverdenken
schaamteloos alle intieme nederlagen
verdragen zonder ontkennen
Laat mij één keer verkwistend zijn
met je lichaam je alles lichaam
liefde en…
Weerom
hartenkreet
4.9 met 12 stemmen
2.730 Keer ik hier niet meer
Blabla teveel
Hypocriet gekweel
Het doet mij zeer
Te moede
Vermoeid ook moet ik gaan
U heeft mij niet verstaan
Zeg ik, ten overvloede…
TERRA PROMESSA
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.073 ik pel de jaren af als uienrokken
en vang de tranen op in een karaf
ik heb het land zien liggen, maar was laf
bevreesd voor reuzen bleef ik held op sokken
de druiventrossen hingen aan de stokken
maar niemand die me iets te drinken gaf
ik sloeg op rotsen met mijn herdersstaf
en leste mijn dorst met gulzige slokken
maar onbevredigd ben ik…
Papier
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.078 Stel
U heeft slechts één vel
En ieder woord dat u opschrijft
Blijft voor altijd staan
Heeft u dan het lef
Om op dit ene vel
Dit mooie, schone, schrijfpapier
Een gedicht te schrijven?
Heeft u het lef
Om te beginnen
Zonder het einde te hebben bedacht
Zonder dat u zich door de leegte remmen laat?
Ik wel
Zie hier het resultaat…
een stem
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.161 In een ver land
je vaderland
familie, bloedverwant
een stem te horen
tranen stromen
is het van vreugde
nee, even van verdriet
omdat je haar hoort
omdat je haar niet ziet
Een schouder
bood ik je aan
armen om je heengeslagen
delen, laat maar gaan
een diepe zucht
weer een traan
't is moeilijk
zo te leven
in een vrij land
maar ver
ver…
Even dimmen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.254 De ontluchting van je lichaam zit in je verstand,
weet je die niet te gebruiken,
dan blijkt het een onblusbare brand.
Als druk een vat, dat vrijkomt na het openen van het ventiel,
Dan vrijkomt het onderste van je ziel.
Spanning en druk van de levensloop,
lijkend op een niet te ontrafelen knoop.
Voel de totale spanning na het loslaten van een…
Onzichtbaar gezien
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.557 Werk ik me van oud af
en breek de lagen van het beeld
dat me werkelijk raakt.
Gepolijste hoop ligt
voor het oprapen
maar de onzichtbaarheid van dingen
weet ik niet te missen.
Ik ben uit mijn lichaam gesprongen
heb mijn natuur blootgelegd
om vervolgens
uitgebraakt, versteend:
los gelaten.…
Bagage
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.570 Ik heb mijn jas
maar uitgetrokken
zij spande lood
om mijn schouders
En knoop voor knoop
heb ik ontketend
wat in het keurslijf
gevangen zat
Ik heb mijn jas
maar uitgetrokken
nu ben ik naakt
maar zoveel lichter…
Telkens klinkt een woord
gedicht
3.5 met 52 stemmen
22.686 Het licht verzand, de hoop gestrand,
wij voeden ons met as.
De dood verbant, het lijden brandt,
en niets is wat het was.
Maar telkens klinkt er weer een woord
waarin een nieuwe toekomst gloort;
geef dat iemand die het hoort
zijn kansen niet uit angst vermoordt,
maar luistert.
Het kruis zal bloeien als een roos,
en niemand raakt verloren…
Spinnenweb
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.191 Ragfijne draden, een spinnenweb
Volledig gevangen, geen uitlaatklep
Doch steeds de drang om er uit te komen
Een worsteling, geen tijd om te dromen
Er in te berusten maakt rusteloos
Is dit de weg heer, die u voor mij koos?
Zou ik zo ongelovig geloven?
U heeft mij toch iets beloofd daarboven!
M'n vleugels uitslaan, een nieuwe dag
Langzaam…
Later
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.436 Later als je voor me staat
met stem en gitaar
grens overschrijdend
angst overwinnend
het is niets het kan niets zijn
voltooid verleden tijd
het gaat om ons
dus pak je spullen lief
sluit het verlangen
niet langer op
tot die dag
fluistert jouw naam
in mijn dromen
jouw zijn in mijn hart…
Rhyme Rebels freeverse
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.211 Laat me los
Laat me gaan
Laat me ontstaan
Laat me varen
Laat me ontgaan
Laat me vieren
Laat mn eigen gang
Laat me ontbranden
Laat me doven
Laat me wat ik wil
Laat me het verschil.
Handen af.
Draai maar om.
Ga ervan door.
Vooruit, terug.
Laat me zijn.
Weg,
vlug.
Laat me schreeuwen over zeeën
Laat me schieten naar de maan
Laat…
Diedeldodijne.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.223 Vlaanderen en Nederland iedereen opgelet
spel mee wat net op het net is gezet
fouten in punten komma`s en veel meer
streepjes accents andere kant op dit keer
maakt mij niet uit hoe jullie verschijnen
als ik maar in die woorden mag meedodijnen.…
zuiver
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
808 ze schrobt zorgvuldig schilfers
balsemt ritueel nieuwe krachten
met het oog op de maan
als bondgenoot van het leven
ze wenkt naar de zon
nodigt haar warmte uit
zonder schaduwspel
van heden of verleden
schrijdt verder door de tijd
drukt elke voetstap in het zand
en vormt een spoor
ze noemt het hoop…
Vliegen als een vogelbekdier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.117 Nu lokken de jaren van zwijgen
Niet meer praten als een vrouw,
geen gesprekken op de ijsbaan
van de grote filosofen,
nooit meer vergeten wat gezegd is
Hij oefent oogopslag
en voorhoofdsrimpeling
op mededeelzaamheid
terwijl hij niets te zeggen heeft
Zinnelijk neuriet hij een liedje
over luidop gapen in gezelschap
wat onzedelijk…
flinterdun
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
727 scheiding tussen links en rechts
goed en kwaad
ik verketter elk geloof
ik doe morgen
de deur niet open
als u daar staat met uw gelijk
ik doorzie uw opgeheven vinger,
uw bomriem,
voor mij geen baard van de profeet,
ik draag geen enkel kruis
ik werp alles verre van mij
maar u staat mij wel dichtbij
ik haat u
ik heb u lief
begrensd…
schipper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
896 de volle zeilen bol
van zilten bries
de lippen zout
en zongebeten
is hij alleen nog
vastberadenheid
de blik blijft
strak gehecht
aan verre horizon
hij heeft de tijd
getemd glijden de golven
weg onder zijn voeten
en winden wijken terug
voor zijn gelouterde gelaat
hij is een god
totdat hij klein en koud
de haven binnengaat…