5913 resultaten.
RONDOM MOOK
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 (haiku)
De roofvogel kringelt
heen en weer boven het veld,
lijkt een vredesduif.
(tanka)
De Mookerheide:
vredig glanzen de heuvels
onder het koeltje;
heerlijk wegzoezen, denkend
aan de slag, die hier woedde...…
Planeet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
622 De Kepler heeft nu een planeet ontdekt
Die als twee druppels water lijkt op aarde
Dat is toekomstig mogelijk van waarde
Hij wordt nu nog op leefbaarheid gecheckt
Waarna we binnenkort hopen te horen
Wanneer we er naar olie kunnen boren.…
misschien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 nachtelijke uren
soms heb ik schrik
van jouw
drukkend
gewicht
verstik me niet
ik kan niets anders
dan jou
ondergaan
en stilletjes
voor me uit staren
geen masker
geen grimas
hopend dat in de
ochtendstond
jouw logheid
wegsmelt
bij het eerste daglicht
bij een straaltje
zonneschijn
en een warm kopje thee
lijkt alles weer…
't Interesseerde hem geen biet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 had er met
Geen woord over
Willen reppen
En gaf dan
Ook geen kik
Toen ze allengs
Begonnen aan te dringen
Op informatie over
Die deal waar
Hij niks mee
Te maken wilde hebben -
't Interesseerde hem geen biet -
En waarbij een kameraad
Onbedoeld het leven liet
Toelichting: de moord in Marum op 10 juli van dit jaar
lijkt…
In speels laveren
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
496 het dwarrelt
naar omlaag
jacht en jaagt
in speels laveren
ook de wind
lijkt snel te leren
hoe zij de kristallen
flonkerend kan draperen
de horizon verdwijnt
geluid dempt uit respect
voor de snelheid
waarmee wit alles bedekt
de aarde
licht weer op
na een donker herfstig leven
rust zij onder winters zachte deken…
en zo de draad
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
559 een spin nestelt zich in de kerstboom
het lijkt alsof het web oud licht vangt, verstard
zoals de naalden in dagen van onbehagen
ik wil het huis ontvluchten, niets meer zijn
van al wat dichterbij komt, onverteerbaar
in schalen van vergeving waarin kaarsen
tot vlakte zjjn vergaan
de spin baart verder
tot in elke hoek van de kamer…
Al aangeslagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 nooit heb jij
de scherpte van het mes gevoeld
waarmee dag en nacht gescheiden wordt
lijkt een vloeiend overgaan
waarbij donker en het licht
elkaar in schemering verstaan
hoe bot is het ontwaken
als de werkelijkheid
jou met zijn scheermes snijdt
en jij al aangeslagen
de dag moet gaan verdragen
schrijnend over heel het lijf…
Vijf tinten zwart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 In semi-sluimering
Komen in mijn ziel
Dia-raampjes voorbij met minstens
Vijf soorten zwart bestrooid -
Overwegend roet dat net
Als ik is neergeslagen
In de ruimte die
Leven genoemd wordt
En soms wel wat weg hebben
Van de bril die ik doorgaans
Draag in deze donk're tijd
Waarin het nooit meer
Licht lijkt te worden…
Vergankelijkheid-2
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 Koeien met halve poten
beroeren traag de nieuwe dag
bij het grazen in onzichtbaar gras
verdwijnen ook hun koppen
in een dunne grijze deken
die net boven de velden hangt
de dag lijkt nog even uitgesteld
maar reeds onder het kijken
verliest het beeld langzaam
steeds meer van haar mysterie
terwijl de zon alles oplost…
Dromen zijn bedrog
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
638 Ik ben zo blij
Heel even ben ik pijnvrij
Het lijkt zo gewoon
Maar dit gebeurt alleen in mijn droom
Daar ben ik wie ik kan zijn
Verlost van al die dagelijkse pijn
Ik word wakker met een lach
Wees welkom nieuwe dag
Hoe dat zal ik ter plekke bekijken
En je niet met de vorige dag vergelijken
Nee, ik leef van dag tot dag
Soms men een traan…
Verschil moet er zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 Veel van wat ik dood zie leeft,
het anorganische scheidt zich lastig
Alleen het hart is van basalt soms,
en zelfs dan
Ook schijnbare hardheid slijt
of breekt in stukken onverwacht,
als zachtheid tracht te binden
Je hebt die rechtheid nodig lijkt,
vierkant verlangen in asfalt en beton
In kool en kalk teken ik cirkels…
Cocon – 2
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 Er wordt geklopt
laat me toch met rust
in mijn zelf verkozen isolement
ze blijven kloppen
graag respect voor het individu
mijn god, het is mijn hart
ik hoor mijn eigen hart
´t is fascinerend en ook beangstigend
de ultieme zelfconfrontatie
hoe lang houden we het vol
elkaar te moeten aanhoren
hoewel zomaar stoppen
ook geen optie lijkt…
ma
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
694 je bent nu 87
en vol levenslust
elke keer
wil ik je vragen
hoe denk je
over dood gaan
ik zie dat je
oude foto's terughaalt
ze liggen overal
alles wordt steeds meer
iets van vroeger, kijk
hoe we ranja dronken toen
maar het lijkt ook
of het je niet kan schelen
waarom ben je niet bang
voor de dood, is dat de leeftijd?…
Nu op dit moment
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Het is niet altijd wat het lijkt
misschien vriest het wel in harten,
al hebben jij en ik vlinders in de buik
er kampen mensen met smarten.
Aan de duistere kant van deze dag
in de schaduw van een leven
heb ik de wens dat ieder mens vermag
elkaar broodnodige liefde te geven.…
Verloren lopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 verloren lopen in onheilspellende nachten
waar de dag geen vat op lijkt te krijgen
hongert het hart naar hetgeen
ongeschreven verder kabbelt
struikelend over een grote leegte
aan het begin van de doodlopende weg
roep jij : ' mijn hart is blind '
stug loop je door net zolang tot
jij jezelf tegenkomt…
vergetelheid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
511 er is geen houvast
in dit ijle zijn
geen heldere lijn
die ‘t hier en daar markeert
’t gewone zijn
waar vorm met koele hand
nog tastbaar heerst
ligt achter mij
er lijkt beweging in de straten
maar in geblindeerde winkelruiten
zie ik slechts mijn oude zelf
er is geen binnentreden meer
geen bel die rinkelt of
de vertrouwde winkelier…
Fragiel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
504 Het leven lijkt
een dunne glazen vaas
door een spiegelwaas
af en toe leeg
soms gevuld met bloemen
vaak met alledaagsheden
maar altijd breekbaar
nu de dagen korter worden
dromen zij van zomernachten
vol met nachtvlinders
die een voor een
de glazen vaas verlaten
beslagen handspiegels
schoonfladderen
zodat ze de schoonheid
weer…
Zucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Zachte geur van bloemen
De wilde wingerd komt dichterbij
Dit verlangen kan ik niet benoemen
Dit lege mijmeren in mei
Liefde lijkt geen uitdaging meer
Hoewel ze dat nog is
Ik spiegel mezelf zoveel voor
Uit angst voor eenzaam gemis
Te chaotisch voor verbintenis
Maar niet weer een vlucht
In de prilheid reeds ergernis
Weer maak ik van liefde…
Mislukt
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
601 Na een carrière op de bank
(pils onder handbereik)
heb ik een bundel uitgegeven
Voel me verwant met ene Reve
Moeder heeft er een gekregen
Verkocht is er geen een
Dat komt nog zegt m'n kapper
Dat gaat niet zo meteen
Ach,
als niets lukt, ga je dichten
Lijkt je leven nog wat waard
En die onverkochte bundels
flikker je in de open haard…
Acceptatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Eindelijk is er een accepteren
dat ik alleen
maar toch ook saam
in gedachten,
door het raam
ben bij elkaar,
met iedereen
hoewel niet echt,
maar wat is echt
fysiek contact,
of in het zaad,
nog ongezien en ongelaten
veel méér contact daar,
alles is ineen daar
uiterst fijn
structuur aanwezig,
is er bezig, op te bouwen
te ontvouwen
al lijkt…
voortschrijdend op onafgewerkte tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 alles voltrekt onaf onder onafgewerkte tijd
met zijn valse wimpers
immer voortschrijdend knipperend
en wij achterop hinkelend
door het leven zonder houvast
echter benevens de heipaal van de ambacht
die we in ons bestaan gedreven hebben
om wat tijd te ankeren
en voor een paar stonden lijkt het
alsof we weten waarmee we bezig zijn…
Vaderstuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 ik ken mijn vader niet meer
hij zit daarginds de hele tijd
zijn verschrompelde huid
lijkt op versleten leer
hij snoeide vele bloemen
in zijn geliefde achtertuin
en bond er kaarten met woordjes
want zijn geheugen lag in puin
kon ik hem nog maar troosten
maar hij is zichzelf kwijt
alleen het boekje in zijn lade
geeft alles prijs, van tuin…
Van alle moeders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Het is mijn sterke vrouw,
die niet op mijn moeder lijkt,
maar waarin moeder is blijven leven.
Van haar, van hen, hou ik,
met héél mijn hart.
Het hart van alle moeders.…
Vriendjes met de dood
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
687 Ik wil vriendjes worden met de dood
maar de dood ziet mij niet zitten
laat staan liggen, veel te veel staan
levendig ontmoetingen, opzoekingen
actie, reactie, veel te veel energie
teveel veel leven, zonde van de dood
maar ik wil zo graag, zo graag vriendjes
worden met de dood, lijkt mij het einde
verkering, verloving en trouwen
eeuwig…
Filepiek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
381 Ware alpinisten zijn solisten
even eenzaam als de hoogste top
geen richel op de kam die zij ooit misten
een bergetappe kent geen filepiek
nu lijkt het meer een heuvel
vol termieten
dat zuurstofarme kleumen maakt hen ziek
bedwingen ze de top, als heremieten,
dan gloort de vrijheid net als van cyclisten,
want in dalen zijn er geen limieten…
Huis vol hemellichaam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Zeg je kinderen
dat zonde erg jammer lijkt
als ze is begaan..
gevuld met leven
gokken, spijkerbroek breien
en bezonnenheid .…
GEHEUGEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 het geheugen is
een kneedmachien
ze kneed het verleden
vervormt het tot een degelijker
iets dan het was voordien
weet ooit die jou zo bezwarende leugen
zo te kneden tot iets wat mogelijk lijkt te deugen
vertaalt iets in verzachtende
of juist hardere beelden naar het heden
zodat het voor jou nu misschien
beter of zwaarder te verteren…
In contrast
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
556 het rimpeltje
was zo strak
dat de lach nog
niet geboren was
een lichte lijn
in de verfijnde
mimiek van
zachte babyhuid
als licht en
schaduw strijden
neemt donzigheid
de lach in contrast
nog zijn de
patronen niet geijkt
is nauwelijks duidelijk op
wie de jonggeborene lijkt
pas als het hart
de basis wordt voor de
volle lach…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
519 in deze helderheid
moet het nog november worden
het licht zijn snelheid
de ster, de afstand, het stof
het geheugen zijn ruimte
na afloop volgt bestemming en
terugkeer, een trein zijn spoor
in haarvaten, eencellig naijlen
donkere materie
wat grijpbaar lijkt en
niet tastbaar is, noch toepasbaar
waarover een droom gaat
voordat november…
Bevechten
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
642 er is
een grote
MACHT zweeft
over onze
aarde en
door het
heelal
jij vecht
heftig voor
het kwaad
dat is
mal
kom jij
te sterven
tijdens de
oorlogsstrijd dan
ga jij
echt alleen
die moeilijke
eeuwige reis
voor jouw
bevelhebber was
je een
soldatennummer nou
de volgende
maar weer
je lijkt
wel niet
wijs…