12647 resultaten.
vogels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 je denkt
en dat is
taal
zo'n beetje
woorden
en beelden
maar niet
in regels
het vliegt
door je hoofd
ik herken dat in vogels
ze bewijzen wat ik weet
geordend als ze evengoed zijn…
bewustzijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 ik denk
dus ik ben
lijkt me
onvoldoende
ik zie olifanten
hun jong redden
uit de enorme kaken
van een hongerige krokodil
olifanten kunnen niet denken
dacht ik maar als je dat ziet
evengoed zijn ze nogal zwijgzaam
waardoor een mens zich vergist
zoals door alle eeuwen heen
een soort vloek
van het bewustzijn
en de taal…
Celeste
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
829 Hoe zacht ze speelt met sluike sprietjes
ontwakend langs de smalle slingerweg
en op het water wel een handje helpt
met openvouwen van een lelieblad
de pure naaktheid van een boom belicht
om halverwege de ligusterheg
zich neer te leggen in het kreupeldicht
geweven bed van de vergeet-mij-nietjes.…
boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 neem het eerste woord
dat in je opkomt en
draag het met je mee
zover je maar kunt:
boom
denk bijvoorbeeld
aan alle fysische eigenschappen
maar dan had het ook
iets heel anders kunnen zijn
denk dan aan het ruisen
van de bladeren als het regent
maar dat is slechts
hoe je de boom hoort
denk dan aan de boom
die je nooit zult…
Element
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
594 de wind waait, zwaait
fluistert wat in mijn oor
tonen smelten samen
tot een gerieflijke trilling
roezemoezen in koor
takken wiegelen
als magische silhouetten
ongedwongen vier ik
het dynamisch jaargetij
ga bloemetjes buiten zetten
de wind waait, zwaait
wat koel en zacht geruis
als een streling, heling
een element van vertrouwen
bij…
stekelig gedichtje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
530 met daarachter
een bankje
even strekken
die benen en inwendig
bedank je
dit moois te mogen
genieten
kleine, idylle,
moeder natuur
waarbij alles verbleekt
totdat...
au!
die rot mug
me
steekt.…
Hoor de wind
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
551 Hoor hoe de wind
aan de touwen van de schepen trekt
en ze woedend maakt
en de golven breekt
en ze schuimend maakt
en ze woedend maakt
en aan de touwen van de schepen trekt
Hoor hoe de wind de zeilen slaat
en de golven slaat
en ze schuimend maakt
en de matrozen op de kade slaat
Hoor hoe de wind
aan de touwen van de schepen trekt
en ze…
Oktober
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
859 Hoe mooi is de natuur zo bont verkleed!
Zoals zij in de lente met fris groen
de winter wegwuift en een nieuw seizoen
met loof en bloesemblaadjes welkom heet,
zo spreidt zij nu, om ieder te begroeten,
een knisperend tapijt voor onze voeten.…
Ter inzage
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
482 De golven slaan haar logboek open
Ik mag de glazen letters lezen
Hoe stemmingen daalden en rezen
Hoe krabbetjes het strand opkropen
Hoe zij genoot van schepen slopen
Om zeebanketten werd geprezen
Maar ook hoe zij werd nagewezen
Door tevergeefs op terugkeer hopen
Van schipper, stuurman en matroos
Maar buiten dat trakteerde zij
Op schelpen…
Zwanen in het Goor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
429 Op wandel door het Goor
zie ik doorheen het takwerk
van de houtwal
negen witte zwanen
in de nog verrassend
groene weide.
Het fraaie beeld blijft me bij.
In de buurt van het kanaal
bemerk ik er drie.
Een waterplas maakt het prentje compleet.
Maar nu komen ook de vragen:
heeft dit trio zich definitief afgescheiden
van de negen,
of mag…
Buizerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 Op de smalle omleidingsweg
tussen Hoogstraten en Wortel
kruist op maandagmorgen
geen tien meter voor mijn ogen
een buizerd statig mijn gezichtsveld
en strijkt rustig neer
even verder op een weipaal.
Verwonderd bewonderend nieuwsgierig
rem ik rij achteruit
me dunkt we kijken elkaar aan
de buizerd en ik.
Maar er is reeds het woest getoeter…
In de huid van de dag?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 wordt troebel
in een populistisch contrast,elk
detail moet kritisch of in tegenwaarde
worden getoetst in een wisselend
decor of religie die de dichters
pallet buiten alle schijn verdiept,
verwerpt de grenzen in de diaspora
van de versluierde realiteit, een
verbijsterende ontdekking door
de werkelijkheid aangescherpt
in de natuurlijke…
het oog gaat brandend onder
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
597 waar aan de Kim
de paarsblauwe hemel
vuurrood aan stukken scheurt
helicopterstrepen
verdeeldheid zaaien
drijft een schommelige zee
en in de verte schraapt er traag
nog een bootje langs de einder
op het zand van het strand
spelen licht en schaduw
hun schimmenspel
het oog gaat brandend onder
de kijker ook
en dan de zon…
Stil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
397 Het werd weer een
verrassende ochtend in
de natuur en ik maak
een grote buiging voor
wat er groeit en leeft.…
Windkracht 7
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
519 gewapend met graafmachines
is het gevecht losgebarsten
omheining is niet meer
of wordt uit de grond getrokken
om de kustlijn te beschermen
tegen wind en zeewater
mensen worden gezandstraald
terwijl zij zich een weg banen tegen
de wind in, zand zit overal
mascara loopt uit
golven beuken op de kust
knabbelen zand van
het smalle strand…
waterkoet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 je schrijft
een paar dingen
dan ga je wachten
een waterkoet zit
op een nest in de vijver
zit je op woorden
komt er niets uit
ja daar zijn een paar
piepende kuikens
ze zeggen nog bijna niets
maar ze volgen de moeder
in de vijver
terwijl de zon valt
in het gebladerte
van het woordenboek…
Lenteaanhef
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
687 het water spiegelt
de zon ontvlamt zich
vogels negeren de rust
zijn niet te stillen
klanken doen het
ligusterblad trillen
ik kom
tot lente-ideeën
narcissen knikken
hun bol vol kleuren
de eerste hyacint
probeert te geuren
laagjes ijs schetsen de
nog aanwezige wintertijd
wat is toch het geheim
van deze zaligheid……
Het sterrenstadium
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 In rust, uitgedijd als sneeuw, staan de sterren.
Stokt mijn adem. Zij stralen en verbergen verten
als silhouetten. Die frivole ernst van zonnen
die zoenen! Liefde? Monsters vol mysterie?
De Pleiaden, het gezegend Zevengesternte
dat een bescheiden plekje inneemt in het zenit
zingt sterker dan Zen en wekt de sfeer op van
een haiku. Grillig is…
Linde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
469 daar staat een bloeiende linde
ze is een beetje rank
ik zou haar willen voelen
om te weten hoe ze het land beschrijft
voor haar zou ik willen zitten
met een kleed en picknickmand
broodjes met jam besmeren
en genieten van het weidse land
trots staat ze tussen wat beuken
genietend van de voorjaarswind
en geeft een beetje bloesem
aan een…
Dansende bomen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
616 In het dansende bomenbos
loop ik gearmd met de ballerina
die ter inspiratie wil kijken
naar de ultieme slow motion
Een oude grijze man
omarmt een boom en fluistert
wenkt me dichterbij
Ga staan, wordt een boom en dans
Ik spreid mijn wortels in de grond
en plots voelt alles los
Blij roep ik naar de grijze
in een volgend leven wil ik…
Slotstuk
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
475 nevel dekt de aarde toe
in flinterdunne lagen
vogels zwijgen
op een tak vol dromen
de dag sluit zich met
een fabelachtige stilte
kon ik dit omhelzen
eender zijn
in die
verademing komen……
Pittig besje
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
727 Was ik een rijpe bes, dan werd ik liever opgegeten
Dan neer te vallen op een pleintje, straat of stenen graf
Waar ik word opgeveegd en in de groene bak gesmeten
Terwijl mijn pit door spreeuw of lijster weer wordt uitgescheten
Dus mekker niet, want van die birdshit hangt mijn leven af…
Een goed besluit
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
427 Ik sta aan de kant
s’morgens vroeg
de waterlelie moe
van haar dag die
is omgegaan heeft
besloten zich
te sluiten
dan gooi ik
doorzichtig
een kiezel
in het water
zodat de kringen
haar doen besluiten
voor mij weer
open te gaan…
Dwarrels
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
451 het wil nog maar niet vlinderen
toch zijn ze er wel
nog altijd op de vlucht
al weet niemand waarvoor
dartelend in grote getale
door het vers ontloken groen
waar ze schitteren in
het welkome zonlicht
laten zij zich niet vangen
al is het maar voor even
een meester in het ontwijken
van een vlindernet
vliegen zij hun dromen achterna…
Wad, jij verzoent
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
710 ik zag je, jouw polder in 't hoogelaand
drijvend op het gras de voet gebeend
tot weke klei het oor gericht naar
de reling van het Wad
wie jij bent, tja wat opgeworpen aarde met de
bolling van een oud huzaar, je nagelriem verankerd
waar het water lestig vele monden voedt, je armen die
de vleugels vangen van een vers gesmede slagpin
ik ken…
hoeveel jaarringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 lange dunne
bomen in het
gelid kijken als
verheven Apollo
gezanten neer op
een nietig mensenkruin
hoog boven
woedt de ieder voor
zich stammenstrijd
een geluidloos reiken
naar het hemelse
lichtste licht
stam na stam
verheft zich tot
een onaardse
afstandelijkheid
op deze onbereikbare
hoogte is geen plaats
om te schuilen…
Wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 de wind raast
en de wind blaast
ze verwaait de
zorgen uit m’n kop
ze bolt de rokken op
doet jassen omkrullen
honden veegt ze
van de stoep
de wind raast
en de wind blaast
ik heb haar uitnodiging
tot dans maar wat
graag aangenomen…
Laatste strohalm
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
401 nu de zomer
doet alsof
ze pas gestart is
grijpen groene
bladeren hun kans om zich
helemaal vol te zuigen
met leven
zodat de landing,
voor wanneer ‘ie dan ook
geplant staat,
aanzienlijk zachter
zal zijn…
Verkwikkend
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
707 zee
hoe je speelt
met mijn zintuigen
dromen tot leven wekt
toefjes balsem
vleiend schikt op
mijn moegestreden hoofd
vurigheid van de horizon
als een rode blos legt
op mijn matte wangen
meeuwen rond laat vleugelen
ze mijn fantasie laat dragen
mijn oprecht verlangen
zee
hoe je speelt
het water laat tieren
schelpen reikt…
Rivier
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
642 Door het als door een god geschapen landschap
meandert een smalle rivier
zij voedt de bloemen, het gras langs de kant
zij voedt het koren op het land
kinderen spelen graag in het water
zo maken zij een herinnering voor later
kikkers kwaken het uit
wat voor de een puur lawaai is
is voor de ander een pure symfonie
een door de natuur gegeven…