Alle inzendingen over humor

ik knip de pijpen van mijn broek dát scheelt! zo kan de kou er nóg beter bij…

Oma reed ons arrensleetje met een rotgang naar beneden om te landen na twee schreeuwen en een stuiter in haar nek voor de koek en zopie tent waar zij mijn opa had ontweken die zijn tanden niet zag vallen na zijn gekke bekken trek En zo zochten wij daar samen met zijn allen wat bescheten naar de bijters van mijn opa in de sneeuw voor het…

Ik ken een vrouw die van de ene dokter naar de andere holde... Met de klacht dat ze niet kon slapen omdat er een kikker in haar buik rondsprong. Als zij 's nachts in bed lag begon de kikker rond te springen in haar buik. De doktoren probeerden haar uit te leggen dat een levende kikvors niet in haar buik kon leven dat de maagsappen hem zouden…

op mijn billen zitten twee puisten met van die harde pitten ijskoud vragen ze mij of ik zo vriendelijk zou willen zijn om niet boven op ze te gaan zitten…

Met een sponde aan tijd lag hij haar tegenwicht te wimpelen (tegen de haren in) de heldendaden tilde hij naar haar ledenen op het lemma in het splijten van een paar seconden en een weinig stuurmanskunst zij telde zijn paar gespleten borstharen getuige van wat speelgoedgeluk hier in zijn moestuin het oeverloze emmeren de glunder op zijn…

Met een sponde aan tijd lag hij haar tegenwicht te wimpelen (tegen de haren in) de heldendaden tilde hij naar haar ledenen op het lemma in het splijten van een paar seconden en een weinig stuurmanskunst zij telde zijn paar gespleten borstharen getuige van wat speelgoedgeluk hier in zijn moestuin het oeverloze emmeren de glunder op zijn…

tot stilzitten gemaand een grote handdoek omgeslagen en daar kwam het gevaar al gauw kwam mama aangelopen met in haar ene hand een kam en in de andere een schaar die blonde lokken zijn toch van mij mama begon te kammen mijn gezicht op sip ik keek opzij, en mama knipte mis boze woorden uitgesproken trillend nu mijn pruillip kwam daar…

Onlangs is een taalpurist bij 't woord 'spelfoud' uitgegleden. "Opzettelijk spel!", riep hij beslist. Later bleek hij overleden. Zijn zus, ze is jurist, voegde woord bij daad. De aanklacht van de advocaat werd dus: geschreven is met voorbedachte reden.…

Ik heb het zo-even nog geweten, 'k zei het al meer dan duizend keer, hoe kan ik dat nu vergeten, wat was dat woord nu ook al weer? 't Heeft met 'ik weet het weer' te maken, oh, wat kan dat nu toch zijn, 'k ga het schreeuwen van de daken als het terug komt in m'n brein. 'k Probeer met allerhande zinnen, ik pieker mezelf half dood, ja! daar…

Kakkerlak Een kakkerlak met luxe bak stak zich strak in driedelig pak. Zijn bruid had lak aan kak en was in strapless tijgervel met stras. Gestrest zei hij, die labbekak, terwijl de ambtenaar al sprak: Jij zet me wel in vuur en vlam maar ik prefereer een kakmadam! Waarop zij in woede ontstak en wreed het hart van haar ex brak. Want in haar…

Niet voor niets - zo hoopte ik was ik die avond uitgeweken om te horen van Zijn woord dat zoveel hemeldraden spon want ook al was ik dan profaan toch zocht ik iets nog van Zijn wezen als een kind dat spoken vreesde na een ondergaande zon Verwonderd keek ik om me heen zag honderd oudjes neergestreken in het zaaltje waar ik zijn moest en…

Met weerzin borg de violiste haar instrument in het foedraal; in haar oren nog wat vals gekerm, niet wat Bach 'es had gecomponeerd. Haar publiek onrustig van de krasse dissonanten beloonde afgemeten met applaus voor wat Bach 'es had bedoeld. Haar ogen spetterden verwijt in de richting van de pianist die onbewust van de commotie nog bijkwam…

apekool toch wel ik heb moeite met de tussen-n behalve bij siliconenborsten aan elkaar geschreven natuurlijk denk ik dan aan lekkende spellingkwesties nochtans bij de uitspraak leg ik nooit de klem- toon op borsten…

vandaag plak ik al het loof weer aan verlaten takken ik hoor ze kraken, ben niet doof ze zijn te stijf om ze op te pakken de lijm is het slijm uit mijn mond immers dat heeft zijn dienst bewezen te samen met mijn charme als lont zal het bos in wondervolle glorie herrijzen de stramme stammen zeggen dank voor mijn geste maar de bekommernis…

Aambeien worden nooit echt groot. Dat snapt het kleinste kind. Ze krijgen nooit een sprankje zon. En staan altijd in de wind.…

je wordt toch niet goed van die lijzige lolbroek van een dijkshoorn door de weeks nooit woensdag bij matthijs altijd grijze stoppels vers bijgeknipt in de neusgaten om met zijn vleugels niet mee te trillen steeds eerst viesvuil kijken bij smeets 'mag ik even wat zeggen' dan geile pretoogjes richting ria visser waar mart even ooit…

Haar handen tasten in de nacht nog naar de plek die ik verliet nadat ik haar zo laag verried: ik ben er niet, ik ben er niet! Mijn foto prijkt nu levensgroot aan een punaise in ’t behang. Het maakt haar bang, het maakt haar bang hoe ik daar vrolijk lachend hang! In al haar dromen waar ik rond: zij schreit het uit, zij schreit het uit,…

Laatst fietste ik achter billen. Het waren er wel twee. Ik zag ze zachtjes trillen en trapte trillend mee. Het fietspad zat vol gaten. De winter was voorbij. En waar de gaten zaten, daar hotsebotsten wij. De lichaamsdelen voor me deelden zich aan mij mee. En dit is wat ik hoorde: deinend decolleté. Eendrachtig ging het voort, maar…

Hij valt te paard met woedend strijdgekletter open poorten binnen en de vijand aan slaat zijn slag veegt ieder van de baan zijn trouwe dienaar volgt hem met trompetter ten aanval trekt hij moedig onverschrokken geharnast en gezeten op een vurig ros vijanden die niet vluchten zijn de klos heeft geen tijd te eten of jagen achter rokken de…

Scheuren door polders en over boerenwegen van dorpen naar steden dan steeds heen en weer of de zon nu scheen, of in zware slagregen dat kon me niet schelen, ik zat toch in het leer steeds sneller en sneller schoot ik alles voorbij elk maximum overschreed zo die brommer met de wind om je kop voel je, je pas echt vrij niet verstandig, maar niet…

De maandagochtend start somber en stil Nog maar half wakker en ieder geluid is teveel Dinsdagochtend en er gebeurd al iets meer Maar niet teveel denken dat doet nog steed zeer Woensdagochtend begint eindelijk zonder kater Eerst even kletsen dat werk doen we later Donderdagochtend en we gaan goed van start Maar bedrijvig zijn wordt vaak…

Oy wat zijn die mensen groot en vreselijk sterk maar toch bijt en kriebel ik hen het is mijn werk spring van hun schouder op de nek en weer terug vervolgens speel ik glijbaan over de gehele rug ik ben maar klein maar toch heel erg snel willen ze mij slaan dan grijp ik hen in hun vel en slaan ze me dood, dat lijkt mij wel heel stug dan krijg…

's nachts verwekt en 's anderendaags geboren wordt verteld aan ieder die 't wil horen zie wat hier thans voor u ligt 't lijkt op rijm en 't is gedicht…

Mijn tante Jo had op een keer een tableau vivant; haar hondje, zittend op een oude krant, gaf een show weg met een speelse vlo. Steeds als het hondje met zijn pootje naar het vlooitje sloeg, riep het vlooitje: ”ho-ho, mij sla je niet zomaar in de WAO!” De vlo speelde een levendig spel, gaf daarbij af en toe een grote yell, enthousiast riep…

kras op beest! maar hij luistert niet hij fluit me uit klote vogel.…

Wees onverdraagzaam ! (voor onverdraagzaamheid) Wat ik niet verdraag: Kleffe haring in het zuur. De overgang naar ’t winteruur. Spruitjes die zijn kapotgekookt. Wie in mijn nabijheid rookt. Ik heb echter geen bezwaar: Tegen een straatmuzikant die vals zingt op een gammele gitaar. Een punker met paarse pieken in zijn haar. Een imam…

een voordeel van het virtuele is leeftijdsloos te zijn mijn avatar is groot of klein een man, een meisje, jongen reizen kost geen zweet of geld wil ik weg, dan zeg ik Hopla zelfs leer ik veel nieuwe woorden vandaag ben ik voor u Moppie…

het betongrijs kwam na het kantoorgrijs wou hij wegvliegen op reis had hij nergens naar toe te vliegen in dit bureaucratenland zijn aktetasje in de hand zijn paraplu met straalmotor openklappen als om te stuntvliegen wou hij vliegen en ijl in de lucht zonder promotor of vluchtsimulator steeg hij op naar de maan een masker opzettend in de…

ik hoed me voor de druk van buiten en voor een zware last geef ik mijzelf niet thuis het reiken naar het hoogste ga ik toch niet halen het stijgen en het dalen, ook de rek die is er uit het vermannen gaat me slechter af als vrouwtje stond ik vroeger al paraat als stijfkop ga ik nu door 't leven mijn poot gerecht maar zwak van graat…

Ik verscheur een boze brief en ontleed daarmee een oude grief. Ik verbreek de samenhang der zinnen om van de wrok de spijt te laten winnen. De letters staan er nog, maar samen met het zinsverband verdwijnen resten van 't venijn geruisloos in de prullenmand. 't Geheel is nu niet meer dan de bekende som der delen; begin nou alsjeblieft…