2755 resultaten.
Niet slapen zonder welterusten te zeggen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 Al is het niet meer zo dat we overlopen
van hartstochtelijkheid,
we zijn de liefde voor elkaar
nog bij lange na niet kwijt.
We lachen samen, soms slap,
soms gewoon, we huilen samen,
ook dat is doodgewoon.
We zijn geen mensen die zich
met een kluitje in het riet laten sturen,
Maar ik zeg je, onze relatie
mag eeuwig duren!…
Modern dichten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
548 ’t valt niet mee
dat moderne dichten
ik gebruik zinnenmixers
woordenschillers en
letterzifters
drank - grammatica exit
schema's - dat nooit
hoofdletters afgeschaft
komma's en punten ook
ritme - weg ermee
rijm - laat me lachen
structuur - oer-ouderwets
ik wil de eenvoud terug
het oerdichten kan beginnen
weg kwijt
soms ja…
Onder Wijs
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
594 We wisten het als kinderen al zeker:
Naar school gaan is beslist verloren tijd
Het heeft geen zin je hoofd tjokvol te proppen
Dus ging je zoeken hoe je keet kon schoppen
Of raakte je je motivatie kwijt
Je kreeg toch geen medaille of een beker
Nu, na zo’n vijftig jaar, wordt toegegeven
(dat zegt ‘t Centraal Bureau voor Statistiek)
Dat wij…
Die lege plek
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.504 Wennen, nee dat kan ik niet
Dek de tafel, als altijd
Barstensvol verdriet
'k ben je kwijt.
Tranen over m'n wangen
Wanneer ik je bord zie staan
Stervensvol verlangen
'k wilde met je meegaan.
Je bestek leg ik naast 't mijne
Zodat ik je als 't ware voel
Binnen 't bereik van 't mijne
Snap je wat ik bedoel?…
OUDE EN NIEUWE STEDEN
gedicht
5.0 met 2 stemmen
8.894 Maar neem een wijk uit onze tijd:
je raakt er vaak de weg nog kwijt
na honderd keer.
Zelfs in één bouwwerk, één kantoor,
zoek je je rot, de jaren door
en telkens weer.
Ach, architecten van vandaag,
ik zoek een antwoord op de vraag
waarom u faalt:
waarom is bijna elk ontwerp
zo zonder hart en zo onscherp
dat men verdwaalt?…
Als een pijl door het water
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
616 Eventjes was ik haar kwijt,
mijn kleindochter die prachtige meid.
Maar ze zwom zo snel dat ze verder was
dan dat we keken.
Onder een mat door, door een gat heen,
een borst crawl op buik en ook op rug,
tjonge jonge wat ging dat kind vlug!
Met als uiteindelijk resultaat diploma C
op haar sloffen gehaald!…
De mooie gedekte tafel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
869 en klim op tafel, mijn rok omhoog
Zachtjes tik ik met mijn tenen tegen het eerste glas
het rinkelt zacht, en dan ga ik los
Met elegantie wip ik ze eraf
en dan krijg ik het te pakken ik schop ze eraf als een voetbal maar met gevoel
Op het laatst staat er nog een glas
Ik bekijk het, mooi kristal en geef het een trap
mijn frustratie helemaal kwijt…
waaiende kleuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 Helaas hij is de trappers kwijt.
Ik zal maar laten begaan,
het is niet het einde van mijn bestaan
want ik word bekeken door mensenogen.
Zij schuwen de kleurenmengeling niet.
Al heb ik zo’n verdriet
er is niemand die het ziet.…
Ondragelijk verdriet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 Toen die droevige gang,
Die wij moesten maken,
Ik voelde die wrang,
Die ik niet kwijt kon raken.
Ik schreeuwde de hele dag door,
Niet van buiten maar daarbinnen,
En legde de waarom vragen voor,
Aan de Heer die alles weet.…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 voor mijn gevoel ga ‘k in galop
en ben de tel der dagen kwijt
ik ben een zware zwoeger
ben in de war met later
en nu vooral met vroeger
ik speel maar mee in dit theater
dit schouwspel van de wisseling
van dreigend donker naar het louter licht
brengt mij tot grote aarzeling
mijn tijdsbesef totaal ontwricht
ik blijf niet langer vechten…
De tijd vliegt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 Een oud jaar raakt
zijn verleden kwijt,
dat hem ontnomen zal
worden door het
nieuwe bewind. Het omzien
naar geleefde tijd wordt
door de toekomst even verblind.
De tijd vliegt.
Maar wat niet liegt
dat is de tijd.
Het oude jaar torst
een zandloper met vlijt,
die iedere laatste korrel
telt op het ritme van de
wind.…
Ik ben een sterk persoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Zo raak ik langzaam mijn ‘eigen ik’ kwijt.
Mijn eeuwige optimisme wordt overschaduwd door pijn,
pijn van alle zorgen en verdriet.
Maar de meeste mensen zien dit helemaal niet.
Ik ga eeuwig door, met een tranende lach
en leef mijn leven maar gewoon.
Want voor de buitenwereld,
ben ik een sterk persoon……
vergeten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
934 ben ik de weg een beetje kwijt?
ben ik zo ontzettend moe?
of ga ik naar mijn einde toe?…
Vermoeide viool
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.240 Wees, snaren-klacht, ’t nijpend verleden kwijt.
Vrij zal het klinken zonder binnen-strijd –
en o herboortenis van lente-tijd!
Dan kwaamt ge nader als verlegen kind;
of wel als dichter die toevallig vindt...
of als geruis, gedragen door de wind.…
Vergeet
gedicht
4.2 met 6 stemmen
5.105 me en vind me jaren later terug
vouw me open als was mijn huid
van papier en de stad van je nachten
lees wat je kwijt raakte, wat achterbleef
in de binnenzak van een oude jas
terwijl onder een brug de regen
wacht op de laatste bus en op de tijd
die ons ontbrak en weer samenveegt
als een hand de kruimels van de tafel
maak me weer onmisbaar,…
De nalatenschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 ik was het lamplicht kwijt
vage contouren bewogen
waar zij dit niet zouden mogen
stilte werd onderbroken
door geritsel en geschraap uit stukken
die hier al eeuwenlang werden bewaard
jaren verstoften in lucht
die onaangekondigd uit zijn
tijdloze winterslaap was gevlucht
ik wist de poppen op schappen
hun kleding een ruïne van verkleurde…
De stilte van samen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.076 woorden van vriendjes of het echt wel zo gaat
ik had alles op een rij was nerveus en blij
met de lijstjes en verwachtingsvolle dromen
toch zijn er nu ook twijfels die diep zijn aangekomen
ik ben wat uit het licht waarin gezelligheid danst
voel me de laatste tijd in twee werelden tegelijk
het altijd warm vertrouwde wil ik nog steeds niet kwijt…
Ontpopt?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 verlichting en duister
zijn louter abstracte ideeën,
gekaderd in de ziel
tussen de emoties door,
verstrikt te raken in
de naaktste feiten, zijn we
die mistroost niet kwijt, wat door
de weegschaal van realiteit niet is
aangetoond, worden wenskaarten
opnieuw geschud waarin de tijd
zijn ware gezicht vertoond achter
de schijndood…
Soms even niet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
556 Soms ben ik eventjes gebroken
voor een moment
niet helemaal zoals ik ben
soms ben ik eventjes mezelf kwijt
Soms zoek ik toevlucht
in alcohol
in drugs, en seks
en ik geniet van elk moment
Soms weet ik niet meer
wat ik moet doen
omdat ik niet ben
zoals ik dacht dat ik was
Soms kijk ik in de spiegel
en huil ik
om wie ik ben geworden…
Triest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 'k Ben niet in m'n hum
ook niet in m'n sas
'k Ben een beetje triest
en als dat alles was:
'k ben 'n beetje verloren
'k ben mezelf wat kwijt
dus zeg ik wie 't wil horen:
'k voel me een kleine meid.
Dus ben 'k niet in m'n hum
en ook niet in m'n sas
gewoon 'n beetje triestig
da's alles, ik pak m'n jas!…
Wintervriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
871 Soms vriezen de boze uren
als dagen aan de winters
van onze oude appelbomen
een andere dag is het vuurwerk
een jaar dat is begonnen
met het knagen aan de tijd
veel vaker is het vragen
niet aan antwoorden gebonden
we raken elkaar niet kwijt
als de nacht komt met vrijheid
slaapt de dag door wild verlangen
we dragen elkaar door de nijd…
In vloeibare herinnering
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
595 kristallen muziek
uit de hemel vibreerde
daar waar
anderen verscherfden
in kwetsbare posities
erfden wij de laatst
overgeblevene van het stel
in vloeibare herinnering
dronken wij vaak de
familiegeschiedenis uit
de ziel van de drank die
sprankelend glansde in glas
door die mysterieuze
verbondenheid raakten
wij haar uiteindelijk kwijt…
Verloren paden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 wij voelden
wisten van elkaar
het zacht verbinden
met alles om ons
heen probeerden wij
die contacten te hervinden
gingen zingend op
verloren paden zoekend
naar meerstemmigheid
wij waren het gevoel
van zielsverbondenheid
alweer eeuwen kwijt
in de verte kleurden
bloemen hun harten
wiegend in de wind
zij wisten dat wij
kwamen…
DE NATIONALE WEEK ZONDER VLEES
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
588 Vlees is de hoeksteen van het gezin
Maar het gezin en de hoeksteen zijn kwijt
Deze Week zonder Vlees is slechts het begin
Van een vleesloze tijd.…
Geen nostalgisch gezaag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
648 Van mijn kinderjaren ben ik heel veel kwijt,
ik heb geen weet meer van de weken toen,
slechts momenten zijn mij bijgebleven,
nauwelijks de voorwerpen en dingen.
Waarmee ik speelde deed er ook niet toe,
de blokken, poppen, middel slechts, nooit het doel,
ik herinner mij gevoel bij mensen, volwassenen,
hoe zij waren voor elkaar.…
Ochtendwandeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 Even de weg kwijt. Jij
snuffelt ongestoord je favoriete plekjes.
Soortgenoten naderen. Even zwaaien
met de staart. Geen zin voor meer. De
dag wacht op warme zonnestralen. Die
laten op zich wachten. Het regent mist
en kou. Morgen weer een nieuwe dag.…
De aardbol
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
556 Net als nu, in deze tijd
zijn mensen moraal en handelen kwijt
de overheid handelt naar eer en geweten
maar niet iedereen heeft de zin ervan geweten
Ze gaan de straat op, voor die appel
Negeren de slang met zijn gesis
bewaken hun gezondheid niet,
zodat je nu alleen maar ziet:
Hoe egoistisch mensen kunnen zijn!…
WONDERLIJKE VERGISSING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
396 mijmerend af
of wonderen nog bestaan
bij het tuincentrum
van Wiebe Wesstra
zie ik een onbekend
knokig figuur in zwart
met een lange scherpe
blinkende zeis staan
ik verbaas me zei hij
dat jij hier nog bent
omdat ik je heel ergens
anders halen ga
beste vent helaas voor jou
ben ik iemand die zijn
klassiekers kent
jij bent de weg kwijt…
Mata Hari
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 En ze wilden je kwijt.
Daarom wil ik het nogmaals vertellen:
vals werd je gebruikt door de Duitsers en Fransen
in hun oorlog van 14-18.
Je verstond de kunst als geen ander, te sjansen;
aan elke vinger makkelijk tien.
Je bleek heel eenvoudig te vangen
want je kwam in de hoogste kringen.…
Goddelijke lampion?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
427 Onweerlegbaar in bescheiden termen
gaat ze liggen elk kwartier in schaars
geklede wegen van het schaduwbeeld
sta ik gedompeld in haar krijt, wat klinkt
in onvoorzichtigheid te besluiten, want
de gekozen draad ben ik weer kwijt
maar zij draait er middenin, zij keert
zich van de binnenkant naar buiten ,
er bestaat geen enkele weerstand…