4149 resultaten.
Mijn lichaam rust, je bent zoals zo vaak in mijn gedachten
gedicht
2.2 met 1295 stemmen
174.233 Mijn lichaam rust, je bent zoals zo vaak in mijn gedachten
Twee-derde van mijn tijd moet ik nog wachten
en wachten doe ik van uur tot uur
Mijn lichaam ligt ontspannen achterover
Mijn handen als een koestering om mijn schoot
Een verre toren laat twee slagen los
de wind brengt het geluid de kamer binnen
En dan ineens... heb ik mijn kind gevoeld…
Moeder
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.995 geboortehuis
ergens onder dit zwijgen
de eerste zin geschreven
uit jouw leven, de opgang
uit niet-bestaan, hier
scheurde je afwezigheid
open in alle flanken als
een mysterie uit het vlees
waarna haar warmte
armen om jou heensloeg
dat begin, kleiner nog dan
je smalste herinnering,
blijft jouw thuis want je
ontstaan maakt zich pas
los…
Licht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
687 Seizoenen verstrijken
Licht verstrijkt
Bladeren verkleuren
Vallen af
De bomen zijn kaal
Het is donker
Al vroeg en tot laat
Seizoenen verstrijken
Het licht komt langzaam terug
en gloort
Steeds meer door teer groen
Het barst los
De zon straalt haar stralen
De wereld verandert
De mens verandert
De energie keert terug
De lente
De zomer…
Dood spoor
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.215 gebeuren zou
die keuze was al snel gemaakt
Het hoogtepunt met jou
was een keerpunt in mijn leven
nu is er geen weg meer terug
kan alleen mezelf de schuld maar geven
Ik geniet van elk moment
wil het liefst steeds bij je zijn
er is geen toekomst voor ons samen
en dat doet me soms zo'n pijn
Mijn leven gaat straks verder
dan zal ik jou los…
Draai je om en donder op
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.154 Vergeet maar dat ik heb bestaan
En laat me verder gewoon met rust
Mijn leven zal alleen maar beter gaan
Daarvan ben ik me volledig bewust
Laat me los, ik wil niet meer
Ik wil niet meer op mijn tenen lopen
Schenk je geslijm maar aan een ander
Mij zal je niet meer slopen
Ik kan jouw woorden niet meer aanhoren
Ze zijn nietszeggend en zo leeg…
Samen...
hartenkreet
4.7 met 34 stemmen
2.605 je deed geen moeite,
je los te weken,
omdat je mijn ogen niet
ontweek...
Diep in je gedachten
kwam ik je tegen,
en ervaarde, wat jij nu voelt...
kwam jouw liefde
mij precies gelegen
zoals in mijn verlangen
was bedoeld..
Diep in je hart,
ben ik gaan zweven,
en zweefde met jouw
gevoelens mee...…
vergeef me, engel
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
2.229 een woord
de weg naar het leven volgen
wanneer een kind de nacht ingaat
hulpeloos achter het enige raam
van eeuwigheid
waarin alles verdwijnt en aan de wind
wordt toevertrouwd
hoe kan hij het doodgaan begrijpen
als de dag nog maar nauwelijks heeft
ademgehaald
zijn ogen nog nooit het licht
hebben gevangen
of een vlinder op een losse…
Ik en Jij
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.935 Ik maak me van je los, draai me om, en glimlachend zeg ik 'Ik ook van jou'.…
Droomland
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
931 azuren kussen vinden
haar opgezette lippen
daar op het eindeloze strand
van hun kleine tropisch eiland
voor een week of drie dan toch
met het hoofd in elkanders handen
het hart verwarmd tot 30 graden
- en meer tijdens de korte nachten -
hun plekje om eens los te laten
wat een ander soms begeert
maar niet vinden kan noch wil
samen gedachten…
Metamorfose
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
805 Kom, laat je schouders maar eventjes los
zodat ik er warmte op kan leggen
zonder daarbij nog iets te zeggen
maar met een kraag van donkerrood mos.
Ga, als een elf
een sneeuwwitte fee
ga zonder schroom
waarheen je wil
ik zal dan op afstand
en smetteloos stil
alleen verder leven
voor twee.…
mijn kind
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.100 Je gaat me verlaten,
Niet wetend waar je aan begint,
probeer ik je te waarschuwen,
maar je hoort me niet
Het liefst hield ik je vast,
je overladen,
met mijn liefde,
wetende,
dat dit niet voldoende voor jou is
Ik weet
ik moet je los laten,
je verder laten groeien…
Verder
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.346 Dag ik moet verder, ik heb nog een lange weg te gaan,
voorbij de bergen aan de horizon,
onder de bloedrode lucht van de ondergaande zon,
Ik moet nu echt weg, had ik dit maar eerder gedaan,
dag ik moet verder, de wereld is nog zo groot,
laat me los, alsjeblieft laat me gaan,
ik ga op pad, op weg naar het onbekende, mijn schoenen vol met lood…
Ik sloot mijn ogen en was in
gedicht
3.5 met 21 stemmen
10.910 Ik sloot mijn ogen en was in
een donker bos, zodat ik ze
weer kon openen; de rechte
stammen stonden ordelijk en
los, het loof was zwaar en hing tot
op gelijke hoogte, de kruinen
grepen op gesloten wijze
in elkaar en het was er vochtig
en verademend; een ruimte
waar ik mijn ziel bevrijden kon
uit het on-eigene en wat haar
inspon en verstikte…
Buitenveldert
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
817 trek los uit de pols
vier rechte lijnen
vier er loodrecht op
alles evenwijdig
rechts en links
van het raster
bomen groene sprieten
met links nog
- ja daar achter -
een blauwe kronkel
bij het tweede snijpunt
vanaf links beneden
binnenkant zet je
een kruis met S
het Gelderlandplein
voor de Shopping
nu nog onderop
een vette rode streep…
De verminkten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
780 In wegsmeltend koud winterlicht
dwars door onherbergzaam duister
uit grijs geruis en vaag gefluister
nu de aarde achterover ligt
ontwaken de verlaten oorden
klinken de verminkte woorden
Ik vang ze op het perkament
zeef ze uit de klamme nevel
loos verdriet en gehoekte wrevel
uit laatste wens en testament
Ik giet ze uit gebarsten vazen…
Wijde stappen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
4.238 kijk, mijn kind
ik nam je hand
dag in dag uit
je gouden krullen
waaierden langs
de lente
de maan zo hoog
boven vuren vleugels
vlinders deinden
door ‘t open raam en
doorheen het zingen
van de eerste vogel
het beminnen nu, in witte kragen,
glijdt zacht en krachtig
naar de zomer
hoe mooi het lied, het bruidsgezang
ik laat je los…
met frivool franse slag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
654 je plooide
het ruisende water
in dalen vol
rots en geklater
ik voette
de heuvel in pad
topte het uitzicht in een
palet dat ik nooit heb gehad
doekte natuur
met frivool franse slag
in een uur maar kon haar
ziel toch niet grijpen
in het daalse café
na twee flessen wijn verzachtte
de pijn want de ziel laat niet
in een paar losse…
Scheve verdeling
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
665 dit huis is gaan hellen
met tijd als buigend gewricht
er brandt gebroken licht en ik
een kaarsloze luchter
hang hier bezwaard
met matglazen tranen
aan een zakkend plafond
geen venster lijkt het zicht te klaren
sinds geschoven gewicht
kamers ondersteboven dreef
los van ingeklonken grond
en wie slaat nu nieuwe palen
bevestigt het…
Mijn handen
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
2.022 Al laat je mijn hand soms even los,
wanneer je boos of verdrietig bent.
Mijn handen kunnen meer dan dit,
je troosten op ieder moment.
Liefde hoeft niet altijd mooi te zijn,
maar jij hoort bij mij.
Mijn handen zullen die van jou vinden,
ik ben altijd nabij.…
Schone schijn
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
785 langzaam duidelijker worden staan ze
oppermachtig hoog aan de blauwe hemel
licht grijze randen kleuren donkerder
verraad eveneens de wind het naderend onheil
die de was harder doet wapperen aan strak gespannen lijnen
speelt de zon haar laatste troef uit
keert hen de rug toe, en tovert een regenboog
tevoorschijn, een hevige plensbui barst los…
Magisch bos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
542 Niets bijzonders toch
na het eten
een boswandeling
halfuurtje opgelegde
therapeutische
bewegende handeling
maar terwijl het zonlicht
tussen boomkruinen stroomt
lijk ik alles te vergeten
levendiger zijn de kleuren
bomen en struiken
zijn bloeiend aanwezig
geluiden en geuren
maken mij even los
dit is zo mooi en fijn
ik heb het nooit…
We zwijgen als de nacht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.362 op
Alleen je zacht gelaat
En je gekrulde lokken
Ik zag de wereld door mijn ogen
Als kind vaag en merkte niet de kloof
Dat mijn spreken en jou zwijgen groter werd
Nu zijn we ouder en leven in andere huizen
Met onze liefdes die verschillend zijn
Ik wil je zoeken en omarmen
Maar kan je stilte niet bereiken
Zo laat ik toe, zo laat ik los…
Uit sprookjes van weleer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
663 bomen ruisen groen
stammen kringen statig bos
wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt
en het geluid van passen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen…
Venita
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.169 de rotan stoel bij het achterhuis
schommelt door wind bezeten
zacht krakend en bijna vergeten
op het terras van schelpengruis
een man door zwart gedragen
wordt zichtbaar tegen het blauw
van loze adem en diepe rouw
die het dagend licht vertragen
uit zijn brieven vallen wonden
als losse blaadjes uit het leven
door zijn verre kind gebonden…
Fall [in love]
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 bruine bladeren fluisteren tegen
mijn oude schoenen het verhaal
van verval vermengt met regen
terwijl ik langzaamaan verdwaal
in mijn gedachten snijdt met vlagen
de grijze herfstwind, streng en guur
de twijfel los, stil valt het jagen
op het geluk van korte duur
de omhelzing van mijn wanen
zo verstikkend en doorvoed
wist jij tot kalmte…
Verwerking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
667 De treurnis in je binnenste
huilt meer dan tranen
elk schild is even los
en muren zijn geveld.
Het was op eigen verzoek
maar niet uit vrije wil
de weg is begaanbaar
maar welke schoenen trek je aan?
De zon schuilt achter wolken
waar regen vrolijk uit valt
genietend van de planten
het zicht daar aan de horizon.…
Al de rest wel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
764 het is soms moeilijk dingen los te laten
al weet je dat ze niet meer weerkeren
nooit meer
je blijft je immers vasthouden
aan een laatste restje hoop
nog even omkijken naar wat reeds
tot het verleden hoort
een laatste diepe ademtocht
de afstand wordt al groot
wat doet het ook terzake
het is het eind van de wereld niet
al werd de laatste…
Honden aan de lijn
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.244 Uw hondjes lopen echter los.
Hoe krijgt u dat verzonnen!'
Bij deze is de vrouw de klos:
ze krijgt van hem twee bonnen.
't Is schrijnend, want opeens veschijnt
een circusclown. De guit
laat onbekeurd onaangelijnd
zes olifanten uit.…
DE DROOM
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.142 je sluit je ogen nog een keer
gelukkig maar
je droomt alweer
je bent een zwaan
zo wit
zo teer
op het water wiegend
je zwemt een grote
en een kleine boog
steeds maar denkend
vrij zijn
los zijn
ik wil omhoog…
passie
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.917 Tedere kreten, daarna vurig, alles brak los
Jaren verborgen, heden werd veel bevestigd.
Het Frans, ja het is en was steeds ons ding
Moi, je ne bouge pas...
Bedankt.…