5346 resultaten.
Klapwiek
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.393 Iedere avond als het schemert
Staat hij helemaal alleen
Aan de kant van zijn domein
Te wachten op één been
Ik twijfel altijd na een tijdje
Of hij nog wel leeft
En weet het pas echt zeker
Als hij Vis te pakken heeft
Tegen schemerdonker vliegt hij op
Zijn kunstje weer gedaan
Met opgeheven hoofd kan Reiger
In ’t Nest te ruste gaan…
De droom
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.002 Pas nu, voor het eerst, zag
ik dan dat kind en nam het
voorzichtig in mijn armen.
Stil hielden wij elkaar vast.
Voor de eerste keer begon
dat kleine kind te huilen en
na al die kille jaren, zag ik
toen opeens..mijzelf terug.…
Het kittig tikken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
640 je danste zacht
in mijn gedachten
zag je lopen
springerig in jeugd
de korte laarsjes
het kittig tikken
in je pas voorspelde
toen al frivole deugd
soms mocht ik ook
je nachten delen
de wind noordoost en
jou met warmte strelen
dan kozen we voor
hemelhoog en sneeuwden
alles onder want als jij smolt
restte altijd een fraaie regenboog…
Jouw dood
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
953 Nu mijn leeftijd zacht
bij jou aan aanschuift
en ik de rozen zie verwelken
in de vaas die jouw herinnering is
verbijt ik me in miskleunde uren
en graaf een tunnel naar ’t begin
in jouw geborgen hand
slechts een pad vol knarsende schelpen
loopt voor me uit en ik zie de pas ontgonnen aarde
voor altijd jouw leegte vullen…
Zacht fundament
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
691 verwacht nog niet
het grote
ik ben pas
op de ongeboren grond
net omgeploegd
en verlost
van vergeten ouderdom
o ja, omgeven door ringen
van jaren in bomen
en gestapelde bladeren
al rottend
verbindingen leggend
tussen houten torens
zij nemen wind uit zeilen
en scheppen rust voor
bevruchting door zaden
een teder fundament…
Sara
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
917 ze kleurde al dat somber was
troostte, verwarmde, maakte blij
liep samen met mij ‘uit de pas’
vertrouwde blind en hield van mij
en het was zeker wederzijds
‘k hield van die lieve oude schat
loop nu de eenzaamheid voorbij
voortaan alleen ‘ons dagelijks pad’
opgedragen aan Sara de hond
juli 2009 © JS…
zielerust
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
868 ik bloei even op
als de schemering valt
de dag is dan bestreden
en draag mijn handen mee
naar de nacht
moe van slechts één etmaal
verleden
het vlakke ontwaakt
als allengs licht
zich verspreidt
minuten schrapen zich
dan bij elkaar,
leven betast het gevoel
pas in de avond
besta ik weer;
kortstondig van duur
dat is
wat…
Afstel
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
810 Alles gaat langzaam
alles stelt uit
wat gister besproken
komt morgen pas uit.
Je kon me toen geven
wat ik eerder al vroeg
en niet telkens wachten
tot 'k de wens
niet meer droeg.
Je kunt nu beloven
alle bergen van goud
maar ze hebben de kleur niet
waar ik nog van houd.…
De peer
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.458 een peer
met veel élégance;
op elk zuchtje wind
beweegt hij aan zijn dunne steeltje
heen en weer,
dansend en lonkend
naar uw keurende blikken
lijkt hij te zeggen:
“je moet het kunnen,
om mij op een schaaltje
nog even weg te leggen,
straks uitgerijpt en op uw bordje
grijp ik nieuwe kansen,
en ben ik toch zo sappig om te slikken”
Want pas…
Ging alles maar:
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
812 Met een normale vanzelfsprekendheid
volgens het boekje moeten gaan, jeetje
Dat zou ons pas duur komen te staan!…
een vette eend
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.058 een vette eend had op een keer
na twintig dagen zitten
een nest met eieren
zo weten te verhitten
dat schaal na schaal
een scheurtje kreeg
waarna een guitig kopje
een lijfje te zeggen scheen
zeg moe
ik pas niet langer in dat dopje
dat werd me een bedrijvigheid
van scharrelende geeltjes
de moeder eend was zelf voldaan
haar kinderen…
Taeke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
939 Aan de muur zijn rouwkaart,
drie jaar terug gestorven,
pas vijfenvijftig jaar.
Kennelijk een bijzonder mens,
want een vergaderruimte
met fragmenten uit zijn leven
geef je niet zomaar zijn naam
Vrolijk, met een ietwat bedrukte lach.
Het brengt hem, die ik niet ken, nader
Hij kijkt over mijn schouders mee
Naar mijn nuttige bezigheden.…
Van hemel en de hel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
587 mijn kathedraal
bepaalt nog niet
het weidse vergezicht
heb nog geen
heiligen op voetstuk
bij het altaar neergezet
wel heb ik delen
van mijn leven
gebrandschilderd in glas
kleine ramen
laten zien hoe mijn jeugd
in vroeger dagen was
pas later kwamen
rust en statigheid in
wierook en volwassen zijn
maar het liefst
werk ik in de…
Niet Fer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Wij kwamen verdomd dichtbij
elkaar met onze stemming en
klank dat zelfs de stilte schrok
omdat het niet goed was
er sprong een snaar
pracht moment in een fractie welzijn
direct weer vervlogen
een flits door jaren verdrongen
ineens zomaar bij mij opkomt
moest het onbewust blijven om nu
pas iets moois te beschrijven?…
Niet Fer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
435 Wij kwamen verdomd dichtbij
elkaar met onze stemming en
klank dat zelfs de stilte schrok
omdat het niet goed was
er sprong een snaar
pracht moment in een fractie welzijn
direct weer vervlogen
een flits door jaren verdrongen
ineens zomaar bij mij opkomt
moest het onbewust blijven om nu
pas iets moois te beschrijven?…
Mijn bijzondere Valentijn
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
973 Pas aan het einde van
die lange dag,
de moed bijna verloren
werd jij, mijn Valentijn
intens gewenst
geboren.…
In Memoriam Sonja Pronk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
500 jouw voetstappen zijn allang
onder de voet gelopen
het beeld redelijk helder
tanen afdrukken in het zand
welke de zee dagelijks
schoon wast
toch raak je me
niet meer iedere dag
maar op gezette tijden
verdwijnen zul je pas
wanneer 'n ieder die jou liefheeft
dit leven verruilt
voor eentje in Zomerland
of toch…
Opgedroogd in waternood
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
511 daal af
langs stenen die
nooit zon hebben gezien
waarvan de kleuren
eeuwenlang verdronken zijn
totdat de bron wegviel
er vloeit geen water meer
dat barsten vult
het ongeduld van dorst bestrijdt
pas op de bodem
zie ik dat de wel
is opgedroogd in waternood
moet wiggelroeden
naar de nieuwe loop
haar richting geeft mij hoop…
FEESTDAG MET EEN S(T)IPRANDJE
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.569 Altijd op de 2e plaats
wel extra vrij gevoel
vaak de 1ste van de week
maar in de schaduw
van de eerste
Paas-, Pinkster en Kerstdagen
"The sunny site"
maar met stip
de meest relaxte
"The funny site"
2e Paasdag
2e Pinksterdag
2e Kerstdag
vaak betaald door de baas
en dat betekent: UIT!…
De kus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
675 Daar, tussen slag en stoot
en op Pasen en Pinksteren,
heb ik je gekust.
Wolkenkus in sterrenhemel.…
In draden korter licht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
517 ik haal
de herfst van je gezicht
die in draden korter licht
je raken in de vroege morgen
schep wat
pas gevallen dauw
van een kleurrijk blad
voor een koel lippen bad
het vogelkoor
zingt nog wat traag
het wakker worden
uit beschutte plaatsen
steeds later
komt de dag op gang
een snelle kus
op je nog warme wang…
Kinderlijk en onbeholpen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
609 het was mijn lied
nog kinderlijk en onbeholpen
spelenderwijs mijn jeugdmuziek
pas toen de woorden kwamen
klonken de echo’s anders
maar in de melodie bleven wij samen
velen hebben meegezongen
in euforie of spijt
anderen raakten snel hun tekst al kwijt
ik neurie weer alleen
de coupletten willen niet meer komen
maar het refrein kan…
Een enkele lijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
526 langzaam werden
de gezichten grijs
kleuren zachter in vervagen
een enkele lijn
geboren in het zijn
bleef nog herinneringen dragen
de horizon kon
ik al raken in het
zo tastbare dichtbij
het licht ging uit
zelfs de helderste dromen
wilden niet meer komen
met stok en hond
ga ik op pad
voor mijn andere zintuigen
begint het echte leven pas…
Zakenman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.097 Succesvol ben je pas met je succes
Als je niet constant stijf staat van de stress.…
Zijn jas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
12.687 Pas eens,
zei ze, hij was er zo trots op.
Daar stond ik dan en voelde
aan de mouwen en bij het sluiten
van de knopen hoe dood hij was
en hoe ver weg mijn jeugd. Oud
en zwak zou ik worden, in deze
plooien zou mijn huid gaan hangen
om mijn knoken.
-----------------------------------------
uit: 'Het orgeltje van yesterday', 1968.…
Geweten dat tot wroeging leidt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
686 weten -
Dostojevski, kenner bij uitstek,
Schrijft het toe aan de complexheid
Van de mens - hij zegt dat het geweten
Onlosmakelijk met diens lichaam
Verbonden is - gisteren gedroeg ik
Me onheus tegen mijn lief, vandaag
Begint mijn geweten te knagen
En zal ik dagenlang de pijn
Om haar afwezigheid verdragen
Omdat ze over een week pas…
Dat apart gevoel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
601 mooi zijn ze niet
dingen die afwijkend zijn
zaken die de norm ontsnappen
als kind al
had je dat apart gevoel
nooit kunnen bevatten
kwetsbaar zijn
maakte zo onzeker
negeren leek toen beter
pas jaren later geven zij
een mystiek entree
voor warme zielsverwante liefde
wat zwak en anders leek
is nu een ongecompliceerd ontmoeten
van…
Breekbare momenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 ik voelde
het hete bloed vloeien
breekbare momenten
zweefden voorbij
de samenhang
verdwaalde in fragmenten
pas toen het stopte
was de realiteit van mij
de caleidoscoop
had weer zijn juiste tijdverloop
het voelde thuis
in handdrukken en welkom zijn
er zijn een paar uur zoek
ontsnapt ben ik aan boeien
in onbewust gekluisterd zijn…
In vergeten dozen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 nog is er
het tastbaar samen zijn
de kist en rode rozen
pas later kleurt
en spreekt herinnering
uit foto’s in vergeten dozen
er komt zeker een ontmoeten
als vlinder zal jij ons
op eigen wijs begroeten
gaat ons de wegen tonen
als wij verdwalen
in vroegere verhalen
er is een warme lijn
die ons verbonden houdt
ook al ben je nu zo…
Blindzicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 op een gebroken dag
gaan vezels wringen,
zullen doornen
cellen binnendringen
dan laten hersenstormen
buitenlucht schrijnen
tot binnenbranden,
netwerken ontknopen
tot wankele periferie,
maanden indikken
tot sterfminuten
dan klopt het hart
met gestokte pas,
vlijmt een scheiding
in haarloos glas
dan is het wachten
op luwte van het…