5637 resultaten.
De nacht rook warm
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.405 Wolken bespelen elkaar met vonken
Het licht is donker en het donker is licht
Heftig knallend en waterig warm
Vervormen zij elkaar tot in de nacht
Net zoals wij soms in elkaar zonken
Om daarna te varen zonder enig zicht
Varend in golvend water. Omarm
Mij dan als een opklaring, dromend zacht…
Lente
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.190 Bloesem
Bomen met een koningskroon
Weg is de koude winter
Donderslag
Stormwind strooit bloemblaadjes
Een enkele hagelbui
Boterbloemen
Witte madeliefjes in de berm
Stuifmeel in de lucht
Zonneschijn
Wolken drijven langzaam voort
De lente is gekomen
Vriendelijkheid
Een groet, een hand omhoog
Mensen lachen weer…
in alle weligheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.925 het water
dat uit de fonteinen gutst
snatert welgemutst
gulpt als zilver
in het blauw gerimpel
er stoeien aan de hemel
witte wolken
de wind
huivert voorbij
palmen wuiven
sinds vanmorgen
dadelloos
in alle weligheid
boven mij
weet je nog
wat ik je gisteren zei
er hangt iets vrouwelijks
in de lucht
net als jij.…
vaarwel zon
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.151 vaarwel zon
jij zult niet snel weer schijnen
misschien een uur, wellicht een dag
om snel weer te verdwijnen
in de wolken van illusies
ontstaan de tranen van verdriet
maar in de donkere straten
is er niemand die ze ziet
komt ze terug
en zal ze branden
in een eindeloos verlangen
komt ze dan
op bezoek
en kan ik haar weer vangen..…
Koesteren
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
707 het liefste koester ik de liefde
niet de herinnering eraan
en evenmin het sluimerend gemis
als was er zon achter de wolken
niet het verdriet dat onverwachts
mijn hart bezeert, nee dat niet meer
ik baad mij in de lach van hem
die zich ook warmen laat door mij
drinkt van mijn lippen als zijn wijn
paart aan mijn geur zijn adem
laat vertroetelen…
Kleine lichtpuntjes
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
609 van brood en wijn
proef ik klaarwakker je naam
in het rood
wanneer duistere wolken samenpakken
de maan en sterren verbergen
het uitzicht
in een vreemd geworden wereld
van vervuilde luchten en
misverstanden
is er geen taal of teken
die onuitgesproken, of ongeschreven is
zijn er kleine lichtpuntjes
van uitersten die elkaar raken
in…
WOLLEBOLLE NACHT
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.312 Sneeuw die niet wil komen
't is alsof 't geen feest mag zijn
toch zag ik twee witte poezen
in hun wollebolle pracht
't leken echte siamezen
witter kon niet
zachter mocht niet
wie de poezen wil genezen
van hun wollebolle pijn
kan de wolken overlezen
ergens heb ik nog een bezem
ja... misschien valt sneeuw
vannacht...…
Regen
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.170 Regen valt
als warme tranen
in de drooggewaaide bedding
van een rivier
de uitgesleten kiezels
vormen een brug
naar de overkant
een paradijs
in stilte ontstaan
waar de kracht van de verbeelding
hoogspel speelt
met een liefde
zonder woorden
in het bleke ochtendlicht
vliegt een adelaar
hoog boven de wolken
hij is zo wijs
de regen
te vermijden…
antimaterie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
623 Herinneringen
het voorbije leven
en daarvoor
ijl als hoge lucht
azuur en de vlucht
het stuwen
en het dragen
flinterdun
denkbeeld van bijna niets
sierlijke zwaan
boven
alle verdenking
van de wolken
en de bakstenen mens
de nek krommen
om de vergissing
het zware trekken
van verheven verzuchtingen
de mens is wel degelijk daar…
Mijn echt heerlijke Slet
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.626 Die heerlijkheid in een wolk van parfum
in een sexy catsuite geweven in net
Zo gleed zij wederom geil fluisterend langszij
in het omgewoelde en bezwete bed
Vingers glijden zoekend langs mijn dij
terwijl volle natte lippen mijn wang bezetten
Hoop ik dat mijn paranoïde vrees ongegrond is
dat zij eens zal aan sluiten bij de netten…
Angst
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
733 De donkere wolken stapelen zich in hoog tempo op
de wind wakkert aan
de regen striemt tegen alle ramen van auto's en huizen aan
de storm kondigt zich in volle hevigheid aan.
Mijn lichaam
mijn lichaam
roep ik in doodsangst
en niemand luistert
ik blijf ontluisterd achter.
Ik ben weer dat kind
dat de hand van zijn moeder niet vindt...…
Rouw draagt,,
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.010 Rouw draagt wollen dekens
verwarmen het kille hart
dat nog niet spreekt
maar woordenloos beleven
Wanneer de wolken samenzweren
en hun druppels laten vallen
misschien wordt er dan gehuild
in liefdevol omarmen
En de stilte zich laat horen
als zacht gefluister in de wind
het moment van samenkomen
wanneer een zucht de stilte breekt.…
Licht, Lucht, Liefde
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.232 Licht zo uitermate essentieel
geen zonnenstraal is mij te veel
voor omgeving en beleving
Lucht dan kijk ik naar boven
als ik de wolken mag geloven
wil ik heerlijk even wegdromen
als licht en lucht tot mij komen
Liefde daar ik mij door laat leiden
zij zoekt haar weg in alle tijden
is mij ook ‘t hoogste goed daarmee
kan ik licht en luchten…
gelijkenis
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
969 ik kijk door het raam
en zie
wanneer ik even niet verdwaal
een vreemd licht
op het gras liggen
het is veel zachter dan gisteren
ik ga voorbij, blootsvoets
onzichtbaar
als een reiziger met koortsige handen
die wolken bedenkt, heen en weer
druppel voor druppel
er waait wind
misschien ben ik het sterven
nog niet gewend
in…
zeeslag
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
808 winterstormen ten hemel
het wad stuiptrekt in
gekromde stromingen
het schuim kapseist ongenadig
van einder tot einder
onder een wolk van meeuwen
verwaaien duinen in
werveling van winden
zwaar kreunt de zee
in huivering van nachtkou
diep donker spiegelend
in deinend water
foto Friese wad bij de Westhoek…
Coïncidentie
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
501 muisgrijs het asfalt
dat aan de horizon
samensmelt met donkere wolken
hoge bomen staan
levenloos langs de kant
kale takken grijpen naar de wind
zwerfvuil draait rond
de as van het onzichtbare
en baant zich 'n weg naar boven
er valt 'n onhoorbare stilte
die nog lang na zal
echoën in de schemering…
Woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 Reis over de bergen die
bedekt zijn met sneeuw
zie de bossen die met
zonlicht zijn omgeven
wolken voeren me mee.
Zweef over de grote zee
door de wind gedragen
golven brengen me weer
aan land waar ik mijn
woorden neerzet op papier.…
Paradijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Mijn tranen rimpelen het
water in een golvend patroon
ik tuur naar boven
wolken jagen het donker voorbij
daar lig jij sierlijk gevlijt
in diepe rust jij bent niet
langer een vreemdeling
in het paradijs
jij liet de mist verdwijnen
als een trouwe dienaar
door mijn uitgekost verleden
kan heden worden geleeft…
Rouwproces
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.677 Zwart waar ik kijk heen
Onwerkelijkheid
Een witte grafsteen
Onbegrepen waarheid
We lopen samen
Samen in het licht
Ons beide namen
In leven gegrift
De wolken huilen
Niet kunnen schuilen
Dan een witte steen
Huilend en alleen
De werkelijkheid
samen maar apart
met als onderscheid
Witte steen, verward…
klokslag vier
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
531 zilverglans dons vleugelslag
dromerige oogopslag
was ik vrij als die vogel
hoog in de wolken zwevend
moeder aarde aan mijn voeten lag
zou ik beminnen ….jou
elk begin van een nieuwe zomerdag
vlinderzacht als een fluistering
van de wind
als een kus van de zon
met een warme glimlach
de kerkklok
slaat vier
en ik lees (de) wijzer…
Pijntjes van Watou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
668 Woorden slechts
hoe we samenkwamen
onafwendbaar uiteengingen
zoals wolken in het hemelruim
om zichzelf te zijn
Regels vonden we niet
misschien daartussenin
het betrachten van de juiste afstand
overeenkomsten ontdekken
tussen de verschillen
Waar we zijn geweest
die plaats bestaat niet meer
de tijd nog wel zo lang
als een herinnering…
Hemeltranen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
712 de storm rukt
het vale herfstblad
rolt over hobbelige keien
tussen de
hongerige honden
hun valse tanden
in gescheurde lompen
likken ze
etter en bloed
uit wonden van de bedelaar
zittend aan de hemelpoort
de zon
houdt zich schuil
achter sinistere grijze wolken
terwijl hemeltranen
het land teisteren…
Noorderlicht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
791 Onder de jachtige wolken
sprong de wind voorbij, een
roofdier zonder hol, koud
en onvruchtbaar uit het
noorden, het verborg haar
aangezicht gevoed door
beide borsten, het vroeg
de tol in winterlicht, een
herinnering die binnendrijft
alsof er geen hoop meer was op
een schuilplaats voor geluk, de
onrust jagend in een wolvenpak
door…
'n Middag in Kijkduin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Wolken stapelen in
vele tinten grijs
aan de horizon
'n klein bootje
Tussen hemel en aarde
een immens grote zee
deinende beweging
lichtgroen tegen grijs
Niets blijft hetzelfde
ontelbare schelpen waartussen
'n krab rent voor z'n leven
als voetstappen verdwijnen…
vorst
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
584 als de wereld tot haar oorsprong waait
haar zomen rond wolken, de avond achter rood
omrandde schemer
zal ik vogels vragen terug te kijken
naar haar jonggeboren tijd
te zingen tot ze kwijt
geraakt zwijgen
omdat water ramen kneedt in vijvers vol
winter
sneeuw
betaalt wat twijgen hun flinterdunne tol…
Fiets
gedicht
2.9 met 23 stemmen
7.797 Hij is een zwijgzaam dier van staal en lucht,
zo zul je hem bestijgen en bedwingen:
je benen springveer, voeten vogelvlucht,
de wind zal samen met je spieren zingen,
je hijgt het ritme, achtergrondgerucht,
ik maak en breek mijn evenwicht,
ik trap mijn val onder mij weg, ik schrijd
op jonge wolken door de stad, ik rijd.
------------…
Hier staat u
gedicht
2.3 met 49 stemmen
11.366 Hier staat u
buiten en boven het gangboord de paalworm
die traag door het zachte lichaam trekt stuurboord
groen bakboord rood waaronder de wolken als
alles roerloos
geworden is het zuiverste maaksel
geen enkele vorm elke vorm stuurboord
rood bakboord groen waaronder u hier staat.
-----------------------------------
uit: 'De blauwe…
Een beetje mij voor jou
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
594 hoe je als een zwaluw
vol zomerverlangen
telkens zoekt
door de wolken vliegt
naar warmtebronnen
ver van je heem vandaan
in jouw ogen
lees ik steeds de onrust
speur nog naar een schittering
die is er vaak niet meer
ze is geleidelijk
verloren gegaan
*
zie de ster
die ik je wees
in die donkere nacht
in de glinster van je traan…
In dialoog
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
537 jij dicht de vergezichten
ik kleur ze in
met mes en fijn penseel
in dialoog sla jij het
laatste oordeel aan het kruis
ik somber wolken voor het derde uur
emoties worden aangescherpt
in felle woordenstrijd
het donkerrode tekent haat en nijd
jouw poëtisch venster op
de werkelijkheid heb ik
met eigen kleuren ingelijst…
Zonsondergang
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
669 Laagstaande zon bespeelt
het kleurende lover
die het laat glanzen met
haar diffuse gouden licht
Nog even, dan gaat ze onder
en trekken grijze wolken
het blauw van de hemel dicht
haar stralen nog nagloeiend
in roze en oranje tint
Een schouwspel dat nooit verveelt
als de dag zich met de nacht verbindt
Zonsondergang
het blijft bijzonder…