Alle inzendingen over algemeen

willem alexander is nu koning is dat nu een beloning ? of moet je dat anders zien misschien zullen we dit pas over een tiental jaren weten of zijn we dit dan alweer vergeten het is maar net hoe je dit wilt bekijken een koningin kun je niet met een koning vergelijken…

Herdenken deed je niet alleen de vierde mei maar telkens als je op een warme zomerdag het kruis voorbij reed op de fiets. Van oorlog wist je niets, maar het pad dat door de duinen sneed gaf stijgend, dalend uitzicht op de dood. Op wat groot en onverzettelijk was: het kruis, de helden in hun graf. Je wist, ze stierven niet alleen voor ’t vaderland…

Elk zijn is tot het niet zijn geboren je telt de jaren op met het beklimmen ervan terwijl je beter aftellen kan we beginnen in het ochtendgloren vol frisse moed en leven het leven in voor- en tegenspoed en in de avonduren ontdek je de ontegenzeggelijke waarheid dat het begin het einde en het einde het begin gelijkt.…

vrijdagmorgen zonder zorgen wil jij die met me delen dan ga ik jou verhalen vertellen ik kan ze bijna spellen wil jij ze weten dan zul je ze niet meer vergeten…

Zo zoek je naar woorden en dan komen ze op alsof ze altijd al op die plaats hoorden dat maakt het leven zo bijzonder zonder gedonder of gezeur staan woorden voor je deur je schrijft door en nog voordat dat je het beseft sta je ergens voor voor blijdschap, verdriet en vrijheid en wat nog meer en dat keer, op keer, op keer.…

Mijn smaak is te grof, te onverschillig Misschien zelfs schouderophalend blasé oh, ik ben best wel heel gewillig en vind veel dingen lekker en oké Maar het eten van ’n verfijnd gerecht brengt bij me zelden extase in de mond op mijn tong geen smaakpapillengevecht nooit waart er een piesend engeltje rond toch eet ik bijna alles wat me wordt voorgezet…

Ik ben dichter voor het leven niet des vaderlands ik laat de literaire aarde niet beven maar het is tenminste echt en dat, dat voelt niet slecht.…

stipje…… cirkelt dichter richting dichter. Schaduw valt op wit papier gele klauwen Krast, krabt en grist bloed op verkreukeld gedicht een leven gezwicht. woorden vliegen vederlicht Daar gaat zijn ziel propje met vleugels het cirkelt verdwijnt vervaagt tot een stipje……..…

Dat wat ik mij herinner blijkt een leugen, Wat op mijn netvlies staat is zelden waar, De - logische - conclusie valt mij zwaar, Vertrouwen kan ik niet op mijn geheugen. Wat na verloop van tijd gewoon gebeurt, Herinneringen worden vaak gekleurd.…

ik wantrouw de stelselmatige stelligheid ik vertrouw daarentegen de zoekenden de breekbare geluiden, de brakke tinten van het ochtendlicht de twijfel, in woorden die moeilijk te omschrijven zijn de hapering, de rimpeling in het water de ommekeer in de rechte lijn de wolken voor de zon de zon die achter de wolken schijnt en het woord dat eigenlijk…

Daar is hij dan de grote doorbraak die maakt dat ik weer schrijven kan elke kreet die ik slaak is er één van puur geluk mijn dag kan niet meer stuk.…

Weet je, ...ik weet het echt niet meer alles wat ik doe, denk of zeg, lijkt steeds meer wankelend geplaatst op een verkeerde grondslag van conclusie, bewering of uitspraak. Overtuigingen van vroeger, wetenschap en meningen die ik had, rollen als losse knikkers door mijn hoofd, blijken gegrondvest op een fundament van jeugdig pragmatisme,…

Verloren woorden die voorbij komen Die me dwingen te kijken naar niets Gevoelens die omhoog borrelen En het denken wat steeds weer roept Wees positief, kom op wees positief Maar in de stille momenten komt er iets Het negatieve laat zich zien en voelen Het denken laat me voelen Ik hou mezelf voor de gek Moet ik dan altijd positief zijn? Mag…

Bij Ibrahim hebben we neergezeten, een beeld uit het aloude testament. Een uur werd duizend jaren in zijn tent, in mijn gedachten hoorde ik profeten. Van schalen op het kleed werd er gegeten, het beste lam diende als traktement. Vierduizend jaar verstild in een moment. God en Allah werden Jahweh geheten Ook hebben we zijn kudde nog bekeken…

Langzaam maar zeker strekt de dag zijn zebrahals naar de roodkoperen zon. Wind woelt door het natte groene haar van stadsplantsoenen, ontrolt een hardblauwe vlag boven de daken. Wie dit ziet heeft de nacht overleefd of hij wil of niet. ------------------------------------ uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…

Kijk niet altijd naar het mooiste wat minder mooi, is zeker zo goed Kijk niet naar het meeste met een beetje minder, prima te doen Kijk niet altijd wat had kunnen zijn wees tevreden met wat je hebt Kijken naar wat je niet hebt brengt onvrede en sjagerijn Dus kijk naar kleine dingen een vogeltje wat fluit De wind die door de bomen ruist handvaten…

Je hebt de middelbare leeftijd bereikt als je bij de keuze tussen een paar verleidingen diegene kiest waarbij je zeker rond negen uur thuis zult zijn.…

Zelfbeklag is voor een dichter prachtig met zijn tedere pen voelt hij zich oppermachtig hij kan het zo omschrijven alsof hij de liefde met de pijn of het verdriet zou bedrijven het is niet ieder mens gegeven om iets te maken van treurnis in zijn leven.…

Ik wilde .. ... ... ... .. .... ..... ... .. ... ..... .... Maar … .... .... .... .. .. .... .. ... .... .. .... Toen .. .... ... ... ..... .. .... .... ... .. .... .... .. Dus …. .. ..... ... .. .... .. ... .... ... .. .. ...…

Ik wil niet klagen kon ik het maar weg jagen je handen zijn een lichamelijk instrument ik heb niet gevraagd om dit mankement ze staan weer krom mijn vraag is waarom een antwoord zal ik daar niet op krijgen ik kan dan ook maar beter zwijgen.…

deuren spreken in tijd van duisternis kleuren ontbinden en alles gaat voorbij pijn vindt reden de vloed en ebzucht draai je richting het ongemak ik ben en zet je te kak…

Mijn kleine wereld werd met wit behangen, het sneeuwde in de Taco Mesdagstraat. Ik keek vanuit het souterrain, ’t was laat, naar buiten langs het hekje met de stangen. De ochtend kwam: met roodgekleurde wangen stond ik met overjas en muts paraat. Mijn vader had een slee, na snel beraad, op eigen wijze in elkaar gehangen Het leven van de…

Roze is kijken naar de zonsondergang. Bruin is vertraging met de trein. Roze is vakantie. Bruin is een verplichting. Roze is vrijheid. Bruin is van de trap vallen.…

Is een viooltje minder kleurrijk dan een lelie of een roos. Is 'ouderwets' wat uit de mode, niet meer hip, dus waardeloos. Heeft een prins een mooier leven dan een bakker of een boer. Is een man die niet wil vechten minder of nu net meer stoer. Is een film aangenamer dan het lezen van een boek. Gaat men liever eens uit eten dan bij tante…

Zachtjes glijdt hij van zijn blad als hij op de grond uiteenspat en samensmelt met de natuur is het gedaan met zijn levensduur bevochtigend het jonge groen dat begint aan een nieuw seizoen suéde zachte bladeren nerven zijn hun aderen alles is wazig door nevel en mist dauwdruppel die alles verfrist.…

De eens witte kruizen op de graven zijn grauw geworden door de uitstoot van het verkeer op de snelweg dat voortraast van niets naar nergens in een soort perpetuum mobile en staan vergeten in rijen voor een al lang gesloten loket. Op ééntje na die ontdaan van de aanslag van de tijd oogverblindend staat te blinken in de voorjaarszon: alleen kinderen…

De wanden zijn van papier je scheurt ze zo kapot de mensen zijn van karton kijk maar goed, ze zijn al bijna verrot beschimmeld door het vocht dat door de muren komt of gewoon door de tocht kijk, ze kruipen omhoog langs het behang nee, ze hebben niet meer zo lang.…

slaap nu maar kleintje ik zing een refreintje vertel een verhaal in jou eigen taal je oogjes vallen toe je hartje is al moe rode wangen de slaap heeft je gevangen welterusten zacht zal ik je neusje kussen.…

In mijn droom kan ik vliegen ben ik als een vogel zo vrij stuurloos dwaal ik in het rond waar naar toe heel even naar boven kijken hoe het met ze gaat samen spelen emoties delen luisteren naar hun stem mijn vleugels worden moe ik dwarrel naar beneden en glimlach tevreden.…

je kwam ze tegen in een club of een bar in regen plukken van stukken en nooit echt bekend nu gaat het beter de oerknal sust de boel een beetje was ik maar een vlinder zo een die vliegt van steen tot steen maar m`n naam was vergeten en de regen knipte plukken haar uit dit plan was je maar een vlinder zo een die alles…