Alle inzendingen over dragen

4358 resultaten.

Sorteren op:

strijkstok

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
zet ze als een stut onder een wankel dak ze dragen met gemak de liefde voor een nieuw bestaan…
switi lobi18 november 2013Lees meer >

de eerste sneeuw

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.040
woorden vallen langzaam in de ochtend het is november een maand om niemand te vergeten ik zie haar in de open buik van het verleden we fietsen de dag tegemoet langs weiden die dauw dragen leven en ademen het licht zonder aarzelen het sneeuwt vlinders En vlokjes Langs twintig lente Seizoenen ook dit jaar ga ik stil voorbij…

dankwoord

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
en dan nu mijn lief, moet ik gaan in dit aardse staan de bloemen binnen tinten paars en wit een gouden hart noemt zeven slagen waar geen enkele toon in zit ze dragen nog het leed van kille winterdagen daar tel ik vijf- plus één, als kleine klokjes licht, ze zuchten niet ze zingen als ik blijf en spelen met het overzicht dat altijd…

Graspollen groeien

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Uitgekotst stukje stad Verscholen onder zware, Oude bomen die vrucht dragen Waar het leven dat zich eronder Afspeelt vruchteloos is geworden, Bankje voor zwervers gemaakt, Want zij slapen er 's nachts En soms ook midden op de dag, Beschut alleen door het bladerdak, Omgeven door wiet en spuiten Die ooit schoon geweest zijn, Slapen…

De tijd mist troostigheid

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 556
er groeit geen stilte om me heen in de neerslag van geluiden verdrink ik moederziel alleen waar schaduw dagen met donker kort schort het aan licht voor nog enig perspectief de tijd mist troostigheid als zij met lange slagen de uren gaat vertragen chaos tocht in gure vlagen gaat zwart land het witte doek nog dragen ik heb ineens…
wil melker13 januari 2015Lees meer >

Heb respect voor de vrouw

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.186
De vrouw heeft een mooie taak gekregen negen maanden moet ze een kindje dragen zo dat ze onze zonen en dochters kan baren. Een vrouw is onmisbaar in het leven. Heb respect voor de vrouw behandel haar goed en wees haar trouw.…

klein van stuk

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 488
de vrouw met harde stem verschool zich in een zwarte bril daarachter stond ze stil haar mens-zijn uit te dragen zomaar op een dag gingen haar ogen overstag ze werden zacht en spraken open, over hoe een lach tot dan toe over donkerbruine glazen viel haar bril werd oud door haar nieuwe sprak het goud van eerlijke erkenning de gewenning…

Het gesloten boek

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Een sterk verhaal gebundeld met emoties dat was jouw invalshoek Gevoelens dragen binnen de vier muren in jouw gesloten boek. Zonder enig inleiding met bevlogen woorden eindig je met een pleidooi. Geen enkele nuance in je gekozen woorden is je gesloten boek voltooid.…

Moederwezen.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 684
Wij zijn zonen en dragen dezelfde moeder. We houden onze hoofden koppig, kijken star en hullen ons in wierook. In onze handen klemmen we de draagbaar. Zo hard hielden we nooit , was iets ons meer. Geslagen verdragen we de leegte. Wij zijn geboren om mannen te zijn. Onze naam met zachte hand gegrift, met trots.…

´t Geeft niet lieverd

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Moeder als je er nog was huilde je met mij óm mij, mijn lasten zou jij mede dragen, terugdenkende aan hoe ik als kind in je armen lag, zou je de zware last willen verlichten, kan ik je helpen, zou je vragen. ’t Geeft niet lieverd het is niet meer jouw last, ook al dacht je dat ooit..misschien, want ben ik méér dan die Éne, die ik eigenlijk…
Marijke Vos14 september 2015Lees meer >

Een schamele buit

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
altijd weer gooi ik de netten uit zoek naar antwoorden op vele levensvragen de zee lijkt groot genoeg om alle opstekers in hun markante kleur te dragen vaak rest een schamele buit als ik de vangsten binnen haal hun filosofische waarde bepaal spartelend aan het oppervlak is alle diepgang ze ontgaan in het speelse van een gemakkelijk…

carpaal tunnelsyndroom

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
de onrust in mijn ene hand trekt voren door de nacht, de andere houdt - rustig nog - mijn zere vingers vast ze branden gaten in mijn slaap ondertussen gaapt vermoeidheid als een grot vol scherpe punten overdadig en steevast vergaat de wil tot schragen, want het dragen kent geen grenzen meer elke keer slaapt slechts mijn hand en elke…

Wat pluizen plagen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 469
wind nog ijlend giert over het lege land mij overslaat omdat ik niet buig maar als een twijgje zwiep tot zijn verdriet ik sla niet terug in nog geborgen zijn maar kies de rust van je achilleshiel om hoger op te komen in mijn bomendroom tast ik jouw luwte af wortel tussen struik en gras ooit zullen wij in groen de hemel dragen…

Aan de rand

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 761
een beek abrupt overgaat in boom en struik Het land ademt grondmist uit een bonte specht tikt en roept de rupsen op, luistert aandachtig kopje scheef naar elk gerucht in het rotte, diepe hout Eens was er een populier op de oever van een plas waarin later bij de eerste dooi een jongen tien jaar oud verzoop het ijs bleek niet meer tot dragen…

Geloof en Macht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
Maar de rug die het moet dragen is van de gewone man op straat.…

Eenvoud

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Vraag me niet meer af Hoever de horizon is verwijderd Hoe hoog bergen zijn Die ik van verre zie Hoever zal wind de wolken dragen Hoever reikt kinderlijke fantasie Wanneer stoppen eens de idealen Waarop alle dromen stranden Zal ’t leven liefde en eenvoud zijn Zullen roem en eerzucht Als op wind en wolken gedragen Verdwijnen over de verre…

Dat vage

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 525
er is altijd dat vage voor een mens alleen bijna niet te dragen gevoel dat alles onecht is ik zie maar kan er nooit bij komen de horizon is vaak een obstakel voor mijn dromen filosofeer over de diepte van bestaan daal dan af in een steeds nauwer wordende spiraal waar angst de sfeer bepaalt in een totaal verloren zijn door existentiële…

Maalstroom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
Zoals de harpijen Perseus omcirkelden Het gouden vlies in handen hebbende Zo kolkt het in mijn hoofd als een maalstroom De gedachten keren en wenden, steeds dieper Oneindige draaiingen naar een diepte dieper dan het zwarte gat Zoals ik mij voel, zoals ik mij draag Van buiten kalm en koel Maar van binnen verschroeid door de maalstroom van…
tjecpen16 november 2017Lees meer >

Bemoediging

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 661
Zomaar een paar zinnen van wat ik voel en wens voor jou nieuwe krachten te putten uit de bron je erin mag slagen het lot van de verwoestende storm te kunnen dragen te zwaar voor een enkeling je hebt nog je gezin om voor te leven die je steunen altijd weer vraag ik de Lieve Heer jou moed tot aanvaarding te geven want Parkinson kent…

Verdriet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
Tranen kunnen soms mijn hart niet dragen. Het doet mij zoveel pijn. Blij dat er lieve mensen mij steunen. Ze geven mij aandacht en dat waardeer ik. Het maakt me wel een beetje blij. Liefde van mensen respecteer ik het voelt goed.…
Dick1 juni 2018Lees meer >

Onvoorstelbaar dankbaar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
Dat je de last niet hoeft te dragen, van een dankbaar mens te moeten zijn. Stellen we ons voor, dat toeval nooit kans zou krijgen, om uit te groeien tot bedoeling. Zo stel ik me onvoorstelbaar voor, dat het levenswerk van een Mozart, nooit zou zijn gemaakt.…

WELWILLENDHEID

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
Om hiervoor snel een grondwet aan te dragen lijkt me wel goed. Verboden te ploegen, een straf op erosie en ook op tektonische activiteit, opdat het landschap niet langer lijdt.…

Mijn mensen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Ook ik zal niet meer werken op het erf van tante Maggie, want de knechten dragen knuppels en de honden hebben tanden zie ze blikkeren in de late avondzon. Haal doeken, haal zwachtels Zorg voor mercurochroom Want ik ben aan het bloeden en morgen ben ik dood. Geen tranen voor me liefste, die zijn aan me verspild.…

Niemands bezit

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Hun ontwaakte kinderen dragen ze, door tijd en eeuwigheid.…

Gepluisd

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 481
we hebben paardenbloemen gepluisd nooit wetend waar ooit die eindeloos lange adem huist gezucht om zorgen die ons sterker raken dan we toen dachten dat onze schouders konden dragen we hebben geluk gehad want na een uitademing kwam eigenlijk vanzelf onze lucht weer terug corona speelt een gemener spel hoe wij ook ademen…

vakantie

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 565
ik ga op vakantie in mijn hoofd langs al die kronkelige wegen zie ik stranden en kastelen ook is er mooi weer beloofd geld hoef ik niet te dragen en het vervoer is voor niets op tijd sluit ik mijn ogen en droom over mijn elektrofiets de accu laadt zich op zijn radius is beperkt dus blijf ik in mijn stoel het stopcontact doet zijn werk…

Echte Vrijheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
echte vrijheid is die je je leven lang vermijdt die jij niet najaagt die jou probeert mee te vragen tijdens zwakke momenten je daar ongevraagd mee belaagd leg af die zware loden jas door jouw iele schouders nu nog te dragen of die veel te dunne waardoor er nooit genoeg aan warmte was als je die beide van je schouders af kunt laten…
catrinus2 december 2020Lees meer >

Wanneer mijn stilte zwijgen zal

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
voorstellingen vol wellust en intensiviteit van geile begeerte wanneer ik naast schaduwen dans in mijn naakte ornaat fluitend zie ik moeder aarde in verval in mijn stilte kronkelen zich gedachten urenlange overpeinzingen met betrekking tot de dood en de kornuiten van die metgezel wanneer schaduwen met mij bewegen fluitend omdat ik geen kleren draag…

Het juiste woord

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 702
Het is doodstil doch de kalme golfslag van het bloed voel ik als mentale kracht door mijn aderen stromen de tijd gaf me de ruimte daar aan te bouwen misschien bovenmenselijk om te dragen maar toch het kan je innerlijk sterk maken hoewel de botten kraken het juiste woord vond bij de bron waaruit ik kracht ging putten nu in mij latere…

gewoonterecht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
het bestaande, nog niet verstreken thuisuniversum de sterrenhemel met veilige dorpshaven het aanslepen van boodschappentassen hernieuwde scheelheid van staren naar de muur tropische vissen uit paarse meren ogen achter glazen oogkassen, verloren pinpassen het dragen van niet-wetenschap, volledig bij kennis steen, te zacht voor handen…
Iniduo27 augustus 2021Lees meer >