5288 resultaten.
Keep your eyes open
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
506 En zie de vijand van het licht
die vertoeft in duisternis,
wat kwaakt gij daar met kromme
snavel tweeslachtige vogel,
zonne der gerechtigheid:
zijt gij opnieuw geboren om de
machtige der aarde te bekoren?
de wind van uw vleugels doen
slapende bromvliegen ontwaken, de
wesp opgeschrikt zijn gift
injecteert in zacht vlees…
Veelbelovend, maar net niet
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
1.618 Zal je er nog zijn
Als de vroegste vogel schettert in het hoge riet ?
Laat je mij alleen de herinnering aan je glimlach
en je onvermogen
mij te minnen zoals ik je min.
Of ben je koortsachtig op zoek naar jezelf ?
En was ik niet meer dan
een vluchtige ontmoeting
een zijsprongetje,
een “fait-divers”?…
suites voor Annemieke LIX -de rouw-
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 tweeënzestig mensen
doen je uitgeleiden
na net zoveel jaar
het corps studentes
op het balkon in de zon
kweelt een nonnenkoor
de paarse vogel
is eerder bij de maan
dan haar schaduw…
de zweefmolen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
938 Voel ik me als een vogel zo vrij.
Maar als ik weer op de grond sta.
Is het gevoel weer voorbij.
Duizelig klim ik er snel weer in.
Draa, draai, draai me maar rond,
Zoals in het hele begin.…
ademtocht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
581 vogels vallen mee
ijzig striemend de wind
takken kraken hard
winterglinster spat
aarde als versteend
ijzig koud bevroren
sneeuw jaagt onvermoeid
alle kieren vol
bomen huilen helse koren
winter blaast z’n wangen bol…
Lentegeluk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
661 Sereen staan de bomen
de takken fijn besnaard
de knoppen nog even dicht
voor ons bewaard
wachtend op het zonnelicht
en de jonge blonde fee
die zal komen
neemt ze het groen,
de vogels
en alle bloemen mee
Dan bezingt ze
jubelend de lente
die weer stralend lacht
na een lange koude
winternacht…
Nachtelijk spinzen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
484 Het water rimpelt de wind die zucht
donkere wolken pakken samen
zit onweer in de lucht
Vogels schuilen, hij neemt voorzichtig haar hand
begint het zachtjes te gieten
samen door liefde overmand
Rennen zij samen onder de grote boom
beschermt hij haar liefdevol
schrikt zij wakker uit haar droom…
Ieder draagt een eigen kuif
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
456 afwachten op weer zo’n vogel
die destijds uit dezelfde klok kwam
laten zien en horen
als het zijn tijd is
koekoek, koekoek!!
waarheidsgetrouwer:
zwermen soortgenoten
die meevliegen uit protest
omdat hun volière open blijft
voor hen die eieren leggen
in het nest van een ander
ieder draagt een eigen kuif!…
Wandeling
gedicht
4.0 met 30 stemmen
24.742 Onze gesprekken werden langzaam
onze vragen beantwoordden we met kijken
naar de langzame wereld om ons heen
de dorpen en landerijen in de diepte
de vogels bijna verdwijnend in de hemel
we gingen zitten kijken naar deze prachtige
onverschilligheid van de wereld
naar de overbodigheid van onze vragen
----------------------------------
uit…
Lichtpalet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
584 Dagen beginnen in schemer
zachte bries van lentegeur
in verfrissende koelte
met gedempte geluiden
zang van vogels, ruisende waterval
door zonlicht beschenen
al pracht, tot de avond vallen zal.…
De wakkere kater
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
537 stilte gaapt
in de rood
bezoedelde straat
koude mist
benadrukt rust
met beperkt zicht
een vage fietser
zoekt als vroege vogel
zijn bestemming op
volgt de
wakkere kater in
zijn aangeschoten kop
nieuwjaar ligt nog op een oor
maar de wekker geeft aan
goede voornemens al luid gehoor…
Bijna ......voor Joanan R
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
589 Tot ik een opening vond, mijn emotie
ging tonen ook kon huilen, de vogels
hoorde zingen, bloemen zag bloeien.
Het mooie van het leven ervaren,
leerde mijn gevoelens te uiten
en weer van mezelf te gaan houden.…
Leegte
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
515 de leegte die door mij stroomt
ontpopte op die groene heuvel
waarvan de naam mij is ontschoten
zwierden takken die kusten
de grijze nacht die hen
in evenwicht hield
zwarte vogels cirkelden
om de hoofden van degenen
van wie de zin verloren had
knaagden bevers zich een weg
door het onoverkomelijke
'n naamloze hief haar kelk op…
Aard-man
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.048 de aardappelen gepoot
en sjalotten geplant
rechtte de moede man zijn rug
wees omhoog
naar een vlucht vogels
boven zijn heilig land
kijk, alles vliegt en vreet
de tijd aan flarden
leven noch dood
of iets van waarde
zal beklijven
en toch
sprak de man
met vuile vingers
zou ik hier graag nog wat blijven…
De Natuur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
707 De natuur, zo mooi,
Als een vogel zo vrij.
Ik kom in de natuur
En word gelijk weer blij.
Ik zie de Flora, ik zie de Fauna,
Zo mooi in de natuur.
Ik ben verwijderd van de drukte
Door een grote plantenmuur.
Er hangt bloesem in de bomen,
Er hopt een haasje vrolijk rond.
‘’Ik wil hier nooit meer weg!’’
Komt er uit mijn mond.…
landman
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
805 zijn schim loopt over velden
de wegen laat hij, want zijn schapen
vragen meer
boven hem een zwaluwdans
geschreven volgens dat, wat regelloos
verschijnt
als de dag verdwijnt
verdwijnen ook de vogels, tureluurs
rond landerijen
vleugellam nu hij -verdwenen is
ergens
in de mist
verblijft zijn stap
in dat buitenland dat door zijn vrouw…
Ik geef ze de zee van ruimte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
653 Als ik wandel
door de uitgerekte
groene velden dan
ruik ik de zwoele zomerlucht;
zie ik de vogels op het veld;
voel ik het zweet op mijn voorhoofd
en mijn warme voeten en benen.
Ja, en als er gedachten
opkomen in mijn hoofd
geef ik ze de zee van ruimte
van de uitgestrekte velden
die ik voor me zie.…
Is dat wie ik ben...
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
625 zo breekbaar ben ik
als het licht dat kaatst
op een winterblad
glanzend, maar bros
zodat de vorst het
makkelijk, vinnig krakt
zo kwetsbaar ben ik
als de merelvleugels
ondergesneeuwd
wachtend in een tuin
onder de liguster
op de bekoring van de zon
zo frêle zachtjes
luisterend naar een lied
de boventoon
van vreemde vogels…
Een poes van Pavlov?
gedicht
2.6 met 5 stemmen
5.957 Onze poes heet Eefje Bosch
een kat met een achternaam
die merels in alarm brengt
en bij Judy op bed slaapt
Als ik met zijn voedselbakje rammel
komt hij pijlsnel aangerend
als de ijskast opengaat
denkt hij dat hij eten krijgt
Wij vinden ook dode
vogels op het tuinpad
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten',…
met liefde
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.393 het raam gaat open
en ik draai rond
verdwijn voortdurend
in de wind, gekruld
zoals een zee-adem of een woord
van trouw dat minnend
tot mij komt
het zal zacht zijn, zachter
dan de binnenvleugel van
een vogel
die geen
andere naam heeft
dan die waarmee hij geboren is
uit het blauwe
uit het lichaam van het licht
in de…
Mijn tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Ach laat me in mijn paradijs
De wereld buiten laat mij koud
Het gaat niet om wat goed wat fout
Hier te zijn in het weelderig groen
- de zoete geuren, zachte kleuren -
Maakt kalm en wellicht wat wijs
Ach laat me kijken naar de vogels
en luisteren naar hun gezang
Zo was het in het paradijs
Slechts schoonheid - niemand bang.…
Een handvol wolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 ik heb
mijn huis gebouwd
uit water lucht en licht
met een handvol wolken
temper ik de zon
beschaduw zo het zicht
op water drijft
mijn interieur
momenteel in volle lentekleur
de muren
zijn panelen lucht
die op de wind passeren
in transparantie zie je
vogels in hun voorjaarsvlucht
wil jij zo’n huis ook gaan proberen…
Ravenvriend
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
544 Na jouw dood
is de danszaal verkocht
er dansen nu geen schimmen meer
maar in de schaduw ligt de nacht
de struiken zijn verwijderd
verloren zaden gedroogd
bij een houtvuur
jouw geest is bijna verdwenen
de vogels wachten op het dak
totdat de herinnering is gestorven
en er niemand ooit meer nadenkt
over hoe het bedrog nooit heeft geleefd…
gekooid en gekluisterd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
584 gekooid en
gekluisterd
lamgeslagen
vlagen van
gedachten
serviel
en murw
die geen
uitweg weten
gebeten honden
vleugellammen
die zich
minzaam lieten
knechten
en nu vechten
voor hun
vrijheid en
niet weten hoe
zichzelf te
ontsluiten
buiten in de
strakke lucht
kijkt een koppel
vogels
licht meewarig
met gespreide
vleugels…
als een oude boom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Als een oude boom
zo wil ik worden
Vol met knoesten,
littekens van afgebroken takken
Een schuilplaats biedend,
aan rondtrekkende vogels
Een veilig nest,
voor hen die rust nodig hebben om te broeden
Ik laat de stormen over mij heen komen,
maar groei door
Met mijn stevige wortels,
voed ik mij met alles wat moeder aarde in zich…
Schilderkunst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
628 mijn hand laat ik leiden
door de streken van de wind
zo penseel ik liefdevolle
wolken aan elkaar
laat ik golven dansen
hoger dan te voren waarin
vissen vogels vangen
volgen voetstappen elkaar
naar het maanlicht waaraan
ik mezelf langzaam overgeef
en me in op krul tot de geboorte
van 'n nieuwe dag…
Zijn lichtend gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 heb de wolken zien kleuren
tot een buiig geheel
de frontale wind zette hen
het mes op de keel
de zomer school
achter sluiers met regen
frivool doken nog vogels
de omslag hield ze niet tegen
het zwart is verwaaid
tot het rafelige wit
zij geven oplossend de zon
weer zijn lichtend gezicht…
Wat nu nog een droom is
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Volg de vrije vlucht
Die Hanny vandaag zo
Tastbaar mooi beschreef;
Ben die zeemeeuw die met
Gestrekte vleugels van tien
Hoog naar beneden zweeft -
Ik die geen vogel maar mens ben
Bij wie de vleugels niet zijn aangeboren
Wil in mijn droom in vrije val naar beneden
Waarna al mijn vluchtige toekomstdromen
In tienduizenden bijna onzichtbare…
geaard
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
755 ooit waren er vogels
mijn vader hoorde
vernam het als hoop
als een verwachten
het lied door de dag
ooit waren er bloemen
mijn vader zag
de aaiende vlinder
op het hartje rusten
ik zag zijn lach
ooit was er mei
was er verwondering
om de wulp in de wei
het handje
in een hand gelegd
nu is er leegte
ondanks…
dan heb ik niets…
daarom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
556 men moet
studeren
op woorden zoals
vogel en vergiet
spreek ze uit en
kijk naar de horizon
die versluiert
in mist en regen
de woorden de sluier
de mist de regen de zon
in de verte een station
en treinen die aankomen
en vast ook wel
weer vertrekken
loop er achteraan
en zwaai naar iemand
waarom deed je dat
en waarom was…