4959 resultaten.
golfbeweging
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.032 Onze emoties stromen
als eb en vloed
ze rijzen en dalen
als golven
in de oceaan…
Mijn toekomst
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.029 Steeds weer, vraag ik mij af
is dit wel wat ik wil
Wil ik dit wel, achteraf
en waarom sta ik hierbij stil?
Waar zijn mijn dromen gebleven
moet ik deze achterna
Mijn doel nastreven
stel dat ik een fout bega
Het leven is zo kort
terwijl de wereld op mij wacht
Ik mij op een studie stort
had ik dat wel bedacht?
Steeds weer, onzekerheid…
Weemoed
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
557 zomer voorbij
droef stemmende herfstwind
een lange winter voor de deur
mijmerende avondwandeling
over schone larie
en duister zeer
vanavond geen maan
de schijn ligt ergens verscholen
in 't glimmende gras
ook als 't lichaam rust verdient
is het voor het hoofd
vaak moeilijk wennen
het is nacht en donker
ik denk niet dat hij het merkt…
Herboren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 ik wacht op het kerende tij
en vers gevangen garnalen
de resten verdriet
verdrink ik in de zee
ooit stond ik hier
nog niet echt zolang geleden
in de golven te bijten
het schuim op de lippen
totaal uitgeput
tot het zand bezit van me nam
ik werd herboren
met de passie van zout
en zeus als vriend…
mijn hart
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.401 Het tikt
Seconde per seconde
De klok in het lichaam
Motor van het leven
Het is emotioneel
Breekbaar
Broos als glas
Het doet pijn
Van verdriet
Het bonkt
Van angst
Het klopt van verlangen
Het klopt voor de liefde
Het klopt voor alle mooie dingen
Geef het geen balast
Het doet wat het kan
Maar ook niet meer
Dan doet het zeer
Bewaar…
Zinvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
580 bleek maanlicht schijnt
op blanke duinen
dunne strepen wit schuim
sieren woelige golven
de zee deint onvermoeibaar
dat grote grijze wezen
lijkt uit zichzelf
steeds opnieuw geboren
ik sta daar met koele voeten
als iel en breekbaar wezen
maar te staren naar dat grijs
dat eindeloos lijkt te reiken
naar het zwarte van de nacht
vol onbereikbare…
Meer moet dat niet zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
442 de bomen slanken af
dezer dagen
(wat je van mij niet kunt zeggen)
in het zeewater
liggen schaduwen verborgen
of zijn het zandbanken
het licht is anders nu
de lucht zo fris
als de herfstappels in mijn tuin
maar de zon schijnt nog
in mijn humeur
de woorden dwarrelen
op dit blad papier
dat zo zijn maagdelijkheid verliest
maar wel…
Rimpels
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
540 terwijl de zee zich terugtrekt
laat hij het strand na
in rimpels zand
in rimpels leven
soms zacht golvend
dan weer hard en diep gegroefd
rimpels leven
steeds meer zichtbaar
in de lijntjes van mijn gezicht…
Aard van het beestje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
729 Ik dacht, ik dien je van repliek,
maar jij hield slechts een betoog,
over hoe het wel en niet moest zijn,
en dat men jou nooit tegenspreken zou.
Ik dacht, ik heb jou niets misdaan,
maar jij herhaalde steeds mijn fout,
alleen al in je buurt te zijn,
maakte jouw schande veel te groot.
Ik dacht, en misschien dacht ik te veel,
dat jij wel menselijk…
afbraak
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
686 Ik heb ze allemaal nog
de stenen
ongevraagd
me toegeworpen
soms maak ik er
een stapel van
en lach
maar als ze vallen
doet het toch weer zeer…
Door de bocht genomen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
684 in de tram
buiten is het donker
de regen striemt
tegen de ramen
het knarst en piept
vasthouden
bij elke bocht
is een must
mijn kaart
fout gestempeld
de bestuurder fronst
zijn blik vertelt me
randdebiel
argwanend
bekijkt
de controleur
mijn stempel
het is kwart voor negen
dinsdagavond
in lijn negen…
batterijen incluis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
663 buitensporig
de verte in kijken
alsof het niets is
hoe ik correcties
ontvang
op zelfontplooiende wijze
als een bezwering
van het perfecte organisme
buitensporig
hoe de weg versmalt
wanneer je je land achter je laat
hoe de fantasie
verschaalt
in de weerspiegeling
van de werkelijkheid
hoe makkelijk
de eenvoud uit zichzelf rolt…
Mijn plek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.006 De wereld om mij heen
bestaat uit duizend kleuren;
de vogels zingen er
en ik ruik zomergeuren.
Een reiger vist
Een visje uit het water,
en eenden in hun vlucht
dalen, met luid gesnater
in het rimpelloze water.
Eenmaal op mijn plek gezeten
word ik vredig, rustig stil.
De wereld om mij heen is nu
zoals ik het heel graag wil.
De wind…
Zielschrijver
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
881 het moet ergens zijn begonnen
langs oeroude paden van zinnen
in bronnen van rood gloeiende geboren woorden
in de krotten der koninkrijk der lege landen
staan wij op de afgrond van watertanden
van een verhaal dat werkelijk gaat staat te gebeuren
wij proberen ze te sturen
de kleuren naar de ziel
zielreflectie in de pen
wij weten het
wij zijn…
De ijzeren dame
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 Mevrouw van Blerck
was een fragiele oude dame
maar die ook van ijzer was
ooit zorgde ik voor haar
ze vertelde mij
over het Jappenkamp
waar zij kampuniformen naaide
wijl haar zus
troostmeisje was
ze zijn beiden
reeds jaren overleden
maar de herinnering
aan de woorden
de bittere klank ervan
blijft leven
soms zie ik slakjes met hoorntjes…
het onvolkomen leven
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
919 wat rest er nog
van het streven
zowel verwachting
als de droom
blijkt zoveel groter
dan het leven
dat we straks wellicht
met spijt zullen erkennen
dat we tóch meer
hadden moeten geven…
wie ben ik?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
927 Ik ben
het levende wezen
dat zichzelf
de mens noemt.…
sinterklaas en kerst
hartenkreet
2.7 met 26 stemmen
1.942 Nog even en de kerstdagen
staan weer voor de deur
en worden de kerstmarkten
de grote teneur
om even te ontsnappen
uit de dagelijkse sleur
op zoek naar de mooiste ballen
en die heerlijke dennengeur
dan wordt huis en haard
weer opgesierd
met kaarsen en engelen
en de kerstboom versierd
met flonkerende lichten
waarvan we genieten
met blije…
dood
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
908 De dood
is de angst
van een persoon
die niet weet
wat leven is.…
vluchtig geluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 Ik word de helft kleiner
zoals ik mijn linkervoet
om mijn heup draai
als een idioot zondagskind
op een suikerspinnenkermis
wanneer de dingen genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd…
vluchtig geluk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
661 Ik word de helft kleiner
zoals ik mijn linkervoet
om mijn heup draai
als een idioot zondagskind
op een suikerspinnenkermis
wanneer de dingen genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd…
vleugels
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
614 Hoe het is
een vel papier
te zijn
je zuigt er
het harde bruin uit
zucht jezelf
een azuren hemel
beslaat de gewelven
met ranke houten planken
en speelt er koning
over een zelfverzonnen rijk
en als je een dagje
ouder wordt
veeg je alles weer uit
zoals de krop in je keel…
Roemrijke helden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
604 wij speelden samen
onze fantasierijke spellen
cowboys, ridders, superhelden
de tijd rijk
wij groeiden in het leven
onze helden bleven
waar zij roem vergaarden
stierven nooit
onze vaders samen
speelden hun helden
die eveneens hangen bleven
in roemrijke tijd…
dichten is knokken
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
607 soms is dichten
ledigheid verbergen
achter wollige woorden
dan weer is dichten
vertedering oogsten
in willige woorden
doch meestal blijkt dichten
kwetsbaarheid verbloemen
het met fragiele woorden
weerstand bieden...
maar voor de meeste dichters
blijft het knokken
voor elke strofe die met
wegstrepen wordt bedreigt…
3-éénheid
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.190 GELOOF
Ik struikelde...maar werd gevangen,
ik wenste niet....maar bleef verlangen
Ik worstelde...en kwam weer boven,
omdat ik altijd.....bleef geloven!
HOOP
Ik ben gevallen...maar weer opgestaan,
Ik was gestopt...maar weer doorgegaan.
Ik sloot me af....maar stelde me weer open,
omdat ik altijd....bleef hopen!
LIEFDE
Ik zweefde…
Deze dag om te aanschouwen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
553 De hoge hemel dringt
wolken ontfermen zich over de aarde
deze dag kan verbeiden
tot mooie natuurlijke dingen leiden.
Zeggen kom gerust in me wonen
wees vandaag mijn hart en uit leven
er waait wel een heuse reuze storm
die ook weer schonend schoons kan geven.…
verbonden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.124 Wie zijn wij dan?
zijn wij als vlinders
die dansen in dit licht
onvoorspelbaar in dit
leven vallen als materie
onbegrijpbaar dit mysterie
Zijn wij dan?
Zijn wij dan echt?
recht vooruit
eerlijkheid duurt `t langst
meeuwen dansen boven `t strand
Wie ben jij dan
dans jij dit leven met angst
daar gaan de sterren alvast
vooruit in dit…
Dopamine
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
963 Geweldig de hoeveelheid in mijn hoofd
De gedachtestromen zijn haast niet te overzien
Er is me gezond verstand beloofd
Met alle vertakte ongein, weet ik niet of ik het verdien
Van kwadengedachten beroofd
Het paardenmiddel heeft me verdoofd
Moet ik lachen terwijl ik grien?
De stemmingen maken dat ik het daglicht niet wil zien
Ik steek de kop…
soms is het niet te bevatten
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.134 Soms is het niet te bevatten
als je nadenkt over het
mysterie van de dood
en het wonder van nieuw leven
in de moederschoot
geschapen naar Zijn beeld
geboren met gelijke kansen
maar toch zo verdeeld
Met de conceptie zijn
alle kaarten al geschud
je doodvonnis getekend
kansen zijn berekend
maar ook vele onbenut
We banen ons een weg in
het…
Tijd is kostbaar
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
3.738 Tijd is zo'n kostbaar gegeven,
die moeten we intens beleven.
Geen enkele tijd komt ooit weer terug,
Tijd gaat altijd veel te vlug.
Als je terugkijkt op je leven
Kan je tijd wel terug beleven.
Genieten of een traantje laten,
die tijd van toen heeft ons verlaten.
Hoeveel tijd er voor ons ligt,
daarop heeft de mens geen zicht.
Een dag…