3375 resultaten.
Het bruinverbrande bloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 ik zag je in het avondrood
na een dag vol zee en zon
je oogde lief het bruinverbrande bloot
dat contrasteerde met het
fraai oplichtend blond waarin ik
sporen van de golven vond
je kus was koel en zilt
het waterzout vroeg dorsten
lessend om nog meer
je hand speelde met zand
jij blikte met helder blauwe ogen
het genieten van een…
De juiste tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 als woorden falen
hun inhoud niet
de juiste tonen
boven halen
is het contact
als los zand
het glijdt
door de hand
die net is gegeven
de blik in begroeten
zal drempels ontmoeten
die onoverkomelijk zijn
opnieuw de pijn
weer doen voelen
van elkaar niet verstaan
de onwil ervaren om
samen verder te gaan
de breuk in bestaan
in stilte…
Le vingt quatre heures du Mans.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.287 het heeft wel wat
die knots gekke
autorace in Mans
de herrie, de kermis,
alsmede de enorme
drommen publiek
de mooie sexy meiden
gestoken in vaak
bijzondere tuniek
het gehuil der motoren,
lichtflitsen van de koplampen
die 's nachts de hemel sieren
het moeten overnachten in
de buitenlucht, vaak in de regen
op het zand
gelegen…
Pirouetten
gedicht
2.3 met 3 stemmen
991 Een ribbelstrook zand en zonlicht
schitterde in een geul oude vloed
die ging toen een slingerpad het zicht
op het strand openbrak, de gloed
van de dag jou beetnam, je streelde
met een wind vol kinderstemmen
een kluwen vogels jou verlokte
met hun wit van het blauw breken
dartel als jij die van mij rende
naar de zee die vlokken sneeuwde…
Helend licht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
826 De vrouw trekt de schoenen
van haar vermoeide voeten
Een meeuw vliegt laag over
alsof hij haar rechtop trekken wil
Krom gebogen loopt ze verder
Haar ogen starend in het niets,
probeert ze in het nu te komen
Los van alle teveel
gedane concessies
een leven lang
Uitgeput
zakt ze neer op het zand
De lege schelp in haar…
Zonet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
633 Het leeft en huivert, een klagen
zonder zich uit te kunnen spreken leed
een blanco bladzij van jouw kleed
zich lezen laat op deze stille dagen
Een zeilschip vaart sloom voorbij
wij liggen op het nog warme zand
ons wacht geen verre overkant
slechts eb en vloed en dood tij
Jouw blik beroert een verdriet
grijs als de maan in de nacht
koud…
Pak toch die hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
914 Kwetsbaar meisje
Speel op het veld
Voel de omarming
Pak toch die hand
Veeg het zand uit je haar
Voel de wind op je huid
Proef het zilte van de zee
Hoor het ruisen van de golven
Kwetsbaar meisje
Laat je masker vallen
Voel je naaste
Pak toch die hand
Zie het zonlicht stralen
Luister met je hart
Loop oneindig ver
En duik in de diepte…
Naar groener gras
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 maar vloog voorbij
geruisloos in het kerend tij
landde jij met natte voeten
het was herkenning
in spontaan begroeten
de wereld delen ging niet
ongemerkt aan ons voorbij
vrijheid heb jij
in ervaren moeten leren
opmerkelijk is je laveren
moeiteloos bij tegenwind
in afscheid weer het kind
zag je vleugels groeien
uit sporen in het zand…
Geen voetstap...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
521 zal ik meer willen zetten
op uw gebonden grond
geen afdruk op de stranden
korrels zand zullen
mijn vrijheid niet beletten
onrust zou mij overkomen
het mes op de keel voelen
als vee samengedreven
Europa krijst op de stier
die briest in de aanval
hoe schoon ook het land
dat eerder is aangedaan
binnen grootse steden
en historie, schrei…
Weemoedig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 een stille
plek in
Nederland
niet ver
van het
strand
eerst nog
even op
blote voeten
door het
zeeovergoten zand
gaande op
weg overdenkend
welk veelgeurend
boeketje bloemen
breng ik
vandaag naar
jou
roze rozen
kleur van
de liefde
dit droeg
jij uit
ook trouw
simpele dingen
jij zag
de humor
ik mis
je lach
geweldig…
Als een boeket
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Rennende voeten in het zand.
Van een afstand kijk je toe,
volgt het pad van je herinnering.
Laat alle bloemen bloeien,
en kleur en klanken samenvloeien.…
herfstparade
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
716 wordt stilaan kaal
de vele bladeren op de grond
kleuren schilderachtig in het rond
in een tafereel van pracht en praal
voor de dieren wordt het even wennen
aan een omgeving zonder lover
ze moeten oppassen voor de rovers
of anders heel hard kunnen rennen
een seizoen met heel wat regen
paradeert nu door het land,
wist alle sporen uit het zand…
Een nieuwe dag
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
616 't Leven kent vaak vreemde wegen
Onverwacht en onbekend
Sterren, Maan en Zonneregen
Blauwe wolk die boodschap zendt
Nachten grijs en donkergroen
Bomen hoger dan de huizen
Feetjes die het licht uitdoen
Bladeren die wind doen ruisen
Maan die waakt en Zon die slaapt
Bloem die sluit en boom die gaapt
Dromen tussen zee en zand
Reizen…
Uitzicht op zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
verre echo's (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 we ontdekken de oceanen
onderdak voor de woningloze
dichter op drift
poëten reizen in het spoor van
Alexander de Grote met karavanen
door dorre oceanen van zand
de lyricus penseelt bedwongen
bergen waarlangs gerafelde
wolken de dalen binnenzakken
in veertien versregels dicht de
sonnettenschrijver een onverschrokken
reis naar de…
verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Het glipt weg,
als zand door je vingers
Het kan anders worden
en breken als glas.
Niet meer in vervulling gaan.
De tijd beslist.
Kan een andere wending nemen.
De hoop van mijn verlangen
ligt hoog.
Het is mooi
maar met de doornen van een roos.…
Doorweekt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 de aarde is al weken verzopen
er rijdt geen boer over het land
het enige wat je ziet is water
verrotte gewassen en een krant
soms zijn er kinderen die spelen
of ploetert een hond in het zand
het weer oogt zeer mistroostig
zoals het huisje aan de waterkant
ik wil er wel door blijven lopen
maar het is modder die mij plaagt
die blijft zuigen…
Onuitgesproken jeugd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 ik heb als kind
met zuchtjes wind
mijn leven al beschermd
waaide mee
in het driften van zand
langs een herfstig strand
verzamelde luwte
voor een poos als vorst
zijn snijden tot lijden koos
toch moest ik later
kleur bekennen om mijn
bescherming daarop in te stellen
ik harnaste een
onuitgesproken jeugd
waarin ik gezichtsloos loog…
treinrit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Ik rijd door de brede vleugelslag
van de akkers die versnellen
als licht geveerde velden
in de lijn met de trein
de voren op het land zijn lange
slagpennen rulle veren het zand
bomen verglijden als hoog geplante
twijgen om licht aan te rijgen
mijn hoofd rust op een kussen van glas
ik ben me van geen kwaad bewust
zowel achter als voor…
Mijn eerste persing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
397 Onder zand en as
geslapen, wel duizend jaar,
hij stond op, was klaar.
Waait stof langs de kust
van zielen langs de sterren,
licht kust de verten.
Maan in ruige zee,
voorbestemd voor mens en dier
rode lap voor mijn stier
Olijf in kruiken,
scherven stromende welvaart
ontpit door eerste persing?…
Een dagje aan zee
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 Windvlagen vegen
de verouderende rimpels
op het eenzame zand uit.
Dan pinguïneer ik
langs pelgrimerende schelpen.
Met engelenvleugeloogjes
de van Japanse makelij zon
zien ondergaan.
Die schelpen klinken als munten,
skeletten, zij tonen aan:
de zee is niet van gisteren.
Schoonheid en brute kracht:
twee handen op één "duin".…
Zal helledood zijn
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
541 steeds vaker
jaagt een
brandende wind
langs het steen
waar zij
vroeger polijstte
schuurt nu
de grove korrel
het fijne zand
is verdwenen in
duinen die al de
benen hebben genomen
hier brokkelt
alles af dat
zachter is dan rots
tot ruïnes van muren
die eens de
winden keerden
bescherming boden
aan de kleine oase
nog vegeteren…
Vloeiden uiteen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
446 nog koud
in golven verpakt
rolden de eerste
verhalen op een
al lenteachtig strand
hoofdletters
schuimden in wit
hun belangrijk bericht
doken en vloeiden
uiteen in vergeten
zand wiste
met kwistige hand
onbelangrijke details
alleen waar wind vat
op kreeg bleef in stand
hij joeg de
hotspots wat verder
het land op waar zij
uitwaaierden…
Bruisend leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 vliegt plots
een vogel op
met veel misbaar
door die scene
schrik je op in
auditief herinneren
een regelrechte top
op het donker
spiegelend meer
schrijft maan zijn
intrigerend wassen
wij rafelen
ondeugend aan
de kant zijn gezicht
met golfjes in plassen
nog staan op
het verre strand
jouw sporen naar de
horizon in drogend zand…
Stof opwerpend
netgedicht
3.8 met 142 stemmen
405 een kudde
kamelen stof
opwerpend het
rit aanneemt
een plaatje
is de uitloop
in het hitte
zinderend puin
dat zich al bijna
begraven weet
donkere ogen
in een gebronsd
gezicht beschouwen
deze vitaliteit in
evenwicht met de
saaie toeristen rit
woorden dragen
nooit venijn
als gebaren al
voldoende zijn in
een eeuwenlange
zand…
Voor later
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Poes doet poema en wij spelen
de grote mensen na, zeulen
verkleedkoffers en een zak
met bewaarspullen voor later
naar het bosje voor het feest
Met veel slootbier en zand-
gebakjes, wortelen, limonade
en ouderwetse gezelligheid
Oom Frans flirt met de meisjes
De bakker lacht om zijn grappen
Mama is de baas aan de bar en
de buren geven commentaar…
Dambala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Kom, Dambala, kom
teken je spoor in het zand
ik wil je lezen
tussen de heuvels waarop wij wonen
kom, eet de eieren, Papa, kom
de blauwe en de bruine
Wij zijn groen van het wier
uit de diepzee, wij zijn rood
van het bloed dat vloeit
de witte mensen gaan niet
naar de zwarte hemel
en er is geen hel
Er is alleen het vuur
en de aarde…
Smelt Zeng Tril
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Wat wij in de bosjes doen
kijk maar, als je hier voorbijkomt
we ontkennen alles wat je denkt
We ontsteken een laaiend vuur
voet voor voet, hand voor hand
wat de draaischijf aangeeft
een stap op mijn blauwe broek
een hand op het gele zand
het uitstel is spannend
als de eerste keer, nu de andere
hand op het groene gras
een been op de…
We zijn met zovelen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
539 Er zijn er die weten
en er zijn er die vergeten
er zijn er die vragen
en er zijn er die geven
Er zijn er die de weg niet weten
en de taal niet spreken
er zijn er die lijden
en wachten op betere tijden
Er zijn er die met 2 maten meten
en van meerdere wallen eten
er zijn er die hun kop in het zand steken
en hun afkomst vergeten
Er zijn…
strandwandeling in mineur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
550 uit de stoel
jas aan
we gaan
wind tegen
soms mee
waterkoud
lippen zout
de zee, het strand
striemend zand
bepokte palen
huid open halen
drabbige plas
alg aan je jas
eb en vloed
natte voet
plastic zak
afvalbak
scheepsrook vuil
verlaten kuil
dooie meeuw, blauw pluis
genoeg zo
we gaan naar huis
even m'n bril poetsen…