4626 resultaten.
Ons laatste avondmaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 in een stampvol stadion
met geestdrift en applaus
leid de kudde niet
die zonder herder
voedsel zoekt en
enkel slaapt en poept
mijn woorden heb ik
aan de lucht gehangen
om in weer en wind
ieders aandacht te vangen
duurzaamheid is
de nieuwe kwaliteit
geen snel consumptiegoed
maar liefde en medemenselijkheid
de zorg voor nu
en later…
Naakt te stranden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
439 ik ben altijd
de treden op gegaan
vaak pas later
mezelf weer ingehaald
om in verbazing
te kijken waar ik bleef
altijd verwonderd
wat mij steeds dreef
om erbij te zijn in het
raken aan liefde en pijn
door het ontdekken van
ieders gevoelige plekken
hen te behoeden voor
de neerwaartse spiraal
door het reiken van handen
de zuiging…
Dwarrelt zacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 ik ontwaak
kijk verbaasd
naar het eind van de nacht
iets dwarrelt zacht
in eerste blik
raakt glinsterend het licht
kaatst en zet vaart
verdwijnt abrupt
flitst even later weer terug
waar het speelt langs
muren en grachten naast mensen
die verrast op de tram staan te wachten
het proeft en ruikt
naar anders en nieuw
vandaag is…
Dicht op mijn huid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 op mijn huid
steeds verder weg dool
mijn gehoor verzwakt
waar mijn stem steeds luider
en luider wordt
ik versta mij niet
dus maan ik mij tot stilte
maar de stilte is niet niets
die geef ik door aan mij
ik doe een stapje terug
waar ik de nooit gestelde vragen
nu beantwoord krijg
dan hoor ik mij vertellen
ik spreek je later…
Die blijdschap kleurde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
665 jij was als een bloem
die blijdschap kleurde
liefde geurde uit haar hart
tussen onkruid en stenen
bracht jij bij slecht tij
jouw vitale genen tot vrucht
ook zij zijn opgeschoten
in regen en wind
uit een woelige lucht
pas later hebben ze de
koestering van zon genoten
de kopjes bijeen gestoken
door samen groeien
hebben zij jou hun…
BIJ HET RAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
683 kasteel
Bij het raam ontdekken:
de rivier dat ben jij
opkomend en afgaand tij
alles gaat voorbij
Bij het raam ontdekken
woeste wind
steigerende storm
flitsend vuur
Bij het raam ontdekken
de rivier stroomt door het land
en door de tijd
op weg naar eeuwigheid
Bij het raam ontdekken
het leven is als de stroom
hier en nu en niet later…
krachtbron
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
499 uit rots geschonken vloed
aangeboord door moed -en later
ook het goed en kwaad van
welgemeende raad
een menigte verzamelt zichtbaar
licht in open handen
daarna strelen ze langs rots
door losgelaten leed, het zweet des aanschijns
geeft een bete broods
de taal van alle landen
en
de handen dalen neer
ze plukken vruchten uit het…
verdreven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 taal heeft iets praktisch
doe dit geef me dat kijk uit
daar komt een leeuw
de volgende stap
is een ritueel
bezing de leeuw
later geen leeuw meer
maar abstract idee Leeuw
waarvoor je blijft sterven
van angst en door moed
ergens opgesloten ben je
in je hut met je kinderen
maar als je er uit wordt verdreven
weet je dat wie…
Opstandige golven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
517 ik spiegel me
in water met nog
een kleine rimpeling
het egaal geluk
kwam pas veel later
was in het
diepe gedoken
kwam proestend boven
met schrik en
de kou op mijn huid
leerde na jaren
rustig laveren
tussen opstandige golven
die mij met hun
massa’s bijna bedolven
tot jij verscheen
met ogen en lach
het water bedaarde
mij de spiegel…
Kiezen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 Hij pakt met vermoeid gezicht,
brieven - niet aan hem gericht -
en gaat dan even later,
de zegels weken boven ’t stomend water.
Kinderen met een drukke baan,
gezegend met een rijk bestaan.
gekozen voor een leven van vlijt,
hem bezoeken blijft weinig tijd,
Dagelijks voelt hij de pijn,
van het alleen en eenzaam zijn.…
Blauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik doop mijn ganzenveer
in een inktpot vol tranen
waarmee ik verzen schrijf
in de blauwe winterlucht
over hoe we samen dansten
ondanks het hebben van
vier linker benen
zwierden en zwaaiden we
niemand dacht aan later
want al wij hadden was het nu
twinkelende ogen, jouw koude
handen warmend in de mijne
samen opgaand in een sterrenstof…
Parnassus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 schervenkusten, op zeehoogte, langs de
koorde van vervreemdbaar licht
wanneer verdwijnt mijn schip achter het
gordijn, het kraaiennest nog fier in zicht
deze maten zijn zo onmeetbaar
alleen zij kunnen tijd of genade doven
tijdens de zondvloed blijft niets eender
alleen het hoofd boven water
ik moet er nog aan wennen
iets van vroeger of later…
De erfpachters
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Een erfpachter wordt niet altijd
postuum gewaardeerd als het onrecht
later wordt geëxcuseerd. De stenen
op het eens gehuurde fundament dan
voortleven zonder terugbetaling
van iedere 'eigen' cent.…
lichte pijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
480 ik wist je
slapend in aanwezig zijn
zag in de mimiek van
je gezicht een lichte pijn
je ogen dwaalden
achter gesloten leden
lippen formuleerden
een geluidloos vergeten
pas later toen
je draaide naar de rug
kwam langzaam weer
de ontspanning terug
uit het diepe van
zorgen verzachtten
de lijnen naar wakker
worden met goede morgen…
In gedachten verzonken
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
695 Mijmeren over toen, nog meer toen
wat later en dan ineens over nu,
overdenken, peinzen, dit soort dingen
be-mijmer ik nu, alleen in de vallende avond,
is dit een stil moment van mij....…
De schaamte voorbij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 ja ik ben los
maar niet geslagen
heb met regen en wind
de straten geschrobd
geen alledaags karwei
maar later met de
zon erbij veranderde
het aanzien van de stad
ben op pad gegaan
mensen keken me aan
of ze vuur zagen branden
had mijn naturel aangedaan
de schaamte voorbij
in mijn geboortevel
weg met kleingeestigheid
en preuts bekrompen…
Messcherpe zinnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
460 betekenis
al hebben verloren
door je ijzige stem
dwars door alles
snijden jouw
messcherpe zinnen
fileren genadeloos
overgebleven emoties
ik ben geen
partij voor jou
in confrontatie gaat
mijn harmoniemodel
volledig ten onder
kijk je dan aan
laat alles gelaten
over mij gaan
wacht tot het ijs
weer zal ontdooien
weet dat jij
later…
Vreugde in januari
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 Ik weet nog dat jij
net als ik verdwaald
in een pijnbomenbos
verschrikt door het geblaf
van een troep honden
een jacht begonnen
Mijn rug tegen de stam
jou in mijn armen, voelen
hoe de boom tegen mijn rug
door de wind bewoog
jouw angst verdwenen
ontspannen onze handen
Maanden later ruik ik
nog steeds de geur van hars
bij het dragen…
Nog schaduwde ik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 wat ik had
voorzichtig haalde
jij mijn verborgen
woorden naar boven
belichtte en kleurde
sprak ze warm uit in
een liefdevol omarmen
nog schaduwde ik
gênante verlegenheid
verbaasd over zo open zijn
in jouw vrijheid
eigende ik de stukjes leven
die ik eigenlijk had vergeten
waarvan ik dacht
dat ik ze nog niet of
pas veel later…
boswachters
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 zo groeide hij op, de jakhalzen schuddend
die zich klemden op lijf en leden
met een ziel vol blauwe plekken
vervolgde hij zijn schreden
En later toen hij gin dronk,
er speelde zachtjes jazz,
verzuchtte hij een tikje wrang
geef ons een sparrenwoud
en wij zullen boswachters zijn.…
fout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
572 een dichter kan
verkeerd gaan kiezen
zichzelf in wanstaltige
theorieën verliezen
Dichters zijn mensen
hoewel sommigen
zich anders wensen
Mussolini Karadzic Lucebert
namen noemen doet niet altijd zeer
het één valt niet met
het ander te rijmen
of toch wel
dichters zijn geneigd anders te kijken
naar wat ze in de verte zien
en zoals later…
Kale bomen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 Kale bomen kunnen beter luisteren
naar het verdriet van weer en wind
soms ben je tegen later weten
weer even het ontheemde kind
kale bomen lijken stil te zeggen
als de lente komt in zon bemind
je hoeft het niet meer uit te leggen
met wat je in het heden vindt
kale bomen kunnen beter zwijgen
over wat er jou ooit is aangedaan
je kunt er…
Ouder worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 Voor later is het veel te laat geworden.
Mat staan we bij lange na nog niet.
Zie! We zijn nog steeds aan zet!
Vanmorgen kreeg ik spontaan zin om op te staan.
Vanavond pas duik ik opgewekt in bed.…
Een krimpend heden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 ik zag haar bij
de weg omhoog
zoekend en toch
duizendmaal gegaan
later op de dag
daalde zij af
gekromd, schuifelend
in de ouderdom
waarin tijd vervloog
in een slijtend bestaan
kleren, kleurloos bejaard
schoenen, sloffen
ooit stof van aard
zo ging ze traag vooruit
en doorheen de jaren
verdampte achter rimpels
iedere vraag
zij…
Een kwestie van geloof
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.148 Het gebeurde later meer dan eens dat ik daar
stond mee te trappen met Basie of Johnny Hodges
terwijl de bisschop in zijn hoge Renault
uitreed op een golf van roomse blijdschap.
Wat devotie betreft was er geen verschil
tussen binnen en buiten.
-------------------------------------------
Uit: 'Vandaag', nr 11, 1965.…
Ik weet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Wordt het weten later weer
gewoon een morgen, weer de dag
om er in te berusten, om zandkastelen
of woorden in regels op te bouwen.
Deze weg is niet lang met vrienden
langszij, dit is een beloopbaar pad.…
Winst of verlies
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
666 zacht zingt
het net een
eigen melodie
als het de bal
zwaar tordeert
de muziek
is niet die van
winst of verlies
maar het besef
van plaats en recht
het net geeft
soms een let bij
een meer dan
subtiele plaatsing
of service hebbeding
het scheidt
agressie van de
lach als het in
een gedachte kans
de doorgang bestrijdt
pas later…
Onze Franse omwenteling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Later vormden wij de pijlers
van spanten die aan de hemel
vanuit het Aards Paradijs
tot 1 spits samensmolten :
een Eiffeltoren waarmee
wij luchtkastelen tekenden.
Thans zijn wij de raakvlakken
van een eeuwige en ondoorgrondelijke piramide
in het hart van wonderlijke pracht.…
een ster dat ben jij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 als ik in je ogen bezwijk
zie ik meer sterren
dan als ik naar de hemel kijk
fonkels en sparkels die je afschiet
zoals een vallende ster
die in je ogen vliegt
het heelal heeft je meer dan lief
je verzameld deze vallende sterren
om later terug te geven
in je volgende leven
je bent een engeltje
van hier ver vandaan
je laat…
Wonderen met een begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 In den beginne schiep de mens
de gedachte: alles, de mensen
en de aarde, is een wonder
met een begin
en alles wat zich voortplant
gaat dood, alleen de zon
de sterren en de stenen
hadden geen eind, tot later
de oneindigheid werd bedacht
het zelfs nooit begonnen zijn
zodat de rest, eigenlijk alles
dat bekend is, de wereld
ooit zal moeten…