4903 resultaten.
Kijk de zon schijnt oprecht en hecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Had jij ooit die aanhoudende neiging
steeds die dwingende aantrekkingskracht
haar vest of jurk te willen dragen vol met vragen.
De tas herinneringen van jullie geheel onaangeroerd
te beroerd van verdriet dat men wellicht niet zag of ziet
met rede potdicht te laten om de gaten in jouw ziel.
Onopgemerkt om wat is geweest werd een en ander
het…
Gaea
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
459 door uw landschappen trekken,
als minnaar
in elke streek uw schoonheid herontdekken;
Ik wil uw bergen trotseren,
uw diepste grotten betreden,
poedelnaakt zwemmen in uw zee
en dobberen op uw meren,
wandelend over uw wegen
wil ik u mijn liefde geven
en op de beat van uw hartslag
van dag tot dag mijn leven leven;
Want u bent ons aller moeder…
Hij, mijn vader heeft me geen 'moer' geleerd.
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.292 Samen met mijn ouderpartner
leggen we een 2e plantenbak aan
op het terras van de woning
van onze dochter Giulia
"Jan mag ik een spijkertje?"
"Jan mag ik de hamer?"
Hoor ik nu mijn vaders stem?
Neen het is de stem van mijn ouderpartner
met verve timmert ze aan de plantenbak
Ik zie dat ze de hamer niet goed vasthoudt, gebruikt
ik…
Weg
gedicht
3.5 met 34 stemmen
44.011 Moeder sprak met de rivier
en wees ook de golven
een weg naar de zee. Ze
was ons zo nabij
als het water
dat haar nazong
en door haar handen
ook de vissen in een school dwong.
Nu ze weg is lijkt zelfs het schuim
niet meer te spelevaren,
dragen bomen herfst,
en vluchten vogels
van de baren.…
Onrecht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
815 Gelukkig dat de Nederlandse staat
Soms toch bereid is krachtig op te treden
Tegen het onrecht dat er wordt geleden
Zelfs als een moeder-overste 't begaat
Die hield zich schijnbaar aan de wet van God
Maar overtrad toch maar 't vervoersverbod
--------------------------------------------------------------------
(Kloosteroverste Maria heeft…
Zomaar iemand (3)
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
1.903 Ik kan jou je moeder,
écht niet teruggeven..."…
ongezien
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.004 op de korrel, snel
zo wil hij er van af
ook zijn geweten belust
op een moment van rust
ze weet haar lot
is wat het moet zijn
niet gekozen toch daar
altijd te vroeg
zoveel nog te doen
het einde te gewaagd
bedenkt een dodelijk man zich
in haar ogen moeders wil
voor het vagevuur te pril
niet langer door het leven
gevreesd geeft hij…
gozer
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.268 soms kan ik hem niet
volgen
soms gaat ie
links dan rechts
rare gozer
die jezus
gat in zijn hand
lult met hoeren
noemt god de vader
maria zijn moeder
veegt met een zweep
het kerkplein aan
en
met theologen de vloer
en blind van liefde
de dood in de
ogen
ondersteboven van het leven
aan
een
kruis…
LA TAN
snelsonnet
4.0 met 24 stemmen
1.576 Uw moeder, Char, was dat ‘n man ? ’n Vróuw …
haar naam begon met A ? B ? C ? … K, L ?
Een M ! Van Mama, ja, dat dacht ik wel,
en ook uw vader schud ik uit mijn mouw.
Ik krijg de achternaam door van die man,
la … T … a … n … dan bent u Char la Tan !…
dagdromen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.115 onder de geurende leilindes
een donkerblauwe zomeravond
met nerveuze huiszwaluwen
piepend en voerend onder 't dak
even terug bij moeder aan de tafel
tijdens koffie met geschuimde melk
en vochtige zelfgebakken cake
een zo vaak gevoerd gesprek
en hoe is het met de kleine jongen
doet hij het goed op school
..................…
Over
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
995 Als dit leven over is
zal mijn helikopterblik
kijken over groene velden
waar ik als kind speel
de koeien met mij hardlopen
eten uit mijn hand
stelen met kindernagels ingesneden
paardenbloemen
krullen in hun magen
en
neem een bosje mee
om moeder te verrassen
de krullen vindt ze prachtig
als ik onder haar kopje thee
vaders toverkunst vertoon…
Ik ben het kindeke
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.600 uit de samenzang
van koren ben ik
uiteindelijk geboren
het is niet leuk
een kind te zijn uit een
zoveel gevraagd refrein
ik ben het kindeke
zo teer en fijn alleen
mijn moeder had de baringspijn
groeide op voor
galg en kruis en wist
in pinksteren mijn hemels huis
vier nu uw eigen kerst
in weer geboren worden klinkt
halleluja…
Volwassen worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.376 ik pel de lagen af
van mijn huid
alsof ik een ui ontdoe
van zijn vertrouwde jas
de trui uittrek,
die moeder ooit
goedbedoeld
voor mij kocht
ondergoed
zuiver ik met Dreft
vellen verdwijnen
één voor één
in de afvalemmer
onder de gootsteen
vinden zij rust
tussen wortelresten
en zuur geworden melk…
moedertje
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.726 zo vaak; een dagtaak, zoals je me vertelde
moeders zijn niet; nooit en nimmer te vergeten
vroeg je niet vaak; o zo veel, of ik je belde
liefst had je me bij je en stoorde me tijdens het eten
vooral onder mijn dagelijkse werk; zo vaak
waarom heb ik nu die vreselijke heimwee naar jou
jaren had ik ook mijn kinderen; een zware taak
jij was mijn…
Weg Van Mij
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.878 Daar zit ze
mijn moeder
schouder aan schouder
geluidloos
scheef gezakt
in de huiskamer
van het tehuis
haar handen
in houvast
om haar tas geklemd
stilzwijgend
schuif ik naast haar
streel haar wang
een glimlach
opent haar gesloten lippen
als haar hoofd
zich langzaam heft
dan ... is het moment voorbij
nemen medicijnen
haar mee…
De dameskapper II
gedicht
3.1 met 27 stemmen
23.909 watergolfslag van ambities
liet hem niet onberoerd
In de weekenden reisde hij
met modellen door het land
Nog geen veertig kilo woog hij,
altijd met vrouwen bezig
Verzilverd, gediplomeerd, gefotografeerd
keerde hij terug en liet dit andere
gewicht inlijsten
Uit al deze lijsten, verkreukeld & vernietigd,
herken ik nog altijd mijn moeder…
Toen zij instapte viel op haar been
gedicht
2.4 met 33 stemmen
21.672 Toen zij instapte viel op haar been
langs de zoom van haar rok een schaduw
golvend doorschijnend als water
getatoueerd in de loop der gebeurtenissen
Denk je niet dat die terug
dat zij hier weer en haar vader en moeder de auto
neer kunnen zetten weer instappen weg kunnen rijden
Dat die dan net zo terugkomt
----------------------------…
Het zwart van besef
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.627 Veel van mijn schaduwen
blijven achter in het zwart van het besef
eigentijds en voorbij de polder
is eenvoud de vrijbrief van mijn bestaan
niets verontrustends moeder
laat mijn hand nu maar los
want jij kent de dood
zoals geen ander
geleefd heb jij zeker
al was je afscheid voor mij een feest
maar nu weet ik wel beter
zonder jou was ik…
Zelf
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
749 zelf ben ik niet helemaal
zuiver op de graat
drink te veel
ik ben niet eerlijk en laat vrienden in de steek
ik zwijg en laat mijn moeder alleen
zelf laat ik verstek
ik vloek en met een grote bek
laat ik mijn liefste achter in tranen
om te vrijen met een vreemdeling
zelf ben ik eenzaam
in mijn bestaan vol schaduwen
op het behang zelf…
Ik heb een droom
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
2.283 Ik heb een droom
dat een mooi meisje dat
gezond is niet meer
eten wil
Ik heb een droom
dat een knappe jongen
alleen nog maar droomt
over wraak op zijn
klasgenoten
Ik heb een droom
dat een taxichauffeur
zijn klant waar hij
zo op wachtte doodslaat,
dat een moeder
haar gebaarde kind
waar zij zo naar hunkerde
eigenhandig vermoordt…
evolutie
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
896 Meedeinend
op het ritme
van
moeder aarde's
harteklop
na
eeuwen scheiding
herkenning
in overgave
aan de oneindige
beweging
geheimen
van de evolutie
zorgvuldig
opgeborgen in de
plooien
van haar sluiers
onthullen
zich in kadans
celherinnering
die ik was
mineraal en plant
zwemmend in zee
kruipend in het zand
me oprichtend
en op…
Zij
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
3.115 De clou
is,
met een lange pauze,
verloren
tussen wees
en een moeders groet.
Werelds;
als een lang verwacht rapport
dat deuren opent.
Tijd om
uit te prikken,
maar de gong
verdringt
de kinderen van graan,
als de zon,
wat lacherig,
aankondigt
dat het tijd is om dag te zeggen.
Want dat is het.…
Aan mijn lief Afra Maria
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.053 Zoals het is,
is:
De zon vol vuur
de zee vol water
de moeder vol kind
de liefde vol geven
het kind vol leven
het leven vol spelen
het geven vol delen
Afra vol Maria
Maria vol licht:
Ik hou van jou
zonder gewicht…
Beladen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
633 Moeke
zoveel jaren
zonder jou
ik ben nu
zestig
tweemaal zo oud
als jij ooit werd
nooit was het gevoel
van gemis minder
maar tja
ik
moest
wel
dragen
in memoriam
Antoinette Francoise van Zwol
zelfs na vijfenvijftig jaar
moeilijk te bevatten
een kind zonder moeder
voelt zich immer
zo verloren…
Een weekje Utopia
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
726 In een bos met naaldbomengeur gevuld
verlies ik al mijn spanning en ongeduld
Een kabbelend beekje met koel helder water
legt mijn zorgen opzij voor een weekje later
Geen stadse herrie of verbouwende buur
maar de simpele geluiden van moeder natuur
even leven als in een utopische droom
door een weekje vakantie op de Veluwezoom…
Vreemde ouders
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
675 Vader volgt rivieren
donkere schaduwen van zijn land
hij leeft zonder toekomstdromen
eerzucht verlaten in zijn hand
moeder, binnen gebleven
kan niet meer lopen zonder pijn
het zat haar tegen in het leven
geluk zal nooit meer bij haar zijn
mijn ouders zijn nu vreemden
in geen jaren, dat ik ze ergens zag
we zijn allemaal ontheemden
zo triest…
BOERDERIJ
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
795 Mijn vader wist veel,
moeder, kinderen, werkers,
zij wisten ook veel.
Allen tesamen
wisten we alles wat we
samen gebruikten.
Ook van de goden
en visies wisten we veel,
zelfs van de hemel.
Wij maakten studie
van het kosmisch gebeuren,
de hemel en zo.
Het eeuwig leven
was iedereen gegeven
en dagelijks brood.…
Wespennest
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
601 De zomer had de buurman te pakken
toen moeder even achterom keek
stak vader de hark in een wespennest
de dominee van onze jeugd had vele vragen
maar niet een daarvan werd beantwoord
door de wespen die naar de buurman vlogen
er kwam een hiaat in het ooit zo frisse denken
en we sloegen het boek dicht in een droom.…
Een kruisje in de berm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Was je helemaal
Uit het zicht
Verloren - wist
Niet eens meer
Dat je bestond,
Niets meer dat
Nog op jouw
Aanwezigheid,
Je bestaan, duiden
Kon tot ik hier
Vandaag een
Kruisje vind
In de berm naast
Mijn fietspad,
Waar een moeder
Zit te huilen om
Haar verloren kind,
En een wildvreemde
Afstapt, en zijn
Arm legt om haar…
als een oude boom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Als een oude boom
zo wil ik worden
Vol met knoesten,
littekens van afgebroken takken
Een schuilplaats biedend,
aan rondtrekkende vogels
Een veilig nest,
voor hen die rust nodig hebben om te broeden
Ik laat de stormen over mij heen komen,
maar groei door
Met mijn stevige wortels,
voed ik mij met alles wat moeder aarde in zich…