Alle inzendingen over natuur

12647 resultaten.

Sorteren op:

De mist staat in brand

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
de zachtmoedige zon zinkt in haar slaapgedicht rozenbottel rood weerspiegelt in mijmerend water bloeiende biezen silhouetteren in tranend tegenlicht witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater natuur geurt de avond vochtig en zwoel de bloemen hebben hun kelken gesloten kikkers roepzingen hun partners in de poel verdwenen…
fets24 augustus 2014Lees meer >

spons

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
ik heb je gedronken als een spons, je opgeslorpt tot al mijn poriën van je verzadigd waren en koester je nu teder in de knusse geborgenheid van mijn cellen je leeft in mij onlosmakelijk als een koningin op een troon van koralen heers je over het paradijselijk rif in mijn droomwereld…

zwijgen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
zo vaak zie je een man en een vrouw zwijgen en ook nog eens aan een restauranttafel met uitzicht over onrustig water en aalscholvers die voorbijvliegen je kon ze horen en zien vlak over het water maar ze zagen het niet ze waren in gedachten ze dachten aan dat niets weten te zeggen de man en de vrouw en de aalscholvers…

de uitkijktoren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
helemaal alleen, de perfecte stilte, of toch niet? Hier voel ik de kilte. oneindig landschap, eenzame toren verstild ochtend- of avondgloren? de sneeuw heeft het landschap bedekt met witte massa’s bevreemdend bevlekt het zien maakt mij droef te moede alsof het wit het kwade behoedde. de kleuren van de lucht, zacht en pastelgetint begeleiden…
fets11 september 2014Lees meer >

zonder twijfel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
beter dit of dat had je kunnen doen dat is zeker aan je twijfel nooit meer twijfelen is waar je naar streeft maar pas op wie nooit meer twijfelt is bijna dood toch strijdt elke religie tegen de twijfel de filosofie niet, of toch ik hou van de wind die over het riet waait en over het water waar die ook naar toe…

Muisstil

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
zaten ze ineengedoken bewegingsloos leek het, toch balanceerden ze op hun vriend, de wind, met wie ze zo heerlijk konden spelen als de tijd daar was, maar nu bewogen ze nauwelijks daar regen neer kletterde, bladeren beschermden hen al even niet meer, daar de winter zijn entree al had gemaakt gelaten ondergingen zij hetgeen er uit de hemel kwam…
LadyLove17 januari 2015Lees meer >

DOODLOPEND..?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 636
Ik zie je kijken in verten kijken Het zicht door ochtendzon in deze winterdag gebrand Op deze weg zijn wij -tenslotte- aangeland Wij wijken af van de kaart,kompas gebaande wegen Verlegen vroeg jij: 'loopt dit pad niet dood?'…

zeedieren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
net overgestoken over het zebrapad troffen mij en mijn zwarte paraplu keiharde windstoten paraplu binnenste buiten een merkwaardig staketsel van verwrongen aluminium tegen het zwart van het doek wapperend in regen en hagel betrapte mij er op dat ik dacht: zeedieren zien er zo uit eigenlijk getroffen door een zware storm leven…

Ingenieus

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
gelijk golven van de zee die geen choreograaf behoeft noch woorden of overleg schitteren zij in een kleurrijke hemel waarin ze steeds weer opnieuw fabelachtige figuren creëren deze ingenieuze dans gaat als vanzelf en zal duren tot in de eeuwigheid…
LadyLove26 maart 2015Lees meer >

De vallei van de Hoëgne

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Het wilde water raast door de nauwe geulen van de rotsen. Hagel slaat in ons gezicht. Toch vermoeden van lente: soms de roep van de tjiftjaf.…

Jij

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
De regen drupt Een warme gloed vervult mijn dagen Ik weet niet hoe ik moet vertellen dat ik van je houd Dat ik je liefheb In de lengte van alle jaren Dichterlijk geluid Is ver weg van de huizen Het leven gloeit voorbij Ergens in mijn hart weet ik dat je er bent Dat je stil bent in het geluid van de zee en van de bossen Diep van binnen weet…
ebba21 april 2015Lees meer >

Een drama

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
De vlaggenmast, dat was haar vaste stekje. Ze zat parmantig boven op de kloot en koerde menig muzikale noot als ster-soliste op dat hoge plekje. Ik honoreerde haar met stukjes brood, die strooide ik dan net achter het hekje. Daar vulde ze na elk concert haar bekje waarvan ze zo te zien intens genoot. Vanmorgen, lieve god, ik schrok me dood…

NAAR BUITEN.

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.197
... in uw zoete broederarmen, Natuur, Gods uitgedrukte beeld! Een frisse levensstroom zal hem de ziel verwarmen, Die, kind, aan uwe boezem speelt! Gij sterkt de kracht der ziel - de toekomst en de mensen Voert ge ons gelovig, liefdrijk toe.... Tot U! nog vaak tot U! - de heemlen zijn uw grenzen, Gij, als zij-zelf, nooit gevens moe!…

Eén zwaluw kan me raken

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 737
ze trokken weg de vogels toen… in de herfst vliegensvlug waren ze weg voor ik er erg in had kennen ze mijn missen weten ze wel dat ik in de lentenacht naar ze op de uitkijk zal staan… zien ze mijn vreugdetraan wanneer ik hun vleugels hoor de zachte slagen ruisend door het morgenblauw… mijn verlangen zo groot reikt naar het leven…

vogels

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
je denkt en dat is taal zo'n beetje woorden en beelden maar niet in regels het vliegt door je hoofd ik herken dat in vogels ze bewijzen wat ik weet geordend als ze evengoed zijn…

bewustzijn

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
ik denk dus ik ben lijkt me onvoldoende ik zie olifanten hun jong redden uit de enorme kaken van een hongerige krokodil olifanten kunnen niet denken dacht ik maar als je dat ziet evengoed zijn ze nogal zwijgzaam waardoor een mens zich vergist zoals door alle eeuwen heen een soort vloek van het bewustzijn en de taal…

Celeste

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 829
Hoe zacht ze speelt met sluike sprietjes ontwakend langs de smalle slingerweg en op het water wel een handje helpt met openvouwen van een lelieblad de pure naaktheid van een boom belicht om halverwege de ligusterheg zich neer te leggen in het kreupeldicht geweven bed van de vergeet-mij-nietjes.…

boom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
neem het eerste woord dat in je opkomt en draag het met je mee zover je maar kunt: boom denk bijvoorbeeld aan alle fysische eigenschappen maar dan had het ook iets heel anders kunnen zijn denk dan aan het ruisen van de bladeren als het regent maar dat is slechts hoe je de boom hoort denk dan aan de boom die je nooit zult…

Element

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 594
de wind waait, zwaait fluistert wat in mijn oor tonen smelten samen tot een gerieflijke trilling roezemoezen in koor takken wiegelen als magische silhouetten ongedwongen vier ik het dynamisch jaargetij ga bloemetjes buiten zetten de wind waait, zwaait wat koel en zacht geruis als een streling, heling een element van vertrouwen bij…
Hilly Nicolay1 september 2015Lees meer >

stekelig gedichtje

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
met daarachter een bankje even strekken die benen en inwendig bedank je dit moois te mogen genieten kleine, idylle, moeder natuur waarbij alles verbleekt totdat... au! die rot mug me steekt.…

Hoor de wind

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Hoor hoe de wind aan de touwen van de schepen trekt en ze woedend maakt en de golven breekt en ze schuimend maakt en ze woedend maakt en aan de touwen van de schepen trekt Hoor hoe de wind de zeilen slaat en de golven slaat en ze schuimend maakt en de matrozen op de kade slaat Hoor hoe de wind aan de touwen van de schepen trekt en ze…

Ter inzage

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
De golven slaan haar logboek open Ik mag de glazen letters lezen Hoe stemmingen daalden en rezen Hoe krabbetjes het strand opkropen Hoe zij genoot van schepen slopen Om zeebanketten werd geprezen Maar ook hoe zij werd nagewezen Door tevergeefs op terugkeer hopen Van schipper, stuurman en matroos Maar buiten dat trakteerde zij Op schelpen…

Zwanen in het Goor

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 429
Op wandel door het Goor zie ik doorheen het takwerk van de houtwal negen witte zwanen in de nog verrassend groene weide. Het fraaie beeld blijft me bij. In de buurt van het kanaal bemerk ik er drie. Een waterplas maakt het prentje compleet. Maar nu komen ook de vragen: heeft dit trio zich definitief afgescheiden van de negen, of mag…

Buizerd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 604
Op de smalle omleidingsweg tussen Hoogstraten en Wortel kruist op maandagmorgen geen tien meter voor mijn ogen een buizerd statig mijn gezichtsveld en strijkt rustig neer even verder op een weipaal. Verwonderd bewonderend nieuwsgierig rem ik rij achteruit me dunkt we kijken elkaar aan de buizerd en ik. Maar er is reeds het woest getoeter…

In de huid van de dag?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
wordt troebel in een populistisch contrast,elk detail moet kritisch of in tegenwaarde worden getoetst in een wisselend decor of religie die de dichters pallet buiten alle schijn verdiept, verwerpt de grenzen in de diaspora van de versluierde realiteit, een verbijsterende ontdekking door de werkelijkheid aangescherpt in de natuurlijke…
Pama12 januari 2016Lees meer >

het oog gaat brandend onder

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 597
waar aan de Kim de paarsblauwe hemel vuurrood aan stukken scheurt helicopterstrepen verdeeldheid zaaien drijft een schommelige zee en in de verte schraapt er traag nog een bootje langs de einder op het zand van het strand spelen licht en schaduw hun schimmenspel het oog gaat brandend onder de kijker ook en dan de zon…

Windkracht 7

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 519
gewapend met graafmachines is het gevecht losgebarsten omheining is niet meer of wordt uit de grond getrokken om de kustlijn te beschermen tegen wind en zeewater mensen worden gezandstraald terwijl zij zich een weg banen tegen de wind in, zand zit overal mascara loopt uit golven beuken op de kust knabbelen zand van het smalle strand…
LadyLove8 februari 2016Lees meer >

waterkoet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
je schrijft een paar dingen dan ga je wachten een waterkoet zit op een nest in de vijver zit je op woorden komt er niets uit ja daar zijn een paar piepende kuikens ze zeggen nog bijna niets maar ze volgen de moeder in de vijver terwijl de zon valt in het gebladerte van het woordenboek…

Lenteaanhef

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 687
het water spiegelt de zon ontvlamt zich vogels negeren de rust zijn niet te stillen klanken doen het ligusterblad trillen ik kom tot lente-ideeën narcissen knikken hun bol vol kleuren de eerste hyacint probeert te geuren laagjes ijs schetsen de nog aanwezige wintertijd wat is toch het geheim van deze zaligheid……
Hilly Nicolay29 februari 2016Lees meer >

Het sterrenstadium

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
In rust, uitgedijd als sneeuw, staan de sterren. Stokt mijn adem. Zij stralen en verbergen verten als silhouetten. Die frivole ernst van zonnen die zoenen! Liefde? Monsters vol mysterie? De Pleiaden, het gezegend Zevengesternte dat een bescheiden plekje inneemt in het zenit zingt sterker dan Zen en wekt de sfeer op van een haiku. Grillig is…