6043 resultaten.
Zo een beetje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
887 Je komt me zo voor
zo een beetje afwezig
of is het niet zo…
zonnewijzers
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
824 om me heen
liggen regels te baden
in het licht
geen schaduw of boodschap
verstoort hun vreugde van bevestiging
ik beloof
ze nog meer blauw en vraag
of ze mijn gedicht willen binnentreden
zodat ik het schateren kan horen
als kinderen onstuimig op het zandstrand
fladderend in wind en rode
zomerwolkjes
op blosjes van scheppend…
Gedicht zonder naam
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.491 Opeens schreef ze niet meer
Altijd schreef ze nog
Wat er ook gebeurde
Maar opeens waren er geen gedichten meer
Ze was met de Noorderzon vertrokken
Naar een land zonder naam
Ze kon dus ook niemand laten weten
Dat ze daar naar toe zou gaan
Want hoe noem je een land zonder naam
Ze zou het ook geen naam geven
Dat was wel lekker rustig zo
Niemand…
Muren van Einde
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
457 Mijn hoofd bouwt muren
Buiten mijn weet om
Mijn hoofd slaapt nooit
Ik wil het niet aanzien
Maar Slaap laat niet toe
Totdat Schaduw mij toelacht
En ik mijn metgezel weer zie
Onverschrokken, immer eerlijk
Duisternis luidt zijn naam…
alleen jij
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.589 te midden van wind
hang ik rozen tegen de muur
omlijst de bladeren met een museumstuk
rood
zoals het alfabet van liefde
dat verzinkt in vochtige voegen, zo vaak
beschreven en weer heengegaan
een dag, een uur, een week
of duizend en meer jaar
tot er niets meer over is
dan een beknot bedrog, de zware last
van het zwijgen
woorden…
ontvangen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
814 kus me dan
nog voor november kleuren
dempt
je hart voorgoed gesloten wordt
beloof me
om te ontwaken
nog voor winter koude namen schrijft
en stille kinderen slapeloos dwalen
in woorden
van ontheemde dichters
rond en rond
een volle maan
-geen mens bestaat in deze waan-
verzamel me
dan
nog voor ik wenen mag…
wild flower
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
729 niet geplant is
natuurlijk zij
als wild flower
gegroeid
niet gezaaid in
vaste grond is
waar de wind
haar waait
zij bloeit
nooit gepland,
als wild flower
bedoeld…
Je stem wist nog niet van sterven
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
758 Ik las boeken
en hun einde. Ik trad binnen
en weer buiten.
Halverwege.
Droefheid
veroorzaakte een geloof
in klaverblaadjes; een onuitgewerkte uitgave.
“Bomen kraken.
Ik hoor ze elkander strelen. Ik heb hen
en hun wereld lief. Het omhoog dwalen van een enkele vogel
tussen het wisselen van de stemmen.”
Ik loop me te pletter en…
V.V.T.
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
458 Kom me niet achterna
ver verleden lang voorbij;
ik hoef niet meer te zien
en hoef niets meer te weten
dus ook niet terug te halen
de dingen liefst-
of soms ook echt- vergeten.
Wat voorbij is is voorbij
je kunt het laten rusten
laat het maar hier nu verder gaan
met in het heden te berusten.
Ik kan geen leegte vullen
met wat had kunnen…
een vraag
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
1.157 wie zal de meeuwen
terugwerpen
als ook jij verdwijnt
in niets meer
dan een druppel
of in de doofheid van
de duinen
die, ongenesteld
mijn armoede zullen
dragen
ik zal droever worden
mijn gedichten zwijgzamer
en uit de nachten zal ik
wanhoop plunderen, de donkerte
van de eeuwen
omdat geen enkel ogenblik
meer zal bestaan…
voor vandaag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.037 misschien wil ik niet meer luisteren
naar het getik van de klok
ze nadert
het herdenken
door een ritmische onverschilligheid
het gebeurt zonder woorden
zoals wolken onder de maan of het traag vallen
van septembernevels die de laatste bloemen doen verdwijnen
achter leeggeroofde bomen
vreemd is dit niet
ieder uur belandt in het…
De kruisweg
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
929 aan mij trekken vaak stoeten voorbij
ik spreek liever van stille tochten
geblinddoekt passeren verdrongen gedrochten
elkaar vasthoudend in een rij, zij aan zij
doorgaans zijn ze ook in schaduwen gehuld
nauwelijks zichtbaar voor mijn ogen
omdat de ziel maar niet wordt bedrogen
immers die is al met te veel spagaten gevuld
ze zingen het oude…
Threnos
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
645 braamstruiken, helmgras en duinkonijnen
kunnen niet kiezen voor mijn hazenpad
zodra Leviathan luimende kustlijnen
in woede zal dragen op haar schouderblad
landhongerig de zeereep wil ondermijnen
en verbouwen tot zonloze dodenstad
die in gedenkbladen zal verkwijnen
wanneer de klaagzang klinkt van cherubijnen
niemand nog kan schuilen onder…
Zielzwerver
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.657 Ik verloor de tijd
toen ik een zwerver hoorde spreken
over onwerkelijkheid
en het vergaan der dingen.
Hij sprak over vroeger
en verborgen blauw
over versnipperde gedachten
weggeworpen in de mist.
Over dwalende geesten
in vluchtige straten
spottende ogen
hiaten in de nacht
waarbij een rimpeling streek
over zijn oude gezicht.…
Verbeeldend?
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
634 Nooit beschaamd wat uit naam
der liefde geschreven werd en wat
daarover reeds bedreven is, mis
ik beeld en baken uit de realiteit,
met zelfstandigheid is vergeleken,
anders dan met talenten blootgelegd,
kwam de schoonheid met recht tot
leven, daar werd de onechtheid
uit geboren, waarin de onschuld niet
ten onder ging en waar ik me onder…
de doofheid van de leugen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.213 geef me
geen dagen van gebeden
wanneer ik mijn waarheid op de brandstapel werp
maar geef me een lichaam
waarin ik kan wonen
ongewijzigd gillen
tegen de schrijvers
en de makers van een dichtgemetselde
eeuwigheid
waar ik kan rouwen om de leugen
steen per steen
geworpen in woorden van het lot
bewaak mijn huis
en het eenzame…
Het laatste woord
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
627 als een windvlaag sloegen
woorden in mijn gezicht
gleden langs mijn hals
omlaag
beproefd
raapte ik ze op
en nam een beker
mengde het venijn met wijn
jij dronk wat ik schonk
en viel
voor mij…
Liefdesgedicht
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.062 Ik buig neer bij de boom.
Naaktheid,
niets dat bedriegt.
Ik wil niet sterven
nu de bladeren op mijn pad vallen. Rondom mijn gezicht
en de vlinder van jou.
Achtergebleven
toen jij de dood tekende langs witte
bloemen en maanlicht,
de troost voor dag
en nacht.
Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand…
liefdesgedicht
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.301 Ik buig neer bij de boom.
Naaktheid,
niets dat bedriegt.
Ik wil niet sterven nu de bladeren
op mijn pad vallen. Rondom mijn gezicht
en de vlinder van jou.
Achtergebleven
toen jij de dood tekende langs witte
bloemen en maanlicht,
de troost voor dag
en nacht.
Ach liefste,
spreek me aan, ergens
diep in de herfst.
Niemand…
niet genoeg
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
777 verstomd
zij weet ze heeft
te veel gezegd
haar hart de zinnen
bloot gelegd
toch in de stilte
die haar zwijgt
zij weet dat wat
ze heeft gezegd
't was niet genoeg…
uit het dagboek van een wintertuin
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
786 alles
begint opnieuw
zo ook de roos
die sterft door het niet verstaan
van dode ogen
en hoe de maan papieren vogels oplaat
langs touwen die de eenzaamheid
in lege buiken knopen
gebarsten zoals oude winterbomen
zwart beslagen
het wenken naar de afgrond
de onopgemerkte pijn
bloei dan, mijn roos
en leg je in het helder licht…
zacht land
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.045 alle gedachten
die ik uit de winter
verzameld heb
alle slachtoffers
uit het reliëf van de nacht
bange stappen en mistranden
het knielen
voor de duisternis in mij
ze verdwijnen
wanneer de horizon duinen dichterbij brengt
nog dichter dan een witte oever
aan de dood ontleend
de wind, een vogel,
het schuimen
van verzen…
schaduwdans
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
781 ik vul jou, mijn dichter
aan
met woorden
die uitgesneden liggen naast houtnerven
en waar de vloer, vastgeworteld
zijn schaduw geeft
speels mijn armen
rond jou schetst
ik weet niet of ik nog iets
zeggen wil of dat ik de bloemen verder
draag
naar buiten
de nacht vol weemoed
met wind en de onzichtbaarheid
van mijn dromen
je…
Eerste noten
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
612 beweeg ik bewogen
wiegend en zingend
op het ritme van roering en pijn
gevoeld de ontspanning
van een berustend refrein
gaat het dansend over
kindertijd
in niets gekleed dan naakte huid
mag ik er zijn
nog onverbruid
ontken toch weer
geen verdriet
vergeet de eerste noten niet…
nabij zijn
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
976 soms
wordt in dit lichaam het sterven
geopend
groot genoeg
om alle liefkozingen
onaangeroerd te laten
of om de richting van verbeelding
te veranderen
wanneer het de vorm
van de nacht aanneemt en naamloze schimmen snijdt
uit tranen van een vlinderboom
slechts door jou ingewijd, nog voor nevels
uit mij glijden als wijzers van…
Dode rozen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.065 Vertel mij
over dat geloof
dat de mensheid
uitblust
vertel mij
dat u beter schrijft
jij ook weer blij
Vertel mij
alles wat ik al weet
dat u recht schrijft
en ik zo schreef
Vertel mij
dat de taxichauffeur
ff wacht
Stappen wij uit
in het maanpark
deze nacht
Vertel mij
dat je kunt lachen
in dit leven
zonder te wachten
Op…
bijna dragelijk
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
778 en daarna,
fluister je
wat komt daarna
ik voel de herfst
door me heen gaan, enkel de herfst
en geen andere vragen die sporen dragen van holle huizen
waarin niets zich kan hechten
behalve de onmacht, immer herhalend
zoals witte kruisen, lijf aan lijf
nooit uit marmer
of uit letters van leven
wel liefde, liefde, zoveel liefde…
Scalperen
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
799 ook al zet ik spotlights aan
het zal schaduwen niet raken
en probeer mee te gaan
in mijn onzichtbaar denken,
bunkers verdedigen het ontwaken
zakken vol met woorden
liggen al op de vuilnishoop
snoep met stroop
geslepen messen
doeken met tranen doorlopen
niets kon het versteende vlies
doen slopen
ontmaagden:
het is hakken
in…
Kwetsbaar
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.183 Gisteren.
Ik wrijf door mijn ogen.
De ochtend vindt mij en wil me
laten meestromen. De belofte van tijd.
De radio speelt met een oude blik.
Praat zich rond mijn lijf
alsof ik dan meer zichtbaar word. Een onafgemaakte
verklaring.
Ik voel me een vreemdeling
tussen de vriendelijke stemmen. Een passage. Het zou een uur
van stilte moeten…
Ongewoon
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
670 wie anders dan jij kan mij
weten in het anders zijn als wij
onwetend van ik en jij…