265 resultaten.
Zelfbiologie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
631 Mensen zijn geboren biologen,
die lezen kunnen en schrijven.
Velen worden autobiograaf.
We leven ons leven samen,
totdat er iets hapert.
Natuurlijk zijn ook artsen biologen,
die moedig hebben dóórgeleerd.
Ze laten zien wat gaat haperen,
wanneer we onnatuurlijk leven.
Artsen helpen kundig herstellen,
wat levensvreemde biologen,
onmogelijk…
Jeuk als straf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Een onschuldige mug,
die ik zojuist geslagen heb,
bezorgt me schuldgevoelens.
Bloed op de muur bewijst,
dat ze me wèl gestoken had,
maar haar schuld was dat niet.
Door mijn opzettelijke toedoen,
kan ze geen eitjes meer leggen.
Mijn bloed is onontbeerlijk zoet.
Ze is nu dood maar leeft nog.
Voor straf geeft ze me jeuk.
Slaap kan ik niet…
Ed. Hoornik leeft
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
582 Waar vindt u ze nog in leven ?
Mannen, die sigaren roken.
Vrienden, die koffie drinken.
Mannen, die dichters lezen.
Het liefst van al, alleen.
Hij, die nu Ed. Hoornik leest.
Over Het Menselijk Bestaan.
Waar zijn ze toch gebleven ?
Vrouwen die van liefde spreken.
Godinnen die nog goden zoeken.
En samen moedig angst verslaan.…
Bella Odonata
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Je bent zo mooi Odonata
Je zwarte kaarsrechte ranke lijfje
gespikkeld en gestreept
en om het uiteinde van je staart
siert jou de blauwe band
en dan die doorzichtige vleugels
weefsel van flinterdunne kristallen draden
waar de zon doorheen schijnt
in een kader had ik je willen vangen
met maagdelijk witte bloempjes
zodat je onderdeel zou…
Montezuma
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 Een wijle was zij uit het zicht verdwenen
Mijn lichtgewicht, mijn transparant insect
Vliesvleugelige hymen-optera
Mijn glanzende conura montezuma
Familie van de bronsgekleurde wesp
Chalcidiae, met lange smalle tenen
De montezumakwartel cyrtonyx
Schijnt laatstelijk gespot, van heind en ver
Gevlogen van de kust van Florida
Familie der odontophoridae…
Dode droge planten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
685 De verkoop van jullie, mooie planten
is een pre, oh ja echt waar.
In de super, Dirk of Aldi staan:
jullie te pronken zonneklaar!
Maar 1 ding moet me van ‘t hart en wel:
ze sterven een snelle dood, kommer en kwel
niemand die ze water geeft, zodat:
aan het einde van de aanbieding-periode:
Je een plant koopt, een bijna dode!…
Rust zacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Onrust
is gasgeven
met ingetrapte koppeling
of een stokstaartje
op de uitkijk
in een lege vlakte
Onrust
is een stoker
op een stilstaande trein
of aan tafel
in driedelig pak
bij je nieuwe schoonfamilie
terwijl een mestkever
een hol
in je reet graaft…
Opborrelends
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
606 Wat opborrelt,
door een droom?
Een zien van een handschrift,
dat aan een ander doet denken,
lang terug,
naar een communicatie,
die niet meer,
dat terug verlangen
Gewoon door het zien van een handschrift
en dan wat daarna opborrelt
andere handschriften,
meer verlangens
Als diepe putten zijn we
met veel opborrelends
Zulke oude dingen…
It Fryske Gea
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
793 In pake's pompeblêden polonaise
Vliegt vaak een vleugelrijke vlucht, veelvratig
Doorvoed met darren, driest, doch niet doelmatig
Door droge doornstruik dolend dwars door 't duin
Scheve schaatsen schuivend schots en schuin
Broedt zij in beppe's boerenbouillabaisse
Waar westenwinden wad en wierd doorwaaien
Daar kroelen kievit, kamperfoelie…
Samenspel en organotin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 SAMENSPEL EN ORGANOTIN
Het binnen buiten plaatsen
zien oplossen en stromen
naar een rustige plek in de haven
Het is verdund, minder giftig
tussen zeilboten en vliegende vissen…
't KLEINSTE EN GROOTSTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Het leven op de aardbol
wordt onzichtbaar onderhouden
opgebouwd of vernietigd
door een regering
die leger mag heten
geheel onzichtbaar is
alom tegenwoordig
de strijders daarvan
verspreiden zich ongehinderd
verdringen elkaar
in de nauwste schuilhoekjes
zijn makkelijk te verslaan
winnen dan toch weer
ze kunnen zowel
rotsen pletten
als…
De verwaarloosde tuin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
724 In het droge zand een paar oude kruiken
verwelkte bloemen tussen de struiken
verwilderde planten tussen de bomen
van een mooi gazon kan ik slechts dromen
in mijn kleine tuin staat het onkruid hoog
maar ook een beeld met pijl en boog
haar smalle linkerschouder is ontbloot
ze is gemaakt van afvalhout en schroot
het meesje en de merel…
Taráxacum officinale
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
584 Als mijn oog in de verte verwijlt
Hoort mijn oor ademloos hoe
de wind
Saffraangele bolle mejoffers
In het groen van de weiden bezingt
Taráxacum officinále
Embryophyt asterale
Spermatòpsida pastorale
Stil de tijd, paardenbloem, windekind...…
echt knipogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
624 achteraf bezien
moet je leren knipogen
voor schone ogen
leren knipogen
tegen het strooien van zand
tegen uitdrogen
achteraf bezien
voor de weerspiegelingen
en herken je mij
leren knipogen
voor de ernst van de lichtheid
onverwacht geluk
achteraf bezien
het echte knipogen
doe je op het land…
Bijodiversiteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Wie met een kroontjespen, houtvrij papier
Een schetsboek, oliekrijt en tekenschrift
HB van Faber, kleur van Caran d'Ache
En op de schrijfplank Oost-Indische inkt
Het waagt de regenboog te imiteren
Die zal ook van een regenboog beweren
Dat honingbijen zoemend
rond hun korf
Broodnodig zijn voor bleu en karmozijn
Turquoise indigo…
De waarheid over Eva
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
499 Waarde promovendus
Permitteer dat ik interpelleer
in uw parahistorische these,
m.i. ietwat badinerend zelfgenoegzaam om te lezen
omtrent uw waarheid over Eva
Een aangedikte waaier
sociobiologisch proza cultuurantroporeligieus
fenomenologisch jargon,
als u het mij vraagt
en zo niet dan
vraag ik u pardon...
Edoch, met alle soorten…
Leefgemeenschap aarde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
564 Vertel mij van de eerstelingen
Protozoa onder fauna
Microscopisch kleine slingen
In het florarijk Pangaia
Primitieve wemeldingen
Aeonen voor neanderthalers
Kwamen leefden en weer gingen
Lang voor woongemeenschap aarde
Vertel mij van de autotrofe
Algen en acanthamoeben
Heterotrofe eukaryoten
En amoebe protozoën
Sporozoa flagellata…
Pescadora
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
602 Ik sla een bladzij open van mijn flora
En kijk, wat zie ik tot mijn vreugde staan?
Een vogelkers, een ridderspoor, een haan
Ontsnapt uit eldorado
Pescadora
Ik duinde gras, en zag opeens een mees
In 't woud van la foresta
pluviale
Op monterosa grutto's in platanen
En op de allerlaatste bladzij
Kees
'Daar schuilt een adder onder…
Zombie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 Mijn naam spreekt van de nonsens in de boeken
het is daar waar de zombie toe behoort
hij is, net zoals ik, van eendere soort
alsmede het gehalte van de braakvis
die ongewerveld kieuwloos zonder smaak is
Nog onontdekt, volgens de evolutie
in dubio omtrent zijn
constitutie
drijft hij al minstens tien miljoen jaar mee
incognito in olie, zelfs…
L H et cetera
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
615 De L van LHBTQ "opzij"
De H voor hem en haar,
maar niet voor mij
De B voor m en v -
mij iets te vrij
De T gesplitst in
niet-hij of niet-zij
De Q voor generlei en
allerlei
De I voor Ik zoals
in Gorters Mei
De Plus voor wat nog
meer ter tafel komt
Als 't Zelf in bed maar
niet wordt uitgegomd…
Dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
596 Laatste woorden
voor de slaap
gaat, ga je onder
verzonken in
het donzen dek
verholen, hol je
mij nog even in
laatste woorden
en je gaat onder
Dag.…
Op een kikvors
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
614 Een kikvors ontdekte in Overschie
de LHBTI-community
en dacht vol trots hierover na:
"De K van kikvors of de A
van amfibie? Dat is toch prachtig,
de kiezen wie ik ben: tweeslachtig!"…
Mens blijft mens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 We gingen naar een groep
Mannen, vrouwen,
zagen elkaar naakt
Er was een sterke grote vrouw
met mannenstem en weinig borst bij
Een andere happening
We zongen met een vrouwengroep
Er klonk een mannenstem
naast alle vrouwelijke hoge stemmen.
Ik keek,
naast haar stond iemand uitdagend mee te zingen,
die ook naar mij keek
We gingen weg…
NIEUWE GESCHIEDENIS MENS (1)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
602 Kies je voor aarde A of aarde B
Voor Thomas Hobbes of voor Jean Jacques Rousseau
En waren vossen echt puppies in spe
Die gingen blaffen, kwispelen en zo?
Is Homo Sapiens verslaafd, aan strijd
In oorlogsfilms ja, maar - 't is onderzocht
Soldaten schieten niet, het gros vermijdt
Dat en de staf voelt zich daardoor bekocht
Is Homo Puppy van…
Medusa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Een kwal is een neteldier
een grote medusa
footloose and fancy free
goed- of kwaadaardig
beweeglijk vrijzwemmend
en door lange tentakels
in staat tot een
hereditaire profusie
op een een- of meermalige
energorgasmatische
voortplantingswijze
fully interlocking
Alle kwallen gedijen
in rijkdom aan vormen
doch wat hen bindt…
Pop up
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
714 Miss Muze was, voor zij
het daglicht zag
een rupsje nooitgenoeg dat
in de nacht
een lelijk eendje was dat
had gewacht
tot zij niet meer in Morpheus' armen lag
wierp plots haar masker af
in een pop up
in het gezelschap van een buttercup…
Generiek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
855 Ze hadden gebrainstormd
Ze hadden vergaderd
Ze hadden een plan
Kosten noch baten
Big data beladen
Gaf deze resultaten
Een sterk menselijk ras
Best een mix was
Van met name
Een Afro-Amerikaanse man
En een Oost-Aziatische dame
Het labo vermengde viraal
Het genetisch materiaal
Verbijstering alom
Toen het eerste exemplaar…
WAT WACHT?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 's Winters sluimert in Olterterp
de vijver bij Het Witte Huis
mat _ door zwijgend gras omringd
verborgen voor gasten
van het geliefde hotel
bereidt het kleine
maar krioelende leven
onder en rondom dat water
zich voor om in komend getij
mensen om de tafels
op te beuren met
zwemmen kruipen en vliegen
bij drukke broedzorg
begeleid door…
och arme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 ik spuug, kots, jeuk en krab,
zucht: och ik arme ziel.
mijn zenuwen, darmen
mijn spieren, de krampen.
pijn in mijn rug, buik en
voeten, benen en hoofd!
ik roep, jammer en kreun,
snik: wat is er toch mis?
de huismijt, zij bijt mij
continu in mijn vel.…
Bewustzijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.015 Als een web
omspannen we als het ware
onze gedachten rond de globe
Op sommige knooppunten,
bivakkeren, beklijven we langer
om dan het volgende punt
steeds verder een draad
uit lijven te lossen, bereiken,
om nog meer, intenser
te voelen, beleven.
Naar hemellichamen, wolken
reiken gedachten, ideeën, dromen
Ook steeds dichterbij,…