344 resultaten.
Schoolplein in de winter
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
5.101 Jij zit de dooie school te overleven
daar op dat bankje op dat doodleeg plein;
er komen vlokken op je haren sneeuwen
als word je zienderogen oud.…
Lentedooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Ik verlang naar lentebloei
en dooi rond mijn hart.…
geduld
netgedicht
2.6 met 45 stemmen
8.062 een aalscholver schoot
door stuivend schuim
de jongen schrok en trok
een cirkel om zich heen
tegen het donker zag hij
drie meter breed een vogel
neerkomen en broeden
op de wateren kwaadaardig
het wachten beu keerde hij
huiswaarts met een dooie vis
die hij te ruste legde
op de zinken winkelluifel
na vele dagen zag hij
leven wemelen…
Strofen met kloven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
742 als ik bij de eerste denk
die gaat er in als koek
zomaar uit een dooie hoek
waarvan je niks verwacht
nummer twee intens verkracht
hindert bij het rijmen
gooit de muze uit elkaar
door onderling te lijmen
derde diep zwartlokkend gat
krullen krassen voorbestemd
niets aan vast te knopen
sta poëtisch in mijn hemd
trek vier ledematen uit…
JAAREINDE
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
674 Ik sleep me sneeuwdronken naar het einde
De sneeuw viel dit jaar met bakken uit de lucht
De dooi treedt langzaam in, ‘k voel me opgelucht
'n Laatste sneeuwbal sterft aan mijn voeteneinden
'k Ben het spuugzat dat sneeuwruimen van mijn stoep
en zout hoort thuis op chips of in oma’s soep
De winter begon dit jaar al in november.…
Lentekriebels...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
660 de dooi zet langzaam in
ik glij van wak naar wak
ik volg mijn ijle adem
die als een etherische gids
mij voorgaat op mijn pad
de natte sneeuw trekt
zoutkringen op mijn laarzen
de witberijmde daken
geven mondjesmaat
hun laatste pannen vrij
straks dartel ik
kalverblij in een klavergroene weide
trap wild gaten in de voorjaarslucht
‘k…
Een blik door neus- en sleutelgaten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 De laatste stuiptrekking
van levenden en dooien.
Ga bloot met de billen,
niets om naar te gissen.
Dichterbij dan bovenop
de klysma- en bevallingsverhalen,
geen kans iets te missen,
niet te ontlopen voor wie zou willen.
Nieuwsgierigheid op drift,
een wijdbeense kijk op de samenleving,
alles op publiek netvlies gegrift.…
Tafel met lederen hoeken.
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.251 Een halve dag in kamerjas gewacht
op een beweging in de dooie boel.
Vergeefs heb ik vandaag aan niets gedacht.
Nu, bijna roerloos zak ik op een stoel.
Koppigheid volstaat. Ik kleed mij aan.
Ik denk aan het belang van de gedachte,
de verwezenlijking en het resultaat.
Ik ben ontslagen van het langverwachte.…
de vergeten mens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 De vergeten mens
Loopt op straat
Maakt kabaal
De vergeten mens
Doet niet mee
Heeft zijn eigen verhaal
Waarom ben je daar beland
Waarom leef je op de rand
Waarom heb je geen geld
In je eenzame bestaan ben je een held
In je eenzame bestaan
Moet je het zelf zien te rooien
Ben je afhankelijk van de elite
Wiens hart soms moet dooien
Jouw…
De witte zwarte gier
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 Ineengedoken zit de witte gier
Te kijken naar zijn zwarte soortgenoten
Hij voelt zich niet gewenst en wordt verstoten
Vraagt zich wanhopig af wat doe ik hier
Hij is een rariteit, men geeft geen zier
Om hem, hij heeft er tranen om vergoten
Totdat een mens een plaatje had geschoten
Beschouwde hij zich als een dooie pier
Een fotograaf kreeg…
strandwandeling in mineur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
550 uit de stoel
jas aan
we gaan
wind tegen
soms mee
waterkoud
lippen zout
de zee, het strand
striemend zand
bepokte palen
huid open halen
drabbige plas
alg aan je jas
eb en vloed
natte voet
plastic zak
afvalbak
scheepsrook vuil
verlaten kuil
dooie meeuw, blauw pluis
genoeg zo
we gaan naar huis
even m'n bril poetsen…
Winterbloesem
netgedicht
3.9 met 66 stemmen
5.358 Alstublieft nu even geen dooi
daarvoor is dit veel te mooi.…
Zeven kikkertjes
poëzie
3.2 met 33 stemmen
4.057 Was eerst het ijs maar in de dooi,
Wij zongen eens zo mooi'.
De milde, lieve Lente kwam...
Zij kwaakten de oude wijs:
Als zij dat zingen noemen,
Wens ik ze weer in 't ijs;
Ik geef die kikkers allemaal
Voor éne nachtegaal.…
Wilde rozen
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
1.848 Je hebt je rozen niet gestolen,
ik zal je betreurd lichaam
en je dooie ziel
ermee tooien
en weten dat je nu,
terwijl de aarde vuur spuwt
terwijl de regen en het onweer losbarst
in jouw duisternis,
ik zal weten dat je nu
aan mij denkt.…
Ochtend
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.273 Ik probeerde mijn armen maar
weer om de wereld heen te gooien
Het kindje dat werd gesmoord
De vrachtwagen die de
bocht veel te hard nam
De maan die op de straten
kapot kletterde
De dooi die inzette
En die piano, prachtig
Oude man Amos die
de zang op zich nam
In die pijn had ik
mijn doel bereikt
Dan was daar de tijd
Ik zei maar niks…
Beginnersgeluk
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.138 (en denkt: Het kan vriezen, het kan dooien…)
Het duizelt hem als haar woorden weerklinken:
“Laat ons toch naar de Bios gaan;
daar hebben ze tenminste de Airco aan”…
Roodbruine gevel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 gebouw
met witte randen
kon er niets aan doen
dat het....gestopt
door een gesprek met
een allerwelwillendst
mogelijk nieuw familielid, 't
tikkeldidomt, tikeldidomt van
de piano ver-
zadigde accoorden die
naar een
hemel rijken, terwijl
zelfs de aller onemotioneel
ontwikkelde weet
dat het hier om niets meer
maar ook niet minder, om
de dooie…
Zallum vertrouwen !
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.211 is alles geoorloofd haha
wie sprak die zin ook weer
weet jij het nog
of raak je gewoon de weg
weer even kwijt zoals
al eerder gebeurde toen
ik heel even niet oplette
en jij het stuur overnam
omdat je wel de richting wist
te vinden, ja de richting wel
het werd alleen een andere berm
nee niet mijn berm
maar what the fuck
die dooie…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering van een druppel mooi
weerkaatst het licht van een geklaarde hemel in glanzende haren
en groeien breekbare bloemen op de dunne lijn tussen vorst en dooi…
alsof het water vuur is
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.865 hier stroperig in de dorst van de sloot gesijpeld
en ijs geworden. zichtbaar. het vuil van vergissingen
zinkt weg na de dooi de diepte het onderste water in waar geen vis
doorheen glijdt
in harmonie met de lente dekt het ontvlambare vocht zich nu toe
met eendenkroos
-----------------------
uit: schokbos (2020)…
schraalhans mij de honger leert
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
890 ik heb een boompje opgezet
takken zwiepen in mijn kop
strooien dooie bladeren volop
er is niemand om te ruimen
in het feeëriek tapijt
dat door afval is gespreid
mis ik het kleurig groen
dat overal tot groeien leidt
ik moet kappen en
de vruchten binnenhalen
voor de oogst verteert en
schraalhans mij de honger leert
ik snoei het dode…
DE WEERSLAG VAN NEERSLAG
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
595 De bloesemboom zal roze strooien
Eerst zet een fee Galanthus in
De herfst dropt blad en ik bemin
De vrieskou vast, verban het dooien
Maaien van gras, oogsten en hooien
Naar een Spitsbergse ijsberin
De bloesemboom zal roze strooien
Eerst zet een fee Galanthus in
Tijd nu om sneeuwballen te gooien
Skadi, de Noordse skigodin
Raadt slee aan, schaatsen…
De Gulden en de Euro
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
811 Elkaar te vergelijken
De euro vond zich waardevol
Kon half Europa plots bestrijken
Toch riep de gulden: Dat is waar
In waarde was ik minder
Toch kon ik vroeger met de bus
Had nergens nooit gehinder
De mensen waren blij met mij
Juist door mijn vaste waarde
Maar wat jij waard bent weet ik niet
Jij valt in slechte aarde
Jij bent gewoon een dooie…
Kinderlach
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.648 schijnen te vervelen
Hun fantasie slaat op hol
ze zijn er zichtbaar van vol
Het ongenaakbare in hun spel
soms zijn ze lief, dan weer fel
De ondeugd straalt in het gezicht
eindelijk ben ik er ook voor gezwicht
Heb ik ook de stap gezet
niemand die het me heeft belet
Om voor nieuw leven te kiezen
en zo te voorkomen dat mijn hart zou bevriezen
De dooi…
maandag wasdag
netgedicht
3.4 met 41 stemmen
3.798 buiten
in huis binnen op de ruiten
de was ging door zonder respijt
voor het stoepje pal op de sloot
hakte vader het gat met een bijl
rondde dat rillend af met de vijl
waarop ma met teil rap toeschoot
in tijdelijk water werd met de hand
door ma stoer gespoeld en gewrongen
ik werd kijkend van ernst doordrongen
pa danste voor de dooi…
Pas de deux
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
1.556 in vuur en vlam
dooft zij het naakte lijf
langs een robe van ijzige blokken
die dooien aan opvrijende benen
haar gezicht huist
in een vragende schaduw
zij wil haar blik niet aan mij vertonen
enkel hem zonder schroom
met een onaantastbare
verleiding belonen
zij bespeelt een minnaar
die ook door adem is omhuld
en in hetzelfde verlangen…
Wantrouwpartij
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.909 Er volgde vrijspraak na een kort verhoor,
omdat in wezen niets veranderd was:
een dooie diender was-ie ook ervóór.…
liedje van wanhoop en ongemak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
866 maar vandaag gaat alles lukken
want ik ik negeer het allemaal
de zon schijnt en ik ben heel normaal
een liedje in de ochtendstond
en een sjekkie in mijn mond
ik heb altijd wat
maar ben vrolijk en creatief
't is jammer dat ik zo nadenk
maar vandaag gaat iets dichten
zeker lukken
een liedje van wanhoop en ongemak
verander ik op mijn dooie…
KINDERBOEKENWEEK Sonnet 38
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
729 hierover kun je best eerlijk wezen
het hoofd raakt ook telkens meer gebogen
naar beneden en niet meer op of om
maakt niets wijzer doch eerder krom en dom
afgod die geld kost, niet te geloven
stel dat zo’n ding vastgroeit aan de oren
dat wordt een enorme operatie
daarna valt er echt niets meer horen
of er volgt een persoon alteratie
dooie…
Draagvlak
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 Door lange halen van een gewimperde zon,
zodat ijstijden dooien in lauw strijklicht.
Patronen tekenen zich af
in isobaren als lijnen van gelijkenis.
Zonder eigen aard,
om anoniem de ware hemel te schragen.
Thuiskoffers, gedragen in eigen kring
op de vlakte van nabijheid.…