2594 resultaten.
daar kan geen glas op klinken.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
647 op klinken,
daar kan geen glas op klinken.…
want morgen is van glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
759 staat mannen uit te dagen
weet waar je voor gaat
toch vlecht de zon
onzekerheden in de uren
versombert in een ander licht
je weet dat dit niet lang kan
duren stikt weer in herinnering
door een omgeving zonder zicht
wilt verdriet met handen
breken vergeten wat er is gebeurd
liefst er nooit meer iets van weten
want morgen is van glas…
voor een laatste glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
753 drank had zacht
zijn web gelegd
rond mijn bestaan
ik had me bijna laten gaan
liet me wiegen
op zijn draden zou ook
zelfs mijn vriend verraden
voor een laatste glas
maar uit hoeken
loert de dood die met
zijn spinnepoot de trilling
aanvoelt van mijn hoge nood
ik laat me nog niet pakken
kap nu met het vatten van
de glaasjes vrijheid…
je brak glas
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
805 bodem
maar er bleek niets te zijn
kretologie van knuffels
en kussen, elkaar ruimte
gevend om het eigen geweten
met prietpraat te sussen
je brak glas
beseft dat nu pas
keert terug naar de geest
waarin je jezelf weer beleeft…
je rinkelde in glas
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
980 je rinkelde in glas
gaf aan waar je toen was
de scherven heb ik opgeraapt
lichtznnig om te breken in
liefde die nu haat gaat kweken
je spiegelde
een kleine vrouw
die ontrouw niet kon velen
jij, die recht door zee
het hart brak van zovelen
ik zag je langs de lijnen
met licht op onbetreden
paden schijnen
ontmoette jou in lente
met…
je fonkelt in het glas
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.382 liefde in het glas
als vrucht van dit gebeuren…
huis van glas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 in de bloeiende
binnenplaats
groeit de liefde
voor het leven:
pepers en tomaten
wonen gebroederlijk
naast elkaar in
het huis van glas
de levenslang gestrafte
buigt het hoofd
aandachtige handen
koesteren
het kwetsbare in een
begrensde wereld:
buiten in de
binnenplaats
het patina van
de tijd legt een
zachte sluier…
transparant als glas
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
2.105 ik tel de
stappen in mijn cel
breek nu geen muren
die vrijheid ken ik wel
nieuwe wanden
transparant als glas
ze houden je niet tegen
op weg naar groener gras
betreed een nieuwe wereld
waarin wel alles mag
alleen je bent vergeten
hoe jij jezelf ooit zag
raak maar aan het nieuwe
vol liefde en een lach
maar wat je achterlaat
bepaalt…
Achter glas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Jouw foto op de tast
Naast twee rode rozen
Een zwart lijstje er omheen
Zelf uitgekozen
De rozen verwelkt
Ze hangen gebogen
Al tijden het
Scharlaken verdrogen
Jouw ogen, jouw glimlach
Gevangen achter glas
Jouw parfum, jouw lippen
Nooit meer zoals het was.…
het roerloos meer van glas
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
885 je geest is altijd vrij geweest
tijdloos in het schouwen
je lijf is meer verblijf om tijdelijk
van de eeuwigheid te houden
je vloog, ontsnapte aan verplichting
landde in een andere belichting
bezielde eeuwenoude graven
raakte aan wat koningen ooit zagen
je zag het roerloos meer van
glas dat plotseling verscherfde
als de wind heel even…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 je bent van glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven…
in beelden van glas
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.496 uit
ze dansen in de ruit
waarin ik lach
mijn ogen anders
dan je ooit verwacht
ik leef alleen, maar
huis in verlangen naar
vozen met jou en vannacht
zonder blozen
met handen die kijken
in zacht vergelijken
het doorzichtige willen
van lendenen en billen
elkaar verstrengelen als paar
want niets is al tastbaar
in beelden van glas…
GLAS ROEPT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Haastig verkeer snelt
's avonds over de weg
langs de zwarte bosranden
van landgoed Olterterp
bestuurders werpen wellicht
een vluchtige blik
op de rossige gloed
die hun hart voor een ogenblik
wil opwarmen
dat glanzende raam
bedekt vriendelijk
eervol zwoegen en zweten
aangenaam samenzijn
vingers vol fijne tastzin
kneden en persen gerechten…
gewapend glas
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
559 men moet
klanken proeven
ritmes voelen
stemmen vinden
men moet
poëzie wegen
op schalen van
eigenzinnigheid
men moet
secuur schrijven
langzaam kauwen
woord voor woord polijsten
men moet
lijstjes van het moeten maken
tot het nieuwe weten
men moet
uit verlangen schrijven
Laten wij nog eenmaal
de kamer wit maken
nog eenmaal…
Glas in lood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 zacht
glinsterden
stofjes alle
kleuren op
de thermiek
van de warme
middagzon
het glas in lood
speelde met
de kleuren
van de dood
die onder koude
grafzerken
begonnen was
nog dwarrelden
vleugjes wierook
in het voorbij
gaan van gelovigen
die in devote rust
de zomer en hitte
waren ontvlucht
bij een kaarsje
baden om regen
op…
[ Ben ik soms van glas ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
390 Ben ik soms van glas?
Is mijn innerlijk te zien --
en onbereikbaar?…
verbrijzeld glas
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
507 de maan is gevallen
de sterren verdwenen
de kraai kraste een laatste groet
zij verbrijzelde het glas
het getekende beeld
waarin ze zag wie ze was
in welke raakruimte
vond zij zichzelf terug
in dit zwart-magische landschap?…
Zo diep als glas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
403 Omdat ik niet wist wat het diepste is
Kende ik de diepte, de dalgang van de dagen niet
Nog, hier gekomen, waar het riet onder de golven drijft
Weet ik niet of dit het diepste is
Ik weet wel dat het pijn doet
Dat ik jou zo moet zien
Een tor die vleugelloos geplet is, kwijnend
Alsof de zon een laken was waarachter nacht
Grijnzend verborgen…
Het glas herinnert zich
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
401 Een brillenglas,
lang zoekgeraakt
lag plots weer
waar het haar
ooit had geraakt
geen aankondiging,
geen spoor
maar helder lag
het daar weer
voor
door krassen heen
door vallen en tijd
droeg het nog steeds
dezelfde helderheid
alsof wat kwijt was
nooit verdween
maar gewacht had
stil, ergens alleen
haar wereld viel weer…
Mijn Hart
netgedicht
3.8 met 44 stemmen
8.608 me af
Hoe jij het nu hebt en beleeft
Sta nu met pijn bij je graf
Te denken aan waar jij je begeeft
Mijn hart is van flinterdun glas
Het zal nog wel eens vaker breken
En ook al zeg ik.ik pas
Mijn hart is van flinterdun glas.…
[ Uit nieuwsgierigheid ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
513 Uit nieuwsgierigheid
breek ik het glas, dan blijkt het --
een alarm te zijn.…
Uit elkaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 afvalscheiding -
zijn dop bij het plastic
hijzelf bij het glas…
Oorlogsglas
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
651 Toen je terug keerde,
nadat je jaren in de buik
van een reus had geslapen
zag je hoe de wereld
gewoon was doorgegaan
Voelde jij je als los zand
een samengeraapt zootje
opgeslokt door die
allesverzwelgende oorlog
die jou in stukjes glas brak
Je had gezicht noch naam
het kostte pijnlijke jaren en tranen
voordat het verbrijzelde glas…
Veni vidi vici
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.890 Toen de avond rijp was
als de druif in het glas was
ik die vanavond en wachtte
op de straat op jou
Bevrijd en beminbaar en
klaar voor de ochtend
die ik zonder slaap zou spreken
en vertellen over leven
over de wijsheid van dit glas
dat mij eerder deze avond
door jou gegeven was
Je kwam,
ik zag
en overwon…
Couveuse
hartenkreet
2.6 met 23 stemmen
2.550 (bij het huwelijk van mijn dochter)
Huisje van glas
kind van ons hart.
Daar lag je
zo klein zo teer.
Je was, van was.
Breekbaar was je.
En wij mama en papa
totaal geen ervaring
met zorgen, keken uit
naar elke dag.
Naar elke morgen
Huisje van glas
dat is bij ons
gebleven.
God wat
was je ver weg
voor ons!…
Regendans
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
601 Pluvius, oh Pluvius
dood is ons gewas
de aarde gebarsten
als ware zij van glas…
Thuis
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
464 Weet je wat ik lekker vind:
Zitten op ons tuinterras
met wat zon en uit de wind,
in mijn hand een heel groot glas
vol met goudgeel schuimend bier.
Als het glas dan onverwacht
koel een frisse druppel morst
op mijn rood verbrande borst
denk ik: ~Wat geniet ik hier.~…
kristal
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
672 zo helder als glas
schitterend als de sterren
fijntjes geslepen…
Regen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
874 Stortregen tekent
stromende kronkelbeekjes
in een waas op glas…
Koude kunst
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
678 geschenk van de vorst
winterwitte ijsbloemen
geschilderd op glas…