959 resultaten.
Nog dieper dan voorheen
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
917 schaduwen
worden dieper langs
de oevers van het meer
ik vraag me af
hoe je in open wonden
eenzaamheid kan herkennen
ik kan niet inademen
en ademhalen
vlaag na vlaag
ik zal weer aan
mijn eigen stem moeten wennen
het water lijkt bijna zwart
zo naakt…
In geest
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.337 Samen gaan
op vreemde wegen
aarzelend
en op de tast
veel vertrouwen
veel herkenning
koesterend
hou ik je vast.…
Mildheid moet ik leren
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
773 Steeds opnieuw
moet ik mildheid leren,
voor mezelf en anderen;
de stekeligheid vermijden,
de harde woorden
of het stoere zwijgen,
herkennen wat het diepste is
in de anderen en in mezelf:
het steeds weer proberen
de menselijkheid te winnen
op de stekeligheid,
het stoere zwijgen.…
Mijn eigen hart
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
886 Ik hoef niet langer te
vluchten voor mijn eigen
schaduw verstop mij niet
meer voor het donker
luister niet naar
personen die hun eigen
ik niet eens meer herkennen
worstel niet langer met
het verleden neem nu
mijn eigen beslissingen
volg nu mijn eigen hart
dat ik veel te lang op een
zijspoor heb laten staan…
Virtual vanished
snelsonnet
3.2 met 5 stemmen
733 Dat leidt tot ongenoegen en ontwenning
Zulk nieuws biedt ongezien heel wat herkenning
Ik werd daarvan vast ook je-ne-sais-quoi
Men spreekt bij die profielen van onechtheid
Maar écht en diep doorvoeld is de gehechtheid…
Skyline
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 De Euromast destijds torenhoog
bijna niet meer te herkennen
de toren van de Laurenskerk
al helemaal verdwenen
tussen al het hoogbouwgeweld
Maar het zicht is fascinerend
met name vanaf de andere kant
van de Kralingse Plas
en dan proberen te raden
welk silhouet welk gebouw is…
Opzoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 verdwaald in de armen
in de armen van het woud
loop ik zolang mijn voeten
mij dragen kunnen
opzoek naar een punt
een punt van herkenning
om mijn gedachten
te ordenen
vraag ik de wind
wind neem mij mee
wijs mij de weg naar het licht
dat liefdevol op mij wacht…
Mildheid moet ik leren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
553 Steeds opnieuw
moet ik mildheid leren,
voor mezelf en anderen;
de stekeligheid vermijden,
de harde woorden
of het stoere zwijgen,
herkennen wat het diepste is
in de anderen en in mezelf:
het steeds weer proberen
de menselijkheid te winnen
op de stekeligheid,
het stoere zwijgen.…
Zielsverwant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 trillingen op het hoogste niveau
licht en liefde vloeien samen
in gevoel van thuiskomen
diepere lagen openen zich
in een feest van herkenning
doorvoelde liefde op zielsniveau
ontsprongen uit de oerbron
we overtroeven elkaar niet
weten wie we zijn.…
Het nieuws
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
285 Geschiedenis heelt geen wonden
Geen achtergrond
Zonder zonde
Geen kleur herkennen
We blijven maar rennen
Geen oorlogsles heeft zin
Het nieuws is als hellraiser
De pin
In het gezicht van een blauwe bol
Gaan we het redden
Of draaien we dol?…
HALLO, hallo...,
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.733 Een scherpe blik een van herkenning
voelbaar die klik alsof die er altijd was
zoals je dan zegt: weet je en weet je nog
en daar dan die warme gloed, jouw lieve lach.
Een zwoele wind blaast langs ons heen
ruist zachtjes door ons haar
een hand geleid die langzaam, traag
dan leuk, eindelijk lieverd ben je daar.…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
aan ouderloze buurtkinderen
uit een ver land zonder horizon
is het de herkenning
die projectie veroorzaakt
van oermensen in ingewikkelde verhalen
of de projectie die raakt
soms naakt en onbeholpen in het bewegen
in de herfst op straat…
Ach Margrietje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 Ik zit
Dicht
Naast jou
Jij weet
Niet meer
Wie ik ben
Ik begin een
Oud liedje
Te zingen
Ach Margrietje:
Je reageert hierop
Kijkt me aan
Met een blik
Van herkenning
En met
Schorre stem
Zing je mee
Terwijl de
Tranen
Over je wangen rollen…
Vuurtoren ...
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.083 't Oog van de zee
schijnt haar licht
in de duisternis
draaiend om haar as
Herkenning
reikt ver
'n licht
dat alles ziet
Schepen
vertrouwen
varen blind
op haar signaal
Geboeid
volgen zij
haar stralen
elke nacht weer…
Nieuw gezicht
snelsonnet
2.5 met 31 stemmen
2.952 Morgen gaat mijn voornemen al in
En ga ik 's ochtends vroeg een afspraak maken
Voor twee van die Ridge-achtige kaken
En zo'n sexy kuiltje in de kin
't Kost wat, maar ik ga mezelf verwennen
De douane zal me straks niet meer herkennen!…
spiegeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
869 zeldzaam is het moment
dat ik mij vrouw voel
-ik las hoe ik me dan precies moest voelen-
soms is er even de herkenning
in een vage indruk van de spiegel
of weerkaatsing in een ogenblik
dan blijf ik verweesd achter
vol ongeloof en ben ik zeker
dat het mijn tweede vergissing al is
dit jaar…
verloren vriend
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
4.790 Ontmoeting
Herkenning
Vertrouwen, warmte, energie
Crisis
Handreiking
Alles of niets vriendschap
Geen keuze
Vriendschap verlangt of verwacht niets
Onverwacht
Pijn en verdriet
Loslaten
Ontmoeting
Ooit weer
Eeuwige liefde
Vaarwel mijn verloren vriend
Tot ooit…
Discriminatie
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
2.405 Niets in het opengeslagen
achtergebleven boek
is duidelijk
De wind bladert
zoekt zachtjes
naar
een hoofdstuk van herkenning
RUKT!
Vol achterdocht
als alles vreemd blijkt
en van een ander jaargetijde
De wind maakt storm
raakt bladzijden lang
in uiterste verwarring…
stil en klein
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
1.379 stil en klein
sta jij
daar,
tussen boeken
zwijgend
achter
open glas
je hand ritselt
strooit
geschreven klanken
ik lees je
woord
voor woord
tot
een lied
van herkenning
begint
te ontwaken
zichtbaar,
hunkerend
zonder geluid…
Bramen zoeken
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
899 Het netwerk ligt inmiddels dagen lam
De BlackBerrybezitter gaat al wennen
Begint alweer wat classics te herkennen
De postkoets, briefkaart en het telegram
Met het lampje op z’n iPhone is-ie vast
Wat gaan poeren in des hemels schakelkast…
Vergeten is de loslaatpijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 soms licht
de zee nog op in het
blauwgroen van je ogen
verdrijft een zonnestraal
de donkere schaduwen
die onrust spoken
zingt je stem
een liedje uit
vervlogen tijden
vatten je handen
in herkenning
warm de mijne
dan lach je naar me
in gelukkig zijn
vergeten is de loslaatpijn…
Stilstaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 Stil staan
wil je
je ogen
op steeltjes
De bloemen
zien
bloemen
herkennen
Soms
aanraken
aanraken
met je vingers
Je hoort
uit de keeltjes
van verborgen vogels:
liefdeszang
Wees niet bang
liefde is hier
waar aarde
paradijs geworden is
door mensenhanden.…
zichtlocatie
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
471 is dit een tweeluik van oogcontact
een ogenblik dat wacht op het juiste moment
meningen waarin wij ons niet herkennen
rimpelingen die geen vijver beroeren
is dit een gerecht van oneerlijk voedsel
louter esthetisch als visueel effect
zullen we ons ontdekken
met het blote oog…
Samen ontwaken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Geliefden van de eeuwigheid,
ontmoeten in de vrije ruimte,
waar ze elkaar herkennen.
Ze zwerven door vrije tijden,
waarin ze vol van liefde,
samen worden opgelicht.
Vrijgevochten beminnen ze,
lief en in gebondenheid,
zoals ontwaakte mensen,
het liefste samen doen.…
OOGAPPELS, TV SERIE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
540 Als ik naar Oogappels kijk
Eet ik graag een appeltje
Want een appeltje is gezond
En kijken naar Oogappels ook
Het is de diversiteit van generaties
In een naturel spel, wat z’n weerga niet kent
Hoe herkenbaar mijn vroege jeugd tot vroege ouderdom
Een feest van herkenning, maar wel met een traan!…
Aan-ge-naam
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.960 zachte druppels
ontmoeten haar hoofd
strelen haar wangetjes
met gepaste eerbied
verwonderde ogen
bevochtigen de mijne
in een opslag van herkenning
onvoorwaardelijke liefde
een rituele besprenkeling
gekoesterd in liefdevolle armen
laat haar wimpers dalen
met een glans van vertrouwen…
Luciano Pavarotti (1935-2007)
netgedicht
3.2 met 36 stemmen
919 hij was
de grote meester
schuilde in
een omvangrijke harnas
van menselijk genot
deelde zijn hoge C
met passie en elan
was op roem van mij,
van zijn publiek verzot
geen tenor heeft mij
zo diep geroerd,
mijn vezels doen trillen
en de ziel met herkenning gevoerd
gelijk een Schepper het zou willen…
Mijn vriendin
gedicht
2.1 met 337 stemmen
39.061 Gisteren zag ik je weer
een warm herkennen
toen ik langs je liep en
bijna aanraken kon.
Hetzelfde haar en
eender gekleed.
Verstoord draaide je
je om en keek
naar mij; minachting
wat ik in je ogen las,
dat viel me koud.
Temeer daar jij
diegene was, op
wie je leek.
-----------------------
uit: Poëzie-leestafel…
Zee zien....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
478 het -hoorbaar-ademhalen
van zee
Haar gefluister en lachen
haar ach en wee
herkennen we niet
....onze emoties?
wandelend of joggend
langs
de verhalende zee.…
Ik ben je kwijt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
543 Elke vorm van herkenning
wordt vermeden.
Ik ben je kwijt.
IK ben je kwijt.
Het heden is niet meer
het verleden.
Wat we doen is niet
meer wat we deden.
Ik ben je kwijt.
Ik ben je kwijt.
Het geheugen is noch
heden noch verleden
Los van de alledaagse
realiteit ben ik je
voorgoed kwijt…