Alle inzendingen over ijs

1451 resultaten.

Sorteren op:

- De ijskoning -

netgedicht
4.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 600
Sneeuwheuvels aan de noorderkant slingeren het weer afwisselend door droge paden, berekoud het land lijkt het ijs, de elementen te beheren. Ijzige machten tronen, de middernachtzon bestraalt warmovergoten de enorme ijspiste. Glinsterend vielen ijzige gletsjers ongestadig met de luchtspiegelingen.…

Het komt wel

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 811
de winter ellenlang, verstuurt het een gerucht alleen nog uit een zucht, vanuit het borstbeen te horen in een voortvluchtig gericht, de tijd hijgt lichter in ons rond, stikt gaten in de ochtendstond, is amper bij te houden, beweegt verder uit het zicht, schaatsers op smeltende melk, trekken eigenwijs sporen over het virtuele ijs…
pama17 januari 2010Lees meer >

Ongelijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 751
Na elf steden over ijs meer tussen riet dan tussen rijs is goed dineren echt ’s lands wijs. Eén tochtgenoot was niet van ijzer. Niet ons soort mens, sociaal een rijzer, een windvaan, niet een vaste wijzer. Men deelt als men van iemand ijst met zo’n persoon niet graag wat rijst. Iets waar men hem discreet op wijst.…

broos als toost

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 418
een winter morgen fragiel als een dun laagje ijs zo ken ik het met kleine oogjes over een drempel die met de jaren telkens hoger schijnt... hartverwarmend de mens broos als toost plukt hij de dag met lange tanden…

ijsbreker

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 878
Ik zou het ijs breken deze keer, ik had het mezelf beloofd. Stotterend kwam er uit mijn mond: “Hee, lang niet gezien!” Ze glimlachte zachtjes en gaf me een kus… “Ik laat je een nieuwe wereld zien” Mijn ijslaag was gesmolten, net als mijn hart. De ijsbreker is niet meer nodig, datgene dat mij zo heeft getart.…

Kernsplitsing

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
Elke druppel, blinkend en puur meldt zich bij de onzichtbare richel om mee te reizen in een stortbad op weg naar het einde van de val een explosie waar kernen splitsen van ijzig water naar klamme kleuren Rillingen door het granieten hart van rotsblokken en ijsmeesters we huiveren zonder angst getemd en zonder te spatten meanderen we…

De strakke kragen riet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
mis de ochtendrijp in roze tinten bij een rood omkranste zon het ongerepte witte landschap waar de stilte krakend klonk grijze buien met hun sluiers sneeuw die dansen op de wind krasse schaatsers langs de strakke kragen riet verglijdend in het verre niets eens zal de vorst zijn winterse entree gaan maken anders zal de lente nooit…
wil melker30 december 2012Lees meer >

ELFSTEDENVOCHT

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 707
De waarheid komt nu boven drijven gaat het gebeuren ja of nee, wat is wijs groot de spanning, al die getrainde lijven is het 'dik' genoeg niet teveel wakken in het ijs?…
J.de Groot6 februari 2012Lees meer >

Nu is het wel echt koud

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 679
wereld was geboren de tickets waren al lang besteld en het draait ook niet om het geld nochtans heeft alles zijn prijs dus de tol laten we achterwege op zoek naar harde schaatsbare wegen met z’n allen waren we erbij betrokken gewapend tot de tand en klaar voor de grote strijd helaas heeft het niet mogen zijn net niet genoeg dikte van ijs…
Steven9 februari 2012Lees meer >

Onder het ijzig witte laken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 712
waarom het broze beglijden wakkeren wekt weerstand lichte beweging doet onderwerpen kilte overmeestert welk lieflijk leven evenzeer erkent ontdooit in tranen van een lege geest naar bestendig zuchten laat hier onbuigzaamheid niet samensmelten…

Tussen ijs en wallekant

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
ritmisch krassen schaatsers het gele riet voorbij de ruggen diep gebogen zwieren ze in lange rij blikken op naar voren met aan de verre horizon een nevelige toren passeren brug en boerderij nog klotst het water tussen ijs en wallekant een wak is afgedekt met takken en rood band het is geen wedstrijd meer ze ademen dezelfde lucht…
wil melker1 februari 2012Lees meer >

strooizout

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
Het strooizout doet zijn werk, als het wordt ingereden, in sneeuw en ijs op straten, met hulp van overheden. U ziet dus dat het zout maar rustig grof kan zijn, het doet perfect zijn werk, 'Wees dus maar niet te fijn'. Mattheus 5:13…
wim rhebergen21 september 2012Lees meer >

Bonkevaart

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Drie decimeter. Glad en dik geen dubbeltjes. Gaat het nou nog aan?…

IJsheiligen

snelsonnet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 792
Hoe dun het ijs ook is, ze blijven glijden. Daar gaan ze; arrogant en onbescheiden. Om ginder nog wat lekkers mee te pakken. Ze weten dat ze met hun vette lijven Toch altijd wel weer boven komen drijven…

Kuikens

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Ze had een zak met kuikens meegenomen, Want ’s winters vriezen alle meren dicht. Voor reigers zijn de vissen dan uit zicht, Het lukt ze niet de winter door te komen. Als dierenvriend zit ik ook op haar spoor, Wat help ik kuikens graag de winter door.…
Wim Overweg26 januari 2013Lees meer >

Als je weet hoe hard het ijs is

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Stormachtige furie Met veel venijn in Vuur en vlam ontstoken, Door redeloze razernij zo ver Gebracht dat de wereld waarachtig Even stilstond - is nu door Winterkou tot bedaren gekomen En de golven op jouw oceaan Van hartstocht lijken in zichzelf Bevroren - schuimkoppen die nu alleen Uit ijs nog bestaan - zachtjes probeer Ik je…

Zwiert in ronde draai

netgedicht
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 593
het ijs is niet gebroken maar aan de kanten welt water langzaam op de gladde vloer waar warm en koud ontmoeten kraakt het in de voegen pas na de eerste streken is onzekerheid geweken dan zwiert in ronde draai de dans uit een lang vergeten slag…
wil melker27 december 2010Lees meer >

Scherp snijdend

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 730
krakend lossen schotsen in de warme onderstroom die opwelt uit de diepte van je hart scherp snijdend jaagt gedachtenwind het kruiend ijs weer vast nog wakken de emoties hun open donkere pijn laat je niet bevriezen juist in barre tijden moet je open zijn…
wil melker2 december 2010Lees meer >

Wat een moed

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 808
Wat een moed om die bittere smaak te proeven een jas van ijs te dragen fagotmuziek te willen horen balancerend op ’n draad van eenzaamheid Heldhaftig bent u om door dorre bladeren en gure wind te schuifelen op uw voeten die doorweekt zijn van zilte koude tranen op uw huid Daadkrachtig als altijd dansend op een vulkaan voelt u onbaatzuchtig…

Een gelig winterlicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
leeg en wit is de vlakte ontdaan van alle opsmuk en waan een straffe noordooster haalt uit met ijzige adem vaal schijnt de zon een gelig winterlicht waarin warmte wordt gemist een schaatser tart de elementen krast langs het riet voorbij blik op oneindig een gedachte in de kop de elfstedentocht dan zegt hij stop…
wil melker25 november 2010Lees meer >

Rijp

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.646
Nu glinstert alles van de witte rijp. De dunne berkentakjes zijn bedekt Met wollig dons, dat wonderbaarlijk blinkt. Het groene koolblad, dat zoo sierlijk krult Aan lange stengel, vonkt van diamant. In schaduw van de doornenheg hangt, laag Er tegen aan, in 't windje wuivend, rag, Dat door ijspluimpjes dik omsponnen werd. En lager tegen de aard…

HET NIEUWE JAAR

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 822
, de pret vakantie, feesten, einde jaar de warmte ingebed het smelten, stromen, schotsen ijs zijn tekenen van overgang het nieuwe jaar breekt aan de bomen krijgen knop…
HANS UDING2 december 2013Lees meer >

Dinsdagmorgen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Roerloos als appels op een schaal kijk ik in de leegte van het veld en voel intens op dinsdagmorgen een onuitwisbaar verdriet Tot brakens toe heb ik een torenhoog verlangen naar de kleurrijke dagen hiervoor Ik reik en reik maar kan niet vatten Zonnestralen op mijn huid en haar maken plaats voor tranen van ijs Ik voel geen armen en benen…

Wat is ze toch mooi

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 767
Wat is ze mooi zo glad gepolijst de schoonheid groot de ogen van ijs Die prachtige neus voorhoofd zo glad zo’n botstructuur heeft nooit iemand gehad De opgespoten mond barst zowat open en als het praat, zo luid zet je het op een lopen.…
Pietra18 december 2013Lees meer >

In duizenden kristallen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 727
je wolkte wit in gure lucht vertolkte mijn gevoel de warmte van gedachten sloeg aan tegen het donkere vrieskoude raam je legde uit in bloementaal en kleurde op in duizenden kristallen je vingers schikten het boeket toen jij je hart ontdooiend om de bloemen had gelegd…
wil melker26 januari 2010Lees meer >

carglas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
kijkend door de achterruit zie ik niet wat ik verwacht op panoramisch glazen huid is een sprookje aangebracht door kunstenaar natuur met scherppuntig koud penseel een onvoorstelbare structuur een ingewikkeld ritueel ijzig blauw gemengd met wit schept elfjes-achtige ijsfiguren ik die gewrongen op de autozetel zit probeer er dwars doorheen…
fets13 september 2014Lees meer >

jou elegantie meegegeven

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 572
in ijs heb ik je vormen bevroren geen natte vingerwerk maar zagen en grof boren met branders heb ik de details verfijnd jou elegantie meegegeven je transparant gelaat gedecoreerd met haar uit sneeuwkristallen jij bent het mooist van allen ontdooien als de lente komt zal je dan ook heel zwaar vallen…
wil melker10 januari 2010Lees meer >

Smeltend zal je sterven

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 568
je schuift het sneeuwgordijn opzij treedt ijskoud op in volle glorie kristallen schitteren op je japon gedragen door de wind je sprankelende lach is zon je zweeft en slecht in sporen op de baan zien we jouw ronde zwieren staan ik weet je in mijn armen zij zullen jou verwarmen smeltend zal je sterven en wij heel snel jouw lente…
wil melker7 januari 2010Lees meer >

In lichtende kristallen

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.397
ik zag je al van verre in glanzend onderscheid je duikt en danst zweeft wollig lang in winters vrije val komt met velen zacht dalend op de dwarrelwind ik vang je schoonheid op mijn hand in lichtende kristallen je gloeit nog één keer aan en langs mijn huid traant nu jouw kort bestaan…
wil melker22 december 2009Lees meer >

Opende jouw zilte huis

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
je blauwde weer in ijs van nooit ontdooide permafrost waarin jij tevergeefs je dromen zocht met tijdloze kristallen in briljante setting vocht om de dood met staal te kaderen in de groene aderen van het land mijn warme hand heeft jou gesmolten in het kruis de dwarsverbinding met de werkelijkheid zij opende jouw zilte huis…
wil melker2 december 2009Lees meer >