1451 resultaten.
- De ijskoning -
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
600 Sneeuwheuvels aan de noorderkant
slingeren het weer afwisselend
door droge paden, berekoud het land
lijkt het ijs, de elementen te beheren.
Ijzige machten tronen,
de middernachtzon bestraalt
warmovergoten de enorme ijspiste.
Glinsterend vielen ijzige gletsjers
ongestadig met de luchtspiegelingen.…
Het komt wel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
811 de winter
ellenlang, verstuurt het
een gerucht alleen nog
uit een zucht, vanuit het
borstbeen te horen in een
voortvluchtig gericht, de
tijd hijgt lichter in ons
rond, stikt gaten in de
ochtendstond, is amper bij
te houden, beweegt verder
uit het zicht, schaatsers op
smeltende melk, trekken
eigenwijs sporen over het
virtuele ijs…
Ongelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 Na elf steden over ijs
meer tussen riet dan tussen rijs
is goed dineren echt ’s lands wijs.
Eén tochtgenoot was niet van ijzer.
Niet ons soort mens, sociaal een rijzer,
een windvaan, niet een vaste wijzer.
Men deelt als men van iemand ijst
met zo’n persoon niet graag wat rijst.
Iets waar men hem discreet op wijst.…
broos als toost
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
418 een winter morgen
fragiel als een
dun laagje ijs
zo ken ik het
met kleine oogjes
over een drempel
die met de jaren
telkens hoger schijnt...
hartverwarmend de mens
broos als toost
plukt hij de dag
met lange tanden…
ijsbreker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
878 Ik zou het ijs breken deze keer, ik had het mezelf beloofd.
Stotterend kwam er uit mijn mond: “Hee, lang niet gezien!”
Ze glimlachte zachtjes en gaf me een kus…
“Ik laat je een nieuwe wereld zien”
Mijn ijslaag was gesmolten, net als mijn hart.
De ijsbreker is niet meer nodig, datgene dat mij zo heeft getart.…
Kernsplitsing
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 Elke druppel, blinkend en puur
meldt zich bij de onzichtbare richel
om mee te reizen in een stortbad
op weg naar het einde van de val
een explosie waar kernen splitsen
van ijzig water naar klamme kleuren
Rillingen door het granieten hart
van rotsblokken en ijsmeesters
we huiveren zonder angst
getemd en zonder te spatten
meanderen we…
De strakke kragen riet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 mis de ochtendrijp
in roze tinten bij een
rood omkranste zon
het ongerepte
witte landschap waar
de stilte krakend klonk
grijze buien
met hun sluiers sneeuw
die dansen op de wind
krasse schaatsers
langs de strakke kragen riet
verglijdend in het verre niets
eens zal de vorst
zijn winterse entree gaan maken
anders zal de lente nooit…
ELFSTEDENVOCHT
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
707 De waarheid komt nu boven drijven
gaat het gebeuren ja of nee, wat is wijs
groot de spanning, al die getrainde lijven
is het 'dik' genoeg niet teveel wakken in het ijs?…
Nu is het wel echt koud
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
679 wereld was geboren
de tickets waren al lang besteld
en het draait ook niet om het geld
nochtans heeft alles zijn prijs
dus de tol laten we achterwege
op zoek naar harde schaatsbare wegen
met z’n allen waren we erbij betrokken
gewapend tot de tand
en klaar voor de grote strijd
helaas heeft het niet mogen zijn
net niet genoeg dikte van ijs…
Onder het ijzig witte laken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
712 waarom het broze beglijden
wakkeren wekt weerstand
lichte beweging doet onderwerpen
kilte overmeestert
welk lieflijk leven
evenzeer erkent
ontdooit in tranen
van een lege geest
naar bestendig zuchten
laat hier onbuigzaamheid
niet samensmelten…
Tussen ijs en wallekant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 ritmisch krassen schaatsers
het gele riet voorbij
de ruggen diep gebogen
zwieren ze in lange rij
blikken op naar voren
met aan de verre horizon
een nevelige toren
passeren brug en boerderij
nog klotst het water
tussen ijs en wallekant
een wak is afgedekt
met takken en rood band
het is geen wedstrijd meer
ze ademen dezelfde lucht…
strooizout
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Het strooizout doet zijn werk,
als het wordt ingereden,
in sneeuw en ijs op straten,
met hulp van overheden.
U ziet dus dat het zout
maar rustig grof kan zijn,
het doet perfect zijn werk,
'Wees dus maar niet te fijn'.
Mattheus 5:13…
Bonkevaart
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.122 Drie decimeter.
Glad en dik geen dubbeltjes.
Gaat het nou nog aan?…
IJsheiligen
snelsonnet
3.3 met 3 stemmen
792 Hoe dun het ijs ook is, ze blijven glijden.
Daar gaan ze; arrogant en onbescheiden.
Om ginder nog wat lekkers mee te pakken.
Ze weten dat ze met hun vette lijven
Toch altijd wel weer boven komen drijven…
Kuikens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 Ze had een zak met kuikens meegenomen,
Want ’s winters vriezen alle meren dicht.
Voor reigers zijn de vissen dan uit zicht,
Het lukt ze niet de winter door te komen.
Als dierenvriend zit ik ook op haar spoor,
Wat help ik kuikens graag de winter door.…
Als je weet hoe hard het ijs is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 Stormachtige furie
Met veel venijn in
Vuur en vlam ontstoken,
Door redeloze razernij zo ver
Gebracht dat de wereld waarachtig
Even stilstond - is nu door
Winterkou tot bedaren gekomen
En de golven op jouw oceaan
Van hartstocht lijken in zichzelf
Bevroren - schuimkoppen die nu alleen
Uit ijs nog bestaan - zachtjes probeer
Ik je…
Zwiert in ronde draai
netgedicht
1.3 met 6 stemmen
593 het ijs
is niet gebroken
maar aan de kanten
welt water
langzaam op
de gladde vloer
waar warm
en koud ontmoeten
kraakt het in de voegen
pas na
de eerste streken
is onzekerheid geweken
dan zwiert
in ronde draai de dans
uit een lang vergeten slag…
Scherp snijdend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
730 krakend
lossen schotsen in de
warme onderstroom
die opwelt
uit de diepte
van je hart
scherp snijdend
jaagt gedachtenwind
het kruiend ijs weer vast
nog wakken
de emoties hun
open donkere pijn
laat je niet bevriezen
juist in barre tijden
moet je open zijn…
Wat een moed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
808 Wat een moed om
die bittere smaak te proeven
een jas van ijs te dragen
fagotmuziek te willen horen
balancerend op ’n draad van eenzaamheid
Heldhaftig bent u
om door dorre bladeren en gure wind
te schuifelen op uw voeten
die doorweekt zijn
van zilte koude tranen op uw huid
Daadkrachtig als altijd
dansend op een vulkaan
voelt u onbaatzuchtig…
Een gelig winterlicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 leeg en wit
is de vlakte
ontdaan van alle
opsmuk en waan
een straffe
noordooster
haalt uit met
ijzige adem
vaal schijnt
de zon een gelig
winterlicht waarin
warmte wordt gemist
een schaatser
tart de elementen
krast langs
het riet voorbij
blik op oneindig
een gedachte in de kop
de elfstedentocht
dan zegt hij stop…
Rijp
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.646 Nu glinstert alles van de witte rijp.
De dunne berkentakjes zijn bedekt
Met wollig dons, dat wonderbaarlijk blinkt.
Het groene koolblad, dat zoo sierlijk krult
Aan lange stengel, vonkt van diamant.
In schaduw van de doornenheg hangt, laag
Er tegen aan, in 't windje wuivend, rag,
Dat door ijspluimpjes dik omsponnen werd.
En lager tegen de aard…
HET NIEUWE JAAR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
822 , de pret
vakantie, feesten, einde jaar
de warmte ingebed
het smelten, stromen, schotsen ijs
zijn tekenen van overgang
het nieuwe jaar breekt aan
de bomen krijgen knop…
Dinsdagmorgen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.215 Roerloos als appels op een schaal
kijk ik in de leegte van het veld
en voel intens op dinsdagmorgen
een onuitwisbaar verdriet
Tot brakens toe heb
ik een torenhoog verlangen
naar de kleurrijke dagen hiervoor
Ik reik en reik maar kan niet vatten
Zonnestralen op mijn huid en haar
maken plaats voor tranen van ijs
Ik voel geen armen en benen…
Wat is ze toch mooi
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
767 Wat is ze mooi
zo glad gepolijst
de schoonheid groot
de ogen van ijs
Die prachtige neus
voorhoofd zo glad
zo’n botstructuur heeft
nooit iemand gehad
De opgespoten mond
barst zowat open
en als het praat, zo luid
zet je het op een lopen.…
In duizenden kristallen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
727 je wolkte wit
in gure lucht
vertolkte mijn gevoel
de warmte van gedachten
sloeg aan tegen het
donkere vrieskoude raam
je legde uit
in bloementaal en kleurde
op in duizenden kristallen
je vingers schikten
het boeket toen jij je hart
ontdooiend om de bloemen had gelegd…
carglas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 kijkend door de achterruit
zie ik niet wat ik verwacht
op panoramisch glazen huid
is een sprookje aangebracht
door kunstenaar natuur
met scherppuntig koud penseel
een onvoorstelbare structuur
een ingewikkeld ritueel
ijzig blauw gemengd met wit
schept elfjes-achtige ijsfiguren
ik die gewrongen op de autozetel zit
probeer er dwars doorheen…
jou elegantie meegegeven
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
572 in ijs
heb ik je
vormen bevroren
geen natte
vingerwerk maar
zagen en grof boren
met branders
heb ik de details verfijnd
jou elegantie meegegeven
je transparant gelaat
gedecoreerd met haar
uit sneeuwkristallen
jij bent het mooist van allen
ontdooien als de lente komt
zal je dan ook heel zwaar vallen…
Smeltend zal je sterven
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
568 je schuift
het sneeuwgordijn opzij
treedt ijskoud op
in volle glorie
kristallen schitteren
op je japon
gedragen door de wind
je sprankelende lach is zon
je zweeft en
slecht in sporen
op de baan zien we
jouw ronde zwieren staan
ik weet je in mijn armen
zij zullen jou verwarmen
smeltend zal je sterven en
wij heel snel jouw lente…
In lichtende kristallen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.397 ik zag je
al van verre
in glanzend onderscheid
je duikt en danst
zweeft wollig lang
in winters vrije val
komt met velen
zacht dalend
op de dwarrelwind
ik vang je schoonheid
op mijn hand
in lichtende kristallen
je gloeit nog één keer aan
en langs mijn huid traant
nu jouw kort bestaan…
Opende jouw zilte huis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
513 je blauwde
weer in ijs
van nooit ontdooide
permafrost waarin
jij tevergeefs
je dromen zocht
met tijdloze
kristallen in briljante
setting vocht
om de dood met
staal te kaderen in de
groene aderen van het land
mijn warme hand
heeft jou gesmolten
in het kruis
de dwarsverbinding
met de werkelijkheid
zij opende jouw zilte huis…