360 resultaten.
Rotterdam ontwaakt.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
994 En zie de havens met hun kranen en
Pernis als lichtstad.
Rotterdam ontwaakt, verkeer komt
langzaam op gang in een dichte mist
die gestaag optrekt.
Een stad nu met een ziel van glas,
terwijl het beeld van Zadkine
herinnert aan een verleden zoals
het was...…
De ooievaars aan de Kalfjeslaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
422 Een wiel omvlochten met een takken krans
gezeten op een paal hoog in de lucht
een paartje uivers zag het in hun vlucht
en dacht vrijwel direct: ~Pak beet die kans~.
Zij vonden het de ideale plek
om binnenkort hun jongen te gaan krijgen
geen kat of vos kon tot die hoogte stijgen
zo veilig als dit nest was er geen stek.…
Leven zonder pijn
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.029 Een warme krans van liefde om haar roze lichaampje heen,
even alles kunnen vergeten toen zij zo plots in mijn leven verscheen.
Wiegendood. Ik kende het niet,
tot ik ook, met genoeg pillen
het leven verliet.…
Tuinfantasie - 5e tafereel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
424 Het heeft de schijn van ongerept’ natuur,
maar kijk je goed dan zie je toch een kraan;
ook floepen lampen aan (rond negen uur)
die tussen struiken op een paaltje staan.
Al is het nep, je zou je haast vergissen,
dank zij de reiger, die stil staat te vissen.…
Ramptoerisme
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
522 We stoppen bijna op de rijksweg
bij het zien van een bloederig ongeluk
We proberen in en op kranen te klimmen,
om te zien hoe of dat voelt?
Ik vraag me af:
wanneer iemand uit JOUW gezin wordt aangevallen,
wanneer iemand uit JOUW omgeving slachtoffer is,
wanneer iemand uit JOUW familie dodelijk is verongelukt,
hoe zou dat voelen?…
Tenzij de dingen uit zichzelf gaan spreken
gedicht
3.0 met 8 stemmen
2.924 een kraan het hoog geluid van liefde fluit
een waterstraal die onverslapte aandacht tikt
een dronken boodschap in de brievenbus
een onverwacht bezoek aan de deur gevonden
de zee die door de straten weifelt
de zon een onbeholpen minnaar op mijn huid
en de doofstomme takken van de bomen
in mijn ogen et cetera
Tenzij ik jaren op je wachten…
Zyklon B
gedicht
3.4 met 88 stemmen
19.824 naakt
als een jong dier
in de massa tussen
de andere spook-
gestaltes schuifelend
onder
de steelse blikken
van de bewakers
eerst het stenen
trapje af en dan
in die lege ruimte
betrapt en
wachtend
wachtend
wachtend
op het wassende
water koud of
lauw of warm maar
alles wat ze hoorde
was het akelige
gesis van kranen…
ZOMERCURSUS
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.708 onwennig zittend in de bus
rijden we probleemloos
naar het zuiden jij kent mij
niet noch ik jou
verblijvend in een school
druppende kraan op kamer
tien dagen vakantiecursus
wie ben jij ken ik jou
excursies bij de vleet
de ene lezing absorbeert
de andere cultuur actief
belevend ik nader jou
bewondering voor stadhuis
vesting bij M.…
enige kerstkaart
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
991 werd alweer een witte winter
halverwege de maand december
kriebels kropen stuwden mij naar huis
maar waar woon ik en waar is mijn thuis
zwervend zoekend mijn haard daarginder
werd kou tastbaar zeker niet minder
kocht onderweg krans en kerstkaart
laatste voor een hechte verre vriend
eenmaal gepost voelde ik warmte
herinner plots huis voor…
Uitgespeeld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
2.210 moeder althans
die amper bewust waar zij zich bevindt
haar starende blik aan ‘t beeld verbindt
als houvast voor haar wank’le balans
Schijnbaar stoïcijns loopt ze over ’t grint
haar hart klopt fel in een razend cadans
bij d’r knielen; nog in dromen verzonken
Als de aarde haar tranen heeft gedronken
schikt zij het bedrukte lint aan de krans…
- De grote lijnen -
netgedicht
3.9 met 46 stemmen
593 De grote lijnen,
die men dagelijks niet voorziet, schuwt,
zweven in avontuurlijke kringen,
herkennen het verhaal,
lanceerden een virale campagne
één van de touwtjes trekt scheef
op deze manier,
meters diep ingegraven dwarsbalken,
die de kraan mocht tillen
trachten gebruikt 'besmet'
allerleukste prijzen te winnen
heeft het totale gewicht…
Toen hij nog een koning was
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
605 Toen hij nog een koning was,
en wijsheid alsook dwaasheid onderzocht,
heeft hij zich in donkere kelders
achter ijzer en beton
opgesloten
om daar
alleen te zijn met schrift en krans.
In eenzaamheid
heeft hij,
met zijn oor in schelp gedrukt,
de zee omschreven
en met lucht en leegte
broederschap
gesloten.…
Improvi-chaos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Zeven sloten tegelijk
en geen zee mee te bezeilen
bij de open kraan staan dweilen
en te hopen dat iets lukt.
Chaos om steeds te herscheppen
als het lot komt onderscheppen
elke spa op rotsen stuit.
Regelmaat niet op te bouwen
maar toch weer met stenen sjouwen
in de hoop dat iets blijft staan.…
ACHTER HET MASKER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.029 Achter haar maskermuur
huisden de droeve tranen
Bij ’t stille nachtelijk uur
openden zich hun kranen
Onder ‘t lachend gezicht
woonde er treurnis alleen
Ze huilde via een gedicht
onder ogen kreeg ’t geen
Achter de muur van lach
verbleef de eenzaamheid
Ogen betaalden het gelag
van de grote onzekerheid
Onder ‘t zwart der nacht
zakte…
Soep
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
835 Helder, fris water uit de kraan!
Eerlijk vlees van grazig rund.
Vermicelli, wortels en prei.
Een paar bosuitjes natuurlijk.
Peterselie en een snuifje zout.
Tuingroenten in oma's pannetje.
Blauwe vlammetjes dansen onder de pan.
Malse soepballetjes laat ik zwemmen.
Prettige vetoogjes komen bovendrijven.
De geur van mijn jeugd stijgt op.…
Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Zo vergeten ver
Als ik naast jou lig
Jou haren als een krans
Als een aureool van zoveel liefde
In het vroege ochtend licht
Een traan mijn oog verlaat
Wetende dat het goed is
Zeg jij dat ik niet weet ..... waar ik begin en jij ophoudt…
Droomschip?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 In een krans van nevel stift de
lippen van het avondrood
de wimpers van de horizon
het getijdenwerk van gesmolten
sterren in het verleden
ontsprongen uit de geest
uit de grond gehamerd,
die van honger is overleden
door de zonnegod geraakt
zwellen trommels aan
waarin de mensen hun
ware krijgskleuren tonen
en smaakt altijd naar meer…
z.o.z.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
611 zonneweide staan
De zomerzon neigt tot de zonnewende
Niet meteorologisch, astronomisch
Zowat de derde dinsdag van september
Zie zomer's zotheid, droog zijn eik en linde
De zonderlinge wijsgeleerde Zeno
Zocht nooit de zon in schemeravonduur
Hij mengde zevenkruid met zengend vuur
Door vruchtbaar zaad gewerden hem zes zonen
Zoet hoeft geen krans…
Oktoberfest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 Een krans van bloemen, kleurenpracht,
verlicht de herfst... verwarmt de nacht!…
Blaffende honden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
441 De aarde scheurt open
Alsof een landkaart
Wordt uiteen gereten,
Duisternis groeit
Uit de diepte
Waarin het leven
Slechts sporadisch
Nog voorkomt -
Honden blaffen
Alsof hun leven
Er van afhangt
Ze willen redden
Wat er nog
Te redden valt…
Herfst, Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
961 koude lucht
langs een teer vlinderskelet,
waarvan de vleugels machteloos
trillen in een spinneweb,
de spandraad is gebroken,
en arachne is verdwenen, stil
zit ze, weggedoken in de koude
holte van dit stalen hek
de herfst spreidt nu zijn huiver,
verblindt de wazige septemberzon,
waarlangs het zwartkralen silhouet
van een vlucht wijde kranen…
Vertrek
gedicht
2.4 met 29 stemmen
20.396 Onzichtbaar rent het hondje,
Onzichtbaar schiet het onder kranen door.
Dan springt het mee met een vorkheftruck,
Dan trippelt het langs containers die wachten
In het zilveren licht van de zon.
Dan blaft het hondje.…
logé
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.000 hij plant zijn sporen
in mijn huis
alle deuren open
de kraan blijft lopen
jas over een stoel
midden in de keuken
een schoen
lege flessen vuile glazen
handdoek naast het bad
alles kletsnat
hij is duidelijk aanwezig
en als ik slapen wil
galmt vlakbij
een film op de tv
hijzelf in diepe rust
de kasten gapen
weg melk cola chocola…
Dorpsdans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.346 De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken
Verliefd omhelzen 't huis des akkermans,
En gloeien in de avond-purper-glans, -
En twintig menschen rijzen bij die klanken;
Het avond-maal heeft uit: van dis en banken
Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, -
De vlugge voeten reien zich ten dans,
En de arm buigt om de leesten heen, de slanken…
bronsgieten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
821 de pop van klei kneed ik
tot een model dat jouw lijnen draagt
ingesmeerd met was
een ademend vlies
je bent ingesponnen met ijzerdraad
daarrond stolt een mal in een kist
een mantel van gips en zand
die in gave brokken uiteenvalt
tot je in de ronde oven past
in een kuil van waterdicht beton
weeg en smelt ik jou
een kraan op rupsbanden…
De kijkers thuis
gedicht
3.5 met 15 stemmen
5.011 .
-------------------------
uit: 'Kranen open', 2009…
Hemelbestormer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Een groot dichter zal ik zijn,
mij sieren wagen, krans en wijn;
de lauwerkrans zal ik krijgen,
een smaak zo zoet als vijgen."
Zo dacht ik in mijn overmoed,
verlangend naar meer geld en goed;
verlangend naar der mensen eer,
nu zittend bij de pakken neer.…
pinot grigio
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.250 walst goudslingerend tot de rand
1 2 3
tranen druipen langzaam neer
en sporen uit elkaar – draaddruppelend
klein tot kleiner en tot niets
vloeibaar stro dat fonkelt en schittert
zoals ook jij hebt gedaan – toch
en je denkt
ik drink m’n glas klakzuigend leeg
want wat niet gedronken wordt
verschaalt
deze droeve wijn verdraagt geen krans…
Kindje
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.480 Kindje moge altijd mijn
Liefde als 'n krans muziek om je hoofdje zijn!…
Achdinges
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
453 propere avond,
het moet in de zomer zijn geweest,
bakte hij broden voor iedereen
van ingrediënten die niemand kende
zelf zei hij – melig als zijn brood –
dat hij ze plukte als de zon precies
boven zijn bakermat reikte
Wij geloofden hem
immers hij vertelde louter leugens
tegen de kraaiende kraaien
of de grijze kroonkraanvogel wiens
koperen kraan…