Alle inzendingen over krans

360 resultaten.

Sorteren op:

Rotterdam ontwaakt.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 994
En zie de havens met hun kranen en Pernis als lichtstad. Rotterdam ontwaakt, verkeer komt langzaam op gang in een dichte mist die gestaag optrekt. Een stad nu met een ziel van glas, terwijl het beeld van Zadkine herinnert aan een verleden zoals het was...…
martin valk26 december 2012Lees meer >

De ooievaars aan de Kalfjeslaan

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 422
Een wiel omvlochten met een takken krans gezeten op een paal hoog in de lucht een paartje uivers zag het in hun vlucht en dacht vrijwel direct: ~Pak beet die kans~. Zij vonden het de ideale plek om binnenkort hun jongen te gaan krijgen geen kat of vos kon tot die hoogte stijgen zo veilig als dit nest was er geen stek.…

Leven zonder pijn

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Een warme krans van liefde om haar roze lichaampje heen, even alles kunnen vergeten toen zij zo plots in mijn leven verscheen. Wiegendood. Ik kende het niet, tot ik ook, met genoeg pillen het leven verliet.…
Kaat30 september 2014Lees meer >

Tuinfantasie - 5e tafereel

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 424
Het heeft de schijn van ongerept’ natuur, maar kijk je goed dan zie je toch een kraan; ook floepen lampen aan (rond negen uur) die tussen struiken op een paaltje staan. Al is het nep, je zou je haast vergissen, dank zij de reiger, die stil staat te vissen.…

Ramptoerisme

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
We stoppen bijna op de rijksweg bij het zien van een bloederig ongeluk We proberen in en op kranen te klimmen, om te zien hoe of dat voelt? Ik vraag me af: wanneer iemand uit JOUW gezin wordt aangevallen, wanneer iemand uit JOUW omgeving slachtoffer is, wanneer iemand uit JOUW familie dodelijk is verongelukt, hoe zou dat voelen?…
An Terlouw7 augustus 2015Lees meer >

Tenzij de dingen uit zichzelf gaan spreken

gedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.924
een kraan het hoog geluid van liefde fluit een waterstraal die onverslapte aandacht tikt een dronken boodschap in de brievenbus een onverwacht bezoek aan de deur gevonden de zee die door de straten weifelt de zon een onbeholpen minnaar op mijn huid en de doofstomme takken van de bomen in mijn ogen et cetera Tenzij ik jaren op je wachten…

Zyklon B

gedicht
3.4 met 88 stemmen aantal keer bekeken 19.824
naakt als een jong dier in de massa tussen de andere spook- gestaltes schuifelend onder de steelse blikken van de bewakers eerst het stenen trapje af en dan in die lege ruimte betrapt en wachtend wachtend wachtend op het wassende water koud of lauw of warm maar alles wat ze hoorde was het akelige gesis van kranen…
Peter Wullen22 februari 2005Lees meer >

ZOMERCURSUS

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.708
onwennig zittend in de bus rijden we probleemloos naar het zuiden jij kent mij niet noch ik jou verblijvend in een school druppende kraan op kamer tien dagen vakantiecursus wie ben jij ken ik jou excursies bij de vleet de ene lezing absorbeert de andere cultuur actief belevend ik nader jou bewondering voor stadhuis vesting bij M.…

enige kerstkaart

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 991
werd alweer een witte winter halverwege de maand december kriebels kropen stuwden mij naar huis maar waar woon ik en waar is mijn thuis zwervend zoekend mijn haard daarginder werd kou tastbaar zeker niet minder kocht onderweg krans en kerstkaart laatste voor een hechte verre vriend eenmaal gepost voelde ik warmte herinner plots huis voor…
vagebond5 januari 2003Lees meer >

Uitgespeeld

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.210
moeder althans die amper bewust waar zij zich bevindt haar starende blik aan ‘t beeld verbindt als houvast voor haar wank’le balans Schijnbaar stoïcijns loopt ze over ’t grint haar hart klopt fel in een razend cadans bij d’r knielen; nog in dromen verzonken Als de aarde haar tranen heeft gedronken schikt zij het bedrukte lint aan de krans…

- De grote lijnen -

netgedicht
3.9 met 46 stemmen aantal keer bekeken 593
De grote lijnen, die men dagelijks niet voorziet, schuwt, zweven in avontuurlijke kringen, herkennen het verhaal, lanceerden een virale campagne één van de touwtjes trekt scheef op deze manier, meters diep ingegraven dwarsbalken, die de kraan mocht tillen trachten gebruikt 'besmet' allerleukste prijzen te winnen heeft het totale gewicht…

Toen hij nog een koning was

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 605
Toen hij nog een koning was, en wijsheid alsook dwaasheid onderzocht, heeft hij zich in donkere kelders achter ijzer en beton opgesloten om daar alleen te zijn met schrift en krans. In eenzaamheid heeft hij, met zijn oor in schelp gedrukt, de zee omschreven en met lucht en leegte broederschap gesloten.…

Improvi-chaos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Zeven sloten tegelijk en geen zee mee te bezeilen bij de open kraan staan dweilen en te hopen dat iets lukt. Chaos om steeds te herscheppen als het lot komt onderscheppen elke spa op rotsen stuit. Regelmaat niet op te bouwen maar toch weer met stenen sjouwen in de hoop dat iets blijft staan.…
Chatfant14 november 2011Lees meer >

ACHTER HET MASKER

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Achter haar maskermuur huisden de droeve tranen Bij ’t stille nachtelijk uur openden zich hun kranen Onder ‘t lachend gezicht woonde er treurnis alleen Ze huilde via een gedicht onder ogen kreeg ’t geen Achter de muur van lach verbleef de eenzaamheid Ogen betaalden het gelag van de grote onzekerheid Onder ‘t zwart der nacht zakte…
Ton Rijkers8 november 2012Lees meer >

Soep

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 835
Helder, fris water uit de kraan! Eerlijk vlees van grazig rund. Vermicelli, wortels en prei. Een paar bosuitjes natuurlijk. Peterselie en een snuifje zout. Tuingroenten in oma's pannetje. Blauwe vlammetjes dansen onder de pan. Malse soepballetjes laat ik zwemmen. Prettige vetoogjes komen bovendrijven. De geur van mijn jeugd stijgt op.…

Liefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 496
Zo vergeten ver Als ik naast jou lig Jou haren als een krans Als een aureool van zoveel liefde In het vroege ochtend licht Een traan mijn oog verlaat Wetende dat het goed is Zeg jij dat ik niet weet ..... waar ik begin en jij ophoudt…

Droomschip?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
In een krans van nevel stift de lippen van het avondrood de wimpers van de horizon het getijdenwerk van gesmolten sterren in het verleden ontsprongen uit de geest uit de grond gehamerd, die van honger is overleden door de zonnegod geraakt zwellen trommels aan waarin de mensen hun ware krijgskleuren tonen en smaakt altijd naar meer…
Pama14 januari 2019Lees meer >

z.o.z.

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 611
zonneweide staan De zomerzon neigt tot de zonnewende Niet meteorologisch, astronomisch Zowat de derde dinsdag van september Zie zomer's zotheid, droog zijn eik en linde De zonderlinge wijsgeleerde Zeno Zocht nooit de zon in schemeravonduur Hij mengde zevenkruid met zengend vuur Door vruchtbaar zaad gewerden hem zes zonen Zoet hoeft geen krans…
Maxim1 september 2022Lees meer >

Oktoberfest

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 714
Een krans van bloemen, kleurenpracht, verlicht de herfst... verwarmt de nacht!…
Johny Donovan25 september 2025Lees meer >

Blaffende honden

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 441
De aarde scheurt open Alsof een landkaart Wordt uiteen gereten, Duisternis groeit Uit de diepte Waarin het leven Slechts sporadisch Nog voorkomt - Honden blaffen Alsof hun leven Er van afhangt Ze willen redden Wat er nog Te redden valt…

Herfst, Herfst

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 961
koude lucht langs een teer vlinderskelet, waarvan de vleugels machteloos trillen in een spinneweb, de spandraad is gebroken, en arachne is verdwenen, stil zit ze, weggedoken in de koude holte van dit stalen hek de herfst spreidt nu zijn huiver, verblindt de wazige septemberzon, waarlangs het zwartkralen silhouet van een vlucht wijde kranen…
Tjoke24 september 2007Lees meer >

Vertrek

gedicht
2.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 20.396
Onzichtbaar rent het hondje, Onzichtbaar schiet het onder kranen door. Dan springt het mee met een vorkheftruck, Dan trippelt het langs containers die wachten In het zilveren licht van de zon. Dan blaft het hondje.…

logé

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.000
hij plant zijn sporen in mijn huis alle deuren open de kraan blijft lopen jas over een stoel midden in de keuken een schoen lege flessen vuile glazen handdoek naast het bad alles kletsnat hij is duidelijk aanwezig en als ik slapen wil galmt vlakbij een film op de tv hijzelf in diepe rust de kasten gapen weg melk cola chocola…
rietvr3 februari 2008Lees meer >

Dorpsdans

poëzie
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.346
De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken Verliefd omhelzen 't huis des akkermans, En gloeien in de avond-purper-glans, - En twintig menschen rijzen bij die klanken; Het avond-maal heeft uit: van dis en banken Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, - De vlugge voeten reien zich ten dans, En de arm buigt om de leesten heen, de slanken…

bronsgieten

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 821
de pop van klei kneed ik tot een model dat jouw lijnen draagt ingesmeerd met was een ademend vlies je bent ingesponnen met ijzerdraad daarrond stolt een mal in een kist een mantel van gips en zand die in gave brokken uiteenvalt tot je in de ronde oven past in een kuil van waterdicht beton weeg en smelt ik jou een kraan op rupsbanden…
wim veen3 november 2006Lees meer >

Hemelbestormer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Een groot dichter zal ik zijn, mij sieren wagen, krans en wijn; de lauwerkrans zal ik krijgen, een smaak zo zoet als vijgen." Zo dacht ik in mijn overmoed, verlangend naar meer geld en goed; verlangend naar der mensen eer, nu zittend bij de pakken neer.…

pinot grigio

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.250
walst goudslingerend tot de rand 1 2 3 tranen druipen langzaam neer en sporen uit elkaar – draaddruppelend klein tot kleiner en tot niets vloeibaar stro dat fonkelt en schittert zoals ook jij hebt gedaan – toch en je denkt ik drink m’n glas klakzuigend leeg want wat niet gedronken wordt verschaalt deze droeve wijn verdraagt geen krans…

Achdinges

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
propere avond, het moet in de zomer zijn geweest, bakte hij broden voor iedereen van ingrediënten die niemand kende zelf zei hij – melig als zijn brood – dat hij ze plukte als de zon precies boven zijn bakermat reikte Wij geloofden hem immers hij vertelde louter leugens tegen de kraaiende kraaien of de grijze kroonkraanvogel wiens koperen kraan…
Rico Hop22 augustus 2015Lees meer >