451 resultaten.
In strelend huiveren
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
749 ik heb de nachten
opgerekt in zwart
ze sensueel kunnen vertragen
in verborgen wat zich geven kan
heb ik jouw aandacht willen vragen
ik donker je zo teder
gebruik de stilte van de nacht
in strelend huiveren
verleg ik alle grenzen
genoten van jouw kracht
je hebt me laten zien
dat kou ongrijpbaar is gebleven
hoe liefdevol het harde is…
Natuurramp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
240 hulpeloze handen
ongrijpbaar reikend
smartelijke gezichten
verliezend verlies
beschuldigende ogen
wijzend naar het kwaad
gestorte tranen
de leegte vullend
verwoestende adem
strijkt over de aarde
losgeslagen zwiepend
verandert verwerpt
vernietigt smijt
ontroostbare aarde
bedreigd verkwist
verwaarloosd gekwetst
beschadigd geschonden…
zo heel gewoon
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
712 zo heel gewoon
kokend water
een zakje thee
gewoon een glas
dampend hete
rooibos thee
schenkbare liefde
in de eenzame kilte
van een eindeloze nacht
drinkbare bronsrode moed
transparante gouden gloed
in die pikdonkere nacht
sympathiek troostrijk vocht
het niet mogen maken
kan je heel diep raken
gewoon wat thee
door dat ongrijpbare…
minnenijd
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.058 als minnenijd
stuurloos wordt
voortgedreven
ongrijpbaar vaak
en in helderheid
zeer slecht bedreven
slaat de twijfel
steeds meer toe
en waar immer mijn
genegenheid toe leidt
schijnt als het ware,
gelijk los zand te zijn
dat door de vingers glijdt
dan ken ik niet meer mijzelf
ben ontketend van eigenwaarde
en dool ik doorgaans door…
Jacob en Jacoba
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
685 het meest ideale liefdespaar
de ware Jacob en Jacoba
onwetend van elkaars bestaan
brengt het lot zelden bij elkaar
de potentieel ultieme liefde
die ons rakelings passeert
ongrijpbaar snel verdwijnt
‘n ingevangen blik achterlaat
die in onze geest beklijft
als levenslange herinnering
en hoewel blij met onze eega
overkomt het ons allemaal…
links, rechts, links, rechts, links,
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
861 het is daar, deze dagen
dat ik zag
wijzers vielen uit uurwerken
vielen op het ongrijpbare
begrip
waarin het ademen
onbewoonbaar werd verklaard
en een kind de gesloten mond
van de dood
het is daar, die dagen toen
dat zij niet meer zagen
het slapen of het gaan
in nog minder lijf waaronder ze
elkaar zochten
het is daar, deze dagen…
Virus
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.143 vol van 'n dier met klauwen
het zorgt onontkoombaar
dat ik terug naar af ga
Elke weerstand binnenin
verzwakt door grommen, grauwen
verhitte gedachten dringen in
als substantie zonder massa
Mezelf niet meer vinden
is vreemd en abnormaal
bezorgt me koude koorts
en een ongrijpbaar gevoel
Want dit virus zonder naam
is als woorden zonder…
Onaards momentum
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
482 hij tuurde
in de verte maar wist
dat het ongrijpbaar was
had het voor even
vast gehad in een
prikkelende sensatie
uit het niets gekomen
langs de uiterste randen
van mijn warme dromen
zonder eruptief te zijn
eerder lief en zacht van een
ondenkbare meegaandheid
het was uit mijn handen
in een gevoel van leegte zelfs
gemis van…
In de wereld van mijzelf
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.847 In de wereld van mijzelf,
besef ik hoe ongrijpbaar gedachten kunnen zijn
en breng het denken zacht tot rust.
Gedachten worden niet omschreven,
gevoelens worden teder gekust.
Want als het lot ons inhaalt,
wordt het oog der wijsheid blind.
Is in de wereld van mijzelf
niet hoofd maar hart,
waar ik mijn ware liefde vindt.....…
Weerloos
hartenkreet
4.3 met 51 stemmen
1.726 onbepaalde tijd
Opgeslokt door je verschijning
Verdronken in blinde verliefdheid
Gevallen voor je lieve woorden
Je tedere lach om je mooie mond
De heerlijke passievolle nachten
En de dromen die ik bij jou vond
Geraakt door je kwetsbare kanten
Je ogen vol van warme bruine gloed
Een blik laat mijn hart weer tintelen
Gevoel het is een ongrijpbaar…
het lied van de stilte
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
1.043 dicht
beweegt de hand op pulserende slagen
worden mijn vingers speels opgelicht
en draagt inkt het heelal van eeuwige dagen
geen enkel woord zal op papier geraken
hoe immers moet ik schrijven
om een zachte bomenruis te verbeelden
of met jou de volheid van de leegte te beklijven
als ik het lied van de stilte dicht
zingt de nacht haar ongrijpbare…
Een rollercoaster
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 ik kan jouw
gedachten dromen
maar af en toe lijkt het
alsof zij een vreemde
wending hebben genomen
ongrijpbaar in
redelijke logica
nauwelijks te volgen
verdwalen wij dan
in emotionele golven
een rollercoaster
vol kleur sleurt
ons onstuitbaar
mee in woeste stromen
ver van het gewone
toch blijf je lachen
grote ogen in
nog meer…
Een ramkoers
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 ik tik de
seconden weg
verbijt minuten in
het wachten op jou
mijn ademloze vrouw
om je weer te zien
maar ik reef de zeilen
om een ramkoers te mijden
ongrijpbaar
ga je voorop
met mij in het zog
en nog geef ik niet op
kom heel even langszij
kan je blik niet vangen
weet dat jij niet blijft hangen
op een ligplaats met mij
jij…
Een nouveauté
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 jeugdigheid
kleurt uitbundig je charmes
in spelen met verloren tijd
jij staat anders
in het leven dan menigeen
zet ieder even op het verkeerde been
er is geen opzet
in het spel dat voelen we
maar het intrigeert ons wel
bent een nouveauté in zwierigheid
dansend ga je door de wereld met
een persoonlijk pirouetje op zijn tijd
ongrijpbaar…
Hij
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.220 Hij is er niet
hij is hier nooit geweest
hij leeft voort
in mij
in mijn droomwereld
vluchtig
ongrijpbaar
ik wil hem niet vangen
hij zal mij nooit vangen
laat ons
samen één zijn
als spiegels in de nacht…
Handpalm.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
974 De handpalm van de wereld
fijngeknepen door de goden en
het geweten en met tranen overgoten,
ongrijpbaar als onvrijwillig zaad,
de doden door de uitgestrekte
vingers vloeien, gedijt de nood als
verrader in een machteloze strijd tegen
menselijk willekeur en z ’n voorspelbare
natuur.…
Liefde.
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
688 Ze is ongrijpbaar,
Ze moet er zijn
Ja, ieder weet...
Ze laat zich niet vangen...
Maar legt in alle harten,
Een groot en sterk verlangen.
Och mens, sta nu eens even stil.
En stop nu eens met zoeken.
Open je handen: En kijk...
Daar ligt ze: Al je hele leven!
Ze wacht op jou.
Want liefde... ja, liefde
Moet je... geven!…
Gedachten
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
775 En losse flarden van mijn denken
Dansen in het rond, ongrijpbaar stil.
Lachend kijk ik naar hun dansen.
Een verlegen zon verwarmt mijn denken.
Een gevoel van overgave is mijn deel.
En met een glimlach sta ik op
En verwelkom de nieuwe dag.…
Etherische varens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
469 Dit is de dag van de herfstkleuren
van de kleine grijze miezerregen
die zachtjes mijn gelaat beroert
mijn geest verdwaalt zich
zoals mijn voeten
dit is de wijd open wereld
ik ben de geluidloze man
Welhaast ongrijpbaar verplaats ik mij
doorheen de grijze mensenmassa
onzichtbaar, geruisloos
ik ben een geest, een fantoom
Ik ben alleen
helemaal…
Onzichtbaar eenzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Eenzaamheid, dat gemis
had ik niet goed begrepen:
het is geen gevoel
maar een neiging
die ik misschien heb
ondanks mijn goede leven
Het is zo ongrijpbaar
hoe belangrijk ik ben
voor de lieve mensen
die belangrijk zijn voor mij
maar hun eigen leven levend
afwezig zijn voor mij
in de avond, de nacht en
wanneer de dag begint en
ik…
Wonderen met een begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 aarde, is een wonder
met een begin
en alles wat zich voortplant
gaat dood, alleen de zon
de sterren en de stenen
hadden geen eind, tot later
de oneindigheid werd bedacht
het zelfs nooit begonnen zijn
zodat de rest, eigenlijk alles
dat bekend is, de wereld
ooit zal moeten vergaan
en, als je durft
door te denken, dus ook
de ongrijpbare…
de facto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 bestaan
zo ook groeit de ouderdom
over wegen die niet meer
volgens oorspronkelijke paden gaan
ik schets een schaduwrijk beeld
dat het alledaagse verkleint
het is ook hier de onbekende tijd
die wel heelt op een vlek die blijft
maar waarop regen droefenis lekt
ik beschrijf met uiterlijke zinnen
hetgeen in omvang onzichtbaar is;
het ongrijpbare…
Kerstmis van een kind op school (vrij naar J.C.)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 verdwaald
boetseerden wij een stukje voor een kaars
en devoot leerden wij een lied
voor na het kerstverhaal
dat dagenlang werd herhaald
Ik voelde mij erg klein en eenzaam
in deze donkere, koude dagen
met of zonder sneeuw en nat
met chocolademelk en kerstkransjes
starend uit het raam
Beklemmend waren deze dagen en niet fijn
verheven en ongrijpbaar…
Licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 De droom valt in slaap
en geeft alle ruimte aan leven
voorbij het doen,
er is niets anders dan dit
zijn,
dit ontwaken
in wie ik ben:
ten diepste
ongrijpbaar in de nevel
het uitspansel,
in de tijd
mijn lichaam,
buiten alles,
boven alles
zelf in de zon
dat licht neem ik mee
terug naar de droom,
waaruit ik meer en meer
ontwaak…
Plaksels oude huid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
285 Twee eeuwigheden, ongrijpbaar
als lucht, bewegen met mij mee
omhullen me altijd, de tijd
verbindt me met alles
dat ik niet ben, tijd is
het onzichtbare web
waarin ik leef
waarop ik blijf plakken
en mijn hoedanigheden
achterlaat als een oude huid
Steeds weer ontpop ik
laag voor laag leef ik
laag voor laag verteer ik…
Overmacht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
250 node keuze
toch ontken ik niet als ik nu zeg
ja, dat er nog steeds die liefde is
ik stond er van harte voor open
plots werd er een pijl afgevuurd
waarvoor ik niet wegdook, immers
het was een speer op weg naar geluk;
het alleen zijn had te lang geduurd
liefde blijkt een hard gelach
als de weg er naar toe doodloopt
onderhavig aan een ongrijpbaar…
Angst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Kooien, die ons gevangen houden.
Mensen, die gekooide vogels zijn.
In een gevangenis leef ik,
waarin ik me veilig waan,
met gedachten als cipiers.
Een onbewuste kerker is het,
waarin ik me ongelukkig voel.
Een gevangenis waarin ik zoek,
naar wie vrije mensen zijn.
Naar wie ik werkelijk ben.
Angstige mensen zijn wij allen.
Angstig is bijna…
Kan er alleen maar voor je zijn
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
3.665 Jouw gevoel
je verdriet
Ik zie je kwaadheid
je tranen en je pijn
Voor mij ongrijpbaar
maar ik voel ze toch
je gedachten, ik denk ze met je
Ik kan er alleen maar voor je zijn
Als ik zou kunnen
liet ik je pijn verdwijnen
je tranen drogen
je kwaadheid sussen
Maar ik ben geen tovenaar
Ik kan wel knippen met mijn vingers
maar gebeuren doet…
Er schuilt een dichter
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.241 Er schuilt een dichter in mijn huis
Ze doet me telkens weer verbazen
Ze laat het sneeuwen met de Pasen
En kweekt pioenen in haar kluis
Huilt middenin het feestgedruis
En zweeft ongrijpbaar door de mazen
Er schuilt een dichter in mijn huis
Ze doet me telkens weer verbazen
Ze drinkt haar thee uit borrelglazen
En strijkt haar plooien op ‘t fornuis…
Heilige grond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.231 Als God kon fluisteren in eenvoudige taal
de warmte die haar gebaren in me wil leggen
leegte schuilend
achter deuren met ongrijpbare woorden.
Dan wist ik hoe ver mijn geheugen lag
het dorre, ruwe dat vlak schijnt
daar waar ik mijn beden mis
en de grond steeds kouder wordt.…