Alle inzendingen over ongrijpbaar

451 resultaten.

Sorteren op:

In strelend huiveren

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 749
ik heb de nachten opgerekt in zwart ze sensueel kunnen vertragen in verborgen wat zich geven kan heb ik jouw aandacht willen vragen ik donker je zo teder gebruik de stilte van de nacht in strelend huiveren verleg ik alle grenzen genoten van jouw kracht je hebt me laten zien dat kou ongrijpbaar is gebleven hoe liefdevol het harde is…
wil melker20 december 2006Lees meer >

Natuurramp

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 240
hulpeloze handen ongrijpbaar reikend smartelijke gezichten verliezend verlies beschuldigende ogen wijzend naar het kwaad gestorte tranen de leegte vullend verwoestende adem strijkt over de aarde losgeslagen zwiepend verandert verwerpt vernietigt smijt ontroostbare aarde bedreigd verkwist verwaarloosd gekwetst beschadigd geschonden…

zo heel gewoon

netgedicht
1.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 712
zo heel gewoon kokend water een zakje thee gewoon een glas dampend hete rooibos thee schenkbare liefde in de eenzame kilte van een eindeloze nacht drinkbare bronsrode moed transparante gouden gloed in die pikdonkere nacht sympathiek troostrijk vocht het niet mogen maken kan je heel diep raken gewoon wat thee door dat ongrijpbare…

minnenijd

netgedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.058
als minnenijd stuurloos wordt voortgedreven ongrijpbaar vaak en in helderheid zeer slecht bedreven slaat de twijfel steeds meer toe en waar immer mijn genegenheid toe leidt schijnt als het ware, gelijk los zand te zijn dat door de vingers glijdt dan ken ik niet meer mijzelf ben ontketend van eigenwaarde en dool ik doorgaans door…

Jacob en Jacoba

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 685
het meest ideale liefdespaar de ware Jacob en Jacoba onwetend van elkaars bestaan brengt het lot zelden bij elkaar de potentieel ultieme liefde die ons rakelings passeert ongrijpbaar snel verdwijnt ‘n ingevangen blik achterlaat die in onze geest beklijft als levenslange herinnering en hoewel blij met onze eega overkomt het ons allemaal…

links, rechts, links, rechts, links,

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 861
het is daar, deze dagen dat ik zag wijzers vielen uit uurwerken vielen op het ongrijpbare begrip waarin het ademen onbewoonbaar werd verklaard en een kind de gesloten mond van de dood het is daar, die dagen toen dat zij niet meer zagen het slapen of het gaan in nog minder lijf waaronder ze elkaar zochten het is daar, deze dagen…

Virus

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.143
vol van 'n dier met klauwen het zorgt onontkoombaar dat ik terug naar af ga Elke weerstand binnenin verzwakt door grommen, grauwen verhitte gedachten dringen in als substantie zonder massa Mezelf niet meer vinden is vreemd en abnormaal bezorgt me koude koorts en een ongrijpbaar gevoel Want dit virus zonder naam is als woorden zonder…
Doortje28 september 2003Lees meer >

Onaards momentum

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
hij tuurde in de verte maar wist dat het ongrijpbaar was had het voor even vast gehad in een prikkelende sensatie uit het niets gekomen langs de uiterste randen van mijn warme dromen zonder eruptief te zijn eerder lief en zacht van een ondenkbare meegaandheid het was uit mijn handen in een gevoel van leegte zelfs gemis van…

In de wereld van mijzelf

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.847
In de wereld van mijzelf, besef ik hoe ongrijpbaar gedachten kunnen zijn en breng het denken zacht tot rust. Gedachten worden niet omschreven, gevoelens worden teder gekust. Want als het lot ons inhaalt, wordt het oog der wijsheid blind. Is in de wereld van mijzelf niet hoofd maar hart, waar ik mijn ware liefde vindt.....…
angeleyes22 september 2004Lees meer >

Weerloos

hartenkreet
4.3 met 51 stemmen aantal keer bekeken 1.726
onbepaalde tijd Opgeslokt door je verschijning Verdronken in blinde verliefdheid Gevallen voor je lieve woorden Je tedere lach om je mooie mond De heerlijke passievolle nachten En de dromen die ik bij jou vond Geraakt door je kwetsbare kanten Je ogen vol van warme bruine gloed Een blik laat mijn hart weer tintelen Gevoel het is een ongrijpbaar…
car26 mei 2005Lees meer >

het lied van de stilte

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.043
dicht beweegt de hand op pulserende slagen worden mijn vingers speels opgelicht en draagt inkt het heelal van eeuwige dagen geen enkel woord zal op papier geraken hoe immers moet ik schrijven om een zachte bomenruis te verbeelden of met jou de volheid van de leegte te beklijven als ik het lied van de stilte dicht zingt de nacht haar ongrijpbare…

Een rollercoaster

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
ik kan jouw gedachten dromen maar af en toe lijkt het alsof zij een vreemde wending hebben genomen ongrijpbaar in redelijke logica nauwelijks te volgen verdwalen wij dan in emotionele golven een rollercoaster vol kleur sleurt ons onstuitbaar mee in woeste stromen ver van het gewone toch blijf je lachen grote ogen in nog meer…

Een ramkoers

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
ik tik de seconden weg verbijt minuten in het wachten op jou mijn ademloze vrouw om je weer te zien maar ik reef de zeilen om een ramkoers te mijden ongrijpbaar ga je voorop met mij in het zog en nog geef ik niet op kom heel even langszij kan je blik niet vangen weet dat jij niet blijft hangen op een ligplaats met mij jij…
wil melker18 oktober 2015Lees meer >

Een nouveauté

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
jeugdigheid kleurt uitbundig je charmes in spelen met verloren tijd jij staat anders in het leven dan menigeen zet ieder even op het verkeerde been er is geen opzet in het spel dat voelen we maar het intrigeert ons wel bent een nouveauté in zwierigheid dansend ga je door de wereld met een persoonlijk pirouetje op zijn tijd ongrijpbaar…
wil melker8 oktober 2015Lees meer >

Hij

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.220
Hij is er niet hij is hier nooit geweest hij leeft voort in mij in mijn droomwereld vluchtig ongrijpbaar ik wil hem niet vangen hij zal mij nooit vangen laat ons samen één zijn als spiegels in de nacht…
Linde13 november 2008Lees meer >

Handpalm.

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 974
De handpalm van de wereld fijngeknepen door de goden en het geweten en met tranen overgoten, ongrijpbaar als onvrijwillig zaad, de doden door de uitgestrekte vingers vloeien, gedijt de nood als verrader in een machteloze strijd tegen menselijk willekeur en z ’n voorspelbare natuur.…
pama22 januari 2010Lees meer >

Liefde.

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 688
Ze is ongrijpbaar, Ze moet er zijn Ja, ieder weet... Ze laat zich niet vangen... Maar legt in alle harten, Een groot en sterk verlangen. Och mens, sta nu eens even stil. En stop nu eens met zoeken. Open je handen: En kijk... Daar ligt ze: Al je hele leven! Ze wacht op jou. Want liefde... ja, liefde Moet je... geven!…
Antje28 oktober 2010Lees meer >

Gedachten

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 775
En losse flarden van mijn denken Dansen in het rond, ongrijpbaar stil. Lachend kijk ik naar hun dansen. Een verlegen zon verwarmt mijn denken. Een gevoel van overgave is mijn deel. En met een glimlach sta ik op En verwelkom de nieuwe dag.…

Etherische varens

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Dit is de dag van de herfstkleuren van de kleine grijze miezerregen die zachtjes mijn gelaat beroert mijn geest verdwaalt zich zoals mijn voeten dit is de wijd open wereld ik ben de geluidloze man Welhaast ongrijpbaar verplaats ik mij doorheen de grijze mensenmassa onzichtbaar, geruisloos ik ben een geest, een fantoom Ik ben alleen helemaal…
Demion16 oktober 2020Lees meer >

Onzichtbaar eenzaam

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
Eenzaamheid, dat gemis had ik niet goed begrepen: het is geen gevoel maar een neiging die ik misschien heb ondanks mijn goede leven Het is zo ongrijpbaar hoe belangrijk ik ben voor de lieve mensen die belangrijk zijn voor mij maar hun eigen leven levend afwezig zijn voor mij in de avond, de nacht en wanneer de dag begint en ik…
Zywa5 februari 2019Lees meer >

Wonderen met een begin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
aarde, is een wonder met een begin en alles wat zich voortplant gaat dood, alleen de zon de sterren en de stenen hadden geen eind, tot later de oneindigheid werd bedacht het zelfs nooit begonnen zijn zodat de rest, eigenlijk alles dat bekend is, de wereld ooit zal moeten vergaan en, als je durft door te denken, dus ook de ongrijpbare…
Zywa21 mei 2019Lees meer >

de facto

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
bestaan zo ook groeit de ouderdom over wegen die niet meer volgens oorspronkelijke paden gaan ik schets een schaduwrijk beeld dat het alledaagse verkleint het is ook hier de onbekende tijd die wel heelt op een vlek die blijft maar waarop regen droefenis lekt ik beschrijf met uiterlijke zinnen hetgeen in omvang onzichtbaar is; het ongrijpbare…

Kerstmis van een kind op school (vrij naar J.C.)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 774
verdwaald boetseerden wij een stukje voor een kaars en devoot leerden wij een lied voor na het kerstverhaal dat dagenlang werd herhaald Ik voelde mij erg klein en eenzaam in deze donkere, koude dagen met of zonder sneeuw en nat met chocolademelk en kerstkransjes starend uit het raam Beklemmend waren deze dagen en niet fijn verheven en ongrijpbaar…

Licht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
De droom valt in slaap en geeft alle ruimte aan leven voorbij het doen, er is niets anders dan dit zijn, dit ontwaken in wie ik ben: ten diepste ongrijpbaar in de nevel het uitspansel, in de tijd mijn lichaam, buiten alles, boven alles zelf in de zon dat licht neem ik mee terug naar de droom, waaruit ik meer en meer ontwaak…

Plaksels oude huid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 285
Twee eeuwigheden, ongrijpbaar als lucht, bewegen met mij mee omhullen me altijd, de tijd verbindt me met alles dat ik niet ben, tijd is het onzichtbare web waarin ik leef waarop ik blijf plakken en mijn hoedanigheden achterlaat als een oude huid Steeds weer ontpop ik laag voor laag leef ik laag voor laag verteer ik…
Zywa23 november 2025Lees meer >

Overmacht

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 250
node keuze toch ontken ik niet als ik nu zeg ja, dat er nog steeds die liefde is ik stond er van harte voor open plots werd er een pijl afgevuurd waarvoor ik niet wegdook, immers het was een speer op weg naar geluk; het alleen zijn had te lang geduurd liefde blijkt een hard gelach als de weg er naar toe doodloopt onderhavig aan een ongrijpbaar…

Angst

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
Kooien, die ons gevangen houden. Mensen, die gekooide vogels zijn. In een gevangenis leef ik, waarin ik me veilig waan, met gedachten als cipiers. Een onbewuste kerker is het, waarin ik me ongelukkig voel. Een gevangenis waarin ik zoek, naar wie vrije mensen zijn. Naar wie ik werkelijk ben. Angstige mensen zijn wij allen. Angstig is bijna…

Kan er alleen maar voor je zijn

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.665
Jouw gevoel je verdriet Ik zie je kwaadheid je tranen en je pijn Voor mij ongrijpbaar maar ik voel ze toch je gedachten, ik denk ze met je Ik kan er alleen maar voor je zijn Als ik zou kunnen liet ik je pijn verdwijnen je tranen drogen je kwaadheid sussen Maar ik ben geen tovenaar Ik kan wel knippen met mijn vingers maar gebeuren doet…

Er schuilt een dichter

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.241
Er schuilt een dichter in mijn huis Ze doet me telkens weer verbazen Ze laat het sneeuwen met de Pasen En kweekt pioenen in haar kluis Huilt middenin het feestgedruis En zweeft ongrijpbaar door de mazen Er schuilt een dichter in mijn huis Ze doet me telkens weer verbazen Ze drinkt haar thee uit borrelglazen En strijkt haar plooien op ‘t fornuis…
Hans Vrolijk25 augustus 2004Lees meer >

Heilige grond

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.231
Als God kon fluisteren in eenvoudige taal de warmte die haar gebaren in me wil leggen leegte schuilend achter deuren met ongrijpbare woorden. Dan wist ik hoe ver mijn geheugen lag het dorre, ruwe dat vlak schijnt daar waar ik mijn beden mis en de grond steeds kouder wordt.…
lucas27 januari 2005Lees meer >