Alle inzendingen over onmacht

794 resultaten.

Sorteren op:

GEDEELDE SMART

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.460
En jij… Jij draagt de waanzin gegijzeld door het lot en witte woedevuisten slaan ravijnen in je hart en muren steeds kapot En ik… Ik sterf de doodsangst gegeseld met het leed en rood omrande ogen huilen zeeën in mijn hoofd waar ik geen kust voor weet…
Anne-Mieke16 februari 2003Lees meer >

Gevoelens

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.548
Hoe raar is toch de geest die gemakkelijk voor anderen openstaat te strikken in eigen onmacht. van Kampen op volume te hard via de koptelefoon. Koude haren van binnen. Veel denkende leegte. Van binnen uit te openen maar niet wetend hoe. Het komt er niet in, het wil er niet uit. Moe, maar geen rust.…
Day824 april 2003Lees meer >

de zoektocht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 860
geloven nog te mogen hopen op een liefde die zich niet laat vangen in de taal die wij spreken een liefde die zich niet door fysieke vormen laat beperken maar die de dagelijkse realiteit van wat wij kennen en weten overstijgt in een wereld waarop deze liefde, de gewenste boodschap mag heten te zijn wordt mijn bestaan enkel bevestigd door de onmacht…

Een zee van zielen

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Ik laat me voeren door de golven. Sta op het strand, in het zand. Als een grote groep met wolven, Rijkt de zee uit naar mijn hand. Het uitzicht is zo mooi. Maar ik weet, het is niet waar. Ik weet, het is te sterk, Gevuld met stil dreigend gevaar. De veranderlijkheid, de passie, Van zo'n ongewoon mooi zicht. Maar voor je het weet, dan…
M. Kolbrink7 november 2002Lees meer >

Littekens

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.167
Een litteken op een hagelwitte huid Schrammen nog zichtbaar Pijn, zo duidelijk aanwezig Over het sprankelend blauw Een grauwe grijze dauw Zwart, ook in jouw bezit Zo contrasterend met het vuur, Het felle rood van passie Weerkaatst Weerspiegelt niet in sprankelend blauw Slechts een paarse stip vaag zichtbaar in de mist De vuurzee raakt het…
Senta16 oktober 2002Lees meer >

Ik spuug

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.856
Ik spuug hem woede in 't gelaat Hij zegt Wat ben je mooi zo kwaad en wist mij uit…
mrs. Rides25 november 2004Lees meer >

Boze tranen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 946
Ik huil zoete, zure, bittere, bevroren tranen, ben boos, woest, onmenselijk kwaad en er is niemand die nog beweegt en werkelijk weet waar het over gaat Ik huil eenzaam verdriet, onmacht, de vele onwerkelijke lach stralen, ik huil ongesproken woorden en de gruwelijkste verhalen Ik huil de hemel uit de lucht, ik huil de morgen dood, van…
Suus31 december 2004Lees meer >

Verdwijnen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.130
“Kijk daar”... dat ben ik niet. “Ik ga”... je ziet me niet. Hoe verdwijn ik? Hoe kom ik terug? Een met die leegte... dein ik op de lucht. Ik zweef en lach, gewichtloos, langs de luchtstromen van de nacht. Koude stralen langs mijn handen, ongrijpbaar, onzichtbaar. Hoe verdwijn ik? Hoe kom ik weer terug?…

ach, Parnasbloem!

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
achteraf gezien misschien wat onbezonnen was ik dapper met klimmen begonnen, ik wilde hoog de Parnassus bestijgen om die prachtige bloem te verkrijgen die daar lokkend op mij wachtte en mij paaide met haar zoete stem: "ik behoor aan jou, al sta ik op hem, kom, ik zal al je smarten verzachten!" maar het pad was te steil en de berg te hoog,…

In zoveel woorden ooit gevangen....

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 999
In zoveel woorden ooit gevangen, in beelden van verdriet, verlangen, in liefde en in mensenkracht, in dromen vol herinneringen, in duizend alledaagse dingen, in alles wat er werd volbracht; teveel om alles uit te zingen, maar levend, lievend zonder dwingen, gaat Gij met elk van ons op weg; Gij laat ons vrijheid, koestert dagen en laat ons…
Adeleyd24 september 2007Lees meer >

Tripodie; de Keus, de Onmacht, 't Proces

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Proces van genezing, is Een studie van tijd Middenin de duur Progressie die verblijdt Periode optimaal; Scheren en wachten Daarna ongekend Pijnvolle nachten Kracht van de ether Heeft goed gewerkt Met behulp van ex-vriendin Opnieuw aangesterkt Kon ik weer op eigen Benen; van een last bevrijd…

Houding

gedicht
3.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 17.114
Achterover dit hoofd, vrij de keel, de kin hoog in de lucht, ik hang nog niet, ik speel maar wat. Waarom zo bang en zo gespannen, doodsbang voor de boom die wurgt en voor de struik die wondt? Weg van toezicht, uit het gebied van achterdocht kreun ik het uit: er is voor mij geen therapeut. Ik kan niet rusten in de onbeheerde tuinen die…

Nero

gedicht
3.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 16.548
Ik ga haar slaan, dacht ik, mijn blote handen tot bloedens toe aan de scherpe steen kapot; ik zal haar vermoorden, overwoog ik, het mes tot diep in haar bevroren schoot. Ik moet haar wurgen, wist ik, het touw teder als een bewijs om haar dunne hals geknoopt. Ik rook het oude beven. Maar ik deed niets. Doof en dronken strompelde ik naar…

Tsoenami, de vreemdeling die niet wist... .

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.412
De zee nam meedogenloos Dit keer van het land Ineens met grote kracht Op gruwelijke wijze Meedogenloos Het werd immens verdriet Wereldomvattend Onbeschrijfelijke onmacht De wereld weent Weet niet hoe Gezichten grauw en verdoofd In hun ogen de gruwel De onmenselijke schreeuw Koortsachtig zoekend naar anderen Hoop Kinderharten verschrompeld…
E.J. Tichell19 december 2005Lees meer >

31 Mei

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 555
De schoonste dag in 't leven is eenendertig mei ik word mijn tuintje doorge- dreven de bloemen volgen mij ach, meiesschones vogellied je breekt me in de zinnen deez'lieve lust; ik kan het niet het keert mij terug naar binnen naar wat verdichter leven biedt, de klok, de meubels en tv: materie tegen zingen…

Slotscene

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 983
Je denken is teruggebracht tot versplinterde beelden die je geest slechts binden aan een verschoten tijd Ik zie de oude klok haar wijzers in staking je vergat hem op te draaien dat hoeft voor jou niet meer Een blauw geaderde hand raakt zacht mijn arm aan ben jij nou Sylvia, of niet? wat lijk je veel op haar Ik geef je een knijpje…

De etruskische weduwe

gedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10.550
Je sterft gewoon, sprak ze uit de binnentuin kwam ze op stamelende voeten en die nacht was het niet de wind in de oleanders. Later leunde ze tegen een zuil in de villa arriveerde de herfst als eenzame bijslaap en iemand anders zou de jurk op het gras leggen. Geen woord van de keizer dan de gescheurde beloftes, het te hete waterbad en zijn…

Het licht

gedicht
3.1 met 34 stemmen aantal keer bekeken 20.694
Mijn gezicht is bleek, er is geen licht in deze stad, ik steek mijn haar op met een ivoren kam, ivoor is het ooglid van mijn kind en het halsje, ivoor is de sneeuw in de parken ze worden gemeden behalve door dichters, mijn gezicht is bleek van heimwee, er is geen licht in deze stad geen ster te zien, verguld of bestreken met ivoor, geen…

Al zijn honden heten fikkie

gedicht
2.7 met 100 stemmen aantal keer bekeken 37.744
al zijn honden heten fikkie behalve onze Astrid alle ziekten waar ze aan stierven Kanker koeien die opgegeven waren werden beter bij hem al moest hij er de hele nacht bij blijven voor haar kon hij niets anders doen dan de dokter betalen en haar naam in comateuze oren roepen --------------------------------------- uit: 'De wijzers…

Muurman

gedicht
2.8 met 55 stemmen aantal keer bekeken 20.434
Je hebt natuurlijk mensen die van alles maken: vloeren, deuren, ramen, daken, noem maar op maar een man van vier muren, zonder huis - ze sloeg alles 's ochtends om haar schouders en liet hem hier om te getuigen staan. Hij zag haar krimpen langs het nog niet vermolmde hek de nog roestloze afrastering, over het gras dat nog gemaaid moest,…

Arend

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.328
Nerveus, bleek, breekbaar als een lentenacht vlakbij het gloren, bezweet en ongeschoren ondersteboven, niet langer in staat te bekoren Arend verbleef, maar meer nog, werd verdacht Het waren die nachten waarop hij teerde ‘Waarvan’, werd gezworen doch verzwegen eerst af en toe, tegenwoordig vast geregen kou kon `m niet deren, zoals hijzelf beweerde…
WOLF4 april 2004Lees meer >

verloren gevoel

hartenkreet
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.211
daar sta je dan, net zoals vroeger. net zo alleen, alleen dan anders. jaren gaan voorbij, of zijn het luttele seconden. Daar sta je dan, machteloos. Nog steeds alleen net zo verloren.…

Bij hem

gedicht
3.9 met 46 stemmen aantal keer bekeken 20.721
Terwijl hij zijn schoenveter strikte keek ik uit het raam en zag hoe de zon al verdween achter het dak van de buren nu wij zo lang vruchteloos hadden zitten praten over een later dat ontbreekt in ons verschiet Kijk, het betrekt, zei ik Hij lachte, niet vrolijk, niet triest en we gingen tóch naar buiten omdat het binnen donker was…

Een kind

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.338
opgesloten... aan handen gebonden geen voet om op te staan niet kunnen slaan niet kunnen stampvoeten haar eigen gevangenis gelukkig maar want wat als.... haar handen kunnen uitreiken ze stevig kan staan ze uit kan halen en stampvoeten gaan? gevaar voor... kwetsing geen erkenning veel te veel pijn ze heeft de moed om het…
morgan1 april 2006Lees meer >

Mijn droom

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.378
Vannacht ontmoetten wij elkaar ik zag je al van verre Je straalde maar ik ben gehaat door de schrijver van de sterren Je trok een kap over je hoofd onttrok je aan mijn ogen Ik voel de pijn van hoop die dooft de pijn van onvermogen Ik hul je in een schreeuw wanneer wij als vreemden elkaar passeren Het spijt me maar ik kan niet meer jouw…

Something Rotten

gedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 10.290
Er is iets niet in orde met het geluid dat uit de stenen komt. Iets vreemds en onverwachts en onverwachts horen wij daarin: de stap van de vertwijfelde wandelaar of eindeloze regen op verandaruiten. Er is iets onbekends aan de hand, denken wij, een meer verfijnde weemoed als bij zieke kinderen. Heel zeker zullen wij het toch nooit weten. -…

Geen eten op tafel

gedicht
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.524
Geen eten op tafel geen schoenen aan zijn voeten. Een arme man, hij ondertekent verdragen zonder ze te lezen. Hij ondertekent een contract zonder het te lezen, hij ondertekent brieven zonder ze te lezen. Hij ondertekent het uitroepen van het einde van slavernij en armoede. Zonder te lezen wat de briefschrijver, een arme man, geschreven…

Boos

gedicht
2.7 met 199 stemmen aantal keer bekeken 45.443
Hij voelde zich veilig in zijn woede: als iemand die zich op een mooie dag onderdompelt in een warme tuin. (De wind kamt de heg liefdevol in model, kinderstemmen klinken alsof ze verpakt zijn in watten van zonlicht en ver weg.) Niemand kon hem meer iets doen: hij had alles zelf als vernield. -----------------------------------------…

Vergelijking met de dood

gedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 11.485
Met de dood is het als met een toerist die het mooiste meest authentieke plekje niet vond en aan de rotonde rondjes bleef draaien omdat hij de plaatselijke taal niet verstond en hoewel hij de weg in gebroken Engels kon vragen aan een beleefde local die het nut voor commercie wel inzag bleef de dood op een afstand rondjes draaiend binnensmonds…

Nadat ik jou

gedicht
2.8 met 51 stemmen aantal keer bekeken 14.416
Nadat ik jou met mijn gejammer had ontnuchterd smekeling aan een verloederd hof wierp ik jou je escapade in degradeerde liefde tot waakvlam pyrrusoverwinning die ik tot balsem heb gemalen mezelf tot misselijkmakends toe ingewreven en zolang ik mijn gal monster missers rubriceer verdriet inlijf leef ik als de kat van een verdwenen gastgezin…