794 resultaten.
GEDEELDE SMART
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.460 En jij…
Jij draagt de waanzin
gegijzeld door het lot
en witte woedevuisten
slaan ravijnen in je hart
en muren steeds kapot
En ik…
Ik sterf de doodsangst
gegeseld met het leed
en rood omrande ogen
huilen zeeën in mijn hoofd
waar ik geen kust voor weet…
Gevoelens
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.548 Hoe raar is toch de geest
die gemakkelijk voor anderen openstaat
te strikken in eigen onmacht.
van Kampen op volume te hard via de koptelefoon.
Koude haren van binnen.
Veel denkende leegte.
Van binnen uit te openen maar niet wetend hoe.
Het komt er niet in, het wil er niet uit.
Moe, maar geen rust.…
de zoektocht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
860 geloven nog te mogen hopen op een liefde
die zich niet laat vangen in de taal die wij spreken
een liefde die zich niet door fysieke vormen laat beperken
maar die de dagelijkse realiteit van wat wij kennen en weten overstijgt
in een wereld waarop deze liefde, de gewenste boodschap mag heten te zijn
wordt mijn bestaan enkel bevestigd door de onmacht…
Een zee van zielen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.036 Ik laat me voeren door de golven.
Sta op het strand, in het zand.
Als een grote groep met wolven,
Rijkt de zee uit naar mijn hand.
Het uitzicht is zo mooi.
Maar ik weet, het is niet waar.
Ik weet, het is te sterk,
Gevuld met stil dreigend gevaar.
De veranderlijkheid, de passie,
Van zo'n ongewoon mooi zicht.
Maar voor je het weet, dan…
Littekens
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.167 Een litteken op een hagelwitte huid
Schrammen nog zichtbaar
Pijn, zo duidelijk aanwezig
Over het sprankelend blauw
Een grauwe grijze dauw
Zwart, ook in jouw bezit
Zo contrasterend met het vuur,
Het felle rood van passie
Weerkaatst
Weerspiegelt niet in sprankelend blauw
Slechts een paarse stip vaag zichtbaar in de mist
De vuurzee raakt het…
Ik spuug
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.856 Ik spuug hem
woede in 't gelaat
Hij zegt
Wat ben je mooi
zo kwaad
en wist mij uit…
Boze tranen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
946 Ik huil zoete, zure, bittere, bevroren tranen,
ben boos, woest, onmenselijk kwaad
en er is niemand die nog beweegt
en werkelijk weet waar het over gaat
Ik huil eenzaam verdriet, onmacht,
de vele onwerkelijke lach stralen,
ik huil ongesproken woorden
en de gruwelijkste verhalen
Ik huil de hemel uit de lucht, ik huil
de morgen dood, van…
Verdwijnen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.130 “Kijk daar”...
dat ben ik niet.
“Ik ga”...
je ziet me niet.
Hoe verdwijn ik?
Hoe kom ik terug?
Een met die leegte...
dein ik op de lucht.
Ik zweef en lach,
gewichtloos,
langs de luchtstromen van de nacht.
Koude stralen langs mijn handen,
ongrijpbaar, onzichtbaar.
Hoe verdwijn ik?
Hoe kom ik weer terug?…
ach, Parnasbloem!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 achteraf gezien misschien wat onbezonnen
was ik dapper met klimmen begonnen,
ik wilde hoog de Parnassus bestijgen
om die prachtige bloem te verkrijgen
die daar lokkend op mij wachtte
en mij paaide met haar zoete stem:
"ik behoor aan jou, al sta ik op hem,
kom, ik zal al je smarten verzachten!"
maar het pad was te steil en de berg te hoog,…
In zoveel woorden ooit gevangen....
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
999 In zoveel woorden ooit gevangen,
in beelden van verdriet, verlangen,
in liefde en in mensenkracht,
in dromen vol herinneringen,
in duizend alledaagse dingen,
in alles wat er werd volbracht;
teveel om alles uit te zingen,
maar levend, lievend zonder dwingen,
gaat Gij met elk van ons op weg;
Gij laat ons vrijheid, koestert dagen
en laat ons…
Tripodie; de Keus, de Onmacht, 't Proces
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.057 Proces van genezing, is
Een studie van tijd
Middenin de duur
Progressie die verblijdt
Periode optimaal;
Scheren en wachten
Daarna ongekend
Pijnvolle nachten
Kracht van de ether
Heeft goed gewerkt
Met behulp van ex-vriendin
Opnieuw aangesterkt
Kon ik weer op eigen
Benen; van een last bevrijd…
Houding
gedicht
3.3 met 31 stemmen
17.114 Achterover dit hoofd, vrij de keel,
de kin hoog in de lucht, ik hang
nog niet, ik speel maar wat.
Waarom zo bang en zo gespannen,
doodsbang voor de boom die wurgt
en voor de struik die wondt?
Weg van toezicht, uit het gebied
van achterdocht kreun ik het uit:
er is voor mij geen therapeut.
Ik kan niet rusten in de onbeheerde
tuinen die…
Nero
gedicht
3.0 met 47 stemmen
16.548 Ik ga haar slaan, dacht ik, mijn blote handen
tot bloedens toe aan de scherpe steen kapot;
ik zal haar vermoorden, overwoog ik,
het mes tot diep in haar bevroren schoot.
Ik moet haar wurgen, wist ik,
het touw teder als een bewijs
om haar dunne hals geknoopt.
Ik rook het oude beven.
Maar ik deed niets.
Doof en dronken strompelde ik naar…
Tsoenami, de vreemdeling die niet wist... .
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.412 De zee nam meedogenloos
Dit keer van het land
Ineens met grote kracht
Op gruwelijke wijze
Meedogenloos
Het werd immens verdriet
Wereldomvattend
Onbeschrijfelijke onmacht
De wereld weent
Weet niet hoe
Gezichten grauw en verdoofd
In hun ogen de gruwel
De onmenselijke schreeuw
Koortsachtig zoekend naar anderen
Hoop
Kinderharten verschrompeld…
31 Mei
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
555 De schoonste dag in 't leven
is eenendertig mei
ik word mijn tuintje doorge-
dreven
de bloemen volgen mij
ach, meiesschones vogellied
je breekt me in de zinnen
deez'lieve lust; ik kan het niet
het keert mij terug naar binnen
naar wat verdichter leven biedt,
de klok, de meubels en tv:
materie tegen zingen…
Slotscene
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 Je denken is teruggebracht
tot versplinterde beelden
die je geest slechts binden
aan een verschoten tijd
Ik zie de oude klok
haar wijzers in staking
je vergat hem op te draaien
dat hoeft voor jou niet meer
Een blauw geaderde hand
raakt zacht mijn arm aan
ben jij nou Sylvia, of niet?
wat lijk je veel op haar
Ik geef je een knijpje…
De etruskische weduwe
gedicht
2.9 met 14 stemmen
10.550 Je sterft gewoon, sprak ze
uit de binnentuin kwam ze op stamelende voeten
en die nacht was het niet de wind in de oleanders.
Later leunde ze tegen een zuil
in de villa arriveerde de herfst als eenzame bijslaap
en iemand anders zou de jurk op het gras leggen.
Geen woord van de keizer
dan de gescheurde beloftes, het te hete waterbad
en zijn…
Het licht
gedicht
3.1 met 34 stemmen
20.694 Mijn gezicht is bleek, er is geen licht in deze stad,
ik steek mijn haar op met een ivoren kam,
ivoor is het ooglid van mijn kind en het halsje,
ivoor is de sneeuw in de parken
ze worden gemeden
behalve door dichters,
mijn gezicht is bleek van heimwee, er is geen licht in deze stad
geen ster te zien, verguld of bestreken met ivoor,
geen…
Al zijn honden heten fikkie
gedicht
2.7 met 100 stemmen
37.744 al zijn honden heten fikkie
behalve onze Astrid
alle ziekten waar ze aan
stierven Kanker
koeien die opgegeven waren
werden beter bij hem
al moest hij er de hele nacht
bij blijven
voor haar kon hij niets anders
doen dan de dokter betalen
en haar naam in
comateuze oren roepen
---------------------------------------
uit: 'De wijzers…
Muurman
gedicht
2.8 met 55 stemmen
20.434 Je hebt natuurlijk mensen die van alles maken:
vloeren, deuren, ramen, daken, noem maar op
maar een man van vier muren, zonder huis -
ze sloeg alles 's ochtends
om haar schouders en liet hem hier
om te getuigen staan. Hij zag haar
krimpen langs het nog niet vermolmde hek
de nog roestloze afrastering, over het gras
dat nog gemaaid moest,…
Arend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.328 Nerveus, bleek, breekbaar als een lentenacht
vlakbij het gloren, bezweet en ongeschoren
ondersteboven, niet langer in staat te bekoren
Arend verbleef, maar meer nog, werd verdacht
Het waren die nachten waarop hij teerde
‘Waarvan’, werd gezworen doch verzwegen
eerst af en toe, tegenwoordig vast geregen
kou kon `m niet deren, zoals hijzelf beweerde…
verloren gevoel
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
2.211 daar sta je dan,
net zoals vroeger.
net zo alleen,
alleen dan anders.
jaren gaan voorbij,
of zijn het luttele seconden.
Daar sta je dan,
machteloos.
Nog steeds alleen
net zo verloren.…
Bij hem
gedicht
3.9 met 46 stemmen
20.721 Terwijl hij zijn schoenveter
strikte keek ik
uit het raam en
zag hoe de zon al verdween
achter het dak van de buren
nu wij zo lang
vruchteloos hadden
zitten praten over
een later dat ontbreekt
in ons verschiet
Kijk,
het betrekt, zei ik
Hij lachte, niet
vrolijk, niet triest
en we gingen tóch naar
buiten omdat het binnen
donker was…
Een kind
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.338 opgesloten...
aan handen gebonden
geen voet om op te staan
niet kunnen slaan
niet kunnen stampvoeten
haar eigen gevangenis
gelukkig maar
want wat als....
haar handen kunnen uitreiken
ze stevig kan staan
ze uit kan halen
en stampvoeten gaan?
gevaar voor...
kwetsing
geen erkenning
veel te veel pijn
ze heeft de moed om het…
Mijn droom
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.378 Vannacht ontmoetten wij elkaar
ik zag je al van verre
Je straalde maar
ik ben gehaat door de schrijver van de sterren
Je trok een kap over je hoofd
onttrok je aan mijn ogen
Ik voel de pijn van hoop die dooft
de pijn van onvermogen
Ik hul je in een schreeuw
wanneer wij als vreemden elkaar passeren
Het spijt me maar ik kan niet meer
jouw…
Something Rotten
gedicht
3.3 met 15 stemmen
10.290 Er is iets niet in orde met het geluid
dat uit de stenen komt.
Iets vreemds en onverwachts en onverwachts horen wij daarin:
de stap van de vertwijfelde wandelaar
of eindeloze regen op verandaruiten.
Er is iets onbekends aan de hand, denken wij,
een meer verfijnde weemoed als bij zieke kinderen.
Heel zeker zullen wij het toch nooit weten.
-…
Geen eten op tafel
gedicht
3.3 met 19 stemmen
7.524 Geen eten op tafel
geen schoenen aan zijn voeten.
Een arme man,
hij ondertekent verdragen zonder ze te lezen.
Hij ondertekent een contract zonder het te lezen,
hij ondertekent brieven zonder ze te lezen.
Hij ondertekent het uitroepen
van het einde van slavernij en armoede.
Zonder te lezen wat de briefschrijver,
een arme man, geschreven…
Boos
gedicht
2.7 met 199 stemmen
45.443 Hij voelde zich veilig in zijn woede:
als iemand die zich op een mooie dag
onderdompelt in een warme tuin.
(De wind kamt de heg
liefdevol in model, kinderstemmen klinken
alsof ze verpakt zijn in watten van zonlicht
en ver weg.)
Niemand kon hem meer iets doen:
hij had alles zelf als vernield.
-----------------------------------------…
Vergelijking met de dood
gedicht
2.4 met 16 stemmen
11.485 Met de dood is het als met een toerist die
het mooiste meest authentieke plekje niet vond
en aan de rotonde rondjes bleef draaien
omdat hij de plaatselijke taal niet verstond en
hoewel hij de weg in gebroken Engels kon vragen
aan een beleefde local die het nut voor commercie
wel inzag bleef de dood op een afstand rondjes
draaiend binnensmonds…
Nadat ik jou
gedicht
2.8 met 51 stemmen
14.416 Nadat ik jou met mijn gejammer had ontnuchterd
smekeling aan een verloederd hof
wierp ik jou je escapade in
degradeerde liefde
tot waakvlam
pyrrusoverwinning
die ik tot balsem heb gemalen
mezelf tot misselijkmakends toe ingewreven
en zolang ik mijn gal monster
missers rubriceer
verdriet inlijf
leef ik als de kat van een verdwenen gastgezin…