3605 resultaten.
De eerste kogel
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.239 Langzaam begint het wolkendek te breken,
en kruipt de kou naar lente temperaturen.
Het was druk, zondag, hier op het strand,
massa's mensen drinken koffie op het terras.
Om 's avonds George Bush te horen spreken,
hij zal persoonlijk de eerste kogel afvuren,
sterker nog ... Saddam verjagen uit z'n land.
Diens bloed zal stromen door 't groene…
Give peace a chance
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
1.516 Als grijze wolken zich samenpakken boven de aarde,
en de roep om vrede verwordt tot iets zonder waarde,
wat betekent dit dan voor ons en voor onze kinderen?
Presidenten zullen hun legers laten marcheren,
leunen lui achterover alsof ze nooit zullen leren.
Want ze laten zich niet door 'het volk' hinderen.
Schoten zullen weerklinken door de…
Tussen Oorlog en Poëzie
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
1.878 Ik zou misschien eens kunnen schrijven
over oorlog en hoe het kwam,
een ruzie tussen Bush en Saddam,
maar dat zou niemand bijblijven.
Ook zou ik het kunnen hebben over
geweld en schieten of moorden enzovoort,
maar niemand die dat dan toch hoort,
want woorden blijken toch te pover.…
Verloren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.225 de grote stroom
die nu onophoudelijk
over de rand verdwijnt
zand, droger dan de zon
verdragen kan
verliest haar grip
op de werkelijkheid
de grote vloed
die straten dansend stof
omringt, blote voeten
smelten glas
eerst delven, dan kloven en slijpen
tot de pijn boven komt
en schittering bekoort
blijf kijken
niet alleen naar de grote…
Nachtval oorlog 1-3
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
977 Ik denk: bekijk het maar
met die minuten twee
Ik proef de grandioze maaltijd
wijn en vis en het weten
is natuurlijk wat een oorlog is.
Maar alles daaromtrent
valt uit mijn later leven
Zo geef iedereen een generaal
pardon en hoop dat ik nog haal
de trein van zus en zo
op onbepaald perron…
Nachtval oorlog 4-6
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 Spel
O, was de oorlog schuldeloos
als in een kinderdroom,
dan zei ik ga nou
liggen jij was dood.
Maar oorlog is:
de zon sluit zich
met luchten af huizen
worden wentelbaar,
een bevel:
mis niemand.
5.…
De wereld op z'n mooist
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
952 Als het ochtendgloren langzaam neerstrijkt
En de wereld even op z'n mooist lijkt
Als je de stilte nog kan horen
En de dag begint van voren
Als de donkere lucht plaats maakt voor blauw
Met op het gras nog verse druppels dauw
Op zo'n moment geloof ik even in de illusie
'Op deze wereld heerst geen ruzie'..…
Nachtval oorlog 7-9
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.180 7. Slaapval
Velden stijgen deze avond
boven zichzelf.
De nevels van het zwijgen
dalen op de huid van de soldaat.
Liggend een steenworp van de dood
worden levens langzaam rood
Geuren van buit breiden zich uit
als blijvend kwaad.
8. Morgen
Hij moet wel aarzelen in de armen
van de ochtend nu het warme
mottenwitte licht gaat liggen…
Wat maakt het uit om vrede (alleen de crimineel en de gek...)
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
973 Alleen de crimineel en de gek zullen oorlog willen,
omdat hun honger naar de macht niet valt te stillen.
De honger om de macht waarover vaak is geschreven,
is de spil van hun spil, is de bittere pil van hun leven.
Wat maakt het uit wat de kleur van je huid is,
en dat je hartslag soms zacht en soms luid is.…
Gezusters Pax
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.326 De onvrede op de straathoek
roept rood rijdt door rem af.
De onvrede van de buren
is veel groter en met meer.
De onvrede op het scherm
is een onwaarschijnlijk lage
resolutie
Onvrede vooral op
maandagmorgen
goed uit te tekenen in
rood en zwart…
…en waar ik de vrede zoek is vrede zoek
en komt de zoeker altijd ongelegen.…
NORMANDIË
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.709 Het is hier zo stil
terwijl vlak achter mij een soldaat
een jongen als confetti verstrooit.
Een bodemloos tegoed aan tijd
verwijdt het land, en
elke stap past zomaar
in de voetstap van een dode.
Het is hier zo groen.…
La condition humaine
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 luisterden
Hoe de televised war
de huiskamer binnenrolde
wij met holle ogen brandende
kindjes op de vlucht zagen
We nu elkaar bang bellend
append huilend schreeuwend
door dood angst paniek
bombardementen slepen
Hoe we ook schreven en schrijven
hoorden en horen hoe we keken
en kijken naar het vuurspuwende monster
dat oorlog…
Ik weet nog ...
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.396 Ik weet nog hoe de mensen keken
de oorlog was voorbij,
de angst nog niet vergeten,
maar diep van binnen blij
en diep van binnen weten:
dit nooit meer. We zijn vrij
Vandaag is het als toen gebleven:
daar staan ze, bang en blij,
de mensen die nu leven
met jou en mij erbij
de doden niet vergeten
bij 't feest om vrij te zijn.…
Kan je me horen?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.214 Mijmerend achter een goed glas wijn,
denk ik aan soldaten die marcheren,
aan de kracht van het geweld.
En dan voel ik weer even de pijn,
zie ik mensen die niet willen leren.
Mensen in de ban van macht, geld.
Ik weet hoe eenzaam eenzaam kan zijn,
hoe 't leven zich van je af kan keren,
als alleen maar de winst nog telt.
En buiten, buiten…
Oorlogswinter
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.022 Nog slaapdronken in de trage rij
Rantsoenbonnen op zak
De drilstem laat geen twijfel
Zieken en zotten verdienen de matrak
Rauw voer in een natte krant gewikkeld
Wachten tot honger zichzelf vergeet
Een moeder met een ketel pap
Een zoon zonder voornaam
Die in sukkeldraf zijn zolen versleet
Ingevallen wangen en af en toe een klap
Leeg uw…
Geraakt
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.357 Zij vreest de leegte van de straat
En de belegering der muren
Is bang voor het verholen vuren
Van een trefzekere soldaat
Zij proeft de volte van het kwaad
Want in die zwaar bezochte uren
Groeide haar vriendschap voor de buren
Naar een ontluisterende haat
Wanneer de wapens zijn verstomd
En hoop weer tikt aan alle ruiten
Gaat zij nog elke…
De trein naar nergens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
905 Het is van al het nieuws verstoken,
ook van dat er oorlog is uitgebroken.
Hier is men nergens nog van bewust,
hier in het dorp is er nog de rust.
Maar ik weet beter, ik heb rondgekeken,
ik hoorde de talloze kogels fluiten.
Ik zag de slachtoffers, telde de doden,
en ik schreeuwde als een wolf in de nacht.…
Als niemand
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
981 Fluisterend gaat, als in een droom,
de wind door de takken van een boom.
En verkondigt wat ik graag wil horen:
"De vrede gaat nooit, nooit verloren".
Als dit 's werelds lot is,
zélfs de stem van God is,
wil ik van Hem graag leren
waarom er nog legers marcheren.
En de wereld bloedrood laten kleuren.
Welke God laat dit in Godsnaam gebeuren…
Stille heldin
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.119 negerend het versneld gedreun
van haar lijf, op haar hoede
schrikkend van een kinderkreun
avond na avond, jaar na jaar
verbergen als levensdoel
woorden, mensen, eten, de waarheid
negeren van gevoel
innig trots op vertoonde moed
haar lief, actief in het verzet
zelf steunend, dienend, luisterend
een beetje aan de kant gezet
en toen oorlog…
Lege buiken huilen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.300 Blauw plastic
broeit
boven zwetende hoofden
vol vervlogen dromen
zon schijnt
en brandt
boven hoop
hoop op anders
leven
en overleven
in donkere ogen
lege buiken huilen…
1914-1918
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
819 Vergeten velden met vergeten bloemen,
die aangeraakt worden door de wind.
Tijd verstrijkt zwijgend maar kalm,
en niemand die de ijzige stilte breekt.
Vergeten helden die we niet roemen,
liggen in graven die je hier vindt.
De dood verspreidt reukloze walm,
als de priester stil zijn amen spreekt.
Mosterdgas dat allang is vervlogen,
maar in…
een held
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.408 ze noemen je een held
maar je was zo alleen
in het veld
ze noemen je een held
maar je had zo'n angst
voor 't geweld
je was nog jong
geen twintig jaar
was met jezelf
nog niet klaar
was bang voor het gevaar
dat oorlog is
jij wilde geen held zijn
men maakte er een van jou
die stierf voor zijn land
voor zijn kameraden
weerloos --- nodeloos…
Bloedrood...
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.260 Een inktzwarte stip
aan de horizon
kleurde de avond bloedrood...…
Soldaat
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.492 Een zerk is een lief
mensenschrijn.
De tijd graveert daarin
soldaten, bot voor bot,
alsof ze er nog zijn.
Men pleistert in het steen
verleden plat:
gewit gemis,
known unto God.…
oorlogstaal
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.117 felle
en wrede communisten, zonder spijt
bedreven zij een krijg van haat en nijd
bloeddorstig, klaar om koppen te gaan snellen
je vader heeft de oostgrens toen bewaakt
tot eer en glorie van het vrije westen
de vijand gaf het op ten langen leste
ik heb het rode bastion gekraakt
dus houd eens op een oude man te pesten
ik heb de 'koude oorlog…
Choreografie 3945
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.034 (aanzwellende marsmuziek)
De drom marcheert
bruut en massief gesloten
in kreeftengang
zeer langzaam
links - en rechts
- en weer terug
immer de stenen blik
naar voren - nimmer omlaag
waar het vertrappen
verstard in de cadans der voeten
verplettert elk die valt
onder die stamp
harder dan ijzer
wordt aarde stof
steen gruis
blinde…
Mijn Europa
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.243 met je eens zo weelderige trots, maar
gesmoord in jaloezie en twijfel zijn
ook hier de zwakkeren in en door
jouw hand vermoord, al ben jij de toendra’s
uit de kou, het water van de meren waar ik
zo van hou – doch je adem is onzuiver
als je paart met het land van Uncle Sam
terroristen genoemd door velen, al noem ik
ze strijders van de haat…
Salient Ieper
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
914 dat ik je liefheb
mijn veertien-achttien soldaat van twintig
je geriemde armen en een opgeslagen kraag
de stalen oorlog die in je ogen waait
toen je op die winterdag de klok niet hoorde
boven Ploegsteert bos het gonzen zag
de kerkhofgroene roofvogels en
hun zijden piloten in lederen hoofden
dat je me liefhebt jonge soldaat
naakt tot aan…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 de nacht valt in de stilte
oude vormen tonen vreemd
in zichzelf onherkenbaar
als de tijd
het donker weent
snelle stappen dragen haastheid
dragen ver van mij vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken…
uit de koekjesdoos
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.104 ze neemt een brief
van de Poolse soldaat
hij stelt het goed
heeft vrouw en kind
een grote moestuin
want nooit meer honger
dat heeft hij gezworen
hij staat terug aan de poort
hongerig en verkleumd
ze denkt aan haar moeder
het prachtmens met haar gulle
soepketel en ze voelt elke letter
die ze niet lezen kan…