615 resultaten.
'Sam'
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.799 Het hartje slaat een hoorbare trom,
mengt zich vanuit de diepste bron,
om de kracht van de eenvoud te beleven,
noopt ons tot een blijde overpeinzing
voldragen in z'n prille dracht, zo licht
zo fijn, in barensgolven losgetrokken,
zich aandient in een ander leven,
door ouders liefdevol is gegeven.…
Lentefluister, ik noem haar liefde
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
692 met in haar ogen
de glimlach van de lente
stapt ze blootsvoets
de nieuwe morgen tegemoet
met rond haar bedauwde lippen
een warme lieve groet
de echo van haar fluister
gedragen door de wind
zucht als een zacht wiegen
door kruintjes van de bomen
langs tere net ontloken bloemkopjes
met hun prille lentegeur
ik noem haar liefde
kun je…
Je bloesemde fel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 je ademde
warm en zacht
ik ging mee in je kracht
ontdooide de grond
waar ik in lente
het prille groen vond
je bloesemde fel
bloeide je bloemen
veelkleurig en snel
we zomerden samen
oneindige dagen wisten ons
nachts met koelte te laven
oogsten in roze de vrucht
die enkel de herfst kon geven
het eerste liefdeskind van ons leven…
Al jong geknoest
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
819 zag je staan
al jong geknoest
éénzijdig zijn
de takken uitgelopen
ze bogen voor de wind
die heersend waakte
over jonge loten
je wortelde zo diep
na winterslang te wachten
loopt in eerste lente
dan verrassend uit jouw prille
groen heeft niets van doen
met al die oude krachten
zij volgt het licht
in vrijheid door ontplooien
sluit…
Met een zwaluwstaart verbonden..
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
545 naar het prille uur van dichterlijke vrijheid,
doch de taalklanken beklijven
en bezorgen mij het gevoel
van duizend hoofdbrekens
om bijna niks.
R.J. van Tol…
Dons
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.935 Dromerig volgde jouw blik
Twee om elkaar heen buitelende vogeltjes
Ze dansten verliefd
Over fladderend zonlicht
Door de slagwiekende vleugels aan flarden gereten
Als donzige veertjes over jou heen
Ook jij kwam in mijn armen
En met een vertederde stem schonk je mij dat moment
Het prille geluk dat verliefdheid heette
en ook ons weer…
Dons
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.406 dromerig volgde jouw blik
twee om elkaar heen buitelende vogeltjes
ze dansten verliefd
over fladderend zonlicht
door de klapwiekende vleugels aan flarden gereten
als donzige veertjes over jou heen
ook jij kwam in mijn armen
en met een vertederde stem schonk je mij dat moment
het prille geluk dat verliefdheid heette en ook ons weer dartel…
Het antwoord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.168 Zwijgzaam plukt zij
prille klokjes uit haar tuin,
wiens ongereptheid teer
belofte van de lente luiden.
Ze vlijt de bloempjes neer
tegen mat glanzende woorden
en hoort de stilte galmen
in de klanken van zijn naam.…
Zo perfect
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
608 meervoud
uit eigen kracht
is van onschatbare waarde
waarlangs nieuw leven blijft groeien
om geboren te worden
voor het voortbestaan
zo perfect zo volmaakt
maakt het onmogelijke mogelijk
zonder een mensenhand
het blijft een miraculeus wonder
dit wonderproces
zal zich eindeloos blijven herhalen
door de sterke binding
elke dag in de prille…
Jij, die is
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.099 jij die is
en verder wordt
onzichtbaar mens
in prille lente
van een warmtebron
nog ver van onbewust
wiegend in een zon
en toch in alle overgave
de vruchtbare donkerte kust
jij die is
en steeds verder wordt
geeft aan verbeelding
een pure kracht
al heet het nog kort,
voor je schepping,
ongekend voor mij,
is al…
Een aangeschoten leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 je had de bloesem
hoger ingeschat
bij het loslaten
van jouw jongste tak
haar veerkracht groot
met volle kleur
van wit naar rood
tussen het prille groen
zij wiegde
op warme lentewind
keerde naar licht
en mooie ogen
gaf gevoeligheid
aan woorden
die haar vrouw-zijn
zomers wogen
dit onbezonnen zaad
gaat geen vruchten geven
realiteit…
Zacht branden
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.326 - En het diepst bezit
de tweelingster, haar ogen, weergevonden
in de golven en het nachtstruweel
der haren, stromende ontbonden
op deze schouder en haar prille keel.…
Uit warme kelen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
486 ik heb voor jou
koren kleuren
laten zingen
daar waar aan
het prille groen
de mooiste
tonen ontloken
zo dirigeerde wind
als speels kind
de nieuwste loten
naar de schatkamer
van melodieën
waar zij op de knieën
zwarte aarde hurkten
later slagerden
de koren in volume
toen het kleurenlied
zijn specifiek klank
ritme kreeg in gezangen…
bloeiden een te vroege lente
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.325 ben ik de storm
die takken brak
het prille groen
dat jij me gaf
totaal verwoestte
of wortelde je
niet diep genoeg
was de tegenwind
waar jij om vroeg
te veel voor je ontluiken
kon je mijn kracht
nog niet gebruiken
zo schuchter in de knop
we bloeiden een te vroege lente
gingen aan elkaar kapot
ik fluister langs
de open plek
het…
Wat stukjes blauw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
864 verzamel dagelijks
wat stukjes blauw uit
kou in heldere hemel
wit iets later
donkere wolken die
de nacht konden bevolken
penseel het eerste
roze in ontdekken hoe
de zon haar rood laat lekken
terwijl het prille
groen ontwaakt kwaakt
een late kikker nog verhaal
jij bent erbij leest
mijn teksten en samen
maken we dit schilderij…
je winterde in kleuren dood
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.063 ik vond je in de goot
een plant nog zonder blad
je winterde in kleuren dood
het laatste wat je had
ik nam je mee en
schoonde je verleden
je begon je weer te kleden
in dat wat je vergeten was
het prille groen ontlook
uit ongeboren knoppen
lente was niet meer te stoppen
tussen takjes schemert rood
je bloeit in zomers welbehagen
ik spreek…
Het koperrood galmt na
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
525 in blauw
spelen jouw
violen kou
wiegen in
het prille groen
hun eerste lentebloemen
de trommelsectie
roffelt weer uitbundig
dat de zomer komt
het koperrood
galmt na in lange
lome avonden
pas als koren in akkoord
hun applaus oogsten zal
de zon in herfst langzaam doven
maar jouw orkest zal winters
echt niet sluiten want mijn…
Ophaalbrug
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.019 Betonnen ding
wat nooit bewoog
nooit ging je omhoog
een brugwachter
zag je daar niet staan
je kon gewoon
er onderdoorvaren
of overheen gaan
iedereen sprak er af
prille liefdesparen
ook relaties
waarvan men sprak
in zoveel roddeltalen
achterklap en staren
stelen van een kus
even vlug
dat betonnen ding
wat nooit bewoog
altijd was…
eeuwige rijen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 rijen
verbeelden verspilling
van ontluikende levens
stenen in strakke rijen
het verloren perspectief
vermalen en uitgevaagd
stenen in strakke rijen
verre gebroken moeders
zonen in vreemde grond
stenen in strakke rijen
kort beheerst verdriet in
honderdtwintig seconden
luister naar de vogels
tijdens de twee minuten
stilte in de prille…
Duisternis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
661 de ingang niet vinden
was in de worsteling te wrang
voor eenzijdig niet beminnen
en ik hield het beetje licht ook vast
in mijn grijpgrage vrouwenvuisten
vol onbegrip, maar met vertrouwen
dat onze vergissing niet blijvend was
of weg zou kwijnen in de tussentijd
ik hield immer jouw verstand stevig
omdat je hersens ook kunt beminnen
en prille…
wiegenliedje voor een vogel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
769 vanaf het prille moment
waarop de gevederde
zijn lange hals
om haar verlangen windt
de snavel neervlijt
in de welving van haar borsten
haar naaktheid toedekt
met zijn verentooi
wéét zij zijn vermomming
zij laat de vogel
en wiegt het kind
verjaagt de onrust uit zijn ziel
haar buik wordt verlangen
maar zij wacht
tot de man in de…
Hun stukjes schepping
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
470 ik heb alle groen verzameld
naast het blauw van luchten
ook al wilde het vluchten
achter wit van de wolken
maar het prille groen
dat ik in jou ontmoette
heb ik na jarenlang zoeken
nergens kunnen ontdekken
evenals het breekbare blauw
dat straalt uit je ogen
die warmte tintelen door kou
uit een kier van de hemel
ik heb je kleuren lief…
Hemelde aarde weer op
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 wij spraken
dezelfde taal
maar jouw woorden
dansten hadden
dat lenteachtige
vlinderden
flamboyant in een
charmant eerste
ontmoeten door
prille kleuren geroepen
jouw ogen kaatsten
voorjaarsontwaken
vol vitaliteit en
talloze vragen over
onze vroegere levenswijs
jij hemelde aarde
weer op tot paradijs
zoals in het eeuwenoude
scheppingsverhaal…
Hun laatste benen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 die pas aan de einders
lichtjes rafelden
zouden de genen
nog een keer
op hun laatste benen
de ronde doen in een
surplus van overleven
nu alles geven
om in lente de winnaar
te kunnen zijn van de
strijd met elementen
en mededingers pijn
we kennen fluisterende
bloemen het synchrone wiegen
aromatische geuren maar
de magie van prille…
Je slanke hals
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 ik zal
vogels laten
stijgen om met
mijn blik nog
verder langs
je slanke hals
te kunnen reiken
gras zal in
het prille groenen
je schoenen
overbodig maken
om je voeten
heerlijk zacht te
kunnen raken
jij kent
als kind de
wind die danst
door je haar
waar zon het
blond in lichte
krullen draait
ik weet dat jij
vroegtijdig…
Herfst
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
545 Sommige blijven groen,
zoals in de prille lente
en bloeiende zomer.
Sommige blaadjes vallen,
in afwachting
van een winter vol beloftes
die komen gaat.
We weten wie we zijn
en wat we willen.
Een najaarszon
vertelt ons
van het leven te genieten.
We komen thuis
in het spiegelbeeld
van de ander.…
Verbintenis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
252 Alle breekbare bladzijden
uit het boek der prille liefde
leest hij voor in zijn gedachten
het zijn eenvoudige feiten
over bonte bloemen en het behang
en het belang van aandacht geven
hij vertelt het niet aan iedereen
dat hij haar liefheeft met zijn stilte
door een verlangen in de nacht
hij legt zijn honger in de dakgoot
bedekt de toekomst…
onderweg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
924 De bloem wou ik beluisteren
haar prille opengaan
dus lijmde ik mijn slakkenhuis
er zachtjes tegenaan.
Ik wou de sterren strelen
ver reikte ik mijn hand
hun vurige begeerte
heeft mijn vingers opgebrand.
Mijn ogenblik is opgegaan
in ’t hemelsblauw gewelf
en ‘k zag zo: onderweg
verloor ik stukjes van mezelf.…
in een zucht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
778 vergaan
sterren verdwijnen als zachte gloed
verdriet gaat schuilen voor donkere nachten
verborgen tranen in stilte wachten
zal een hart op zoek naar liefde
hoopvol zuchten in het verlangen
dat in geborgenheid van dromen
de nacht haar kleuren verliest
zodat hoop in het ochtendgloren
verdriet in zachtheid omhelst
en het ontluiken van prille…
in een zucht
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
1.083 vergaan
sterren verdwijnen als zachte gloed
verdriet gaat schuilen voor donkere nachten
verborgen tranen in stilte wachten
zal een hart op zoek naar liefde
hoopvol zuchten in het verlangen
dat in geborgenheid van dromen
de nacht haar kleuren verliest
zodat hoop in het ochtendgloren
verdriet in zachtheid omhelst
en het ontluiken van prille…