Alle inzendingen over reizen

1876 resultaten.

Sorteren op:

Dichter des Vaderlands

snelsonnet
3.6 met 68 stemmen aantal keer bekeken 4.659
De nieuwe Dichter van het Vaderland Mag, in de wolken door de eerbewijzen, In een speciale feesttrein huiswaarts reizen En werpt daar nog een half oog in de krant En leest dat exact zestig jaar geleden De laatste treinen richting Auschwitz reden.…

Op reis

netgedicht
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 2.185
Als ik weg ben huil dan niet Je weet dat ik van reizen hou Ik stuur geen kaart Ik zal niet bellen om van een goede aankomst te vertellen Dit is een reis die ook jij gaat maken Ieder maakt die reis alleen: enkele reis naar onbekende einder Preferenties: geen…
Anixi24 juni 2007Lees meer >

Dichter des Vaderlands (H)

snelsonnet
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.151
De nieuwe Dichter van het Vaderland Mag, in de wolken door de eerbewijzen, In een speciale feesttrein huiswaarts reizen En werpt daar nog een half oog in de krant En leest dat exact zestig jaar geleden De laatste treinen richting Auschwitz reden.…

Wijs me

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
Zodat ik niet het verkeerde spoor zal volgen en met de goede trein verder zal reizen.…

Popie Jopie

snelsonnet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.133
De Tweede Kamer boekte verre reizen en de vooruitgang houdt een zomerstop. Dus Geert doet er een schepje bovenop en noemt moskeeën nu weer 'haatpaleizen'. Mark Rutte maakt zich liever, en met flair, op dansfeestjes bij meisjes populair.…

Het wegvagenvuur

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
We reizen mijn vriend! Verder in dit ruimteschip. Een dichtertje.…

hoe kom je thuis

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 659
naar huis over de eindeloze wegen van angels en verdriet met ezelsbenen en koperen huid een rit van droom naar hel van hier naar daar van moord en onschuld van schikken of stikken in lawines van rozenblaadjes van beschaving en barbarij van toen en nu over eindeloze wegen van goed en kwaad hoe kom je thuis?…
J.Bakx24 juli 2024Lees meer >

Elke vezel

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.278
Zo diep geraakt Zo intens onbegrepen Zo verloren een vriendin Reis met me mee droom Neem me bij de hand Zo verloren gevonden…
lobje10 december 2002Lees meer >

de reiziger

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.235
de reiziger staat stil hij overwelft de gehate vlakte hij wikt de taal van zijn herinneringen het lied des vaderlands de reiziger leeft in gemeenschap met uur, dag en tijd hij groet de nederige passanten en de bloemen aan het venster loopt gezwind over het water peilt de weemoed van de vissen hij bezielt geen plan stuurt geen kudden…

Nu jij daar (Normandië)

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.144
Ga maar weg sla maar over die stranden sla die maar over als een golf de brekers golft brengt met keien tegen je kloten aangespoeld au je weet wel een knietje van de kust die je kust. Ga maar weg donder op met je kinderen die altijd weer over een oorlog het weten opzuigen op het zuidelijker strand: aha hier was het dus waar al die soldaten…

om op reis mee te nemen

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.729
…en vergeet niet te ademen daarginds voor twee: de weldadige koelte die over kan waaien als wij dat willen. …en bezwanger voor mij wolken met de mooiste muziek, hoorbaar water van levensbelang. …en hang mijn fluwelen schaduw rondom je gestalte wanneer je straks gaat. Cape en capuchon je met mijzelf, want in die plooien ligt iets van…

midzomernacht in Hedmark

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.721
langs meren en door wouden gaan dan begrijp je hoe oneindig dit landschap moet zijn wind streelt teder de toppen van de bomen een stroompje valeriaant me rustig en terwijl het maar niet donker wordt benadrukt de koekoek achter mijn rug dat de zon niet zal ondergaan…

momentopname aan de Glomma

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 967
werk in uitvoering had de eerste indruk kunnen zijn ware het niet dat de bever zich heeft laten inspireren door een zekere Nefertete dit te mogen aanschouwen langs de oevers van de Glomma is niet een ieder gegeven vandaar dit bewijs in full-colour een kunststukje dat helaas alweer bijna verloren moet zijn gegaan…

uiteindelijk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
toen werd het zaak de vleugels te spreiden koers te zetten bij te draaien een wereld te bereizen om terug te keren naar de plek waar het lot begraven ligt…
Iniduo26 juni 2024Lees meer >

VENETIË

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.646
Op een zee van vele talen Dobberden we door de stegen Zagen marktlui vis afwegen Dreven we langs glazen schalen Op San Marco aangekomen Door handtamme duiven wadend In het flitslicht zonnebadend Zag ik Byron verzen dromen Nadat we in winkels doken Door vergulde zalen dwaalden Tintoretto’s Paradijs Snelle vaporetti haalden -Zeer verzadigd…

Passant

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Een stad gegoten uit beton trams uit ijzer, de vrouwen lijfjes als colaflesjes hier dan vreemdeling te zijn zoals ze al eeuwen op de terrassen zitten kijken momenten verzinken in de zwierende taal, passeren als sigarettenrook --------------------------------- http://verlorenwoorden.web-log.nl…

IERLAND 2001

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.072
De golven aan de kade van Lahinch De Keltic Music Shop en tweed en woollen ’s Nachts onder roze rozen wacht het woelen: Post Office, supermarket, sheep- en minch De smalle wegen worden niet verlicht Waar Bed and Breakfastvilla’s kleurig wenken The Burren doen je aan het leven denken Ook kaal, rotsachtig, schots en scheef ontwricht Hoewel…

IK BEN OP WEG NAAR DICHTERLAND

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.172
ik ben op weg naar dichterland het ligt daar aan de overkant en woorden reiken mij de hand ik ben op weg naar dichterland hoe ver is het naar dichterland ik stel aan water, storm en zand de vraag die op mijn lippen brandt hoe ver is het naar dichterland ik ben op weg naar dichterland want dat is mijn beloofde land met dit gedicht als onderpand…

MEER MIN

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.013
Oh, de wind en het stille, het wijde En mijn vissenstaart die weer beweegt Nu het zand van mijn huid is geveegd En mijn haren weer glanzen als zijde Oh, de golven, de meeuwen, de kliffen En het schuimende, speelse gespat Dat ik door alle pekel vergat Maar zich toch in mijn ziel wist te griffen Op het eiland van Groene Smaragd Waar de wegen…

Bij de zwarte Madonna van Guadalupe

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 607
In het binnenhofke van de Hospedería del Real Monasterio zingt een bloemke lof, in fluwelig edelpaars, exotisch tropisch dat het hart verwarmt; gotiek versiert de torens. Ik zit op een bankske. De koekoek roept. Statig leidt de trap, de treden zakken naar beneden. Vaandels strak, in plechtig rood flankeren, alsof men Isabella terug verwacht…

Bangkok

netgedicht
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Spiegelend metropolis flarden van de horion razen naderbij. De film versnelt; de wolken tieren. het licht druipt van dag naar stroperige nacht. Een duistere stad van roodzijden vrouwen met bleke gezichten en harde lippen; een lichte stad van oranje draperieën, murmelende monniken en drakengoud. Onder de huif der silhouet-bomen…

La Luna è Sopra Caprera

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 810
De glansrijke lach van Caprera bij maanlicht! De pretoogjes van de sterren en de geur van magnolia. De hartstochtelijke kussen van een Italiaanse vrouw. Toen ik in de verte ook nog eens ´Un bel di´ van Puccini hoorde waren al mijn zinnen ècht begoocheld!…

Onrust

netgedicht
4.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.301
Ik heb de gele zee doorkruist op een roestige vissersboot en rillend van de koorts naar parels gedoken in het groene water van de Andaman Zee. Ik heb tijgers zien rennen langs de zilveren schelpenstranden van Myanmar en papagaaien zien fonkelen als kleurige edelstenen gebed in het groen van de jungle. Ook heb ik de bergen van de…

Land van houden van

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.684
Refrein: Ga je mee, met mij mee, naar die plek daar van ons twee? Ik weet de weg er zo naar toe, het is niet ver en ik weet hoe! Over de grens van vriendschap naar het land van houden van Waar liefde woont in straten en een mens nog dromen kan Waar de wind als hartstocht waait en de zon om mensen draait Ga je mee, ga je mee? Op weg…
kok14 september 2006Lees meer >

Najaarstrek

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 892
vogels flierefluiten vol overtuiging een nazomers positief reisadvies luist’ren naar de natuur is het devies bij zo’n vrolijk stemmende betuiging een verwarmende trek naar het zuiden om drukbezette terrassen te beproeven zonder jassen in volle zon te vertoeven en het carillon op ‘t Vrijthof horen luiden nu de wind uit het oosten hoogtij…

Levenswater

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Ik ben naar Kauai gereisd om de berg van het murmelende water te vinden: Waialeale, gelegen onder oneindige wolken waaruit momenten als regendruppels op me neervielen. Ik opende mijn mond en dronk van de eeuwigheid.…

Madrid

netgedicht
4.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Ik loop met hoge schouders door de stad, gehuld in stug zwijgen voel ik de koude. Auto’s en bussen zigzaggen om elke hoek, staal en glas op elke hoek. Aarzelend adem ik de ochtendspits en voel me als een kleine jongen in een veel te grote jas.…

November in Nice

netgedicht
4.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.128
De stegen van de oude stad, oranje, geel en beige, blinken uit in onregelmatige schoonheid; het is alsof parallellen hier niet bestaan. Behalve dan aan de boulevard, waar palmbomen in slagorde de novemberwind weerstaan.…

De Engelse Sonnetten, 2. Dwaling

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 999
Raven krassen een pad in het kalksteen, wijzers tollen in ruimte en tijd, klippen en wolken versmelten. Uit de grijnzende golven duikt een horizon op, het kompas van de zon is al manen geleden verdwenen. Verwilderd strompel ik over de richels, verblind door een schuimend licht, ik spreid mijn armen en hang in stilte en absoluut…

De Engelse Sonnetten, 4. De eerste ontwaking

netgedicht
4.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 904
Zeewier, krabben, schelpen, de zoute smaak van het water, de pijn, de schokkende koude. Op handen en knieën spuug ik bloed op het borrelende zand en struikel overeind, het is vloed. Rillend stroop ik de doorweekte kleren van mijn lijf, ik kruip over glibberige rotsen en hul me in de duisternis van een grot.…