1871 resultaten.
De IJssel
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
973 Meandert de stroom
Van bocht tot bocht
Het oogt zo gewoon
Hoe de rivier zich vlocht
Het trekt je blik
Van ogenblik tot ogenblik
Niets verstoort
Door engtes gesmoord
Het oogt zo gewoon
Al eeuwen wonderschoon
Milestone in het landschap
Dichters verwantschap
Grenzen worden bepaald
Door de rivier ingeschaald.…
OVERBRUGGEN
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.161 Wij willen
water overbruggen
van oever naar wal
en omgekeerd
Het is niet
de rivier
die ons deert
zelfs niet bij hoog water
Nee, dan ooit het veer
dat veerstoep met
veerstoep verbindt
het nu...met het later
Maar de veerman
heeft z'n veerpont
verlaten
motoren stilgelegd
Zijn vaartuig
heeft hij
vaarwel gezegd met een
'…
vreemd toch
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.281 Dat is toch gek, denkt de caféhouder om de
hoek en legt de krant neer, gaat dan door
met het schoon boenen van de tafels ,
zonder op z'n horloge te kijken, zonder
gedachte over de rivier die vlak achter
hem ligt, maar een lichte rilling gaat
door hem heen.…
Een berg van licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
521 het hoge water in haar nachtelijke geurgewaden
kleurde de rivier zilverflonkeringen in de ochtendmond
meeuwen werden dromend tot haar luchtsieraden
tot zij de spiegel gedragen letternamen zond
eenmaal stond het beeld op de kade
waar het nu stromend standvastig waadde
zij sneed de wade vergeefs in het ivoren decor
tot haar eigen diamant…
Riviergezicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
567 langs het grijs blauwe water
van het uiterwaarden land
spoelt de dag de hitte
naar de overkant, de rand
van de rivier gehuld
in haar zilveren papier
er zijn geen levenden
en geen doden meer
zij zijn voorbij de horizon
op veermans boot gekeerd
de kribben in de levensloop
meanderen langszij
het visserslatijn voorbij
overdrijven in…
levensader...
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Schepen bevaren me
varen de stroom
op en neer
beladen en onbeladen
Schepen bevaren me
kennen mijn nukken
onvoorspelbaar toch
mijn daden
Schepen bevaren me
wind en ontij
mijn handlangers
mijn trawanten
Schepen bevaren me
ik doe ze schutten
en sluizen van
ondiep naar dieper
en omgekeerd
kennen mijn ruwe oevers
botte kanten…
Zuilichems Ziel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Chaos was hem vreemd
Onrecht maakte hem kwaad
Niets of niemand
Steeds opnieuw
Telkens weer
Altijd
Nietszeggende
Tegendraadse
IJsschotsen
Nihilistisch
Kruipend
Aan d'oever
Hij was dichter
Diplomaat. Geleerde
en componist
Vereerde
de muze
Altijd
Een tacticus
Spelend het spel
Muzikaal
Vol van inzicht
Slim. Kien
Geen snoever…
sterrenstof twee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
630 Ik draag vandaag mijn schaduw
langs het stromend water
ik draag haar naar de zon
het is lichter dan je vermoedt
draag ik haar naar het licht
de sterren liggen
in de rivier te baden
Orion het is dichterbij
veranker daar gewichtloos
zwaar thuis
ontspannen kwam
hij
oog in oog
met een stroom
van vocht
rimpelend in
zijn…
Zaaien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
624 Langzaam loopt de dag leeg
op de vage grens tussen vloeibaar
en de zoom van het begaanbare
nog eenmaal vul ik mijn hoofd
met het jongste van de schemering
De schakeringen van de hemel
etsen markeringen in mijn hart
een schaduw verdrinkt in duisternis
de ongepolijste ijle waterdampen
hangen stil in stervend blauw
Het slapende water raakt…
rivierstromen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
851 oevers
met zachte kanten, welke
er niet op bedacht zijn
ze worden weggevaagd
blijven beschadigd
ergens in de bedding
welt een bron van liefde
zij zoekt haar weg
in rust, met stille kracht
omarmt zij de oevers
die vruchtbaar zijn
en gedijen in lieflijke
meanders, de golven
die kabbelen blijven
in de stroom behouden
daar waar een rivier…
Ganzenwieken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
504 zij zijn er ieder jaar de ganzen
de rivier en dromen
over het winterse weer.…
Gaven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
657 In het levenswater van de rivier
vind ik bomen en bloemen stromend
in zachte tint verwijld het in woorden
langs de waterkant
daar, in vele talen gehuld
beelden, bloemen, gaven
en stilte omhullend
laat de wind me dragen naar mijn huis
een grijze flard waait over
lost op in een uitgestrekte hand
van overgave
en brengt het levenswater…
Overschrijden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
496 leste de brokken
niet passende puzzelstukjes
op een lichte glooiing
met eenrichtingsverkeer
Het contrastrijke vervaagt
achter de vloeibare grens
van adem en waden
contouren worden milder
Restanten van late bloei
verglijden nog even zichtbaar mee
het glanzen van voorheen dooft uit
maar het uitzicht blijft bewaard
de oneindige rivier…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Op de krakende oevers
tast ik af, wandel ik mijn weg
Ik kan altijd kiezen
zo denk ik
Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver
Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders
Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van…
Vreemde ouders
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
675 Vader volgt rivieren
donkere schaduwen van zijn land
hij leeft zonder toekomstdromen
eerzucht verlaten in zijn hand
moeder, binnen gebleven
kan niet meer lopen zonder pijn
het zat haar tegen in het leven
geluk zal nooit meer bij haar zijn
mijn ouders zijn nu vreemden
in geen jaren, dat ik ze ergens zag
we zijn allemaal ontheemden
zo triest…
Ik ben relaxed
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
515 Ik kijk naar de golven van de Maas,
En tussen mijn oren speelt Norah Jones,
Ver in de horizon gaat de zon onder helaas,
Graag had ik meer genoten van de middag,
Ik kijk naar de Maas en voel me weer een mens
´Come away with me´ zingt Norah, wat een relaas…
JIJ
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
535 Jij bent de rivier waar ik in zwem
samen stromen we in een niemandsland
zien elkaar en het wisselend landschap
niets verspert ons de weg, vrije loop
vissen schitteren in het zonnelicht
mugjes dansen boven het koele water
vogels zijn bezig met hun dans
de blauwe lucht volmaakt in harmonie
onze ogen verlangen naar vergezichten
blikverruimend…
Aan de Donge
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Aan de Donge
neergestreken
tranen op de oever
en de snaren in de boom.
Muziekloos,
want hoe te zingen
van de liefde
en de vader van de tijd
als met de haast
en in het gedrang
bij de doldwaze dagen
het rood van de rozen
verdwenen is?
Gras als hoogpolig tapijt
kriebelend aan blote voeten.
Naakt en sprakeloos;
tong aan het gehemelte…
WIJ
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
4.106 Jouw rivier heb ik omhelsd
de stroming trok mij direct mee
samen kwamen we in stroomversnellingen
daarna plotseling in heel stil water
daar zijn we natuurlijk lang gebleven
kijkend naar de uitgesleten wanden
de bochten waren behoorlijk afgekalfd
soms konden we de bodem zien
de vissen krioelden om ons heen
prachtige kleuren en zilveren schittering…
Je sprankelende glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 zie je glinsteren
zonnetjes spiegelen
tegen de kant
in het voorbijgaan
koel je de hand die ik
naar jou heb uitgestoken
jij watert af
van grote hoogte
helder als een beek betaamt
maar in je gaan
langs stad en land
dooft je sprankelende glans
ondoorzichtig en vervuild
stroomt het menselijk visitekaartje
schaamteloos het zeegat…
Gaan zonder heimwee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Intens verlangen doe
Ik ernaar een rivier
Te zijn - niet
Geremd door
Allerlei vermoeiende
Beslommeringen -
En zijn gewoon zoals zij:
Te kunnen komen
Zonder het verlangen
Te blijven - en te
Kunnen gaan zonder heimwee…
Zwartewater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 woest en ruig soms, of lief kabbelend
Oh rivier van mijn jeugd, en nu nog .
De felle gloed bij het vertrekken van de dag
na stralend in mijn hoofd.
In een blinkend meanderend spoor
trekt ze door dit groene landschap
Levensbron, en schependrager
getemd door rotsige oevers
begroeid met wilg en vlier.…
De Maas
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Het leven speelt zich af
Om haar heen, in en op
Urenlang kunnen turen
Naar het kabbelende water
Jochies die steentjes keilen
Boten die haar bevaren
Als men naar haar kijkt
Verzonken in gedachten
Vergeten zij even
Hun zorgen en kwalen
Scheidt zij Zuid
van het vaste land
Ook al behoren zij
tot Rotterdam.…
De berg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 ik ben daar op geklommen
met wat hulp van de anderen
heb ik mezelf gevonden
zie je die rivier daar?
daar heb ik gehuild
ze stromen nu bergafwaarts
naar een mooi vallei
zie je die rots daar?…
Bij de juiste bocht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Zoals een rivier via de juiste bocht naar het dal stroomt
Flitsen gevoelens en emoties zinloos door mijn hoofd.
Onder een deken van donkere wolken vol regenwater
Sta ik bij de juiste bocht met een glas omdat ik geloof.
Mijn hart kroont de afslag geleid door mijn navigatie.
Het gekolk van de rivier stroomt af wat mij verdooft.…
Het haventje van Oud Beyerland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
921 Verslingerd aan de oude rivier
bij een keerpunt net buiten deze haven
raakt men vanzelf verder terug..
op een bankje langs de kade
bij het tikken van de touwen aan de masten,
ademt de tijd als vanouds door,
het bestaat nog..
een Hollands uurtje.…
Rosep in Oisterwijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Het beekje Rosep
stroomt tussen uitbundig groen.
Libellen dansen.…
Tussen de stromen van het leven door
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 Tussen de stromen van het leven door
stuur je jouw schip
dat wordt meegevoerd
en heen en weer geslingerd
geduwd, geketend, getrokken, gebogen, gedreven, gedragen
vervuld, ontroerd, verbaasd, gevonden, verloren, vermaakt
stuur je
als een rivier meandert
door de stromen van het leven heen…
BIJ HET RAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
683 Bij het raam ontdekken
dat de verte groter is
de hemel je eigen kathedraal is
de luchten je kasteel
Bij het raam ontdekken:
de rivier dat ben jij
opkomend en afgaand tij
alles gaat voorbij
Bij het raam ontdekken
woeste wind
steigerende storm
flitsend vuur
Bij het raam ontdekken
de rivier stroomt door het land
en door de tijd…
Wie bij het water staat
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.460 Wie bij het water staat, stroomt in gedachten
mee naar plaatsen waar herinnering nog
dichter bij vervaging en dood moet wachten
op het laatste woord dat geschreven toch
vasthaakt aan de oeverrand en bij machte
is gevonden te worden, want gezocht
wordt er altijd tot in de lange nachten.
Wie bij het water staat, stroomt in gedachten
terug, vindt…