Alle inzendingen over ruimte

3444 resultaten.

Sorteren op:

Alleen in een klein huis

gedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 9.737
Alleen in een klein huis kan je behoorlijk denken de muren zijn dichtbij genoeg weren de regen met gesneden voegen die regen moet je kunnen horen het dak lekt op bekende plekken daar heb je plastic neergelegd emmers gezet, als er een raam is zelfs een plant, alleen in een klein huis kan je behoorlijk denken. --------------------- uit: …

OVER EN DOOR WOLKEN VAREN

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 546
Ook het blauw van lucht wil je zien aanraken met vingertoppen Je wilt je bestuurder,regisseur een God maken schepping aan je voeten Je wilt het schreeuwen van de daken: ruimte,'n ruimtereis wil ik beleven Want soms... is aarde zo vol tonnetje vol met voeten,lange tenen.…

Gasthuis

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.631
Wereld, ik leef in het domein van lichte taal in wintertijd: de gangen leeg, de kamers ruim en zonder grens de binnentuin. Einder, bedaar, ik heb een huis dat mij bevrijdt; onder dit dak ben ik een mens die adem krijgt. ----------------------------- uit: 'Woeste grond', 1992.…
Koos Geerds27 januari 2015Lees meer >

Ruimtevrees

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.422
De blik verliest je met zichzelf in ruimte waar aankomst ver en ver te zoeken is. Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk groen het zonlicht en je oog inzwemt. Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep. Voel warmte op je neus, zie 't vroege blad van vlier. Je keek te ver.…

Oneindigheid

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.749
Meer mijlen ver dan mens verstaat Bewoog mijn oog dat stergelaat, Ik was nabij haar met mijn blik En ondervond een zoete schrik: Geen ruimte telt! Tezaam geschapen ster en oog, Eén enkel leven laag en hoog, Zijn wij geworden en voor elkaar, Zij werd door mij, ik werd voor haar: Waar is de grens?…
Albert Verwey13 februari 2022Lees meer >

Sterrenstof

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Kort gesloten, plots afgedreven naar verre ruimtes. Sterren lijken anders en eigenaardig, voorbij de maan zeg ik aarde vaarwel, zij kleurt blauw. Mijn echos verstillen, tot sterrenstof vergaan.…

Zo boven, zo beneden

snelsonnet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 806
De ruimterillingen van lang geleden zijn vijverkringen, zegt de fysica. Zo blijkt maar weer dat de hermetica gelijk heeft met “zo boven, zo beneden”. Gelukkig, niet de mens maar het heelal veroorzaakt strubbeling en strijdgeschal.…

Weerzien

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
Ze zullen komen: de sterrenmensen in hun zilveren vogels. Ze zullen komen: tijdruiters van verre, blinkende werelden - engelen zonder vleugels maar met de glans van wijsheid in hun donkere ogen. Ze zullen komen: onze broeders en zusters met wie we speelden in een peilloos ver verleden vòòr de val. Ze zullen komen - en op die dag…

Een groter geheel

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
Elk jaar maak ik een rondje om de zon, ga ik in stilstand zelfs nog 1000 km per uur, en hangt onze wereld daar maar miraculeus in het grote zwart, waar boven net zo goed onder kan zijn, maar wat houdt het zwart bij elkaar?…

Woeste hoogten

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Het noorderlicht van gloeiende zuchten tussen lakens, oogstrelend in verlangen, krioelende vingers klauwen en knijpen krassen en grijpen naar hoogtes en hoger tussen sterren van roze en hemellichamen en verder dan dat. En wij die ergens daarboven orgastisch kwamen, om daar in oneindig zwart tijdloos te zweven.…

Het Tuinhuis

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.357
De lentemiddag komt met een groen licht Over de daken, met toeters en bellen, U altegader in dit huis vertellen Dat dromen niet voor praktijk zijn gezwicht. Wij samen, doe het zelvende rebellen, Verbouwen ieder schuurtje tot gedicht Om niet, als u, Muze, in katzwijm ligt Het zonder onderdak te moeten stellen. Hier, in de achtertuin, snurkten…

eindeloos

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 850
eeuwig duurt waar ‘t verdwijnpunt weer verschijnt als je nauwkeurig in het uitzicht tuurt eindeloos lang wil ik met je lopen om te genieten van ‘t moment in de mist met beide ogen open overnachten in de hemeltent ontdekken waar de tijd toch blijft onzichtbaar is aan ‘t firmament met ons tussen de wolken drijft als raadsel door de ruimte…
willem jacobs31 augustus 2016Lees meer >

Ochtendstilte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Nog even verborgen in de sluiers van de morgen De brug bij Grave over de Maas waarover nu grote zorgen Het water gaat er zijn eigen weg geen hinder van schutten De rivier heeft zo zijn eigen grollen,grillen Heeft een winterse honger te stillen Het zomerbed een winterbedding .........geworden. aan oever en wal veel…

Bevrijd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
Ze voelt zich in haar notendop Een koningin in een heelal Ze is bevrijd van gif en gal Niet langer meer een schouwspelpop En ze geniet vrijwel non-stop Ze houdt haar eigen boekenbal Ze vóelt zich in haar notendop Haar oude ik ging op de schop Verliet voorgoed zijn jammerdal Geraniums kocht ze vooral Rust, ruimte, vrede gaan voorop Ze voelt…

Carl en Karin Larsson

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 508
We kijken door een venster naar de ruimte. Dezelfde bloemen bloeien in de tuin. Hetzelfde uitzicht over het meer. Het huis straalt weer in de zon. We kijken door een venster naar de oude tijd. Tijd die hier aarzelend heeft stilgestaan. Carl's alledaagse schilderijen leven nog. Kersti speelt weer in de tuin. Zoals toen. Zoals nu.…

Liefde geeft bescherming

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
daarom een uitstekend beginpunt De geliefde Is een haven Waar je hart Toevlucht kan zoeken Iemand die je begrijpt Met je meeleeft En bereid is Voor je te zorgen En hoe wonderbaarlijk het ook is Die ene iemand is genoeg Elke dag bevat Talloze kansen Om niet te controleren Maar toe te laten Als je in staat bent Je geliefde de ruimte…
Trudie de Jong23 september 2020Lees meer >

XXXII - een ballingsoord - 2018

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
op eindmorenen het gevoel voor verhouding steenkamer steenwijk is het links of rechts wij kijken steeds achteruit waar de zee licht - rond middernacht scheen daar in de volle maan een helm van geel haar over de leuning leunen de hunebedden op zachtroze huid overijssel's kop daar gaat alles nog rustig de ruimte in -…

pas op de plaats

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
wat is de beste plek om een datum vast te leggen waar spreken we af om te zwijgen bestaat er wel een tijdstip is er een hoogte in ruime zin waarop zwaartekracht en gewicht samenvallen kijk uit, deze horizon is met linten afgezet dit landschap valt binnen grenzen van luchtledig soms houdt voortgang even in en lijkt deze op weerzien…
Iniduo20 september 2019Lees meer >

Zonsondergang aan zee.

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
Ruimte en vrijheid bij zonsondergang aan zee. Golven die ruisen.…
martin valk2 december 2020Lees meer >

[ Lekker kanoën ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 378
Lekker kanoën, stroomafwaarts, zonder zorgen -- of we verdwalen.…
Zywa25 juli 2022Lees meer >

Steeds meer Ik

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 689
Het valt niet mee Dit pad te bewandelen Toch blijf ik door gaan Steeds verder Stapje voor stapje Steeds meer lucht Steeds meer ruimte Steeds meer Ik…

[ Vanaf het eiland ]

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 386
Vanaf het eiland het meer over, een man zingt -- en de zon staat laag.…
Zywa14 februari 2023Lees meer >

schrijven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
in het stille rijk van papier en pen laat ik mijn gedachten dansen vrij van het wanneer en het hoe als ik ze in de inkt laat stromen de woorden worden als ankers waarmee de chaos verdwijnt als de golven in ochtendmist het hoofd leeg het hart ontspannen vind ik zo de rust en ruimte in de stilte van eigen woorden…

benoem je de stilte

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 952
eindelijk benoem je de stilte in woorden die tekenen voor verdriet jouw ruimte was zijn gebied Laat de regen je schoonwassen weer verrassen zonder grenzen met eigen wensen jouw gebied geeft geen ruimte aan zijn verdriet…
wil melker29 januari 2004Lees meer >

Geruststelling

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 108
Wolken hebben daar geen ruimte. Meegenomen door de wind waaien wolken over de wereld. Wanneer ze dan in een depressie raken beginnen minuscule waterdeeltjes met elkaar te botsen. Dat zorgt voor regen. Onder de grond is daar geen ruimte voor.…
R.J.A.M.14 september 2026Lees meer >

Dat wordt lachen

snelsonnet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.303
Van Basten wil weer humor op het veld. Dus als je slechts tegen een bal kunt trappen En nooit een leuke voetbalmop kunt tappen Dan word je door hem niet meer opgesteld. En als we dan verliezen met tien-nul Dan lachen de supporters toch nog gul.…

Glaskamer

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 344
Ik deed de deur open. De gang was warm tegen mijn rug, alsof de wereld nog bestond. Binnen, een kamer die niets teruggeeft. Jij lag er al. Op het bed, metaal onder je lichaam, handen gevouwen zonder adres. Gedachten raken elkaar en vallen weg. Er speelde muziek. Te zacht om te horen, te luid om te negeren. Je nagels blauw…
Nathan27 maart 2026Lees meer >

Geen horizon meer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
zij hebben mij ruimte gegeven om in te dwalen geen horizon meer om te bepalen waar ik ben ooit heb ik met wit help geschreven in de blauwe lucht een hemel in weerspiegeling maar eindeloos ver weg ben verdwaald in de ruimte om me heen opgesloten in een cel -alleen-…