3444 resultaten.
Alleen in een klein huis
gedicht
3.9 met 22 stemmen
9.737 Alleen in een klein huis kan je behoorlijk denken
de muren zijn dichtbij genoeg
weren de regen met gesneden voegen
die regen moet je kunnen horen
het dak lekt op bekende plekken
daar heb je plastic neergelegd
emmers gezet, als er een raam is
zelfs een plant, alleen
in een klein huis
kan je behoorlijk denken.
---------------------
uit: …
OVER EN DOOR WOLKEN VAREN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
546 Ook het blauw
van lucht
wil je zien
aanraken
met vingertoppen
Je wilt je
bestuurder,regisseur
een God maken
schepping
aan je voeten
Je wilt het
schreeuwen
van de daken:
ruimte,'n ruimtereis
wil ik beleven
Want soms...
is aarde
zo vol
tonnetje vol
met voeten,lange tenen.…
Gasthuis
gedicht
3.8 met 4 stemmen
2.631 Wereld, ik leef in het domein
van lichte taal in wintertijd:
de gangen leeg, de kamers ruim
en zonder grens de binnentuin.
Einder, bedaar, ik heb een huis
dat mij bevrijdt; onder dit dak
ben ik een mens die adem krijgt.
-----------------------------
uit: 'Woeste grond', 1992.…
Ruimtevrees
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.422 De blik verliest je met zichzelf in ruimte
waar aankomst ver en ver te zoeken is.
Niet voor de woerd die plotseling en onbedaarlijk
groen het zonlicht en je oog inzwemt.
Kijk bij je voet, maant hij, waar speenkruid
bloeit, de lucht gespiegeld blauw is in het diep.
Voel warmte op je neus, zie 't vroege blad
van vlier. Je keek te ver.…
Oneindigheid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.749 Meer mijlen ver dan mens verstaat
Bewoog mijn oog dat stergelaat,
Ik was nabij haar met mijn blik
En ondervond een zoete schrik:
Geen ruimte telt!
Tezaam geschapen ster en oog,
Eén enkel leven laag en hoog,
Zijn wij geworden en voor elkaar,
Zij werd door mij, ik werd voor haar:
Waar is de grens?…
Sterrenstof
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
595 Kort gesloten,
plots afgedreven
naar verre ruimtes.
Sterren lijken anders
en eigenaardig,
voorbij de maan
zeg ik aarde
vaarwel,
zij kleurt blauw.
Mijn echos verstillen,
tot sterrenstof
vergaan.…
Zo boven, zo beneden
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
806 De ruimterillingen van lang geleden
zijn vijverkringen, zegt de fysica.
Zo blijkt maar weer dat de hermetica
gelijk heeft met “zo boven, zo beneden”.
Gelukkig, niet de mens maar het heelal
veroorzaakt strubbeling en strijdgeschal.…
Weerzien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Ze zullen komen:
de sterrenmensen
in hun zilveren vogels.
Ze zullen komen:
tijdruiters
van verre, blinkende werelden -
engelen zonder vleugels
maar met de glans van wijsheid
in hun donkere ogen.
Ze zullen komen:
onze broeders en zusters
met wie we speelden
in een peilloos ver verleden
vòòr de val.
Ze zullen komen -
en op die dag…
Een groter geheel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
485 Elk jaar maak ik een rondje
om de zon, ga ik
in stilstand zelfs
nog 1000 km
per uur,
en hangt onze wereld
daar maar
miraculeus
in het
grote zwart,
waar boven net zo goed
onder kan zijn,
maar wat
houdt het zwart bij elkaar?…
Woeste hoogten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Het noorderlicht van
gloeiende zuchten
tussen lakens,
oogstrelend in
verlangen,
krioelende vingers
klauwen en knijpen
krassen en grijpen
naar hoogtes
en hoger
tussen sterren
van roze en
hemellichamen
en verder dan dat.
En wij die ergens daarboven
orgastisch kwamen,
om daar in
oneindig zwart
tijdloos
te zweven.…
Het Tuinhuis
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.357 De lentemiddag komt met een groen licht
Over de daken, met toeters en bellen,
U altegader in dit huis vertellen
Dat dromen niet voor praktijk zijn gezwicht.
Wij samen, doe het zelvende rebellen,
Verbouwen ieder schuurtje tot gedicht
Om niet, als u, Muze, in katzwijm ligt
Het zonder onderdak te moeten stellen.
Hier, in de achtertuin, snurkten…
eindeloos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
850 eeuwig duurt
waar ‘t verdwijnpunt weer verschijnt
als je nauwkeurig in het uitzicht tuurt
eindeloos lang wil ik met je lopen
om te genieten van ‘t moment
in de mist met beide ogen open
overnachten in de hemeltent
ontdekken waar de tijd toch blijft
onzichtbaar is aan ‘t firmament
met ons tussen de wolken drijft
als raadsel door de ruimte…
Stilte stil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
430 Ruimte grenzenloos.
Stilte stil.…
Ochtendstilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
509 Nog even verborgen
in de sluiers
van de morgen
De brug bij Grave
over de Maas
waarover nu grote zorgen
Het water gaat
er zijn eigen weg
geen hinder van schutten
De rivier
heeft zo
zijn eigen grollen,grillen
Heeft
een winterse honger
te stillen
Het zomerbed
een winterbedding
.........geworden.
aan oever en wal
veel…
Bevrijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
692 Ze voelt zich in haar notendop
Een koningin in een heelal
Ze is bevrijd van gif en gal
Niet langer meer een schouwspelpop
En ze geniet vrijwel non-stop
Ze houdt haar eigen boekenbal
Ze vóelt zich in haar notendop
Haar oude ik ging op de schop
Verliet voorgoed zijn jammerdal
Geraniums kocht ze vooral
Rust, ruimte, vrede gaan voorop
Ze voelt…
Carl en Karin Larsson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 We kijken door een venster naar de ruimte.
Dezelfde bloemen bloeien in de tuin.
Hetzelfde uitzicht over het meer.
Het huis straalt weer in de zon.
We kijken door een venster naar de oude tijd.
Tijd die hier aarzelend heeft stilgestaan.
Carl's alledaagse schilderijen leven nog.
Kersti speelt weer in de tuin.
Zoals toen. Zoals nu.…
Liefde geeft bescherming
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
462 daarom een uitstekend beginpunt
De geliefde
Is een haven
Waar je hart
Toevlucht kan zoeken
Iemand die je begrijpt
Met je meeleeft
En bereid is
Voor je te zorgen
En hoe wonderbaarlijk het ook is
Die ene iemand is genoeg
Elke dag bevat
Talloze kansen
Om niet te controleren
Maar toe te laten
Als je in staat bent
Je geliefde de ruimte…
XXXII - een ballingsoord - 2018
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 op eindmorenen
het gevoel voor verhouding
steenkamer steenwijk
is het links of rechts
wij kijken steeds achteruit
waar de zee licht -
rond middernacht
scheen daar in de volle maan
een helm van geel haar
over de leuning
leunen de hunebedden
op zachtroze huid
overijssel's kop
daar gaat alles nog rustig
de ruimte in -…
pas op de plaats
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 wat is de beste plek
om een datum vast te leggen
waar spreken we af
om te zwijgen
bestaat er wel een tijdstip
is er een hoogte in ruime zin
waarop zwaartekracht
en gewicht samenvallen
kijk uit, deze horizon is
met linten afgezet
dit landschap valt binnen
grenzen van luchtledig
soms houdt voortgang even in
en lijkt deze op weerzien…
Zonsondergang aan zee.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
570 Ruimte en vrijheid
bij zonsondergang aan zee.
Golven die ruisen.…
[ Lekker kanoën ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Lekker kanoën,
stroomafwaarts, zonder zorgen --
of we verdwalen.…
Steeds meer Ik
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
689 Het valt
niet
mee
Dit pad
te bewandelen
Toch
blijf ik
door
gaan
Steeds
verder
Stapje
voor
stapje
Steeds
meer
lucht
Steeds
meer
ruimte
Steeds
meer
Ik…
[ Vanaf het eiland ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
386 Vanaf het eiland
het meer over, een man zingt --
en de zon staat laag.…
schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 in het stille rijk van papier en pen
laat ik mijn gedachten dansen
vrij van het wanneer en het hoe
als ik ze in de inkt laat stromen
de woorden worden als ankers
waarmee de chaos verdwijnt
als de golven in ochtendmist
het hoofd leeg
het hart ontspannen
vind ik zo de rust en ruimte
in de stilte van eigen woorden…
benoem je de stilte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
952 eindelijk benoem
je de stilte
in woorden die
tekenen voor verdriet
jouw ruimte
was zijn gebied
Laat de regen
je schoonwassen
weer verrassen
zonder grenzen
met eigen wensen
jouw gebied
geeft geen ruimte
aan zijn verdriet…
Geruststelling
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
108 Wolken hebben daar geen ruimte.
Meegenomen door de wind waaien wolken over de wereld.
Wanneer ze dan in een depressie raken
beginnen minuscule waterdeeltjes met elkaar te botsen.
Dat zorgt voor regen.
Onder de grond is daar geen ruimte voor.…
Paradox van de banaan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
772 De bananenschil is leeg,
toch neemt hij ruimte in.…
Dat wordt lachen
snelsonnet
3.2 met 9 stemmen
2.303 Van Basten wil weer humor op het veld.
Dus als je slechts tegen een bal kunt trappen
En nooit een leuke voetbalmop kunt tappen
Dan word je door hem niet meer opgesteld.
En als we dan verliezen met tien-nul
Dan lachen de supporters toch nog gul.…
Glaskamer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
344 Ik deed de deur open.
De gang was warm
tegen mijn rug,
alsof de wereld nog bestond.
Binnen,
een kamer
die niets teruggeeft.
Jij lag er al.
Op het bed,
metaal onder je lichaam,
handen gevouwen
zonder adres.
Gedachten
raken elkaar
en vallen weg.
Er speelde muziek.
Te zacht om te horen,
te luid om te negeren.
Je nagels blauw…
Geen horizon meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 zij hebben mij
ruimte gegeven
om in te dwalen
geen horizon meer
om te bepalen
waar ik ben
ooit heb ik met wit
help geschreven
in de blauwe lucht
een hemel
in weerspiegeling
maar eindeloos ver weg
ben verdwaald
in de ruimte om me heen
opgesloten in een cel -alleen-…