inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 4820):

Gasthuis

Wereld, ik leef in het domein
van lichte taal in wintertijd:
de gangen leeg, de kamers ruim
en zonder grens de binnentuin.

Einder, bedaar, ik heb een huis
dat mij bevrijdt; onder dit dak
ben ik een mens die adem krijgt.

-----------------------------
uit: 'Woeste grond', 1992.

Schrijver: Koos Geerds
Inzender: lk, 27 jan. 2015


Geplaatst in de categorie: woonoord

4,0 met 3 stemmen 1.533



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)