Alle inzendingen over woonoord

In de geweldige zaal van onze stad zitten bij elkaar gebrachte eenlingen te wachten op begeerde meldingen, die meer licht geven over hun levenspad. Binnen een rij hoeken heerst blinkend én mat een mengeling van dansende stemmingen onder voortvloeiende uitleggingen, aangaande moeilijk of duidelijk "WAT?" Ambtenaren, achter schermen gezeten…

Na stevig maaiwerk uitblazen op het terras met zicht op een ouwe Amerikaanse vlag als vogelschrik, een lievevrouwebeeldje uit het geboortehuis, een struik azalea's in lentebloei. Zo vertrouwd de beelden, zo zalig de geborgenheid.…

Wanneer de machteloosheid de overhand neemt welke hand blijft om haar vast te houden wanneer zij uit haar eigen vingers glijdt geen hand dichtbij geen bereik geen durf uit te spreken hoe haar tranen stromen langs lijnen die ooit aanraking waren meer is er niet enkel het beven van handen die niets meer kunnen dragen,…

In Drachtens Van Haersmapark zuchten hoge loofbomen over wat hun misschien wacht zullen vele van ons weldra gekapt of gerooid worden? moet dan een grote plaats voor motorvoertuigen het park en grasveld verwoesten? door de wijde tuin waaien zachte luchtstromen vol weemoed wegens het verdwijnen van steenwerk der herinnering aan gesneuvelde…

Uit de coulissen van het Hippodroom kwam deze danseres. Haar fonkelogen verraden hoe zij hoerde zonder schroom. Zij pronkt beaat, haar woord klinkt onvertogen. Zij droomt nog wat onwennig in haar weelde. Of ziet zij lonkend naar de tegenwand de laatste minnaar die haar warmte streelde, haar luister gaf en macht van hogerhand? De volle beker…

Platte plannen rezen op in 3 dimensies Tot een compact fraaie villa met stijl 50 jaar geleden werd een nieuw huis Voor het eerst met dromen behangen Nog altijd een betere buurt Met flink wat groene accenten Het huis staat er wat verloren bij Moderne eend in fermettenbijt Er wonen nu andere mensen Die ook het beste mogen wensen Op vleugels…

Het geweldige dorp haalt welwillende wervelwind van stuwen en vorsen vol verlangen naar zich toe gebouwen met daadkracht en strijd om het geld rijzen tussen woningen en wijd boerenland zenden hun stem en waren over heel de wereld nijvere trots van Fryslân schalt door Azië en Zuid-Amerika kunst van beeldhouw- en schilderwerk…

Over het fietspad blaast een oude eik nieuwe bladerlucht, toont trots de zwarte spleet binnen zijn kruin en voet: felle bliksem streed met de sterke stam; snel nam het vuur de wijk. Als onkreukbare vorst schouwt hij langs de dijk aan rivier de Mark, is voortdurend gereed tot waken bij spel van vreugde en leed in zijn klein, beschermd, niettemin…

Het gras huilt zonder geluid, alle bladeren fluisteren, het kind speelt alleen, grote mensen haasten heen. De stad hult zich in geluid, auto's, trams en bussen snellen nergens naartoe, straten zijn vol met leven. Als de avond valt, keert het tij, een hond die zijn baas uitlaat, een overwerker onder zijn jas, lege tram knerst naar de remise…

Een huis moet rafelranden kunnen krijgen, uit zijn hang- en sluitwerk slaan, donker mompelen, siberisch jammeren, moet zijn pannen kunnen losgooien als haar, zich laten kastijden door de twijgen van een berk. Zou daaraan dood moeten mogen gaan. Hoe zacht zouden steden dan, een droom van huizenspinsels. Huizen zouden uit hun windsels moeten…

Zusters van Drachtens klooster belijden met vreugde hun diensten en vertrouwen in God, waar ze toegewijd op bouwen, tot hun huis een ander leven zal leiden. Hier mag een ieder zich aan bezinning wijden; allerlei zienswijzen kan men stouwen. Menig feest klinkt vrolijk bij trouwen. Toonkunst wil volle zalen verblijden. Het gebouw geniet sterke…

Het kan zo lekker wezen sommigen doen het voor hun brood zo heerlijk tussen twee werelden hangen nog even sluimeren voor je weer in de pas loopt deze dommel kan ik waarderen maar sommige doen het tot hun dood ze zitten maar wat te rond te hangen met een scheef hangend hoofd soms slaat het hoofd naar voren gebogen in een stram en oud lijf…

Troost u, want was ik in Holland gebleven, 't Verlangen naar dit Land liet mij geen rust. In onrust geboren, word ik gedreven Tot waar de Dood mij kust. -------------------------------- uit: Kwatrijnen (1924)…

‘Het land is er plat en het volk is er stijf,’ Zo spreken van Holland de vreemden; ‘De kunst en natuur hebben weinig om 't lijf; Men ziet er geen bergen of beemden. De mensen - ze sluiten zich op in hun kluis, En stoppen 't fortuin in de kisten; De vreugd van het leven - ze hoort er niet thuis, Verveling verjaagt de toeristen.’ -…

een idee van hoe iets in de realiteit uitkristalliseren kan een doorkijkje een doorgeefluik een fuik van sferen het beheerste licht het gesublimeerde ener zoetigste inval muren volgeschreven geschilderde figuren in teruggetrokken uren ruimte voor gedachten stille gevoelsstromen het komen en het gaan het groen door het raam…

Benoorden de Moerdijk Daar kan men niet bewonderen, Daar trapt men de dichter, daar hoont men de held. Benoorden de Moerdijk Daar zitten de tobbers, al welgesteld, In tuin en kantoor zich af te zonderen, En tellen geld. Benoorden de Moerdijk Daar wonen de sufste rijken, Ze noemen zich vrij of roemen zich vroom. Benoorden de Moerdijk Daar…

In Breda s gezellig Heuvelkwartier heeft het grote Buurthuis fraaie zalen, waar de wanden hun blik laten dwalen over samenzijn en kunstwerken alhier. Bij vredig samenspel en schappelijk vertier klinkt mengeling van welluidende talen. Omlijste beelden, schilderijen stralen verleden uit als welwillende vlier. Verfbeugel en kwast wachten…

Vlaandren, o welig huis waar we zijn als genoden aan rijke taaflen! - daar nu gloeiend zijn de weien van zomer-granen die hunne aêmende ebbe breien naar malvend ooste' en statig dagerade-roden, de wijl de morge' ontwaakt ten hemel en ter Leie -: wie kan u weten, en in 't harte niet verblijen, niet danke' om dagen, schoon als jonge zege-goden…

Schoon d'avond valt en tussen de beide grijze gevelrijen het donker zwaar hangt als een klos en overdadig ontsteekt geen hand het licht aan de lantaarnen Zo wentelt plots aan d'ogen u het wonder van een vreemde stad de grijze huizen van u dees' anders zo bekende stede De zonnestralen sloegen hard aan d'aarde over dag en uit het vuur…

In Breda s zuidwestbuurt glanst een kleine burcht vol opbeurend wit omgordt een keurig onderhouden tuin de lieflijke veste heeft vele woningen in zich waar de vredesstem klinkt het leven der geborgenheid houdt zijn staf omhoog maakt luchtige zwaaiing vereent het wezen van eenling met duurzame broederschap.…

Heb je al Jordaan-inspiratie? vraagt de eindredacteur van de Jordaan Kroniek! het is al weer de laatste week van de maand! nou dames en heren,  die heb ik die heb ik altijd en eeuwig want vanaf 1973 regelmatig in Amsterdam en al heel veel in de Jordaan en officieel sinds 2019 ben ik die Ramsterdammer want je roots die vergeet je niet…

Oude bomen moet je niet verplaatsen ja, ja, maar dat is een gezegde dat gaat niet voor oude mensen op dus zo'n beetje iedereen boven de 50 alhoewel ook niet altijd voor de bomen de reuzen van Amsterdam bewijzen dat en ik word helemaal warm van de 600 bomen van 't 750 festival op de A10 nu voor de stad maar goed terug naar de mensen…

Maar in Vlaanderen ben ik geboren, waar de nevelen domen, In een klein dorp, waar achter de beteerde muren, Onder stormende luchten, geladen met as van de rokende vuren, Nog arme, maar koppige varenslui wonen. Mijn jeugd heeft ze gekend, helaas maar al te goed: De donkere moerassen, de sombere bossen en naakte velden, Grijze november die slierten…

Een nieuwe, oude tafel heeft ze zegt ze. Wil ik niet komen kijken? Vanwaar en sinds wanneer dit idee dat ik me zozeer voor tafels interesseer? Sinds ze het vroeg gaan mijn gedachten er wel vaker naar uit. Is de hare rond of juist vierkant, ovaal, ingelegd, gepolitoerd? Met vier of zes poten, lange elegante, met een knikje halfweg? Met ballen…

Ik hoor het hem nog zeggen, mijn grootvader, de oude wijze: jullie mogen niet klagen, elke dag zie je de zee. Ja, riepen we dan, de zee maar wat hebben we nog meer? Nou zei hij en stak de brand in zijn pijp, jullie hebben het zand en daar zit heel wat in en jullie hebben de wind. Dat is genoeg, praat er verder maar niet meer over.…

Longen voelen zilte lucht langs oude lanen en wegen in mystiek van wrange stilte witte meeuwen in hun vlucht zoekend naar de juiste winden wat is er waar van de geruchten het landschap gaat ten onder of gebeurt er toch een wonder groeien er spoedig nieuwe bomen komt er bloei in de gehuchten waar de stervelingen dromen weidse luchten…

De lange Molenlaan geniet milde lichte schemer onder wijde hoge bogen van reusachtige platanen die opgewekt hun geur blazen over de huizen van Rotterdams weeldebuurt tot ze terug gestuwd wordt door vochtige vrijheidszuchten van de grote Bergse Plassen lover- en wateradem zorgen voor verlicht toeven en gezonde levenslust binnen…

Op hun woonzolder te Zoeterwoude horen allen der Bommelverhalen een veelbelovende stem herhalen: Iets nieuws wacht, waar jullie meer van houden. Omringd door Gelderlands heuvelwouden verschijnt jong Bommelstein; vooraan zijn zalen wil kasteelheer én schildwacht je onthalen om te zien hoe wondermachten hier bouwden. Binnen de beschermende…

‘n Ieder nasie het sy God (Zuid-Afrikaans lied) De Spaanse God: Vliegt een vogel, schiet hem dood! Bloeit een boom, hak hem om! De aarde moet bar en bloot Zijn, voordat ik als koning kom. De Duitse: Bouw banken en kweek bierbuiken: Oorlogsschade dient ingehaald. Je kunt volop van alles gebruiken, Daar de Entente betaalt. De Portugese…

De rode zonneheuvel is een hoop van rode klei waar mieren en termieten elkaar in leven houden, metershoog hun dagelijkse werk een biotoop Zo ook de anonieme metropool voor de miljoenen woon- danwel verblijfplaats een hoop geloof en liefde biotoop van vale kleuren zonder vast patroon verkeer en bruine lucht een symbiose Als de taxi…