681 resultaten.
Slangen op de Denneweg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Van Multiplex, ijzerwaren
verf en lewisplaat
maakt zij schepen
van kippengaas en foto's
slangen, die ik
voor wolkenkrabbers hield
in kronkelende vormen
als penissen van zoogdieren
er een op die van een varken leek
een ander op het bobbelig orgaan
van een kleurige neushoorn
In de achtergrond speelde iemand
op een Bulgaarse…
meeuwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 je loopt langs de grachten
en je vraagt je af in de lente
waar zijn die eeuwige meeuwen
nu natuurlijk op de warme zee
ze hebben ons niet meer nodig
vliegen boven oceanen vol vissen
achter duistere schepen aan
in onrustig en onverschillig water
zien verder niet
wat daar nog meer drijft
of aan het zinken is
waar ze naar duiken…
het gewicht van de uren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 toen hij de golven
op het zwarte strand
hoorde breken
verbrandde hij met
wijd open ogen
om niet te verdwalen
de wrakke schepen
achter zich
geen mens kwam in
de buurt van zijn ziel
niemand sprak de taal
toeschouwer in het eigen
nooit vertelde verhaal
het langzame gif
voelde hij pas later
toen het gewicht van
de uren hem…
Queen of the sea
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Schepen met containers komen en gaan,het is bijzonder
dat deze op zee gewoon kunnen blijven drijven.
Een binnenkomst van dit schip was voor
mij niet te missen.
Met prachtig weer deed het de haven aan.
Een mooi schip met vele containers, ga er maar aan staan
om dit telkens weer binnen te loodsen.…
aanstonds
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 hoe lang hebben we nog
om het water terug te scheppen
ondertussen wacht het verleden op morgen
hangt hemel aan lasdraad
is huid boven kleren gegroeid en
niemand die het vertelt
brood is in de aanbieding
honger is stiller dan adem
niets gaat vertraagd, overal aankomst
en zijn vogels ergens vertrokken
om in te schepen
alvast, tot…
Artistieke streken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
421 De omgekeerde bladzijde
tracht de stilte voor te blijven
nu niemand, zelfs jij niet
mijn gedachten kan verstoren
ontroering brengt meer kalmte
dan zwijgen eenzaam kan vertalen
lichaamstaal blijft onveranderlijk
door intieme artistieke streken
gelaten in liefdesverdriet gestreeld
breng ik mijn ziel terug naar zee
en kijk ik naar de schepen…
leven en sterven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
531 levende kustlijn van zand
altijd in wording
altijd aan het sterven
landschap in beweging
grillig ruig
stelend en vretend
onberekenbaar
huizen verdwijnen
onder bergen zand
Charybdis’ wellustige
kaken zuigen
schepen op om ze
dan weer uit te spuwen
verslindende Scylla
wacht sluw haar kansen af
niets niemand blijft gespaard in
dit…
Papieren zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
506 Schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik je aanbid in mijn gedachten
onder een kobaltblauwe hemel
verwijder ik grijze spiegels
om mezelf weer te zien komen
met die trage mensen pas
ben je me vergeten, vraag ik me af
nu de letters op de golven dansen
zoals ooit
in jouw verlangen
herhaal ik slechts zinnen
zonder werkelijk beginnen…
losgemaakt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
594 in de haven ligt
een oude kadering
zonder landvasten
hij is het vasthouden moe
waardig monument
in keien vastgegroeid
met een boog loop je
om hem heen
het mensenoog reikt hoog
naar de masten
de huilende wind laat mast
en vlag uitbundig dansen
schepen meren aan
lussen om bolders gelegd
geen touwen om de oude
hij is los gemaakt…
Stenen dame
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.736 eeuwig lijkt zij hier te waken
de vrouw, haar verhaal, de kentering
een gouden cirkel, tomeloos verlangen
naar het meer op de gulden schaal
schepen vol graan, dieper glanzend
dan goud bij volle maan konden haar
niet bekoren, met een stuurse blik en
gebiedend woord smeet zij de lading
één twee drie in Godsnaam overboord
de zee verslond…
Verleden om niet
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
9 Alleen wat dood is kun je lijmen
Ik beheers die kunst, de chemie
die stand zal houden
Maar voor het zover is kniel ik
in het veld, mijn knieën kraken
Voorzichtig wroet ik
in het verleden, een simpele schep
maakt al gauw meer kapot dan me lief is
Ik verzamel wat zou verdwijnen
onder de welvaart, graaf het uit
voor een nieuwe parkeergarage…
broos geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.129 onder dadelpalmen
aan een springfontein
begroet ik opgetogen
de klaarte van je ogen
het naakt geluid
van prille woorden
klatert in het water
ongestoord
je glimlach
klimt amandelogig
in de nieuwe dag
je adem huivert
argeloos schep ik
met ijle handen
witblauw
een broos geluk
met weinig woorden
water uit de bron
gewoonweg door…
MIJN VADER
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.255 Mijn vader
Had het goed begrepen
Mijn vader
Had het heel goed door
-
Wees nooit te trots
Verbrand geen schepen
Wees als een kind
En ga er voor
Alleen een leeftijd
Kan niets zeggen
Over goed en kwaad
De zin
Hij wist het altijd
Uit te leggen
-
Wees steeds het kind
Dat ik bemin
-
Luister
Altijd naar het kind
Want wie weet
Kan het…
Blauwe droom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 in een hoek van blauwe lucht
zijn mijn dromen scheep gegaan
de sterren brandden bij volle maan
de wereld bestond louter uit golven
ik sprak tot de vissen
in een stille zee
die in luchtkastelen woonden
tussen reuzengrote bloemen
ik floot met de vogels
die alles verstonden
briljante gevleugelde schepsels
toen hoorde ik
een zachte stap…
Overvaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Schepen komen en gaan
maar nemen niemand meer mee.…
Mijn laatste duik
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
922 heb de koralen
weer gezien nee
geen groot barrière rif
maar dichterbij
ze kleurden leven
maar al stromend
kwam ook voor hen het
dodende beschavingstij
zag restanten van
de oude steden schepen
die hun aards bestaan al
eeuwen onder water leden
moest omhoog zag zonlicht
breken in de kleuren van
de regenboog en wist dit
is mijn…
Atlantis
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
408 Geprezen de landen die
de zeeën kusten
gelukkig de goden die
de helden steunden
onsterfelijk maakten als halfgodenmensen
op schepen die hen naar 't Atlantisrijk voerden
zonder kusten geen stranden
zonder strand enkel branding
waar goden hun woede
op rotsen neerknalden
in vlagen verbijsterd
uiteen lieten spatten
gelukkig de berglanden…
***GeLuKKiG NiEuWjAaR***
hartenkreet
3.3 met 27 stemmen
2.864 Ondanks mijn kater
wens ik iedereen
gezondheid en geluk
schep je eigen wereld
met vrienden om je heen
dan kan het jaar niet stuk.…
Gevoelloos
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.226 Als flarden
vormen woorden zinnen
vormen gevoel
die in haar kolken
Alleen de zwarte nacht
die haar kent
en de echte gevoelens verbergen
Als schepen in de nacht…
Storm op tien uur
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.103 gooi het roer om
storm op tien uur
keer terug naar de haven
teveel avontuur
leg het touw vast
dok snel aan
laat ons opschieten
voordat we vergaan
schepen sturen
mensen in nood
storm op tien uur
brengt de dood
meer vol misere
de zon wil niet onder
begint te huilen
verstopt in het vooronder…
Scheppingskracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Met guts en priem
Ontstaat uit het
Gewoonste hout
Het allermooiste beeld -
Een beeld dat vorm
En uiting geeft
Aan een beloken herinnering
Die al jaren in mij leeft -
Met mijn palet van
Basiskleuren schep
Ik op geschept papier
In verf mijn eigen
Onafhankelijkheid
Kunst die leeft voor altijd -
Woorden die ik van
Mijn moeder…
één van die dagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
191 struinen over de kleidijken
en kijken naar het groeien
van het mos op de bunkers
horen hoe de polder zoemt
en gakt onder de zindering
van het boomloze zonlicht
de van hitte trillende verte
waarin de reeën verdwijnen
en die paar schepen per dag
ook daar al de zilverreigers
en vele zwierende zwanen
die dikwijls tranen trokken
kon ik…
Bestemming onbekend.
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
3.646 zijn de lippen
tot vergankelijkheid geplakt
de dood lijkt nu pas echt te leven
in tastbaar wit satijn verpakt
poedertjes hielpen gisteren niet
ze kleuren vandaag het gelaat
tot een vredig slapend gezicht
dat pijn en verdriet achterlaat
een laatste blik op de scheiding
gelegd door andermans`hand
vaarweltranen gedrenkt in linten
om schepen…
Schijnkaartgezicht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.177 Magnus kunstig gemaakte kaart
toch werd de priester niet serieus genomen
men zegt dat Blaeu's stippen en lijnen
hem achterlijk en vals deden schijnen
er is hoe dan ook partijdig gekeken
men ging af op het eerste schijngezicht
waar in moderniteit kolken is gebleken
tekende Magnus namelijk al zeegruwelen
diewelke de door hem bijgetekende schepen…
Duizend schepen voor één vrouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
607 Duizend schepen te water laten
voor de bevrijding van één vrouw
van betoverende schoonheid
Wie ben jij Helena?…
engel van liefde
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.711 engel van liefde
omhels mijn hart
spreid jouw vleugels
in een innig gebaar
schep verlangen en hoop
passie in dromen
zweef op gevoel
zaai liefde om me heen
bezorger van geluk
dagen vol dromen
jij bent het einde
mijn nieuw begin
engel zo zacht
laat mij leven
nachten met jou
liefde beleven…
Zo verbeten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.416 Maak een kleine kamer
schep de rode wijn
jij feest zonder te weten
je danst zonder te zijn
Vlieg maar
in het horen van de woorden
hos maar op hoge hakken
laat je verdrinken
in wat zij noemen
gezellig zijn
Ik zag een foto
keek van buiten naar je lach
je woorden zijn zo raar
jij keek zo naar beneden
Kon het nog maar anders zijn
totdat…
Cadenza
gedicht
3.0 met 43 stemmen
13.398 tors rotsen
sleep koffers vaten touwen de trog
we schepen haar in
scheef net schelpdieren
rukken de matrozen op
versnellen hun pas
langs het want
de trotse trossen gaan uit hun bol
en nergens is olie en alles is vol
alleen mijn snelle handen rijmen nog
met de zeilen de doden de winden het zog
------------------------------------…
Simpel geluk
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.182 terwijl je tanden zich boren in de koude grond
masseren mijn handen jouw gesteelde rond
langzaam kruipt leven omhoog naar het licht
de vangst in een jampot gevuld met wat aarde
het aardbeiendeksel gepriemd en gedicht
dan stel ik jou veilig op je vaste plek
tussen schoffel en schep, pak fluitend de hengel
en peur tevreden op mijn eigen stek…
Wolkenland
hartenkreet
4.6 met 55 stemmen
2.132 De ochtend ontwaakt
door nevelig licht ben ik aangeraakt
mijn blik is gericht op het wolkenland
waarachter ik mijn schepen verbrand
kleine deeltjes as,door de wind verjaagd,
stukjes verleden verdwijnen vertraagd,
tot zwarte stipjes... aan de horizon
als in een film die langzaam vervaagd nu
ik zie ze nog staan
maar kom ze denk ik nooit meer…