452 resultaten.
Hommelles
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
616 De meisjes in hun lenterokken
nippen thee op vol terras
Ze kunnen mannenblikken lokken
alsof het een zwerm bijen was.
Ik word week en vol verlangen
dwaalt mijn blik de tafels rond
Ik zie mijn kat een hommel vangen
en land weer stevig op de grond.…
Huis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het huis is verbouwd en de tuin,
waarin je moeder zo zorgzaam een
kleedje drapeerde vanwege je schone rok,
werd een terras met gewassen grindtegels.
Het is ook al 50 jaar geleden, dat het was
en jij, ach, jij bent er zelf ook al niet meer.…
's Heren watermolen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Op het terras
bij een glas
soes ik weg
in de lentezon
in het geroezemoes
in het watergebruis
droom ik weg
over de blauwe bossen
de hooggelegen akkers
de natte beemden
over de grillige oevers
het snelle water
de stille kano's
over de eeuwen schoonheid
van 's heren watermolen.…
achterwaarts
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
784 op een stil terras
drink ik koffie
een duif scharrelt
in de buurt van
mijn voeten
ik vlieg achterwaarts
en zie de handpalmen
van mijn vader
in de vorm van een
klein nest
waarin een witte duif
is thuis gekomen
teder strelen zijn vingers
de vederlichte veren
je bent mijn mooie
snelle duifje
roerloos luistert duif
naar de zachte stem…
Zondagmiddag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Loom septemberlicht,
Warm voor de tijd
Van het jaar -
Op de grens
Van het najaar
Dat te wachten
Staat nu de zomer
Haar tenten
Hier bij ons
Aan het opbreken is,
Beneden op het
Terras met uitzicht
Op de eeuwenoude
Toren waarin de
Eeuwen voorgoed hun
Intrek hebben genomen,
Sta jij frites
Te bakken in je
Eigen tent…
Een vleugje flirt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 een kleine scene
op het terras
waar jij en ook
de zon aanwezig was
stralende ogen
een vleugje flirt
heerlijke woorden die niet
door anderen waren te horen
de ober serveerde
een lach met ijs in het glas
brak de verlegenheid open
door ludiek weg te lopen
wind parasolde
bewegende schaduw
speelde met highlights
in de krul van je haar…
Overwintering aan zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.642 Het leek mij, versteende
vogel in regenpak, niet wijs op het glasloos
terras te blijven. De vrees voor strop en gas
joeg mij het strand langs. Ik wilde meeuw zijn
maar vogels sterven ook. Dit gaf zekerheid.
Dood als verbeelding. Wonder van elzeproppen.
--------------------------
uit: 'Reducties', 1994…
Lockdown
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
749 Vuurwantsen
zag ik het terras veroveren.
Vreemde wezens
vulden dag na dag het scherm.
De dagen gingen hun eigen weg,
we konden ze niet volgen,
we verdwaalden.
Eén ding stond voor mij vast:
die anderhalve meter
was nooit nog bij te benen.…
Mijn stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
328 Tringelend rijdt een tram over de brug
In de verte hoor je gelach
Op het terras zitten mensen
Mijn stad
De bakstenen muur is nog warm
van de felle middagzon
Tijd voor een middagplons
Mijn stad
Het gras is vers gemaaid
De geur van groen
Een hond rent over het veld
Mijn stad
De lucht kleurt langzaam nachthemelsblauw
Nu is ie…
Plotseling was ik een lezer
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
203 Ik liet me meeslepen
door veel belovende titels
gedrochten van gedichten
en dito zinnenspelletjes
ik ergerde me bijna dood
aan de dubbelzinnige
taalfouten in overvloed
op het terras aan de zee
en er waren ook dronken lettervlinders
die meedronken uit de hedonistische poel
van analfabete ziel-ontkenners
navelstaarders en ambivalente amateurs…
WAT WACHT?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 's Winters sluimert in Olterterp
de vijver bij Het Witte Huis
mat _ door zwijgend gras omringd
verborgen voor gasten
van het geliefde hotel
bereidt het kleine
maar krioelende leven
onder en rondom dat water
zich voor om in komend getij
mensen om de tafels
op te beuren met
zwemmen kruipen en vliegen
bij drukke broedzorg
begeleid door…
gestoord
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
2.801 het is mijn gewoonte allang
niet meer
zitten op terras van café de zwart
ik word zo ontzettend moe
van al die toeren en verhalen
edoch gister was het raak
en daar ging die weer
een dame met een klein hondje
- yorkshire terriër - ging
voor jaren de gevangenis in
voor ik haar na drie bakken koffie
er weer uit haalde
niet dat ze lang genoeg…
Herfst
poëzie
3.8 met 17 stemmen
5.576 Ik ging op het terras uitzien op de wouden,
Trachtte mij te troosten met de allerteerste
Bloemen en de allerbedwelmendste geur.
Maar ’t was later seizoen dan ik dacht; de koude
Bergwind trok dampen over de dalen,
Grijs werd alle kleur.…
Leuke jongens
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
845 wij zijn hele leuke jongens
die elke dag op het plein
druk bezig met niets doen
dan zo koel mogelijk zijn
wij zijn leuk met de katjes
en met de ober van het terras
al zou het een stuk gezelliger zijn
als hij net zo vriendelijk was
wij leven van de bedelstaf
maar dat is geen probleem
er is altijd wel een bot of been
of doppertjes met winterpeen…
Venita
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.169 de rotan stoel bij het achterhuis
schommelt door wind bezeten
zacht krakend en bijna vergeten
op het terras van schelpengruis
een man door zwart gedragen
wordt zichtbaar tegen het blauw
van loze adem en diepe rouw
die het dagend licht vertragen
uit zijn brieven vallen wonden
als losse blaadjes uit het leven
door zijn verre kind gebonden…
eindbestemming Maastricht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
654 woord gehecht
zonder een enkele leugen
vuile vensters
dikke regendruppels
als tranen
schonen
stad na stad
flitst voorbij
een mager paard
graast in een weiland
veel makke schapen
ingeladen in een bus
kilometers vreten
Maastricht in zicht
koffie nabij
voetstappen op klinkers
kinderhoofdjes lang
een warme achterste
op een buiten-terras…
EEN VROEGE LENTE....?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
622 Een vroege lente
kunnen we
op onze buik schrijven
Op het terras
geen enkel glas
met ijsblokjes
Geen blote lijven
van de meisjes-van-de-bank
van een argeloze studente
Geen stukje bloot
van de heer-op-leeftijd
de dame-van-stand
Mijn ochtendkrant
meldt een wind
die aanwakkert
De tulpjes
en narcissen
gaan tegen de grond…
Uitnodiging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 op dit terras?
dat ik je plots
op m'n schoot trok
Je kleurde rood
tot in je nek
't stond...
je niet gek
bij je nieuwe rok
.....hoog opgetrokken.…
SCHEMER VERBINDT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Verlichting
(een schakelaar) maakt
het terras zacht zichtbaar.
Fonkelingen wijzen op
glazen, mooi rood van wijn.
Handen omvatten, slokken
worden speels genomen.
Monden proeven, vormen
woorden. Gelach klinkt op.
Wie is nu wie? Wie zegt wat?
‘n Hoge stem: waar is de wc?…
ZELFBOUW
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Terras gelegen op het zuiden
En naast het huis een houten brug
Waarover nu en dan geluiden
De planken veren steeds terug
Dit paradijs ligt goed verscholen
Ik waan me in een hemel hier
In duizend jaar verrukking dolen
Seizoensgebonden kijkplezier
Wat een uitstekend woongenot
Ik heb je lief mijn huis en haard
Ben helemaal aan je verknocht…
terwijl je ramen regenen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
568 hier schijnt nog zon
terwijl je ramen regenen
ik pak nog zomer
op terras en voel
de kou op jouw balkon
je hebt geoogst
als nooit tevoren
hun zin in blikken
konden je niet meer
bekoren, het was geen spel
enkel om te scoren
erbij te horen
in eenvoudige verovering
je voelde je weer prooi
maar bent geen speleding
ik ga niet…
VAN NIETS HET MEEST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.423 verloren
In stilte maak ik mij de balans en
enkel mijn innerlijk kan ’t horen
Geef mij ook geen loze woorden
hoe goed ik wel zou zijn geweest
Dat troost en lief bij mij hoorden
geef mij maar van niets het meest
Laat mij maar in stilte heengaan
met de vraag of ik hier nodig was
Nog eventjes en ik moet afslaan
dan verlaat ik dit wereldse terras…
stad bij avond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
743 Stad bij avond
die eindelijk weer zich zelve is,
de uren verslaat op een terras
en het joie de vivre dat blijft hangen.
Stad bij avond.
Ik heb geen ander verlangen.…
Lucht is goud vandaag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 zacht kleurt zon
met leven uit de bron
mijn nog lichte huid
gewoon een plaatsje
op het strand met zee
en golven bij de hand
geen overlast
van een druk terras
maar stilte puur natuur
vanzelfsprekend
wel een schermpje
de wind is nog wat guur
de scene inviteert
tot spelen van het
schelp en waterspel
de stroming snel
het zand…
Is God nog in Frankrijk?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Ik weet
niet of
Hij
er nog woont
Hij heeft me
elk jaar -rijkelijk-
beloond met zon en warmte
koele drankjes op 'n terras
Ik wist in alles
wat mijn ogen zagen
mijn oren hoorden
dat Hij er was
Dan zijn er
plots geweren
knallen,bommen
mitrailleurvuur
Geen ontsnappen
mogelijk
geen weg
-naar huis- terug
Het lijkt
kort…
koolmees vetpot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 wit de wereld toverend
valt sneeuw gestaag
over tuin en terras
een dekbed vormend
voor het raam achter glas
de koude neerslag schuilend
kijkt groen en geel gejast
als bedelt hij de koolmees
staand zijn kopje scheef
kralen mij vragende oogjes
waar toch is die vetpot
die gisteren nog hier stond
als later weer verdreven
koning winter…
november blues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 verlatenheid ontsiert het plein, de wind
buiten adem en het terras mist de taal
van verliefden waarin de ochtend
altijd wordt ontkend.
de stad sluimert
nachtvogels ontvluchten een gapende leegte
de overbodigen van de dag mijden de tijd.…
Ik wil zo graag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Ik wil zo graag
Zo ontzettend graag
De doodgewone dingen
"Die" doodgewone dingen van het leven
Gewoon weer kunnen doen
Net als vroeger
Net als toen
's Avonds een blokje om
Even langs de bakker
Uren kletsen met vriendinnen
Spontaan aan een schilderij beginnen
Op de Bonnefooi met de tent op reis
Genieten op een terras met heerlijk sorbetijs…
VROUWELIJKHEID
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
866 Neen haar naam, bij mij bekend, noem ik niet om privacy-redenen
Daar zit ze dan
Op een terras aan het Amsterdamse Bos
Gesoigneerd haar handen op elkaar
Haar ellenbogen rustend op de tafel
Gekleed in een ’n licht chocolade kleurige creatie
Welke plooien mooi combineren met haar
Golvende haarkapsel met dotje en ondeugend matje
Haar bril…
Gedartel en gefladder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
393 ik hoorde
de bezielde
tonen in de
hoge stemmen
van enthousiaste
jongelui die
neergestreken
waren op een
zonovergoten
terras op het spui
in een licht en
kleurrijk gedartel
en gefladder dat
in kleine golfjes
op ons afkwam
net als even geleden
de lentebloesem
van takken waaide
en passanten tot
terraszitters aaiden
bij dit heerlijk…