2947 resultaten.
Herfstmuziek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
753 Schrompelend geel
en stervend bruin
zingt ritselend in de wind
stijgend, dalend,
krijgertje spelend
achterstevoren
van klinkers naar zand,
opnieuw blaast een windvlaag
in fluittoon door steegjes
het dorre bruin
krijgt een nieuwe kans,
rollebolt, knispert
speelt haasje-over
met diep donkerpaars
in vliegende vaart,
duikelend, springend…
Uitzwaaien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
474 De tijd "van" is bijna gekomen
ik twijfel over mijn regels en zinnen
het ongemakkelijke samenraapsel
van de afgelopen weken en jaren.
Hoe intiem mag mijn pen worden
het voelt wellicht voor anderen
als een novemberschoen na de intocht
of bijzonder leven wisselend besproken.
En ik , ik luister naar de regen buiten
scherts in kleuren ouders…
De vuurtoren
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.452 schets van ontwaken
Ik ben wakker aan 't worden als een toren aan zee -
De lieflijke lamp van mijn dromen
Verbleekt in de weifelende dag.
Vannacht hebben beelden van licht
Gedraaid door een duistere wereld
Over de grillige zee;
Nu sta ik pal in de lucht
Met rode en witte strepen
Als een vissersjong in een trui.
En de wind…
getemd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
476 Stoer, agressief, vechtersbaas, groot en sterk!
Ik keek tegen hem op, wat een vlerk!
Tien jaar later kwam ik hem weer tegen,
nu is hij heel vriendelijk, zacht en belegen.…
Sensei Remco
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
509 Met een kaaskop, gelige haren,
een centenbak en bonkig postuur.
Reist hij door heel nederland
om zijn kennis te delen over de Japanse cultuur.…
swik, swek en swak
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
445 Het heeft nu lang genoeg geduurd,
dat gedoe met die swekkers uit de buurt.
Gelukkig heeft oom agent ze zojuist naar huis gestuurd!…
to grunge or not to grunge
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Hij was niet goed genoeg voor het echte werk,
dus nu speelt hij enthousiast in de kerk.
Met skinny jeans, lang haar
en semi-akoestisch gitaar.…
dansmarieke #1
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
664 Uitdagend en speels danst ze in het rond,
daar staan puisterige pubers met open mond.
Ze strooit gul met feromonen,
want gieren moeten die hormonen!
Beste vrienden zullen elkaar bevechten,
ja, alleen vuisten kunnen deze zaak beslechten!…
dansmarieke #2
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.439 Na veel moeite en gedoe was daar alleen nog maar die string,
maar sjonge, een vagina blijft een ingewikkeld ding!…
dansmarieke #3
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.166 Voor dans en show gaf ik haar een tien,
maar na die ene keer had ik het ook wel weer gezien.…
Stervend meisje
poëzie
4.2 met 4 stemmen
984 Kind van wonden,
Dat één stonde
Nog als bleke sterre beeft,
Voor wier luister
's Werelds duister
Gene nacht meer olie heeft;
Kind van vrezen,
Teder wezen,
Kind van louter liefde en leed,
Wier geflonker
Uit het donker
In dit droeve dagen gleed;
Kind van zorgen,
Met de morgen
Van uw leven 't leven moe,
Gaan…
Wens
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
808 och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
het hardhout warm
rustend in mijn hand
mijn adem trillend
zangerig langs het riet
och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
gelijk een goudvink
zijn toonverhoging
aan het einde van
een liedje zet
och, kon ik spelen
spelen op een klarinet
ik kan enkel klanken
laten dansen uit mijn pen…
Afloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 in vogeltaal vind jij
Gods scheppingsverhaal
je hebt enkel het gevoel
zelf dan te moeten zwijgen
tussen de laurierstruiken
vind je de natuur op z’n best
gebroken schalen van eitjes
in een oud vertrouwd nest
bollebozenveertjes zien
op een krasse berkentak
een pak van je hart
immers het leven zelf…
-
luister, luister
in je…
Mijn Allerliefste Allemaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Het is nu tijd dat ik moet gaan
Jullie alleen moet laten staan.
Ik heb met jullie gestreden.
Ik heb met jullie geleden.
Nee, 't is geen afscheid
dat ons hiertoe nu leid.
Weet, ik blijf in jullie leven.
Om met jullie geluk te delen.
Huil niet, want ik ben niet ver.
Geloof me, ik zit hier op een ster.
Geloof me, ik bewaak jullie leven…
V -de stem van bloem - (1890 / 1959)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 burgemeester bloem
leest zijn kinderen voor -
de bloem der natie
old shatterhand
van karl may leest mijn vader
iedere avond
net vier lees ik mee
van onder de dekens
met een lantaren
ook dit gedicht
moet voorgedragen zingend
van zijn gewicht
de oude dichter
hij ziet het wolkendek
verlicht worden…
Mag ik U vragen....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
906 Toen vroeg ik aan de Heer:
Vertel mij, hoe ik dit leer.
Te zijn zonder er te zijn.
Nu ik haar alleen laat, in pijn.
Zal m'n licht dan zijn gedoofd?
Terwijl zij mij nog wel gelooft.
Kan ze m'n liefde dan nog voelen?
Of zal die ook eens gaan bekoelen?
Zeg mij: is dit egoïsme in mijn hart?
Wat mijn ziel en hart nu zo verwart?
Moet ik leren…
VI - van de jeugd - 1890
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 een donkere trap
en daar draven huzaren
door het panorama
in een rijtuigje
met grenadiers en jagers
muziek door het bos
ik - zei de mus :
schoot hem een pijl uit mijn boog -
hij weigerde mij
onthoofde graven
van egmont en horne
zijn onuitwisbaar
hollandse graven
van over de zuiderzee
teruggedreven…
De sprakeloze rust
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.137 Gelukkig, die de stilte kent,
Die, als de avond zinkt,
De beker van vergeten drinkt
En zich van 't leven wendt;
Die mede met het licht bezwijkt
In 't kleureloos verschiet,
En kleureloze dingen ziet
Waarin de wereld wijkt.
Gelukkig, die geen luid gebed
Meer op de lippen heeft,
Die niet meer mee dit leven leeft,
Doch, als een beeld…
De dralers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
852 Het welig licht was afgekomen
En lei zich aan de kim te rust,
De grote zee begon te dromen
En spoelde haar rozerode zomen
Over de stil vergulde kust.
Wij vulden met ons beider leven
De dommelige avondlucht,
Tot wij verwonderd staren bleven: -
Een stip kwam naar ons heen gedreven -
Een nevelige vogelvlucht.
De lucht hing vol van purpren…
geschiedenis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
808 op school hebben wij sinds kort geschiedenis
de juf vertelt ons iedere week
over alles wat geweest is
over wat opa's en oma's en hun opa's en oma's vroeger deden
en hoe zij soms onder oorlogen en aan besmettelijke ziektes leden
overal heeft zij plaatjes bij en vaak ook filmpjes met geluiden
zoals over de 80-jarige oorlog met het spaanse…
Die glinsterende maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Jij hebt mij weer een lied gebracht
ook deze nacht verstond ik die pracht
herkende het hout van de pijnbomen.
Wachten de dagen op een vonk,
vrezen ze niet langer meer de kans
niet het vuur dat eventueel ontstaat.
Welke zinnen zullen we opschrijven
wat laten we weg of kan echt beklijven.
Van welke speerpunten maken we lijven.
Samen en…
Nachtwaker en die vallende ziekte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Hoe wordt de nacht soms plots een schrik
zonder de ragfijne levensdraad te vernielen,
in een minutenlang durend angstig ogenblik
door de jaren heen eelt op je beide knieën.
Zwelt even je hart erg heftig vol ongeduld,
is het voorspoed die je leidt, je voorbereidt,
blijft je sterk en vol moed met hoop vervuld
compleet doorspekt met aangeleerd…
Wat valt er nog in te kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Er zijn vandaag geen wespen of bijen,
het brood proeft anders dan anders
de dag is aan het misten vreemd gekleurd
zo grijs , er valt echt even niets te beminnen.
Er zijn geen wandelaars op de dijk
geen fietsers, er klopt even niemand aan
wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad
pikt niemand voor nu de draad van deze dag op.
Ziet men…
Dat gemeubileerde huis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Ik heb haar vaak weggestuurd gewoon op pad
al voelde ik in mijn denken wel tegenstrijdigheden.
Ze wilde bepaalde zaken niet doen zoals paard
zijn, op een renbaan met een sulky eerste worden.
Ze wilde geen ontbijtkoek zijn zodat ze te eten was
laat staan toiletpapier zijn of 'n dag lang een potlood.
Kind dat wilde ze wel zijn maar die gaan volcontinu…
De tijd maakt een schets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Ontkomen we niet aan de dagen, de weken
laat staan de maanden en straks de jaren.
Tikken ze als roodborstjes tegen de ruiten
ontsnappen ze als songteksten uit een mond.
Prenten ze patronen, laten ze roffels van
ook die harten klinken als ze hinkend
lopend of als motor met zijspan zich weer
voortbewegen. De tijd maakt een schets.
Toch is er…
Ook als gierig vuur steeds opnieuw elk uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Als tegenslag samenspant het leven parkeert
zoiets als 'n zaadje dat tijd steeds wilt planten,
dood en droogte met 't nat als deze verwanten
bestaan is, even doelwit was, dat wat aanmeert.
Weet. Vandaag doofden duizenden geluiden,
gisteren ook duizenden nachten onverplicht,
ontstak wederom juist nu deze dag haar licht
om tijd als een fraai…
Dikkere lagen van vergetelheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 De dag zal geen effect scoren,
het doet vast ook geen poging
aan dat feit te ontsnappen.
Binnen toch wellicht luttelijke minuten
komt vast en zeker een déjà vu moment,
ook weer een verrassend avontuur.
Wat wil tijd verdringen en toch
juist benoemen als iets waarin het
zichtbaar ook weer tekortschiet.
Zullen de roemers aan de lippen
van…
Louteringen lonen.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
729 Geween ook tandengeknars
Dokters hadden het opgegeven
Landloopster had er niets aan
Gesmeekt en oh zo vaak gebeden
Opgesloten in zielige barre toren
Net niemand bleek me nog te horen
De vuisten bloedend geslagen
Zombie die nog slechts kon ademhalen
Sidderend in mijn pikzwarte hel
Verstikt in eigen schril gejank
Beneveld door een muffe…
Hoe het raakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Ik heb mijn ouders geraakt altijd kunnen achten,
dat is het geen mij nu na jaren nog steeds heugt
terugdenkend aan soms ook verdriet naast vreugd
echt altijd kunnen achten vele dagen en nachten.
Deze maand herinner ik mij ook de treurwilg weer
deze metgezel uit een van mijn vele verse dromen,
welke ongevraagd vol met beelden langs komen,
als…
Luister mag ik je meetronen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 Op sommige dagen ligt mijn hoofd op een lessenaar
die voor die maand even dagen lang ' het leven ' heet,
resideer ik in alle stilte in een inktpotje of oude inktlap.
Bezoek ik met mijn kroontjespen weer even het papier.
Blader ik met mijn ogen door de woordenboeken,
en trek als kind wadende door de sloten en rivieren.
Dan geeft leven soms…