975 resultaten.
Meten is (niet) weten.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
682 Anders is iets verbeelding.
Anders bestaat iets niet.
Meten is ook niet-weten.
Wat een mens niet kent,
kan niet worden gemeten.
Kan wel worden aangevoeld.
Door geniale uitvinders.
Door dichters en door dromers.…
Catwalk achter gesloten ogen
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.973 Dikke regendruppels kletteren
op de bladeren in de takken boven me
verlinken de verbeelding
Heb deze nacht gewonnen
mijn zonnetje verloren
maar niet vergeten…
…achter mijn gesloten ogen
Met haar ogen vol hunkering
en haar armen elegant gestrekt
naar mij
schrijdt ze over de catwalk
de meest directe weg
langs de spotlights van mijn…
Bladwijzer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
714 Verhalen geplet,
Tussen dichtslaande bladeren,
Woordenballet,
Vol van verbeelding,
Wegdromen bij groot avontuur.
Verdwaal in de tijd,
Beweeg tussen kaften,
Verborgen geheimen,
Een wonderlijk heden,
Berooft je van menig uur.…
Eeuwig Geheim
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
563 En om het
geheim te
onthullen
verbeelden we
ons maar wat.
Zoeken en tasten
we naar woorden.
Maar dan!
Liefde
zo onbegrijpelijk.
Juist daarin
wordt het geheim
van wie je bent
nog groter!…
Evenbeeld
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.086 Als ijdelheid een droom was
die de zondaar deed verslapen
in een spiegel die het oog
in duizend scherven had verdeeld
Hoe wist Hij dan ooit zo zeker
toen Hij Adam had geschapen
dat Zijn evenbeeld gelukt was
zoals Hij dat had verbeeld
Volmaakt geworden was hij niet
maar God-
het had niet veel gescheeld…
cadeau
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
677 ik geef jou het woord
je mag er een verzinnen
het maakt niet uit
zolang het van jou is
denk er een klank bij
het geruis van een vlindervleugel
of eender welke klank
die tot mijn verbeelding spreekt
tot ik een deuntje hoor
bij het woord
dat jij verzon
ijspegeltrom…
open ogen
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
802 in blauwe nachten
wil ik mij overgeven
aan de slapenden
zoals ik mij overlever
aan hen die mij lezen
met wijd open ogen
poëzie opslokken
in draden van begrippen
buigzaam vlechtend
in het weefwerk van tijd
verbeelding in het licht
van de zoete maan…
zwijgend spreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Ik respecteer stilte
in al haar aspecten
Afwezigheid van digitaal
een woordeloos uitmonden
Daar het huidige
zich niet verroert
spreekt geestverwantschap
wel tot de verbeelding
Waar het hart klopt
is stille hoop
wat ruimte geeft
om zwijgen te laten spreken…
slapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
460 we lagen in het gras
een pastelroze kleur
betoverde het hemeldak
we zagen hoe
het licht stil verdween
en hoe de dag
zich schoorvoetend overgaf
aan de zwarte penselen
van de nacht
we keken naar
het onbegrensde rijk
van de verbeelding…
Zijn zelfbezongen kosmos
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
679 Een vriend van wind en dankbaar aan de regen
Die lief had tot ver in de eeuwigheid
Daarin voorbij verbeelding werd geleid
Want tot Arcadia leidden zijn wegen
In ogenschijnlijk zeer gewone schema's
Zong Demis Roussos over grote thema's…
Lux aeterna
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
495 Morgen zie ik engelen
Zij worden op doeken gedragen
Herken ik dan de eenvoud
Van enkel zwijgende vrouwen
Uit mijn verbeeldende lagen
Zij omarmen mij zonder te raken
En verwarmen met open ogen
Middels licht waarvan de dichter
Woorden wil maken…
EIGEN VERBEELDING ONTMOET ZICH
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
754 In de tuin voor de bosherberg
verorbert een jongetje
traagsmeltende ijssorbet
bekijkt genietend
dat koude bijna lege glas
waarin het zonnige kroegraam
samen met wijde beuken
versnipperd wordt _ opnieuw gebeeld
door zonnige lichtvlekken:
een blinkend helder meer
de doorzichtige bodem
uit dun avondrood gemaakt
het ijle platinawater
wiegt…
Ik zie in mijn verbeelding de konijnen
poëzie
2.7 met 3 stemmen
799 Ik zie in mijn verbeelding de konijnen
Weer sluipen door de helm en door het zand,
En duinrozen ontbloeien en weer kwijnen,
Terwijl de golven breken op het strand.
Gij, mollig diertje, bedeesd is ook uw wezen,
Uw vacht wordt zacht door zon en wind gekoosd,
Uw bout, gekruid, is wellicht onvolprezen,
Gedijen moge steeds uw willig kroost.…
In onze verbeelding verbonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
305 Samen zijn wij een kopie van mensen
die samen ook een kopie waren
van mensen van mensen
unieke verzamelingen
van gewone gewoontes
en algemene eigenaardigheden
in een tijdelijk lichaam
dat een grens trekt
tussen jou en mij
tussen al de zielen en zinnen:
voor een veelvoud aan ervaringen
die we met elkaar kunnen delen
om in onze verbeelding…
De bunker
gedicht
2.8 met 15 stemmen
10.087 Motregen aan zee, een koude morgen,
de grauwe kop van een bunker.
Telkens dat beeld in hetzelfde licht.
Nooit dichterbij of uit een andere hoek,
zonder verhaal, droom of herinnering.
Een teken? Maar waarvan? Hoe kom ik eraan?
Geluidloos duikt het op, achter iemand
met wie ik praat, of in de tuin
tussen bloemen, het bevriest de glimlach,
legt…
BEDVERMAAK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 's Avonds woelt de kleine jongen
behaaglijk dubbend
in zijn warme beddenlakens
kijkt naar het slaapkamerraam
bewondert voorstellingen
van het nabije duister
regen roffelt plagend
met spitse vingers
op het zwarte glas
sneeuwvlokken komen aanzweven
krioelen als wilde spoken
over en door elkaar heen
willen zich opdringen
maar…
KIND ZOEKT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Het driejarige zoontje
van de grenswachter
speelt naast pa's kantoor
trekt aan een dun touwtje
zijn ijzeren vrachtautootje
voort over zand gras en stenen
de hummel kijkt en peinst
gaat even voorbij de slagboom
bevindt zich in een ver land
dat hij snel zal verkennen
vermoedt loerende dieren
achter halmen en struiken
wil een bestuurder…
Avondlicht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
617 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen
zij helpen ons te onthouden…
STER VAN HOOP
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.481 Kerst blijf ik verbeelden
als een wit winterland
van oneindige sneeuwvelden en schitterende ijskristallen
van vredige dorpjes die ondergesneeuwd liggen
onder een stralend firmament van miljoenen sterren
die licht halen uit die grote staartster boven de stal
alles ademt eeuwige vrede en rust ineen heilige nacht
Kerst beleef ik
in een groen…
[ Wonen er wezens ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Wonen er wezens
in de wolken? Wie is daar --
aan het rommelen?…
ZES MAANDEN OUD?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 In de huiskamer ziet
de zuigeling vanuit zijn wieg
soms vertrouwde gestalten
over hem heen buigen
graag méér naar mij kijken
daarom huil ik eens flink
luid getrippel nadert
drie vingers werken snel
lief gemompel troost daarbij
het doosje boven mijn hoofd
laat weer blij zijn wijs horen
tonen strelen zacht
doen de waakzame lakentjes…
[ Dode bedwantsen ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
323 Dode bedwantsen.
We lopen dus geen gevaar --
Toch gaat het jeuken.…
[ Zouden de pitjes ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
315 Zouden de pitjes
van de appel in mijn buik --
wortel gaan schieten?…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Tijdloze stilte
woorden zweven door de lucht
thuis voor verhalen
Boeken rusten in eindeloze rijen,
hun ruggen zwijgend, vol van ongezegde beloften;
elk een poort naar gedachten of gevoelens die ooit zijn geboren,
naar stemmen die murmelen door de tijd. Vingers glijden, zoekend langs titels.
Hier in de stilte vermengen verleden
en toekomst…
Woord en beeld
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
324 Een dichter beeldt in spraak en spreekt in beelden
doch overvloed van 't een gaat mank aan 't ander
en woordgebrek wordt stotter en gestamel
dat juist de overhand krijgt bij 't ontberen
van metaforen die de mensen raken
als zij de zucht van de herkenning slaken
aha-erlebnisse doen hen ontwaken
gevoed door beeld, geluid en fantasie
verwijlend…
Grootsheid achteraf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
165 Ach, mijn oude dagboek
heeft bijna zijn tijd gehad
Ik lees het nog eens na
op mooie zinnen, te mooi
om verloren te laten gaan
Ik schrijf ze over en brei ze
met fantasie aan elkaar
met even mooie zinnen
Naadloos sluiten mijn belevenissen
aan op mogelijke gebeurtenissen
die ik er nu, jaren later, bij bedenk
en wel had willen meemaken…
Zonder mijn naam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
141 In het Rijksmuseum geef ik uitleg
over de Nachtwacht. De curator blijft
vragen stellen. Maar wat weet ik ervan?
Jane twijfelt niet, ze zegt:
Als je het eenmaal ziet
moet je ook durven
het te weten. Dat meisje van drie
dat verf zit te mengen
in Rembrandts werkplaats
en zichzelf heeft geschilderd
achter reusachtige pauwen, dat
ben jij…
Achter gesloten ogen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
132 alles wat je ziet
met je ogen dicht
is van jou
meer niet
dat sloeg zinkgaten
knikkers
ogen bolden
door gesloten ogen
de wereld
werd niet kleiner
ze bewoog zich
voorbij het aangewezene
waar verbeelding
geen toestemming droeg
zij zag
wat al langer
de achterkant
niet zag
de oprit
de nacht
de diepte
wie door wie
werd…
Herfst(d)achtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
730 Nu de wereld toch is afgestript
van ondergang tot ondergang
begrijp ik noch de waarheid
en de leugen noch waarom
oude slaap het gepelde
mimosablaadje mijn vinger
kan verdragen en violen
werken op het verbeelde
zo droomt het geen buiten
daar stript nazomer even nog…
Afscheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.662 het licht
dat jij ving
jouw gezicht
mijn redding
gesloten,dicht
een eenling
geen enkel gedicht
spreekt tot verbeelding
vol woorden en zo leeg
maar wat je verborg in je lach
en altijd verzweeg
was de kracht
van het enige wat ik kreeg,
jouw gedag.…