1045 resultaten.
Schipbreuk
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.661 Ik wilde me inschepen voor
een land waar ik nog niet bestond
onderweg ben ik verdronken
alleen om niet al te weerloos
aan te spoelen later
lieg ik een vlot
lieg ik reddingsboei
lieg ik mijn hoofd boven water
---------------------------------
uit: 'Tegenspelen tijd' 1979.…
Een gesprek
gedicht
4.2 met 13 stemmen
14.254 'Waar zullen wij afscheid nemen?'
'In de regen.'
'Zullen wij schuilen?'
'Nee!'
'Hoe zullen wij ons voelen?'
'Ziek, vals en verlegen.'
'Wat zullen wij zeggen?'
'Wij zullen het niet weten.'
'Wat zullen wij denken?'
'Was het maar gisteren, morgen of nooit.'
'Zal een van ons gelijk hebben?'
'Geen van ons zal gelijk hebben…
Afscheid van mijn vader
gedicht
4.0 met 6 stemmen
7.069 Ik wil alleen maar zeggen dat ik het niet weet.
Dat ik het allemaal niet zo duidelijk zag,
zoals gebleken achteraf.
Het tuinhek diende plotseling gesmeerd.
De lege plekken op de muur bedekt en vlug
vlug de geur van scheerzeep weg.
De kalende die Homerus declameerde. De maïsvretende.
De charmante die uit Frankrijk parfum meebracht. Hadden…
Verhalend hout
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
610 De woorden komen zacht en gebroken
het slapend bladertapijt waaruit ze opcirkelen
vormt een kansel voor de houten sterveling
hij verhaalt over verre neven die het woud verlieten
zonder een vaarwel
om uit varen te gaan naar tropische bossen
op eilanden die voorbij roeiden
in zwoele zomerwolken
hun staanplaatsen zijn veroverd door vlegelachtig…
Een week
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.302 maandag ben ik
weggelopen
uit de zomer
gaf mij over aan de druildag
herfst en regen.
dinsdag vielen
dode vogels
door de leegte
van mijn hoofd.
tot de winterdag
de zondag
alles dicht ging sneeuwen,
liep ik door de
weekse dagen
alles droevig achterlatend.
--------------------------------------
uit: 'Mijn duizendbladig boek', 2008.…
Nachtontmoeting – slot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 Duizelend van wijn en wals
dansten ze de rest van de nacht
dronken bij korte rustpauzes
keken naar hun evenbeelden
in het rimpelloze water
-Was ik maar mijn spiegelbeeld
dat ik mezelf kon volgen
zonder altijd als eerste
een stap te moeten zetten-
-Ik begrijp het, zei hij troostend,
maar je kunt niet zonder elkaar
als eb en vloed of…
Stille groet
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
725 Stilaan even stil staan
zachtjes je koffers neergezet
langzaam gaan sluipend
de thee zachtjes op het tafeltje bij het bed
ze slaapt nog
je hebt haar niet gewekt
jij bent blij opgewekt
ze slaapt als een engel met haar vleugels ingeklapt
rap ontkleed jij je
legt je jezelf naast haar neer
zij kijkt even op
en ze zoent je heftig als was…
Een nieuw jaar
gedicht
3.3 met 3 stemmen
13.006 Nog niet. De zoon moet nog trouwen,
de oude nog stervan. Er komt nog
wereldvoetbal en goudvissenbroed.
In de reiskist vouwt zij de avondjurk,
kinderkleren, gesloten papieren. Eetbaar
de kleine vruchten en draken van koek.
Op de steiger blijkt de kist gevoerd
met gestreepte zijde. Leegte, lavendelgeur.
Gisteren zwommen hier zwanen als schepen…
Ver Laten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 winterbang zichzelf
niet tegen te komen
zoekt sneeuw houvast
de bomen, kijk, ze zwijgen
niets dat mij beweegt
oorverdovende stilte
hoopt zich op
geen tijd meer te verliezen
ik ga er aan voorbij
stilte,niets dan stilte
alle vergeten woorden
ze vallen zacht
zacht
zachtjes weg
in het nog onbeschreven wit
ik kan mijn zinnen…
Middernacht
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.645 De jonge man aan zijn tafel
is een oude man, gewikkeld in een krant.
Het is middernacht, de diepvriesmaan
vermoedt de weg waarheen
maar wil nog niet. Een geest
beheert het boek waarin het lot
gelegerd is, de schrijver
is afwezig, 'komt zo terug',
pas op de winkel! Uit het verleden
sluipt een zin, gecamoufleerd,
de laarzen op de straat…
Men verplaatst zich
gedicht
3.0 met 5 stemmen
10.231 Men verplaatst zich, maar
nooit even snel, in
tegengestelde richting.
Nooit met eenzelfde zakdoek
mooi symmetrisch wuivend -
even wit, even droog.
Eén blijft er staan,
verwijdert zich.
Bij gebrek aan wie verliet
langzaam kleiner wordend.
-----------------------------
uit: 'Met flinke pas', 2003.…
Veel plezier
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.146 Ik kan mijn draai niet vinden,
mijn hoofd is er niet bij,
sinds jullie zijn vertrokken
zijn jullie ’t dichtst bij mij,
ik zie het vliegtuig stijgen,
mijn hart stijgt bonzend mee
tot jullie veilig landen,
dan landt mijn onrustwee.
Je mailtje meldt; daar gaan we,
mijn handen gaan ineen,
je foto wordt bureaublad,
de baby slaapt sereen.…
Plotseling emotioneel vertrek.
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
926 ik staar vertwijfeld naar
de sterrenhemel
zie je gedaante als het ware zitten
achter het stuur van je auto
je betraande gezicht, vertrokken
van woede en emoties
de harde woorden die onverwacht
zijn gevallen dreunen na
in mijn hoofd
ik weet niet eens meer waarom
maar mijn gedachten zijn bij je
elke beweging van het voertuig…
Die ochtend
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.932 Die ochtend was zij doodgewoon van huis gegaan
in een metallieke limousine met een rozenkrans van schedels
en trompetten stekend uit edele delen, om ze te bedekken tevens;
en ’s avonds was zij nog niet thuis
Ik heb die nacht in onze gemeenschappelijke stilte rondgewaard
maar ditmaal bleef zij zwijgen
Ze was er wel, ze was zelfs overal
maar…
Teevendeal
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
772 ‘Evident regiegebrek’
Behalve ’t bonnetje, zo staat te boek
was ook de veel genoemde doofpot zoek
en menigeen deed mee aan ‘Ik vertrek’
Die ambtenaren…kunnen amper lullen
Zelfs niet in staat het zaakje te verhullen…
dag winter
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 bomen gaan wijd open
hun takken krijgen knoppen
stil, verlangend hopen
op bladeren die ontpoppen
de mensen komen buiten
lachen, praten, luisteren
naar de merels die mooi fluiten
in groen geworden struiken
de winter zal vertrekken
zijn koffers staan al klaar
op reis naar andere plekken
misschien tot volgend jaar!…
tijden
gedicht
3.7 met 3 stemmen
9.676 Als men terugkomt is men een ander
denkt men terwijl men het huis sluit
het licht inpakt de zomer verzegelt
het tuinhek prijst om zijn ijzer
deze slak op de drempel zal er nog zijn
de ijskast zal blaffen de hitte blaten
de hond zal zuchten en zijn sterven
hervatten als men terugkomt denkt men
------------------------------
uit: 'Vallende…
Dit Eiland
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.277 Hoe zijn wij hier geland,
waartoe... vanwaar...?
ligt ergens aan het strand
dat vreemde schip nog klaar?
en als het anker is gelicht,
naar waar... naar waar...?
--------------------------------
uit: 'Voorbij de wegen', 1920.…
Leeftocht
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.107 En op die middag lieten zij de wereld achter.
Langs de weg spinifex, dieren met namen die op bloemen
leken. De zon was iemand die hen tegemoet reed,
pas bij schemer werd hun willen minder,
de weg sloop uit de spiegel, een voorgoed voorbij gevoel.
Nu zouden zij een slaapplaats vinden,
hun naakte lichaam in een ruimte
oprichten zonder houvast…
Bij de lift
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.157 De deur opent en er is geen as
op zijn pyjama, nergens is het wit
vervoosd met verf of koffievlekken.
Op zijn teennagels glimmen maantjes,
duur melkglas met vuur geboend;
woede is vlijt geworden, toewijding.
Hij draagt een koffer voor zijn buik
het hengsel vast met beide handen.
Ragfijne lijntjes en zoveel; moedeloos
gooit de waarzegster de…
't Minste bij haar vertrek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
540 ging ik
er 2 weerom in tijd
geenszins een leugen
20 jaar geleden weer alles
op rails
ontwikkelde zich, ongeneeslijk
Polycythemia Vera met
een veel teveel aan bloed
ziekte onwezenlijk
Een ziekte zonder hoop op ge-
nezing
Een ziekte met als gevolg gebrek
't Meeste verloor ik tijdens 'n vijf-en-
veertig-urencoma
't Minste bij haar vertrek…
Stilte
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
509 Op haar mooist met rozen in het haar
Een schitterend bruidsboeket zo stond ze daar
Vandaag de mooiste dag van haarleven
Zou ze hem haar hand en liefde geven
Hij, mannelijk stoer, doch jong verlegen
Stond daar in uniform compleet met degen
Licht blozend, van haar hield hij het meest
Vandaag was het hun huwelijksfeest
De volgende dag trok…
voorstelling
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
499 stel je achter gesloten deuren voor
en het regende niet
zou er dan een reden tot klagen zijn
tot bestaan, onverdeeld
kon er dan iets misgaan
achter wanden van het vertrek
stel jezelf voor
en tijdsduur bleef hetzelfde
beeld nog één keer iets in
dat er altijd zal zijn…
achteraf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
456 je ligt nog in je bed
op een vroege middag in het heden
er is nog geen sprake van vertrek
een aankomst is niet bepaald
twee mensen weten niet van elkaar
ook niet voor het leven
het potlood beschrijft niets
ook geen huidige toestand
kou en warmte zijn hellend vlak
het heelal dijt uit
je bestemming ligt nog
niet op een verafgelegen…
l' horloge
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
625 ter herinnering en ode aan
Charles Baudelaire
(les fleur du mal)
met de tijd op de hielen
vluchtigheid trachten
voor te blijven
en dit natuurlijk allemaal
tegen beter weten in
maar je moet toch ergens
voor op de loop gaan
in het leven...
maar goed het doel staat vast
de eenzame aankomst ginds
aan de finishlijn van het
bloemloze…
Rode Rozen
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
2.358 Ooit
Droomde ik
Van een bloem
Verlegen in mijn handen geduwd
Nu
Nog snel voor het vertrek
een kus van mijn lief
mijn lief
En een heel boeket
Rode rozen, rode rozen
Met een fluister in mijn oor
Ik houd van je.
Ik houd van je.…
Zonder schreeuw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
785 rumoerig voor een treurig schilderij
misschien voorzag hij steeds al zijn vertrek
vol zorgen om het veiligheidsgebrek
de dader deed verstommen zijn geschrei
zijn trotse roep, verloren, eropuit
en nu al missen we zijn stemgeluid…
Inbreekster
netgedicht
2.9 met 47 stemmen
14.365 Superlatieven bij de vleet
Maar de meeste dieven
Hadden deze kraak beter kunnen zetten
Niet sneller
Maar netter
Zonder de boel
Op z'n kop te zetten:
Lades uit de kast te trekken
Om daarna te vertrekken
Want zij bleef…
Ontwenning
snelsonnet
2.9 met 9 stemmen
1.647 Als elke trein op tijd vertrekken gaat
Komt iedereen op elk perron te laat…
glimlach der goden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
508 ik neem wat beweging
in een stilstaande wind
ik vertrek vanuit traagheid
in dit witte wonderland
ik volg met een blik
het zijige blauw
de engelen schudden
opnieuw hun kussens uit
ik herken de glimlach van goden
die overwinteren…