1300 resultaten.
herfstwandeling
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.092 louter mist en stilte
rond wazige bomen
het water oeverloos
ruisend
slechts de geur van
grond en dwarrelend
blad
van lichte weemoed
en vergankelijkheid…
Behoedzaam komt de herfst getreden
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
750 Behoedzaam komt de herfst getreden
tot waar ik enkel oor nog ben
- het licht verstild -
en geuren die
de weemoed wakker roepen.
Behoedzaam komt de herfst getreden.…
Klein(e) kunst
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
852 Weemoedig klinkt geruis
mijn bloedbaan zingt
een verlangend lied
op 't ritme van de wind
door samenzang met regen
wordt melancholie
ritmisch weergegeven
in gedempte melodie…
meer
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.150 Dat gevoel
Van alleen zijn
en weemoed
steekt de kop op.
Zonder jou
lijkt alles niets
maar kom op
ik bent iets.
Meer dan dat
ik ben een vrouw
en heb liefgehad…
I.M.
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.404 Nieuwe computer
weemoed
oude postjes
dagboek
afscheid
het wordt tijd
maar
die allereerste
groet
bedolven onder honderden
die blijft
dag Monique
schrijft
mijn vader…
Mijn heerlijkheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Het is niet triest of weemoedig,
maar ik geniet
van het schrale zonnetje
en van de schrale wind,
die de bladeren doet ritselen en ruisen,
mijn stemming kan niet meer vergruizen.…
Nachtelijke horizon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
610 Nachtverpozing door weemoed
eenzaam in echo van stilte
bijna aanraakbaar
door uitzichtloze horizon
die in het duister
metaforen zoekt
voor het alleen zijn
in de nacht
op het palet van jouw dromen.…
(Niet) jarig
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
591 De dag nadat ik mijn verjaardag vier
Ben ik altijd een tikkeltje weemoedig.
Ook al verloopt die dag nog zo voorspoedig,
Het voelt niet als het summum van plezier.
Ik constateer dan tot mijn droefenis
Dat Overweg nog lang niet jarig is.…
in elke cel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
246 weemoed en
vergankelijkheid
bewonen
elke hoek
elke kier
van dit huis
en nestelen
als jonge merels
in elke vezel
in elke cel
onder m’n huid…
Die mooie tijd
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.251 Toch denk ik vaak met weemoed,
aan die mooie tijd terug.…
Herfst brengt soms wel zonlicht
netgedicht
2.4 met 33 stemmen
2.170 Herfst brengt soms wel zonlicht,
maar gefilterd vaak door tranen;
de kerkhofgang
duurt toch zo lang
en doet de weemoed groeien
waar alle andere bloemen
nu vergaan.…
winterblues
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.312 het is de tijd van 't jaar
een beetje weemoed
kruipt in mijn kraag
je kent me toch zo goed
de dagen zijn zo donker
het avondslot knarst vroeg
de rolluiken trok ik
niet hoog genoeg…
four seven eleven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
647 toch weer met de geur van gisteren
het neusje weemoed in de maak
het vleugje deemoed voor de spraak
een rondje tranen van de zaak...
het flesje heimwee naar weleer
destijds hooguit nog voor een knaak…
Lente
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
594 Lief,
laten we de terrasdeuren open doen
de vlindertuin begroeten
verse weemoed plukken
tussen lavendel van verlangen
verhaal me de tijd toen
het voorjaar
nog lentes beloofde ...…
plons...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
495 een duik
in het verleden
is met een plons
in de vorige eeuw
terechtkomen
wentelen in weemoed
watertrappelen
in de moederschoot
van herinneringen
en dit vol blijven houden
tot je bent geslaagd
voor zwemdiploma A…
sterappeltjes
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
647 bijna uitgestorven appelras
waar ik vroeger
graag in beet
teloor geraakt in de tijd
denk ik met weemoed
aan zijn schil
die je op kon wrijven
tot die glom
en de illusie gaf
van een sterrennacht…
Verjaardag
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.497 Weer een jaar tel je erbij
en steeds meer jaren delen wij
samen ons verleden
om telkens weer, in het volgend heden
met weemoed om te zien
naar de jaren die vergleden...…
Valse Triste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 de pen
het kleinood wiegt
weemoedig in
broze
schrijvershanden
in het
witte dichtershuis
vindt
dun gezaaide taal
haar plek
daar
weerkaatsen poëten
al het licht
op de drempel
van de dood…
In memoriam matris (14-slot)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 Ze dragen in zich
de gedachte aan jou,
een zachte, blanke weemoed.…
In geleende tijd
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.414 als je geliefden, staand bij je graf,
vragen zij zich dan met weemoed af
dat hun leven ook ooit stil zal vallen
Zal het altijd zo gaan?
die eeuwige strijd
in geleende tijd
over de dood
en het bestaan...…
Gezellige Decembermaand
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
667 Niet altijd is alles droef, niet altijd alles triest
niet weemoedig of somber.
Soms zitten mensen in een dip, ook dat
is niet zo heel bijzonder.…
Ergens in september
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.154 Er ligt weemoed
in de vensterbank
maar dankt de stille aandacht.…
La vache qui rit
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
586 Ach, de weemoed
van engels raai
in mei!…
noem het vluchtigheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 maar juist dat grootse moment
van ontlading blijft je bij
met een diepe zucht
vanuit je innerlijk
merk je de weemoed…
Vroeger
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.040 Verlangend naar vroeger
Verlangend naar wat ooit was
Alles leek toen beter
Maar vroeger is nu as
Over tien jaar van nu
Zal ik weer weemoedig staan
Dat vandaag geweldig was
Maar ook dat is dan vergaan
Vroeger is slechts as…
schuilplaats
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
796 zoals een schilder
in kleurige beelden
woont
met licht en donker
zijn eigen wereld
schept
zo voel ik me thuis
in kleine, sobere
zinnen
dompel mijn pen
in weemoed en
verwondering…
wolken voor de zon
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
744 verward, wanneer
ik blad'ren veeg
en herfst mij
even geurt
terwijl de zon
nog zomer schijnt
zó, dat het hemel
blauw gevoel
zich wolkt en in
weemoedigheid
verdwijnt…
De binaire Elsschot
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
540 Grootmeester
Van de Weemoed
Of toch fenomeen
Van de lichte Ironie
Zo vaak heb
Ik je al gelezen
En nog steeds weet ik 't nie
Opgedragen aan schrijver en dichter Willem Elsschot
(pseudoniem van Alfons de Ridder).…
stromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 de rivier weet
van stromen
de weemoed
kent ze niet
het verlangen
weet van stromen
zichzelf bevatten
kan ze niet
wat ze zoekt
voorbij de verte
van haar ogen
is er niet
buiten de tijd
stroomt ze het
ondoorgrondelijke
verlangen…
winterliedje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
603 winter me in
een heldere
stille nacht
winter me
met wuivende
lichte weemoed
winter me
in verre
witte wanen
winter me
op een licht
geladen vlot
winter me
even maar
winter me…