3831 resultaten.
geld denkende ouders.
hartenkreet
2.6 met 19 stemmen
1.953 gezeur met je ouders
wat ze willen is geld
kinderen die werken
en papa is de held
sommige dingen zijn gewoon niet te begrijpen
dat kleine kinderen moeten werken
en voor de kost moeten slijpen
stapelende kinderen
boven op één bed
het kan gewoon niet meer
wachtend tot iemand ons redt.…
Aan de ambtenaar
snelsonnet
3.2 met 40 stemmen
3.113 Het vleit mij zeer dat u dit vers wilt lezen
al hoort een bonafide ambtenaar
zolang hij op zijn werk zit weliswaar
met and're zaken in de weer te wezen.
En porno die u van het net wilt plukken
valt ook niet onder "ambtelijke stukken".…
Het liefst
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
2.126 Het liefst was ik nu niet op het werk,
het verlangen naar jou dichtbijheid is groot
en bijna niet te weerstaan.
Ik weet gelukkig dat nog even wachten
niet het einde betekent van dit verlangen.
Ik weet dat we, als we straks vrij zijn, onze gang kunnen gaan.
Ik weet dat we straks in alle vrijheid bij elkaar zullen zijn.…
Workaholic
snelsonnet
4.3 met 9 stemmen
1.338 Zelfs als hij ooit nog sterft, licht hij zijn zerk
En gaat dan doodgewoon weer aan het werk.…
IK zat toen heel stil te werken
poëzie
4.1 met 18 stemmen
5.104 Ik zat in die lichte dagen -
mijn hart hield nooit op te jagen -
ik zat te zien en te werken,
alles was m' als doodzerken.…
Laat & vroeg
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
7.053 Alleen in een kantoor
Waar computers zoemen
Boven slapen kinderen
Als gesloten bloemen
Woorden vliegen
Te vlug binnen de muren
Het late werk dat ligt hier nog
Tussen de trage uren
Een kas geteld
Overdracht geschreven
Thuis gebeld
De nachtrust wacht nog even
Dan toch even krabbelen
Intern wat babbelen
'Hersensabbelen'
Als waterkabbelen…
Tweederlei oordeel
poëzie
3.1 met 15 stemmen
2.342 Dat wie niet werken wil, niet ete! staat geschreven.
Hij die niet denkt, hij mag wel eten – maar niet leven.
---------------------------------
uit: Dichtwerken (1869)…
Denkend aan Leiden
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.306 Denkend aan Leiden, zie ik bruisende kroegen
En terrassen aan de waterlijn staan
Studentenhuizen, een rommelige kamer
Horend bij je studentenbestaan
Studeren doe je, om punten te halen
Een titel, mooie toekomst in ’t verschiet
Een tentamen verpest, is soms wat balen
Maar ’s avonds sociëteit, weg tijd’lijk verdriet
Afgestudeerd, een baan…
Slaven van de maatschappij
hartenkreet
3.4 met 28 stemmen
1.011 Rond de klok van zeven
Brood en koffie als ontbijt
Het is weer bijna tijd
De arbeid roept je naam
Om twaalf uur precies
Even tijd om te vergeten
Even rusten, even eten
Rustig kijken uit het raam
Aan het einde van de dag
Het is al over vijven
Nog even werken, even blijven
Het werk is bijna klaar
Elf maanden lang
Werken voor het loon…
Eiland
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
6.698 eiland
Zoute zeewind prikt de smaakpapillen op de tong
De voeten in het aanspoelende oceaanwater
Languit liggend in het zonnewarme, gele zand
Jagend en vissend om de voedselvoorraad aan te sterken
Af en toe een Amazone voor de vleselijke lusten
Het leven hier is primitief, maar toch een paradijs
Waarom zit ik dan overdag op kantoor me rot te werken…
INGESLOTEN
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
7.218 Ik tel de keien
knarsetandend van de onmacht,
onder de voet gelopen,
één voor één
in een bekrompen wereld,
ingesloten zij aan zij
tussen soortgenoten
vechtend voor een plaatsje,
ellebogenwerk van steenslag
in een maatschappij van muren.
De som van delen is nog geen geheel,
al tel ik vandaag mezelf reeds mee.…
Burn-out
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
500 ik zag
je gaan
als deel van
de dampkring
een wolkje
op weg naar
de maan
gevangen in
het jojo-spel
van water
en nevel
in het luchtig
en vluchtige
onder zons bevel
jij speelde
als geen ander
de drie fases
van bestaan
liet lopen waar
de modus
was gaan
verdruppelde
in mistige tijden
liet somberheid
oplossend
versnijden…
Gewone spiegels
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
411 grote bladeren
scheren scherp
de zomerlucht
stapelen wind
die aan de grond
in luwte verdwijnt
en met een laatste
dwarrel nog heel
even verschijnt
in de vergeten
hoek liggen de
dagen met een
eigen geur door
niets te vragen
bekennen zij kleur
in hun plakkende
kreukels door
haastige scheuren
de vuilnisman
kent zijn klanten
weet…
Mijn laatste jaren
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
786 er waren jaren
die zo van mij
zijn afgegleden
met niets om
te bewaren of het
moet het jaartal zijn
een aantal was
al sleets geworden
door een spectaculair
gebeuren dat tot in
den treure al was
uitgemolken door ieder
wat in de wereld
plaats vond raakte
familie en bekenden
in overleg en om raad
om dan simpel de orde
van de dag te…
de mores van het verkoopteam
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
4.595 ik heb nooit
iets geschreven
of het was achter
doorhalingen
ik heb nooit
iets geweten
of het stond achter
dikke rode strepen
ik ken meer liedjes dan
gedichten
meer films dan romans
alles wat ik niet weet en
alles wat ik nooit schreef
vent ik uit als stroop en azijn
in verstokte mierenkolonies
ik ken de mores van het verkoopteam…
Balanceren
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.362 Als een schim
balanceer je
op het randje
van leven en dood.
Vechtend, verlangend
naar het leven
voel ik je vragen
door je ogen.
Het heeft geen zin
om oorzaken te zoeken,
verwijten te maken
of te oordelen.
Het balanceren
kost je al genoeg
de inzet is hoog
het is leven of de dood.…
LUCHT
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.487 niets dan lucht ben ik helaas geworden
onbegrijpelijk vluchtig zonder houvast
onzichtbare papieren baas vingerloos
vind ik mijn weg op de tast morgen
overmorgen de dagen daarna een klucht
voor velen anderen zijn boos vergaand
geïsoleerd informatieloos ik ben lucht
niet bestaand of anders een vliegende vis
die hapt en hapt naar adem verstikkend…
In gouden greep
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 ik kende de
diepte van haar blik
maar de schrik om
haar te volgen sloeg
mij om het hart
bleek een vak apart
waarbij ik al mijn
geestelijke lenigheid
in moest zetten om
bij te kunnen blijven
in samen gaan
kwamen wij geven
en nemen overeen
waar de stemmen
staakten telden wij
in afwisseling af
waarbij gelijke
monniken doorgingen
zonder…
Ze gaan elkaar missen...
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
6.501 en hart en ziel
Tijd en aandacht
aan heeft gegeven
Voor haar heel gewoon
om klaar te staan
Op ieder uur van de
dag was ze paraat
Maar de zaak ging
achteruit en failliet
Daardoor stond zij
ook op straat
Ze heeft staan huilen
met haar baas
Want als team waren
ze sterk
Al jarenlang werkten
ze samen
En verzetten daarbij
bergen werk…
Oogstlied
gedicht
3.2 met 83 stemmen
35.229 Scharen knippen;
Topjes wippen;
Geurend valt het groen.
Kijk die chicks hun best doen!
Heup aan heup op sportschoen,
Top in zakjes doen!
't Warmer branden
van de lampen
ontkent het avonduur;
Afzuiginstallatie,
Zoemt een zacht triomflied;
Een duister avontuur!
Stoonde knippers,
Toppenwippers,
Net alweer gebeurd!
Ga toch even zitten…
Kunstvorm
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.112 Strakke lijven wilskracht geconcentreerde blikken in spiegels
Gespitste oren nerveus in afwachting van klanken
Rustig ademen bij elkaar rapen gecontroleerde plaatsing
Aanvang!
Elastisch buigen benen armen handen versieren zacht
Ontspannen illusie ribben gelaten borstbeen op
Sprekende ogen…
Goed beter best
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 de maatschappij
is losgeslagen
alleen de sterkste
benen kunnen nu
nog de weelde
dragen van macht
in rechtvaardigheid
egotripperij was
te kwetsbaar
gebleken alleen
in groepen waarbij
ieder hetzelfde eet
en ook de info over
samenleven weet
dat geeft een kans
om te overleven
omdat het functioneren
in een groep andere
en meer mogelijkheden…
IK KOM ERAAN!
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
4.989 Een boeiend leven blijft
zichtbaar: Het werk als dierenarts, geboekstaafd.
Elk wist dat hij, als het er op aan kwam, niet zeurde.
“Ik kom eraan!” De stem vervolgt enthousiast
het wedervaren met het fokken van paarden.
Een heuse kampioene “Martha” resteert als foto,
fokprestaties die iedereen toen hebben verrast.
“Kijk, een reiger!”…
Droombaan
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
6.405 strijder
Niet met vuisten, maar
Met woorden, want
Die maken me vrij
Van onrecht mij aangedaan
Heb ik enorm geleerd
Werd opnieuw sterk
De daders hebben
Verloren
Het slachtoffer
Ingeschat
Verkeerd
'k Mag en wil gráág 20 uur per
Week; de helft minder dan toen
Zonder te worden benadeeld en
Zonder ergernis na een herhaling
Betaald werk…
Het wollig begin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 ik heb de
eerste garens
al gesponnen
uit het wollig
begin van het
nieuwe jaar
een selectie
die nog nat was
waarvan de kleuren
nog niet helemaal
pasten in het
ton sur ton van elkaar
de laatste stukjes
uit het oude jaar
heb ik wat afgeraffeld
nog net geen broddelwerk
maar niet de kwaliteit
waar ik altijd voor ga
managen van tijd…
Er is een verschil bij wezen
netgedicht
3.1 met 31 stemmen
4.814 Ook zij werken met kinderen
Hun ouders zijn er niet, of niet nabij
Net als bij ons, waar donkere kinderen wonen
Die straks weer worden uitgezet
‘Déposh’ zoals zij zeggen
Vissen zij achter het net en ach, hàdden ze maar een net
Want ze hebben niets om bij de grens te overleggen…
En ook wij als werkers
Hebben dit verschil gemerkt
Wij werkten…
Ik wil mezelf niet zijn
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.203 Ik wil een dichter zijn
Met een gretig publiek
Specifiek breedsprakig zijn
In de politiek
Een kunstenaar vol kleur
Die iets bakt van zijn geklei
En ook wil ik vriend en partner zijn
Van jou en ook van mij
Refrein:
Smid zou ik kunnen worden, dat zou wel praktisch zijn
En zanger met een gouden stem dat klinkt meteen zo fijn
Smid zou ik…
Barokke stijl
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
458 ik zag
pigmenten
uitbundig kleuren
weelderig in bijna
barokke stijl
rook de
scherpte van
aparte geuren in
hun bijdrage aan
melange diversiteit
in dwarrelende
door zon belichte
stralen werkt
vakmanschap zich
tijdloos tot meester op
waar de voorraad
zich nog vele malen
zal herhalen in een
opslag van de mix
uit de beste laatste…
De Planten
poëzie
3.3 met 13 stemmen
3.330 Des morgens als de dauw zijn vocht'ge wade
nog om de perken toegevouwen houdt,
staat reeds de hovenier met noeste spade
te werken in de grond, als groef hij goud.…
Dan, langzamerhand dronken wordend
gedicht
3.5 met 18 stemmen
27.041 Dan, langzamerhand dronken wordend
van pop, powezie en pils
staat hij uit zijn stoel op
zijn tikmasjiene duvelt op
de grond;
hij weet de rand van de taal bereikt
voorzichtig naar een oude
boekenkast schuifelend
(soms wordt hij eeuwen stof)
negeert hij het dode grijze oog
bij een aantal tijdschriften en bundels
blijft hij staan en probeert…