14830 resultaten.
Zomerschoenen
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
415 somber lekken
grauwe trekken
eindeloos hun
koude sporen
in miezerig venijn
ogen door
de kou maar
half geloken
willen er nu
even niet zijn
toch lachen
de plassen
spetteren
dikke druppels uit
de plenzende bui
halfzolen
zomerschoenen aan
einde van seizoen
soppen smerig
straatvuil binnen
zelfs de paraplu
met tig geknakte…
dwalingen(tanka)
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
535 Ik begrijp niet goed
hooggeplaatste personen
die doof en blind zijn
en bij veel wind trachten hun
paraplu te openen!…
De late asters kleuren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
912 Weer gaan wij de snerpende winden voelen
en ons gezellig warmen aan 't zengend vuur
bij d' avonden die te vlug en te vroeg koelen
heerst weer het verlangen naar het heilig uur.…
Een vliegend flaneren
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
480 te vangen
die jou dragen in het
voor de wind gaan…
Scheveningen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Een frisse kijk op de zee
met de fiere ijseend die
geniet van de deinende zee
maar wel soms
onderduikt.
Surfers en kitesurfers die
de show stalen
op de open zee, een ware
zeepracht.
Krachtig was de zee met
zeer mooie donkere
wolken.
Een frisse aangelegenheid,
maar goed voor de mens
om energie te krijgen.
De zee is zo verkeerd…
Een jongeman
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
532 Was zij de wind
Zouden haar vlagen
Flirtend langs de flanken
Van een zwaluw strelen
Zouden haar roze vlinders
Fluisterend naar dansen
Zingen in de wolken
Warm omgeven
Zou ze de zee
Doen deinen, ritmisch
Getijden stuwen en tot
Stormen golven blazen
Zijn adem willen zijn
En in vleugen van
Verlangen met hem
In golven verdwijnen.…
Schoonheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
604 De rode bloemen
wiegen zachtjes in de wind,
heel zachtjes, alsof hij ze
teder bemint.
Ze komen mijn terrasje kleuren.
Hun geur vermengt zich,
met de geur van blauwe regen,
overdadig bloeiend in de lentezon
steeds weer kom ik nu de lente tegen.
De mezen komen kijken.
Duikelend en tuimelend om en om.
Hun nestjes zijn al uit.…
Melodie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Als ik de wind ben
en jij het vuur,
blaas ik naar jou,
en voel jouw hitte gloeien.
Als ik de wind ben
en jij het vuur,
zal alles verteren.
Tot de wind zich legt
en het vuur is gedoofd,
de melodie blijft klinken.
Eindeloos.…
Windkracht dertien
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ze wuiven niet
zwaar zwiept
het riet onder
stuwend code geel
ze buigen
blijven heel
in een weerloos
golvend striemen
nog kanten zij
de rechte sloten
en het open
waterwingebied
er is geen angst
handen zijn nog
niet gesloten de
storm duurt niet lang
toch nevelt regen
nog wat vage
herinneringen tegen
de beslagen ruit
toen…
Gaaf gemodelleerd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
382 jij was
het gezicht
in de wolken
gaaf gemodelleerd
door de wind van
volwassen tot kind
hij speelde
met jou kende
je ups en downs
wist welke
ruimte jij nodig
had om te groeien
zonder te
verdwalen in het
strakblauwe bloeien
ik proefde jou
toen het donkere
van de bui mij kuste
en je vriend
het nat van de regen
van mijn…
Naar gevoel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 Ik kreeg de wind van voren,
de puntjes kwamen op de i.
mijn oren weer goed schoongewassen.
Ze staan nu diep in't rood als ik ze zie.
De kaas is van mijn brood gegeten.
Maar 'k leerde zo bescheidenheid.
Probeer een beetje stroop te smeren,
en eet mijn broodje met tevredenheid.…
Corrie
snelsonnet
5.0 met 5 stemmen
792 Wat buiten stond moest stormvast vastgesjord:
Windstil werd het, geen wind, maar ook geen sorry.
Al worden winden straffer nog dan straf,
Waarschuw in het vervolg graag achteraf.…
Ongekend weer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Dansende bomen
in tempo, maat en ritme
de wind dirigeert.
Eerste beelden van wind komen voorbij
Dat hij met lang aanhoudende stoten ook nog eens
regelmatig terugkeert als een strijd die in ongekende hevigheid
woedt en publiekelijk wordt uitgevochten, einde is nog niet helemaal in zicht.…
Frontaal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
501 Regen
Valt niet
Omlaag
Het waait
Te hard
Vandaag…
Dromen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
843 Maar jij staat aan het stuur,
en houdt hem op de wind.
Al is het slechts een droom,
eens voeren wij zo met z’n twee,
in ons huwelijksbootje
over de grote levenszee.
Dit kan niet meer, dat weet ik al zo lang.
Toch blijf jij steeds mijn kapitein.
We varen over zee,
en ik vaar met je mee.
Alleen in mijn gedachtegang.…
Windhoos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 De hellende wereld kreunt getergd
onder de meedogenloze strijd
van Euros en Boreas.
Gestript van menselijke maat
past hen slechts de tooi van deze tijd
van afbraak en van verval, van geweeklaag
Het huis gaat schuil onder huilen
en gerammel en geklapper
overstemt het leven
Krakend stort majestueus
het erf van gepluimd en dapper
siddderend…
Uit warme kelen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
486 ik heb voor jou
koren kleuren
laten zingen
daar waar aan
het prille groen
de mooiste
tonen ontloken
zo dirigeerde wind
als speels kind
de nieuwste loten
naar de schatkamer
van melodieën
waar zij op de knieën
zwarte aarde hurkten
later slagerden
de koren in volume
toen het kleurenlied
zijn specifiek klank
ritme kreeg in gezangen…
Als het koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 om naar zee terug te gaan
Snel de muts op en naar buiten
Zie de huid, voel het bloed
Kalmeer nu maar wind, niet krabben aan wondjes
Kijk het sluit al, het stolt
Alles rust voor een tijd…
Het nieuwe buiten
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
438 coma na
het slapen
helaas bracht
de regen een
licht vertragen
we moesten
jassen dragen
die onze vrijheid
in het gaan en
staan beperkten
toch waaide jij
al voor ons uit
in het dollen
tussen aard
en wolken
wij hebben
alles achter
ons gelaten
ook de vragen
konden ons niet
meer bereiken
in het rondje
aarde dat
de wind…
Kleur bekennend
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
406 ik zag je
met gedachten
spelen waarvan
de kleuren als
ballonnen werden
voort geblazen
door de lucht
niet lukraak
want ook de
wind had smaak
pushte de
zachte velletjes
die veel intiemer
met elkaar
omgingen dan de
snelle stuiters
die opvallend hard
hun laatste adem
kleur bekennend
uit bliezen
onder struiken
in de meest
luwe…
Sneeuwde stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
609 geruisloos
sneeuwde stilte
esoterisch in het
gaan langs het
dubbelglazen raam
transparant
vlokten hun
voorbijgaan
zonder stapeling
de platte kant
toch waren er
nog luwteplekken
waar een warrelend
licht suizen wat
dynamiek verried
en tocht
zijn energie
langzaam loste
als de avondkoud
het licht liet vallen
in de donkerte…
De bries van blauw
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
411 ze fladderen
landen heel
zacht op de
korrels zand
van het strand
een kleurig
bewegende rand
aan de zee
die om het zout
was verkozen
wij te midden van
de opengevouwen
vleugels toch
aan de teugels op
de bries van blauw
op de klapwiek
van stilte spreekt
schakering zijn spel
van verzameling
ongelijke delen
die toch als
kameleons…
schuim en as
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een mooi stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld geur herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
Windfluisteringen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 verluchtigend
vlocht wind
met warme en
koude vlagen
zijn verhalen
aan bladeren
die opgewonden
hun draai nog
niet echt
konden vinden
omdat ze een
heel seizoen
deel hadden
uitgemaakt van
de boomkroon
onder het stof
van verloren dagen
blonken glinsterend
vragen die niet aan
de orde waren geweest
jij wist sneller
dan een ander…
Herfstbladeren
netgedicht
2.8 met 111 stemmen
601 Een plotse wind
steekt op door het herfstige park
het sneeuwt blaadjes…
Ontmoeting
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
563 De beukenhaag danst
naar de pijpen van de wind
beweegt met alle stormen mee
Het verdorde blad huivert
trilt rilt onder de grillige
plagerige beroeringen
Boven de winterharde heg piept
als uitkijkpost een schaars takje uit
aardmannetje op wacht
Aaneengesloten bruine rijen
golvend in dichte vertakking
deinen in saamhorigheid
In…
Er is leven in de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
507 Het is een stil geheim
dat vloeibaar goud
onzichtbaar stroomt
in langgerekte sporen
van de dorstende aarde
Dat de wind de tranen droogt
bomen krakend ter aarde vallen
zout als parels ligt op een bed
van kale takken
Dat de Tijd hier geen eeuwigheid
meer heeft om besef te laten rijpen
want het noodweer loeit met druppels
van tranen dat…
Ultiem dirigent
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik heb lang
met huid en
ogen de
melodie van
het zonlicht
genoten
met wind
als ultiem
dirigent die
de diverse
smaken
van natuur
mens en
universum
uitstekend
kan traceren
en weet
welke wolken
de bak schaduw
moeten bevolken
voor een net
andere melodie…
Laat mij..
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
627 Laat mij
Jou tranen
Zijn
Strelend
Langs
Je gezicht
Laat mij
De wind
Zijn
Als een zacht
Teder briesje
Langs
Je huid
En
Voel
Je geborgen
In je
Zijn…
waaibomen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
563 het was weer
stormachtig vannacht
de ontwortelde bomen
waaiden tot waar
de wind hen bracht
alwaar ze zich ontheemd
hebben neergelegd
de kruinen diep verscholen
in de nog volle bladerpracht
maar zó kwetsbaar als een
prooi voor elke onverlaat…