5616 resultaten.
Wonderschoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.039 Wonderschoon mooi kind
zo onnozel, zo lief
zo blij, zo tevreden
een echte hartendief
Wonderschoon mooi kind
zo vrolijk van aard
al zo innemend en ondernemend
voor mij zoveel waard
Wonderschoon mooi kind
met je glanzende ogen
zo blauw als de zee
het is bijna niet te geloven
Wonderschoon mooi kind
je hoort er bij
voor nu en altijd…
In de kleur van jouw ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
560 mag ik met schuim
de golven krullen
van de grijsgroene zee
ongenaakbare bergen
zachtjes afkammen tot
een geel glooiend geheel
waar boven ik speel
met het wit van wolken
in een zomers blauwe lucht
zo samen liggend
in het groen van gras
met bloemen die ik je gaf
maak ik de wereld
die ik al jarenlang zag
in de kleur van jouw ogen…
Tentoonstelling
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 Het begint in het wonderlijke dorp
de vlucht van de vogel leidt de parade
Op de grond een processie van geel
weg naar het blauw van een vrouw
met gedachten aan Pisa en Siena
Maanstad wacht als een schip op het tij
tovenaarsleerlingen zwaaien uit
behouden vaart naar een vreemde stad
Ver weg door een onbekend land
varen zeilschepen mee met…
De muziek van wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 vertolken
in dans en kleur
de partituur van wind
spelend als kind
na het slapen
in de choreografie
van een rode zon
in het vroeg
van ontwaken
om later
de stralen met
een prisma te breken
door vallende regen
tot een expositie
van bogen met kleur
in het decor
van leven heb ik
die muziek als
mijn vrijheid lief
zij geeft het blauw…
Het blonde geluid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
448 ik zag zon
twinkelen in je haar
hoorde het blonde
geluid van de lente
keek je aan
in je ogen klonk
de omfloerste melodie
van ik wil met je gaan
jij pakte mijn hand
op de muziek
van golven liepen
wij langs het strand
waar meeuwen zeilden
op ijle tonen verwijlden
en wind in wit tegen blauw
ik hou van jou dirigeerde…
regen boog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 ver-geet-me-niet
haar blauwe ogen dragen tranen
haar blonde haar, dat vonken schiet…
Waken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 De nacht overheerst het blauwe uur
dikke druppels overspoelen mijn gezicht
een zwarte wolk vol tranen van verdriet
verdrijft haar unieke laatste stralende licht.
Terwijl ons teken in het zand wordt verdreven
blijft de depressie hangen boven mijn hoofd
druppels vervagen de hartstocht in het zand
dat de warmte van de waakvlam uitdooft.…
Foto
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
869 Ik kijk naar je op een foto
een warme gloed van verlangen
gaat door mijn aderen heen
verlangen naar de lust naar je naakte lijf
verlangen naar de warmte van je hart
verlangen naar de schoonheid van je blauwe ogen
verlangen naar de hand strelend over mij
het is misschien beter als ik geen aandacht aan jouw foto schenk
maar mijn god ik word…
Het Beleven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Vanaf het wandelpad
tussen de twee rijen bremstruiken
zie ik rechts van me
een vrouw met een hondje aan de lijn
mooi afgetekend
tussen de blauwe winterlucht
en het blinkende wateroppervlak
langs de waterplas
in de wei wandelen.
Dan steek ik
het smalle, groene bruggetje over.
Een luie rivier?
Een waterreservoir?…
Alle illusie op een hoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
580 de tijd dat ik mij
een illusie aan liet dichten
is allang voorbij
ik zie geen blauwe lucht
wanneer die er niet is
voel geen liefde voor een vreemde
en begrijp dat eenzaamheid
slechts op papier kan staan
zonder echt alleen te zijn
dus schrijf de vonken van je pen
en vul het witte blad
vol met al je leugens
je bent dood of bent…
Hooikoorts
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 Geuren vol beloften
van blauwe lucht,
het weidse en groene
vergezichten,
waar ik dan
met mijn ogen dicht
zwaar aan zit te snuiven
voordat zij vervaagt.…
Avondstad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 We zijn onszelf kwijt
En juist nu komen we
Elkaar tegen -
In de muziek van de
Avondstad worden we
Opnieuw geboren -
Je neemt me mee naar
Je blauwe kamer
En we beleven de kracht
Van die machtige muziek
Die leidt tot de ontdekking
Van ons eigen lied waarin wij
Elkaar mateloos bezingen
In een avond die naadloos
In de morgen…
Keerzijde
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
477 Aan de blauwe zomerhemel
tekenen zich grauwgrijze wolken af
binnenkort worden zij zwart
en valt de regen weer hard
op de verdroogde grond
en verkwikt de bloemen weer
regen is soms gezond
alles heeft een keerzijde
de zon, de regen
somber, vrolijk
en zo verkeert alles en iedereen wel eens
in een droevige staat
totdat het in blijdschap…
Subtropisch
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 ik zit hier maar te zitten
luiheid druppelt samen
met het zweet
van mij af
wat een absurde
temperaturen
voor mij is dit
een straf
ik verlang naar twintig graden
blauwe lucht
een zuchtje wind
de zon die mij
zacht toelacht
mijn huid lichtbruin getint
ik zie alleen maar grijs
en regen valt met bakken neer
subtropisch voelt…
Aanslag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 De titel vermoedt een blauwe envelop.
Nee dus!
Een vrachtwagen, als bestuurder een debiel
Vol gas.
Feestdag in Nice, werd een catastrofe.
Doden op straat.
14 July, wordt geen feestdag meer omdat:
Een chauffeur dit veroorzaakte.
Gewonden worden afgevoerd.…
korreltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 op een lichte
kalme dag lig ik
in een woud van
blauwe bloemen
los van de aarde
golft de stilte als
een blaadje met
alle winden mee
deze dag is een
mer à boire waarop
woorden dromend
over water glijden
een gewichtloze
kabbelende
dag is het
zout der aarde
ik neem alles
met een poëtisch
korreltje zout
vandaag…
Wit van de bruid
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
432 in het wit
van de wereld
speelde licht
in kristallen
brak op het
raakvlak en
vuurwerkte in
megakleur zijn
rechtlijnigheid
de schittering
plezierde het
kind door de
klimmende zon
die in warmte
won van de kou
kleur transformeerde
tot weerkaatsing
van hemel in blauw
nu dansen
stroompjes
met twinkelend
jeugdig geluid
in hun kersverse…
Kleine dingen die groot
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 Ik dank dat ik denken,
dat ik schenken mag
dat ik schrijven en bedrijven
dat er beschutting en schaduw
onder boom,
met daarachter man die altijd
dat er weer bloesems
en daaruit vruchten,
dat blauw, vergeet me niet volop,
dat er stronken liggen, staan,
dat de sneeuwbal bloeit
door de liefste tuinman ooit
dat de regen voedt vandaag
zoals…
Turf
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
510 Hartje winter ging de bel
voor de deur stond Fred
witte muts en verder blauw
vroeg hij om een bed
Blij met deze buitenkans
greep ik Fred zijn lurven
niets dat in mijn open haard
zo lekker brandt als smurfen
Epiloog:
Het was mij echter liever
en evenzo mijn partner
dat brand uitbreekt in de baard
van de heer Pierre Kartner…
Golfjes wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 stralend
kwam
het vuurwerk
van de zomer de
kinderen tegemoet
hun ogen
spiegelden
de kleuren
die zij al eens
hadden ontmoet
een lieve verre
herinnering met
de onbekende
koude en grote
blauwe zee
in golfjes wit
die maakten dat
het strand draaide
je kon het aaien
zonder gezicht
zij hebben
geluiden van het
slissende water…
Tanka 8 en 9
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
419 het zinken
doodstille dagen
in blauwe koelte gewacht
op de avondval
een duister peilen
van verlangen zonder naam
eindeloze vlucht
de vlagen van het donker
het zinken naar de diepte
de angst
angst is al het wit
het suizen in de oren
de rand van de nacht
het stuurse zwijgen
het onuitgesprokene
angst is al het wit
voor het…
In zonnebloemgeel
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
417 je lach
klaterde in
zonnebloemgeel
de heuvel af
tot groen hem
stopte in het
blauw en kou
van de rivier
die ondermaans
zacht schurend
de lage oevers
ondermijnden
met de zomerse
restanten van wat
ooit een gletsjer
was geweest
het landschap
sprak frans met
de couleur locale
van eigen producten
waarbij het harmonieus
zangerige…
als dromen dagen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 het voorjaar draagt nog een sluier
ik had toch zo gehoopt
dat de warme zon, al was het maar even,
de ogen zou laten blinken
wel zie ik in een tak ontluikend leven
licht heb ik nodig, liefst blauw omrandt
kan ook een toefje genegenheid zijn
verpakt in een overjarige krant
ach, het mag op iets anders gelijken
je kent dat wel omhult in een…
Horizon blue
gedicht
2.9 met 16 stemmen
2.014 Horizons heb ik altijd graag geschilderd
en hun teer blauw ontroerd op doek gelegd.
Woeste buien werden in mij gemilderd,
nadat ik me voor een kim had uitgezegd.
De bomen hebben hun takken dan gekruist
en hun applaus heeft het dal doorruist.
Dit blijft mij een troost, mijn hele leven
liep ik horizons na. Ik heb gefaald.…
Geen hoekstenen
netgedicht
1.0 met 155 stemmen
523 er zijn geen
hoekstenen
meer in onze
samenleving
het is gedaan
met rechte
lijnen die elkaar
kruisen waar
het venijn niet voor
elkaar zal buigen
geen fundamenten
maar draagvlakken
die de samenhang
versterken en
met rond verbinden
waar de natuur
het samen gaan
propageert wil
de mens zijn grote
blauwe voetstap
in hoofdletters…
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
403 Het onbenoembaar late blauw
kwam vroeg vandaag. En bedolf
de straat met duister.
Windloos weer, ik luister
bij de zwakke lamp.
En hoor de kluiten op jouw kist.
Toch ritselt hoop in dit gemis.
Ik zag een late aster op je graf.
Straks wordt het geruimd.
Maar liefde is nooit af.…
september
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.479 naijlend in tussenvorm
met overhang boven velden
de aanloop naar het
aantrekken van een jas
de vergrijzing van blauw
overvolle fietspaden
de geur van een nieuwe school
het schijnsel van kunstlicht
meeruren voor de tv en dat
bij gekortwiekte dagen
geur van bos, bier en brandhout
het afgezakte thuiskomen en
overblijven bij intredende…
Hollandse molens
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
111 Molens omarmen meer dan wind alleen
in het water rimpelen hun silhouetten
door het polderlandschap
waar verlangens zichtbaar worden
gevoelens zich strengelen met
het zacht wuivende riet
daar met elkaar verbonden
in Delfts blauw nageschilderd
naar een fraai behouden aanzicht
van over duizend monumenten
zijn de vele verschijningen
uitingen…
Puzzelen met God
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
740 Deze stille schoonheid; die ik
niet bevat maar ik geniet ervan…
Plots hoor ik het gakken van
een zwerm ganzen en kijk ik
omhoog, naar de blauwe lucht.
Ze vormen samen een prachtige V; de
ganzen roepen tijdens hun vlucht:
“Dit is de V van Vrede”.
Toch iets wat ik wél snap.…
Strandwandeling
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.248 Wanneer de storm het verdriet uit mijn tranen jaagt
tegen de wind in en tegen het beter weten,
de snelheid van mijn gang vertraagt
op weg naar het vergeten,
een blauwe vlek tot aan de horizon
het schreeuwen in mij stilt
en in de wind die keren kon,
mijn hoop wordt opgetild,
raap ik een schelp uit het rulle zand
en staar naar het vertrouwen…