4227 resultaten.
voor buitensporig gaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
740 zacht gebaar
waarmee hij haar
de stoeprand wees
de knik, een hand
het lachje van begrijpen
toch wist zij zich
van beiden nog de wijste
er zijn geen
woorden meer
er is ook geen verzetten
gevangen in haar
regelzucht van rust
de stille tucht voor
buitensporig gaan
hij had de naam
van een charmeur
kende kleur en
geur…
het is vandaag 'n dag voor...
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
975 Het is vandaag ’n dag
Voor de allermooiste rozen
Het is vandaag ’n dag
Waarop alles glimt en glanst
Het is vandaag ’n dag
Voor de meest verfijnde wijnen
Voor de meest geliefde geuren
Voor de feestelijkste kleuren
Het is vandaag ’n dag
Voor de mooiste vergezichten
Voor zwermen witte zwanen
Voor ’n kabbelende beek
Het is vandaag ’n dag…
haar
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.371 bij het aankijken een ruimte vol kleur
utopia lijkt dichterbij dan ooit
met vreedzame, niet geforceerde woorden
uit liefdevolle lippen met een prettige geur
vervuld van emotie zonder traan
lachend met de benen verstrengeld
de seconde, een minuut, alsmaar langer
maar na die tijd is het gedaan
licht boven de aarde zwevend naar huis
surrealistische…
in zwarte aarde voor citroenen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.890 stilte om je heen
in de schaduw van het middagstof
ik voelde al meteen dat ik je mocht
we zijn naar huis gegaan
ezels grijsden in een rij
hitte en die stank voorbij
je oogstte mijn bestaan
ik kon het geel niet laten lijden
zou je nooit kunnen besnijden
of willen schillen als een vrucht
nu je in mijn handen hebt gerust
je was apart in geur…
het glimpt van witte ogen
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
9.496 verdwijnt in herfstpijn
de nacht wint snel terrein
is eerst het duister zwart, vanaf
vandaag voelt dat ineens apart
het glimpt van witte ogen
in een heimlijk vlug gebaar
je voelt je wat bedrogen
spanning is goed merkbaar
de lichten zijn te fel
en kinderen luidruchtig
ze reageren veel te snel
want hun harten zijn onrustig
het is de geur…
Vrouwenmantel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.476 kijkt zij mij aan
bladeren opengevouwen
haar stem klinkt bij
het ritselen van plant en struik
In bed ligt zij, de wangen
rood en opgezwollen van de koorts
in haar ogen een waterige blik
Uit de keuken fluit
de ketel een waarschuwend lied
er moet nog thee gezet
Bij het naar binnen komen
begraaf ik neus in haar jas
snuffel haar geuren…
Eindeloos verlangen
hartenkreet
3.9 met 69 stemmen
2.566 Soms mis ik jouw lach, zomaar,
op een sombere morgen,
en ruik ik je geur nog, in een
kussen gevangen,
hoor ik je stem,
zonder emoties verborgen,
en ga ik op,
in eindeloos verlangen....
soms wil ik bij je zijn,
meer dan ooit, maar veel te laat,
wil ik je vasthouden, er voor je zijn..…
Ga nu maar
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.409 Op reis wou je, naar het land waar
geen insect je prikken kan, waar
intens de geur van het kortgewiekte gras,
dat speelt onder je voeten,
ga nu maar snel, mijn kind,
het wachten is voorbij.…
Sinterklaas
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
4.151 Pakpapier of geur van speculaas
natte sneeuw en ’t vroege duister
Op dak of hier, overal was pieterbaas
Dus wees braaf, zei Moe, en luister
Oh, onbezorgde tijd van sfeer
We plukten bloemen van de ramen
en vroeg daalden wij de trappen neer
Naar gevulde schoenen voor ons samen
Mijn God, wat mis ik de kolenhaard
Kapoentje zingen op moeders…
Jij en ik voor eeuwig samen?
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
2.470 voor verdriet
En de nectar gemaakt is voor de bij
Zo ben jij geschapen voor mij
We zullen altijd samen zijn
Samen als de sterren en de maan
Wij zullen net als twee vlinders
Altijd samen door het leven gaan
Want zonder jou kan ik niet bestaan
Een leven zonder jou is als lippen zonder kleur
Als ogen zonder zicht
Als bloemen zonder zonder geur…
zijn lichaam was van hout
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.539 de wereld
om hem heen verdween
als hij zijn vriend maar had
zijn draden
met het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag
toen angst het dorp verschrikte
en iedereen
zich schikte met het wapen
van vergelding in de rug
hoe moeder…
Meerstemming
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
5.297 In zoete geuren vaak gehuld,
door groene bladeren omringd,
bijen hebben reeds vaak gesmuld,
daar waar de nachtegaal zingt.
Kikkers kwaken hier ongestoord,
een reiger ligt op de loer,
vissen zwemmen lustig voort,
op zoek naar lekker voer.
Waterlelies drijven op het water,
vogels vliegen heen en weer,
op de vlucht voor een kater.…
Aan mijne vrienden
poëzie
3.0 met 30 stemmen
6.224 Als wij, op de weg des levens,
Aan de kant van 't stille water,
In een koele schaduw rusten;
Als de lieve zuidewindjes,
Dart'lend, door mijn lokken, spelen,
En der bloemen frisse geuren,
Door de zuiv're lucht verspreïen;
Dan gevoel ik al de wellust,
Die Natuur mij doet genieten;
Maar, hoe groot, hoe onuitsprekelijk,
Wordt die wellust, lieve…
steeds weer het idee..........
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.364 dat je dicht bij me bent
alsof je nog tegen me praat
je geur die ik steeds weer ruik
lopend door de straten.......
het gevoel gezien te worden
hou je me dan toch nog in de gaten ?
is alles nog niet verloren ?
wil God mijn Bede aanhoren ?
kom jij toch weer terug bij mij ?
ik weet het niet.......…
herfst zal ons voorjaar zijn
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.136 ik proef lente
in je herfstkleur
voel de warmte
nog in zomers leven
zie de zon
en ruik je geur
je opent voor me
in een voorjaarskleur
ik zocht je bron
om me te laven
jarenlang verborg je
je talent en vele gaven
er komt geen winter meer
de kou zal je niet deren
sneeuw en ijs zijn slechts
plezier jij laat je niet bezeren
herfst…
Elk jaargetij
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.250 Je bloes die half open staat
het kippenvel in jouw straatje
van Vermeer en de houten bank
In de tuin van een zomer
waarin jij op mijn schoot
lankmoedig heerste
met warmte en geuren
uit de huid en de haren
Bij elke kus de lippen
als een krent samenkneep
voordat jouw tong
flitsend uitschoot
mijn wezen diep beroerde
Wij wachten samen…
Wij bloeiden wild
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
767 schilderde
wolken wat wit
jij kaatste ons
licht snel weer terug
ik warmde
mijn rug
onder jouw stralen
om mijn kleur op
te halen en penseelde
prilgroen ons verlangen
wij bloeiden wild
in bloemen die
alleen deze zomer
maar kenden
wisten de lente in
voorzichtig verkennen
maar de zaden
zijn rijp om
samen de dromen in
geur…
Het kleine geluk
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
1.538 Terwijl het afscheid
nog te drogen hing aan de waslijn
begaf ik mij te zolder
waar onze geuren nog lagen te verstoffen
een web waarin verstrooide levens groeiden
wapperde in een hoekje
waar het licht half door het klapraam
met de lakens speelde
groeischaduwen en klimop
het harde hout waarop geklopt
zo vaak de oude veren kreunden
en…
Motorleven
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.681 Waaiwind wapperende rode sjaal
Stofbril vol dood insectenbloed
Plofgrommende uitlaatgebrul
Geuren olie, benzine vermengend
Asfaltzwart, wittestrepenflits
Trillend zadel, motorhitte langs
edele delen, gelukzalig gevoel.
Een tanktjokvol vrijheid, gelukschreeuwleven.…
wachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 wolken kwetterende spreeuwen
vervuld van felle onrust
zwermen in het late zonlicht
een vreemde kilte
ruist door de bomen
met lange schaduwen
herfststormen komen
razen en jagen
door dorre bladerkronen
luchten vol
woest weemoedige muziek
zoete geur van afbraak
op mistige ochtenden
ontwaakt de wereld traag
onder een deken van schimmig…
De herkenbaarheid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
3.206 Wij zijn herkenbaar geworden
als helder licht in lege ruimten
de geur van naakte huid op
onderstroom van liefde
Wij zijn tastbaar geworden
in elkaar’s adem van verlangen
de kleur die zich uitstrekt
heeft ons gezicht blootgelegd
Wij zijn herkenbaar geworden
in waar wij waren, hiervoor
de beweging die wij volgden
de langzame, de snelle…
ochtend gloort niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 mijn hoofd
na een doorwaakte nacht
is grilliger dan ooit
te snel te veel flarden
gedachten slaan op hol
ontbijt is nu een hindernis
de trein die dendert door
tevreden
ontevreden vrienden,
familie absorbeert aandacht
ouders' zilveren bruiloft
die weer bovenkomt
lang zouden ze leven in de gloria,
nu nog steeds de zware geur…
Geluk
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
993 Schuimende golven rekken zich uit
en bedekken het naakte zand
Helmgras wuift onder een wolkenvlucht
van oogverblindende kleuren
Boven, op het zonverwarmde duin
tintelingen door heel mijn lijf
sta ik compleet verwonderd
Ik zie
de geestverruimende zee
het ruige tussenland
een magisch veldmozaïek
Ik ruik
heerlijk bedwelmd
alle geuren tegelijk…
Euforie zonder grens
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.194 Weer gedroomd…. levensecht en ook in kleur,
Het leek oprecht, die aanraking, die geur.…
Eerste liefde(vervolg)
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.055 zij drie- hij tweeëntwintig jaar
hij haar vreselijk boeiend op een meeting
haar ogen geilig lonkend greeting
weer bewonderend heur haar
haar geur was blond gebleven
maar zijn jonge liefde was verjaard
hij vond haar nog steeds eigenwijs
wond zich op zij bleef bedaard
hij voelde haar liefde in aanbidding
als een hondje volgde zij zijn gang…
Wij stuifmailden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
852 heb je niet geplukt
je groeit en bloeit
nu eindelijk voluit
je bloesem zacht bekeken
weet dat jij in zomerswarmte
de eerste vrucht gaat geven
je roept met kleuren
als ik fladder in de zon
verleidt me met je geuren tot
ik hunkerend in je kelkje kom
wij stuifmailden
in eindeloos ontmoeten
ook de stamper als portier kwam
ons uitbundig…
Schatkamertje vol liefde
hartenkreet
3.5 met 22 stemmen
1.641 Jij legt woorden
in mijn oor
waarvan de klank
tot in mijn hart nagalmt
Jij, jouw liefde
dringt steeds verder tot mij door
terwijl jouw geur van passie
als lentebries langs mijn neus walmt
Jij
hebt je ogen
op mij gegooid
hebt je hart
op mij gemunt
Jij
bent als een vermogen
als goud in mijn hart verstrooid
jij, met je hart
een…
Zweem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
750 De geur walmt verdampt
smaken zinken vallen flauw
zinnen smelten schitterend
tot een verpletterd niets.
Het gevoel slijt ebt weg
de tijd wist momenten uit
de ruimte dijt uit in knallen
het heelal zweeft dol rond.
De herinnering lekt vervaagt
wat eens samen geboren was
voor iets iemand is geweest
zo nabij verloren gegaan.…
Het kerend tij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
862 Ik herken de klank
van de klokken die voor
mij luiden niet meer
maar wel de nagalm
van de bruinrode dood
die de folklore is van herfst
herken ik weer
De nissen gevuld met geuren
die het laatste graf van het leven
weer zwart doet kleuren
spelen mee met de dans
die voltrokken wordt
door een kind van de wind
Oktober herleeft het bonte…
En Hij zag...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 Balancerend op een snavelpunt
een helivlucht boven bonte kleuren
onze ogen wordt dit nu gegund
hoog in mijn neus stijgen geuren
De blik gericht op het zoet daar binnen
elke deelseconde weer een vleugelslag
ook keizers, koningen en vorstinnen
buigen diep voor de 5e scheppingsdag
Muteren en evolueren, tergend traag
de wetenschap…