15538 resultaten.
waar eens papavers stonden
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
788 ik zag je
papavers veroveren aan het grote
raam
je liet het maanzaad zien
om mij
- blauw -
uit schaduwpoëzie te
bevrijden
ik herkende je handen
en het trage web dat in grote donkerte
sliep
alsof uit het zandig licht
waarover je sprak, geen erfenis
daalde…
Toen oranje verkleurde
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
1.121 oranje feestte fel
in blauw
toen de schaduw
zich mateloos
aan levens klampte
langzaam verkleurde
mijn gevoel in ongeloof
en werd ik ziende blind
toen een werkelijkheid
met lijven smeet
en traag
de waarheid in
mijn geheugen stampte
de menigte bleek
een machteloos kind…
Er dauwde iets van spijt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
707 de bloemen
in je ogen
was ik even kwijt
de felle zon
scheen ze te doven
er dauwde iets van spijt
zonder woorden
zijn we naar
de zee gegaan
de koelte
van de golven
heeft ons goed gedaan
de bloemen in je ogen
bloeiden weer het blauw
van schelpen op het strand…
Oplichting
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
935 met opgeheven hoofd drink ik de zon
die nog steeds weet op te duiken
tussen gestaag passerende wolken
en elke slok geeft me weer vleugels
om te vliegen naar het minimale blauw
pas als de zon er
geen gat meer in ziet
laat ik me kisten…
Emmy
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Op mijn rug
op jouw bed
Je hoofd op mijn schouder
Mijn ogen
in de heldere blauwe lucht
Jouw ogen gesloten
Onze benen verstrengeld
Jouw adem zacht
De trage hartslag
Het heerlijk koele briesje
Het is prachtig
met jou…
Witte Zachte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.061 Witte zachte
blauwe Hemel
op Aarde
Blanke
schoonheid
maagdelijk
beroerd
betreden
Glad
gerimpeld
in de Wind
Striemen
van de Helm
Huid van
Moeder Aarde
Stort me op
haar
Ontvang mijn tranen
Ontvang mijn vuur
Ontvang mijn liefde…
ongrijpbaar
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
580 soms hangt het achter wolken
in een ongrijpbare blauwe zee
achter mist van vervuiling
diep tussen de halve maan
mensen gekenmerkt als mieren
zo ongrijpbaar dat het lijkt.
zoveel miljoen lichtjaren
vertekend dit enorme gevoel…
Avondkleuren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
821 En je ogen wil vragen wie ik mag zijn
als je mij tekent
wanneer
mijn gedachten blauwe golven
zullen blijven
en jij ons moment
weer verstoppen wil
met je fluwelen blik.…
Tegenlicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
524 opgeblazen
kikkers
verscholen achter het riet
en de roze
waterlelies
dobberen blauw tussen zwanen
weerspiegeld in het zilver licht
met jouw
gezicht zo rimpelloos vrij
met mij
onder milde zon
nu de jasmijn zijn wit zo geurig
uitbraakt in de wind…
Commercie
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
550 Gouden gloed
van verre
horizonten
ik heb
het monster
uitgespuugd
rochelend
gevlucht voor
taal een lange weg
die we samen
hebben afgelegd,
nog niet ten einde
zilveren
slingers dansen blauwe
lichtjes
weerspiegelt
in ogen
een nieuw begin…
IKEA
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
544 Net twee dagen een ring om mijn vinger
En ik loop al in het blauw-gele pand
Grote pijlenhal uit het Zweedse land
Bij de kassa een enorme slinger
Ik dacht dat dit mij nooit zou gebeuren
Verlies van principes te betreuren
...met een grote knipoog naar mijn lief...…
Traditiegetrouw
snelsonnet
3.1 met 16 stemmen
781 Rood-wit-blauw en heel erg veel oranje,
concerten en een vrijmarkt, dus je kan je
vermaken op zo’n Koninginnedag.
Geen Karst dit keer, geen verf of zelfs gevloek;
maar wel een coup uit onverwachte hoek.…
Schaduwde feilloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 het licht
raakte je huid
schaduwde feilloos
een kleine oneffenheid
maar de zon
polijstte met
het warme bruin
je ronde vormen
volmaakt
tegen de blauwe lucht
een zucht van schoonheid
op het gele zand
zo ben jij
mij bijgebleven
nog altijd koester ik
dat beeld op strand…
mijn januarikind
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
791 je huppelde in goudgalon
naar sterren in mijn hart, ze glansden
en ze straalden waar ik stralen mag
toen won je mijn toverwoorden
en ik schreef ze op mijn ziel
altijd daar, waar ook mijn missen viel
verdrink ik dan in zuiver blauw
die ogen van jou
dragen de kwinkslag van een lang
verleden…
wintergedicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
998 Ze is er weer
de winterfee
uit haar hemeltroon
strooide ze met
witte vlokken
zonder geluid
een winterdeken
op de aarde neer
en oogt ze
als een maagdelijke bruid
met haar blauwe luchten
en zonnestralen
in glinsterend goud
voelt haar aanwezigheid
toch heel vertrouwd
Maar haar sneeuwwitte winterkus
is bitterkoud…
Roep van het hooglied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Geen bergen te hoog
geen rivieren te diep
geen zee weerhoudt mij
hitte van de woestijn
schrikt mij niet af
polen zal ik overwinnen
door dichte wouden
baan ik mij een weg
over vlakten zal ik ijlen
vliegen als een vogel
door diep blauwe lucht
naar het hart van mijn liefste.…
Een wijland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
723 zo horen sprookjes te beginnen
vreemd
hoe zinnen zoet ingeslikt
losgekoppeld
gaan stollen in de maag
bij ’t laatste treffen
jij
diezelfde blauwe blik
beneveld
bij de gedachte dat wij
ik denk
het zou ’t einde moeten zijn
er was eens...…
Een plek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
698 Tussen de rimpels
van het eeuwige blauw
mijn hart offeren
en alleen aan jou.…
Voor lief - nemen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 Ik veeg de scherven in de hoek
aanschouw hoe leegte zich omkrult
even sta ik stil en zie
ganzen in formatie het grote
blauw verkiezen op weg naar
beter
dwalen mijn gedachten af
naar toen alles nog gewoon was
en 't (bijna) voor lief nam…
Lentekleuren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
637 voor de winter
heeft de klok geluid
de krokussen zijn uit
paden waren al ontsloten
door prille sneeuwklokjes
uit groen in geel en wit ontloken
nog dempen
sneeuw en kou
de allereerste lentekleuren
maar onmiskenbaar
staat nu tussen grauw
het vroege voorjaars paars en blauw…
Zwerftocht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 In wind en wolken
door azuren blauw
over zeeën en bergen
ongeduldig, willoos.
Ligt ginds geluk
wat ik vinden zal
waarheen ik word gedreven
tot einde van mijn leven?…
Fenix
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 Die uit grauwe
As herrijst
Met strakke kop
En fonkelende blik,
Samenraapsel van
Verkoolde resten
Van dit menselijk bestaan
- Het dodelijke lijf ingekapseld
Door de blauwe kantlijn
Van hoop - omgeven door
Een oceaan van zacht
Oranje die mij het
Ademen mogelijk maakt…
Zomer-en herfstvreugde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
577 De zomer van 2013
ligt nog vers in het
geheugen
waarvan we hebben genoten met
volle teugen
dat de wereld groener was dan groen
met haar zonnelicht
de hemel zo blauw
haar bloemenpracht
en de vreugde
die ze bracht
en nu... genieten we
van de mooie herfst
dat prachtige seizoen…
terwijl de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Terwijl de zon
Met gouden vingers
Bij haar opgang
De aarde streelde
En de lucht
Van zwart naar grijs naar blauw
Het gras naar groen
En het water glinster
Kleurde
Dacht de man
Terwijl dit dagelijks wonder
Zich voltrok
'Waar heb ik toch mijn lief verlaten?'…
Uit Zweden
snelsonnet
3.2 met 4 stemmen
869 Bij Ingmar Kamprad gaat geen lampje branden
Noch Elmtaryd, Agunnaryd brengt licht
Het acroniem is wel markant in zicht
In geel, op kolossale blauwe panden
Maar Billy kan op meer bekendheid bogen
Zo kreeg die man zijn schøpjes op het droge…
Politiebericht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
678 Met blauwe fietstassen.
Hij heeft sportschoenen aan.
Bel ons wanneer u hem ziet.
Politiebericht.
Vermiste meneer is teruggevonden.
In goede gezondheid.
Dank voor uw medewerking.
Een uurtje vrijheid.
Meer was het niet.…
Zondag
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.036 een morgen vol klaarte
en tegen de blauwe lucht
trekt een klad duiven
gejaagde rondjes.…
Sluimeren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
431 in de sluimer
kus ik de zon
en strijk de lucht blauw
vanaf het palet
waarop kleuren zich
liefdevol vermengen
licht nog dieper kleurt
dan eergisteren
omarmen zonnestralen
mij zodra de droom
over jou langzaam
overgaat in alle dag…
bergkristal
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 blauwe bergkristal
moment van meditatie
naar binnen gekeerd
wankel op de top
op vaste grond uit balans
gedachten voelbaar
zien met ogen dicht
ruimte om te bewegen
de volgende stap
ogen geopend
terug in het hier en nu
denkbeeldige kracht…
weet je nog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
449 weet je nog hoe wij
stenen verschikkend
buitenkamers zijn geraakt
op zoek gingen
naar de kleuren
van geurende bloemen
dat stukje blauw
welke wij vanuit
het dakvenster beleefden
ergens verder dan de horizon
met alles wat goed voor ons was
dag morgen hebben gezongen…