2616 resultaten.
Wolkentrein
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.916 hier niet ver vandaan
waar Kleine Beer de hemel wijst
een Melkweg om af te slaan
en kleur het boek van mettertijd
met parelmoer en sterrenkrijt
voor manen die haar nader staan
mijn koningin op beddensprei
Nog voor zij mijn gezicht verlaat
en langzaam buiten westen gaat
vertraagt vanachter rookgordijn
in koele nacht mijn wolkentrein
op sporen…
Christusicoon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Ik mag als dichter aan de weg timmeren,
heb mijn sporen verdiend, sla nog met
arabisch vuur om mij heen, hol stil bij
een obelisk in mijn bedroefde ziel.
Sla de bladzijden van mijn toekomst erg
woedend om, maak nadrukkelijk ezelsoren
om de betweters te sarren, de hofnarren
zonder daadwerkelijke humor.…
Alles is nieuw
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.927 Het is geen verhaal dat wij maakten maar iets
wat er was en er is in de sporen van greppels
en staanders en lang gedoofd houtvuur.
Het hoefde alleen maar gevonden te worden.…
Intriest - Vrie triestig
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
653 gaan kijken
waar ik later eieren zal rapen
stront van legstokken schrapen
ach, stel je voor dat het noodlot
de trein die ginder verder rijdt
vandaag plots van de sporen scheidt
zoals een dooier van het wit
dan tokken hier bij voorbaat
zulke intrieste weeskipjes
De gezongen versie is te beluisteren op mijn weblog.…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 woud van intense geschiedenis
op de kust van een oerzee gestrand
waar het water van dezelfde hemel is
slome, brakke delta van blinde rivieren
hangbare geur van verdampte aarde
groene weelde van dierlijke dieren
het land dat de eerste mens baarde
geeft haar innerlijk geheim niet prijs
de genen blijken verankerd in bloed
dit heeft de sporen…
Zoom aan de overkant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 tot een gehoornde hengst de
merrie van de nacht verleid
zal ik dat spoor volgen en de
duivelskunsten vullen in hun vacht.
ik dool om te willen zwerven
langs de seizoenen aan de wand
van de inmiddels gestorven tijd
met z'n steeds uitbottende hand.…
Arrogant en dominant
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
937 Ik regeer echter zelf met de pen
die over het papier vliegt en haar sporen
achterlaat!
De aristocraat verloor zijn magie
bij de geboorte van mijn fantasie.
In mijn geest staan vrouwen op: beheerst,
sterk en stevig bestaan wij op de barricade!
Geen enkel ideaal ging verloren,
voor in nieuwe samenlevingsvormen.…
Aubade
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
547 Ooit zullen we samen zijn, al drong
een wervelwind het leven binnen,
weelde gesplitst in de verbindingslijn
sloot zich op in een woord van spijt
de wereld ligt een strobreed van het
spoor wat ons dolend verder leid.…
Maskerade
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 Lippen van zand, ouder dan de tijd
rafels van een schrale gestalte
vage sporen van zuivere zwijgzaamheid
dolende regen die droogte
als uiterste vorm van schraalheid drinkt
in dit schijnbaar zinloze weer brengen
lange witte wolken een kalme vervreemding
het suizen van een verkwikkende koelte
is weggestorven in vroegere zomers
nu de tijd hier…
Wat er overbleef
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 versnippert het
taalgevoel, dingt naar de gunsten
van de muze, gefilterd uit de
magere vingers van ethiek,verknipt tot
confetti en uitgestrooid over het pad
van een beeldverhaal,
elke stap verstrooit de wind alles wat ik
geschreven had en wat ik niet schrijven kon
uiteengespat in een woordenveld, zwermen
confetti gezaaid in de sporen…
Lullopertje
gedicht
4.2 met 70 stemmen
13.977 Ook van de tegenstander bleek ineens geen spoor.
Dan blies de scheidsrechter met zó veel doodsverlangen
de wedstrijd af. Alleen mijn tranen speelden door.
-------------------------------------------
uit: Van harte beterschap (1982)…
Oud?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
710 Lichamelijk valt er haast niets te klagen,
de geest vertoont geen sporen van vervagen
en ‘t libido is ook verrassend groot.
Hij neemt zelfs Mien de thuishulp op zijn schoot
die hem met regelmaat zit uit te dagen.
Bij hem verveelt ze zich nog lang niet dood:
drie keer per week, nee haar hoor je niet klagen.…
Aubade ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 Ooit zullen we samen zijn, al drong
een wervelwind het leven binnen,
weelde gesplitst in de verbindingslijn
sloot zich op in een woord van spijt
de wereld ligt een strobreed van het
spoor wat ons dolend verder leidt.…
Het Behouden Huis
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
510 Op Nova Zembla
vervolgde mijn leven zijn spoor;
Mijn voetstappen in de sneeuw waren maar
een fractie van wat ik achter mij verloor.
Het Behouden Huis heeft mij behouden.
Afgesloten in dit winterse paradijs,
overleefde ik de rampspoed wonderwijs.…
Hoger doel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
823 geplaveid
de tijd heeft ons uitgepakt, ongebonden
met z’n grijze tinten door de haren strijkt
met littekens geschonden
waarin ook gelijkheid is geijkt
strooiden een deelbare levensmozaïek
waarin ons onvermogen vruchtbaar raakte
tot aan een denkbeeldige grens, als die bestaat
die geen einde kent waarin we zullen berusten
zaailingen in de sporen…
Vruchtvlees?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 onderzoek de sporen in de oorsprong
van een verklaring waar het begin begon
van oorzaak en gevolg vertolkt in feiten
vervlogen in zilte stemmen van de wind
waarin het bloed van de aarde is gestort
het geweten wrikt zich langzaam naar boven,
schiet wortel tot aan een denkbeeldig
sterrendak waaruit het denkgoed zich
openvouwt, daarom niets…
randgeval
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 aan de rand van meer en land
wacht het wrakhout op vergaan
loopt het spoor van slijt en slag
langs de richels en de knoesten
en door holtes in de binnenwand
op de rand van droog en nat
ontmoette ik op ronde schors
een man met uitgesleten zwart gelaat
een vrouw met in ’t gezicht een gat
te zaam een zware strijd gehad…
Dralende winter
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
540 de winter blijft nog even dralen
donkere dagen maken het triest
en geen spoor van zonnestralen
als de regen langs de ramen giet
vogels zitten dichter bij het huis
de merel trippelt op de binnenkoer
hoort hij ook plots een dof geruis
van de kater die stil zit op de loer
het roodborstje is terug gekomen
schuilt zich achter de buxusbollen…
noem het liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Nee geen denken voor
misschien denken we met mekaar wat mee
rijdend op hetzelfde spoor
maar vooral denkend met z'n twee
Misschien is liefde wel beter te omschrijven
en zeggen daden meer dan woorden
het zijn daden die niet altijd beklijven
niet de muziek maar de gedachte akkoorden
We zoeken onze weg in gelijke toonsoorten
Nee niet tot vervelends…
Ontnomen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
601 letter
als geheimschrift
een code
dat nooit kan worden gekraakt
Een besef
dat in ons diepe bewustzijn
ontwaakt
geesten vormt
depressies maakt
de waarheid is volkomen naakt
Staat op een dag voor je
Je masker ontnomen
het kwaad
Broeide laaide
als een helle vuur
als bloed in een vaat
Dat in het leven
Zijn eigen weg gaat
Zijn eigen spoor…
Meridianen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 verbindingslijn
sloot zich op zonder woord van spijt
onze natuur legt een baken in de tijd
we draaiden de klok terug en
bevroren geweld tot ijskristallen,
dan zou de oude zon zich uit een
verrukkelijke hemel laten vallen
in de krimpende schaduwen van de
morgendauw omlijst door stille woorden
zullen altijd in ieders armen rusten
sporen…
Mijn vergeten land?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
428 van het blauw, nu
somber eentonig grauw, dit zal
het einde van mijn verten zijn,
sluimerend en ontraadseld in met
bloemen getooide akkerland, in
mijn jeugd een vaste zekerheid
een verloren strijd in een herinnering,
de toekomst ploegt zichzelf strak naar
een andere zin van leven, vertraagd
als een nieuw begin waarin ik de
sporen…
Stijlfiguren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 ik vraag me af
of er verschil is tussen
droom en belofte
aanraakbaar met de hand
op roerloos bezit, volstrekt
en zonder eindig weten
de adem van nu
gulpt met sluimerbesef
aan lichtjaren voorbij
sporen van naamlozen
beklijven met wildkrassen
aan steile wanden
toch, hemelgewelven
krimpen tot kleine boeken,
zijn in oogwenken gewist…
Waar schaduw geheimen maakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 verborgen deuren naar de gangen
door het zwijgende kelderlabyrint
waar verlangens vervuld worden
door ronde bedden en zachte
vrouwen die je met zon bedekken –
hun ruggen golven en kreunen
wanneer mijn nagels onsterfelijk-
heid schrijven in hun huid en
hun adem huppelt als een haas
of zucht als een halve maan
met haartjes die zich in het spoor…
natuurmonument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 schakering van de herfstbont regenboog
steeds weer
jaargetij na jaargetij
kleurt zich er dwars doorheen
als vivaldi’s eerste tonen
vier jaargetijden lang
zijn gekwinkeleer
het gesprek
ontwapend gemeend
als seizoenen veranderen
en we bij tijd en wijle
de hovenier die het jaarsveld laten harken
de tuin van ons hart laten wieden
hij zijn sporen…
Mocht u anders beweren?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
389 Een mix van gedachten verscheurd door
een onvervalst gevoel, waarin de sporen
van het Dante’s hel niet gedogen zal en
voorbestemd haar kroon zal dragen in
een tijdloze apocalyptische tragiek.…
Hoger doel?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 tijd
heeft ons ingepakt, verslonden in magere
tinten, als de wind door de haren strijkt
met littekens geschonden waarin ook
gelijkheid is geijkt, we strooiden een
deelbare levensmozaïek waarin ons
onvermogen weer vruchtbaar raakt
een denkbeeldige grens, als die bestaat die
geen einde kent waarin we zullen berusten
zaailingen in de sporen…
ZWARTE GATEN VAN DE TIJDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 dat kwam regelrecht uit haar wenende hart
Terwijl er toch niemand naar haar luisterde
haar wereld zag immers zwarter dan zwart
Ieder verdrietig woord dat haar hart verliet
beproefde het traan uit haar ogen te persen
Achter haar klonk het levens afscheidslied
het zong van verdriet en pijn controversen
Ieder huilend woord liet tranend sporen…
landrot met zeebenen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
666 landrot met zeebenen
zoutkristallen sporen langs hoekige lijnen
roekelozen kraaien van onnozelheid
siervissers vangen vooral bot
worteltrekken met slechtziende konijnen
is het poëtisch om een gedicht te designen?…
HET KAARSJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 Als je wordt geboren, dus begint te leven
wordt er ergens jouw kaarsje aangestoken
Jou wordt aldus een bepaalde tijd gegeven
met je innerlijk wordt je tijd afgesproken
Gans je leven schenkt jouw kaarsje licht
edoch brandt toch verder en alsmaar door
Je jeugd verstopt zich in het rimpelgezicht
je weet je op weg naar jouw laatste spoor…