8830 resultaten.
Ik droom mijn steelse dromen.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
558 Nu wacht ik op hen, het wakker wordend leven,
dat slaapdronken, maar toch vroeg uit de veren,
mijn dagdromen doet vervagen met hun morgenkus,
mijn kinderen, mijn continue band, mijn terminus.…
kinderen in de sneeuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 de sneeuw is zacht gevallen
met ingehouden adem
kale struiken hurken zwart
de kinderen zijn gekomen
ze springen onverwacht in
de stilte van het park dat
nu ver ligt buiten de stad
ze hollen tussen drijfnatte
bomen treurend in de bast
hun stemmen licht gedraaid
zijn even dicht bij als ver af
links en rechts glijden ze in een
springtij…
TOEN JE LAATSTE ADEM ZUCHTTE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
605 , kom nu toch gauw
nimmer werd een afstand bij ons zo ver
Je woorden boden mij vreugde en smart
verrukkelijk was het om je stem te horen
Maar in essentie spaken wij met ons hart,
dat we al op aarde aan elkander verloren…
DE TUIN VAN LIEFDE
hartenkreet
4.4 met 29 stemmen
1.192 en terwijl mijn laatste weemoedstranen
nog vielen over de koude aarde neer
werd ik heel ver door Het Licht gedragen
en allen die ik liefhad, zag ik met vreugde weer!…
Feest der Europapafielen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 voor de middeleeuwen
de hele santekraam van teen tot top
op 't strijdtoneel der europapafielen
van sleeswijk tot in garmisch-partenkirchen
redt weghorst ons in het oranjewoud
dit was het nieuws, pervers vers
van de pers
dank voor het kijken naar de goals die vielen…
Egoloze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
537 Het lichaam is vertrokken,
egoloos
als Pegasus die haar genade brengt
gevleugeld zijn zijn flanken vederlicht
zijn vlucht gaat hemelwaarts,
in rechte lijn
en buigt alras in oostelijke richting
zo ver als boven hoog de sterren staan
hun licht werpt zilver over zwarte zeeën
en krim die onder heerszucht is bezweken
ver boven kaukasus…
Tuut tuut tuut
snelsonnet
2.7 met 38 stemmen
4.251 Ik hoop dat Ruud vandaag een vrouw verkracht
Vervolgens op een kerkplein masturbeert
Daarna een frisse verse maagd onteert
En dan in billen knijpt, de hele nacht
Dan staat de straf tenminste in verhouding
(En lieve Ria houdt nog steeds haar trouwring)…
niet toegedicht
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.670 toch komt het dicht
bij een gedicht
en ach, wat geeft 't
welk' naam het heeft
een kreet, een dicht
een vers, verlicht
't is relatief
dit perspectief
een hartendief
neemt het voor lief.…
Geschiedenis
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
3.855 Pek en veren stonden klaar.
Net op tijd kon de ridder
ontsnappen. De bel,
weer een lesuur voorbij.…
Haar hoop
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.227 In eenzame afwachting
kijkt zij door ramen
in duisternis
en telt seconden in minuten
steeds verder weg
tot ogen
nog enkel sterren zien
oneindig hoog
ongrijpbaar ver
en zij wacht
geduldig
tot die ene
schitterend
krachtig
zal vallen deze nacht…
vergeet mij ...
hartenkreet
3.7 met 35 stemmen
2.894 waarom iedere keer
die woorden
je kunt me
beter laten gaan
woorden die
ik niet kan horen
woorden zo ver
bij me vandaan
ik kan het bijna
niet geloven
dat je zei: vergeet mij
nu maar stil ...
woorden die me
heel diep raken
vol verdriet
zo koud, zo kil…
Aftastingen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
627 Achter haar woorden
lag verse onzekerheid
rimpelend te wachten
terwijl ze voorzichtig
de deur van haar hart
op een kier zette
Onder zijn eeltlaag
lag oude liefdesangst
afwachtend te loeren
terwijl hij aarzelend
de teen van zijn voet
tussen haar deur stak…
ZORGWEKKEND
snelsonnet
2.0 met 21 stemmen
1.483 De ver-van-thuis-zorg kost ons kapitalen
omdat een vredestaak te wachten ligt
en wij uit onze pure christenplicht
naar buiten toe beslist niet mogen falen.
Ook blijkt dat hulp vanuit de eerste lijn
in eigen land, ons echt een zorg zal zijn.…
Vaalwitte hoeve
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
670 Een groene vlakte
wenkte mild
er dreven wolken in
twee blonde paarden
keken mij van ver
grootmoedig aan
hoge wilgen
keken keer op keer
met reverentie neer
vaalwit zweeg de hoeve
de poort zag ik
geduldig openstaan…
in naamloze nachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
820 blaas wind
voor je uit
licht de weg op
met zon
in naamloze
nachten komt
duisternis weerom
waarom zou
je wachten
ga maar alleen
het pad van je
eigen gedachten
lach om alles
dat donkert
want ook
in de nacht
is er maan
en een ster
die van ver
het zonlicht
weer flonkert…
Koukleum
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.018 jouw tochtgevoeligheid
dichtte alle kieren
en plaatste een veer
op elke deur
die niet meegaf
synchroon aan de eikels
viel een flanellen overtrek
op ons bed
waaronder ik het
nog steeds koud krijg
als ik jouw ademtocht voel
door de gapende leegte
die je achterliet…
verloren
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.505 Ik zie je lopen
Ver weg van mij
Ik weet niet waarom,
maar het doet mij pijn
dan komen de tranen
tranen van verdriet,
schuilhoudend achter mijn jas
zodat jij ze niet ziet
huilend draai ik mij om
en loop naar de duisternis
denkend dat alles wat we hadden
nu verloren is…
Cathedral Caves
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
487 over het slingerpad dalen we
naar het strand ver benee
het regenwoud omhult ons
met haar geheimvol groen
door de zee gevormde grotten
vallen altijd bij eb droog
op blote voeten betreed ik
eerbiedig deze kathedraal
eeuwen zijn hier voelbaar
van bruisend, beukend water
.…
Cushion lane
snelsonnet
2.2 met 13 stemmen
1.152 In Cushion Lane kun je gerust voor paal staan
Obstakels veren terug en geven mee
Zo kun je op je tiktekstodyssee
Al sms'end voor een heel verhaal gaan
Een straathoek verder stoot je dan je knar
En ga je drinken in de Blue Spot Bar…
Een dode dichter
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.486 Steeds vers verdriet, maar,
Ik heb er niet om gehuild.
Ik heb er nog geen traan om gelaten.
Ook dichters gaan dood.…
1 Mei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
635 Vandaag is het 1 Mei, de dag waarop we vieren
dat we het hopen zijn vergeten;
de veren zijn geschud,
de kale kip kakelt helaas slechts loze kreten.
Dit hebben we te danken aan Heer Kok;
van mij mag hij met kip in de wok.…
dichtje voor es
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.083 een karamellen vers
waar niets rijmt en
zij zichzelf niet vindt
voelt zich uitgevonden
gelijkertijd terra incognita
een witte vlek op een kaart
land nog niet ontdekt
een eiland dat roestig
de ankers omhoog
met volle zeilen lucht
hemel en water verwekt…
"Samen Dromen"
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
1.477 Armen reiken minder ver
dan gevoelens.
Jouw warmte bereikt tóch,
zonder moeite, steeds mijn hart.
Samen dromen over een toekomst,
die hoe onzeker ook
lonkt naar twee zielen,
die elkaar vonden
in de nacht van hun bestaan.…
indruk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.455 ik keilde de kiezel
stuiterend over het water
nimmer van een zonde bewust
later kwamen de kringen
verweten mij de eerste steen
die ik onnozel had geworpen
de oever en de overkant
kwamen even ver
en tot bedaren
ik stond daar
na te genieten
op zoek naar een plattere steen…
Eenzaam
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.331 Wat ben je eenzaam, als je droomt en
fantaseert zo ver van de werkelijkheid.
Wat ben je eenzaam, als je je gedachten
alleen op papier durft te zetten.
Wat blijft je eenzaam, als je je hart niet
durft te volgen…
tederheid
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
3.035 een vlinder met natte vleugels nog
vers uit de cocon
met verbaasde ogen
het felle van zijn eigen kleuren
en dan die bloemen
ze wiegen zo mooi in de zon
op hun ranke stengels
om te stelen
dronken van die zoete geur
fladdert hij verrukt
van geel naar rood naar blauw
een regenboog…
bloemetje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
2.216 bloemetje langs de weg
auto's razen voorbij
eentje ging van de baan
slachtoffer had dikke pech
bloemetje werd daar gezet
bloemetje langs de weg
verdriet in de grond
plaats niet verliezen
wil nog blijven leven
nu eens verwelkt, dan weer vers…
Daar kribt het kind
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.534 schaarser wordt
het dennengroen
schraler ook de takken
kunst gaat nu éénkleurig
dat vervangen wat een
levenlang mocht blijven hangen
in kerst wordt rage en
de hype geboren het stalletje
kan weinigen bekoren
daar kribt het kind onder
een eeuwenoude ster het straalt
voor ons misschien van iets te ver…
Winterse klanken
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
907 Verse sneeuw,
onschuldig,
een engeltje dat geeuwt.
Witte tranen,
gedragen,
bewaard in een eeuw.
Stille schaduwen,
zo licht,
in winterdagen geborgen.
Kraakheldere nachten,
ijskoud,
maar toch verzachten.
Geen woorden,
geen praten…
Volmaakt is de stilte,
in winterse klanken geschapen.…
Daad van liefde
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.672 Een pakje veren vliegt te pletter
tegen wind en onverschilligheid
die zich een weg baant in de adem
gulzig vreet de aal zich dood
aids is een hulpje Gods
zeg ik ongelovig
terwijl de zon dieprood de nacht zoekt
en het zaad een scharrel-ei.…